Semua Bab Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+): Bab 91 - Bab 100

"Chantal!"Bahagya akong nataranta nang makita kong nakadilat na ang kanyang mga mata. Halos mapatalon ako sa gulat, saka agad na napasigaw."Elizza! Gising na si Chantal!"Mula sa labas ng silid, narinig ko ang mabilis na yabag. Ilang segundo lang ang lumipas, bumukas ang pinto at nagmamadaling pumasok si Elizza, bahagyang hinihingal."Nasaan—" hindi na niya natapos ang tanong nang makita niyang nakatingin na si Chantal.Agad siyang lumapit sa kama at sinimulang suriin ang kalagayan nito. Maingat niyang tiningnan ang mga mata ni Chantal, saka pinakinggan ang tibok ng dibdib nito gamit ang stethoscope. Isa-isa niyang hinawakan ang mga kamay at paa, tinitiyak na normal ang reaksyon.Tahimik lang akong nakatayo sa gilid, hindi malaman kung saan ilalagay ang sarili. Hindi ko maipaliwanag ang kaba at saya na magkahalong bumabalot sa akin.Ilang sandali pa, ngumiti si Elizza at napabuntong-hininga."Okay na siya," sabi niya. "Kailangan niya lang munang magpahinga ng isang linggo para tuluy

Napatingin ako kay Jeremiah sa huli niyang sinabi.“Mahal kita…”Parang umalingawngaw iyon sa buong silid—paulit-ulit—hanggang sa hindi ko na alam kung totoo ba ang narinig ko o gawa-gawa lang ng isip kong pagod na sa kakaisip.Totoo ba iyon?Mahal niya ako?Pero bakit… paano?Ang bilis naman.Napako ang tingin ko sa kanya, tila sinusuyod ko ang bawat detalye ng kanyang mukha—ang paggalaw ng kanyang panga, ang bahagyang panginginig ng kanyang labi, ang lalim ng kanyang mga mata na parang may kinikimkim na hindi masabi.Hinahanap ko ang kasinungalingan.Hinahanap ko ang kahit maliit na senyales na hindi siya totoo.Yung tipong biglang iwas ng tingin. Yung pilit na pagngiti. Yung awkward na pause.Pero ang nakita ko…Sakit.At pagsisisi.At iyon ang mas nakakalito.Paanong mamahalin ng isang kagaya niya ang katulad ko?Hindi ako perpekto.Hindi na ako ‘yung tipo ng babaeng ipinagmamalaki. Hindi na ako ‘yung tipo ng babaeng ipapakilala sa pamilya na may proud na ngiti. Hindi na ako inose

“Hoooy! Anong nangyayari rito?!”Biglang bumukas ang pinto at nagmamadaling pumasok si Elizza, halatang hinahabol ang hininga. Bahagyang nag-echo ang boses niya sa loob ng silid, dahilan upang maputol ang kung anumang binabalak ni Jeremiah.Napaatras siya sa gulat, ako naman ay natigilan, sabay bahagyang napahiya. Ramdam ko pa ang init sa aking pisngi, lalo na’t nahuli kami sa isang hindi inaasahang sitwasyon.Hindi man lang nagmadaling lumayo si Jeremiah. Sa halip, nagsalita siya nang hindi man lang nililingon ang kapatid.“Bakit ka basta pumapasok nang hindi kumakatok?” malamig niyang sabi, tila walang pakialam sa eksena.“Anong basta pumapasok?” mataray na sagot ni Elizza, habang nakapamaywang. “Jeremiah, pasyente ko si Chantal. Narinig ko siyang sumisigaw, kaya natural lang na mag-panic ako. Malay ko bang may ahas palang nanunuklaw sa kanya?”Napairap ako sa sinabi niya, pero hindi ko napigilang mapangiti. May kakaibang paraan talaga si Elizza sa pagsasalita—direkta, minsan masaki

“Wow… at pumasok na rin sa wakas! Mukhang nangayayat ka ah… ano ’yan? Kakabembang?” matinis na boses iyon ni Geraldine.Wow ha. Good morning din sa’yo.Hindi na ako lumingon agad. Baka kasi mapatulan ko. At kapag pinatulan ko, baka hindi lang salita ang masabi ko—baka pati stapler maibato ko.“Hayaan mo na,” sabat ni Winona na parang kontrabida sa teleserye. “Mateterminate na ’yan. Bawal ang nag-a-AWOL, hindi ba?”Ah. So ganito pala ako kamahal ng mga officemates ko. Pagbalik mo, termination agad ang welcome.Slow clap sana ako, kaso baka ma-misinterpret na proud ako sa kanila.Naglakad silang dalawa papunta sa cubicle nila na katapat lang ng pwesto ko. Ramdam ko pa rin ang aura nilang parang usok ng tambutso—nakakasakal.Inilapag ko ang aking bag sa mesa. Naupo na ako sa aking magandang upuan, na may massage option."Ano na namang ginawa ko sa inyo?" madilim ang aking mukha na tanong sa kanila.'Lord, give me patience. Kasi kung strength ibibigay mo, baka masapak ko sila.' Inner me.

Sa buong buhay ko, ngayon lang ako nahawakan ng isang lalaki sa ganitong paraan. Pinangalagaan ko ang aking sarili at nanatiling tapat dahil sa isang pangako: ang ibigay ang lahat ng ito kay Jeremiah lamang. Dahil siya ang una, alam ko sa puso ko na dapat niyang panagutan ang bawat sandaling ito. Hindi maaaring matapos ang gabing ito na parang wala lang, dahil ang itinatangi kong dangal ay sa kanya ko lang ipinagkakatiwala.Habang nararamdaman ko ang init ng kanyang katawan, tila nawala ang lahat ng takot ko. Nang simulan niyang halikan ang aking leeg, isang kakaibang kiliti at sarap ang gumapang sa aking buong pagkatao. Hindi ko mapigilang mapahingal nang malalim. Lalo pang tumindi ang sensasyon nang maramdaman ko ang kanyang mga kamay na humahawak at nagmamasahe sa aking dibdib."Ooooh..." Isang mahinang ungol ang lumabas sa aking mga labi. Hindi ko na ito mapigilan.Napakasarap sa pakiramdam, lalo na’t nahaluan pa ng epekto ng alak na may libido na aking nainom. Pakiramdam ko ay um