All Chapters of ANG BABAE SA GABI(SSPG): Chapter 51 - Chapter 60

Chapter 52 Sky POV Tahimik ang buong mansion. Tanging mahinang tunog lang ng orasan at hangin mula sa air conditioner ang maririnig sa loob ng sala. Nakatayo ako sa gitna ng living room habang nakatitig sa lalaking nasa harapan ko. Naka-itim itong damit. Maskado. At may hawak pang baril. Pero imbis na matakot… mas lalo lang akong nagtaka. “Sino ka?” diretso kong tanong habang nakapamewang. Hindi ito agad sumagot. Tahimik lang itong nakatitig sa akin na parang hinihintay na sisigaw ako o tatakbo palabas. Pero instead… lumapit pa ako. Bahagyang nanlaki ang mata nito nang hilahin ko ang kamay niya papunta sa sofa. “Upo ka dito,” casual kong sambit habang tinutulak siya paupo. “Anong gusto mong inumin?” Napatingin ito sa akin na parang hindi makapaniwala. “You’re not scared of me?!” gulat nitong tanong. Napakunot-noo ako. “Why would I be scared?” Tiningnan ko ito mula ulo hanggang paa bago ako napaisip. “Wait…” naningkit mata ko habang nakaturo sa kanya. “Sa

Chapter 54 “I don't like your ideas na mag partner kaming dalawa?” ani ni David habang nakakunot-noo. “Alam mo bang sino siya?” Napairap ako saka ko siya tinuro gamit ang hawak kong lipstick. “Alam ko kung sino siya.” dire-diretso kong sagot. “Isa siyang taong naligaw kaya behave ka David baka pipingutin kita sa singit.” Biglang napaubo ang isang maid sa gilid. “Ma’am Sky!” pigil na pigil nitong tawa. Samantalang si David ay tila hindi makapaniwala sa narinig. “You can’t be serious—” “Very serious.” putol ko agad. Lumapit pa ako saka hinila siya pababa para paupuin sa sofa. “Masyado kang highblood.” reklamo ko. “Bata ka pa magkaka-wrinkles ka niyan.” “Sky!” “Shhh.” Tinakpan ko pa ang bibig niya gamit ang kamay ko. Tahimik lang si Fire sa gilid habang pinapanood kami. Pero kapansin-pansin ang bahagyang paggalaw ng sulok ng labi niya. Parang… gusto niyang matawa. At mukhang iyon ang mas lalong ikinairita ni David. “Tito will kill me kapag nalaman niyang pinapasok mo ang t

Chapter 56 Tahimik ang buong sala. Sobrang tahimik. Para bang lahat ay naghihintay kung anong klaseng parusa ang ibibigay ni Fire. Samantalang si Sky? Mukhang excited pa. Para bang birthday niya. “Okay!” masaya niyang sambit habang iniabot ang lipstick. “Ano punishment?” Tahimik lang na tiningnan ni Fire ang lipstick. Pagkatapos ay tumingin sa akin. At doon ko naramdaman ang masamang kutob. Hindi. Huwag. Huwag mong subukan. Ngunit gaya ng dati. Hindi nakikinig ang lalaking iyon sa mga silent prayers ko. “David.” malamig niyang sambit. Naningkit agad ang mata ko. “What?” Inabot niya ang lipstick. “Come here.” Biglang sumabog sa tawanan ang mga katulong. “HAHAHAHA!” “Sir David!” “Good luck po!” Napahawak ako sa noo. “Absolutely not.” “Aww.” biglang sambit ni Sky. “Takot ka?” Agad akong napatingin sa kanya. “Excuse me?” “Takot nga.” “Hindi ako takot.” “Prove it.” Fuck. Alam ko ang tingin na iyan. Kapag ganiyan si Sky, hindi siya titigil. Kahit apocalypse pa ang mangya

Chapter 58 “Pwede mo naman siyang bantayan na nasa paligid ka lang.” malamig na sambit ni David. Hindi niya inaalis ang tingin sa akin. Para bang sinusukat niya bawat reaksyon ko. “Wag lang malapit sa kanya.” Natahimik ako at sa unang pagkakataon ngayong gabi kaya napaisip ako dahil tama siyakahit nakakainis man aminin, pero tama siya.Habang mas malapit ako kay Sky ay mas malaki ang posibilidad na madamay siya sa mundong ginagalawan ko. Mga kaaway, bounty hunter at ang mga organisasyong matagal ko nang binabangga. Hindi sila magdadalawang-isip na gamitin ang sinumang mahalaga sa akin at kung malaman nilang may taong kaya kong protektahan siya ang unang magiging target. Mahina akong napabuntong-hininga. Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa hagdan. Parang umaasang bababa siyang muli anumang oras. Nakakatawaan isipan dahil ilang oras pa lang kaming magkakilala. Pero parang matagal ko na siyang kilala. Siguro dahil sa paraan niya akong tratuhin. Walang takot. Walan

Chapter 60 Lumipas ang mga linggo nang mas mabilis kaysa sa inaasahan ko at sa wakas ay back to school na ulit. Sa totoo lang, akala ko noon ay hindi ko na maipagpapatuloy ang pag-aaral ko. Sa dami ng nangyari sa buhay ko, halos tanggap ko nang baka hanggang pangarap na lang ang maging abogado. Ngunit may isang himalang dumating. Isang scholarship. Isang scholarship na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung sino ang nagbigay. Ilang beses kong sinubukang alamin. Ilang beses akong nagtanong. Ngunit iisa lamang ang sagot na natatanggap ko. Anonymous donor. Walang pangalan. Walang pagkakakilanlan. Walang kapalit. At dahil doon ay lalo akong nagpapasalamat. Kung sino man siya, binigyan niya ako ng pagkakataong maabot ang pangarap ko. Isang pagkakataong akala ko ay tuluyan nang nawala. Ngayon ay nasa ikatlong semestre na ako. At kaunti na lamang ay matatapos ko na ang kursong pinaghirapan ko sa loob ng maraming taon. Kaya naman kahit mahirap ay hin