All Chapters of Yakap sa Magdamag (SSPG R-18+): Chapter 191 - Chapter 200

240 Chapters

Elizza 18: Halik

Magsasalita pa sana ako.Marami pa akong gustong sabihin.Marami pa akong gustong itanong.Ngunit biglang nagkagulo sa labas ng opisina.Sunod-sunod ang yabag ng mga taong nagmamadali.Pagkatapos ay umalingawngaw ang boses mula sa intercom."Paging Doctor Delgado. Doctor Delgado to the ER, please."Napabuntong-hininga ako.Mukhang may emergency.Agad akong tumayo mula sa aking upuan."Mukhang kailangan ko nang pumunta," sabi ko habang inaabot ang aking puting coat.Tumango si Lionel."Mag-usap na lang tayo mamaya.""Oo."Isinuot ko ang aking coat at inayos ang kuwelyo nito.Pagkatapos ay kumuha ako ng basong tubig at mabilis na uminom.Ngunit habang papalapit ako sa pinto, bigla akong natigilan.Hindi ko rin alam kung bakit.Hindi ko alam kung anong sumapi sa akin nang mga oras na iyon.Siguro dahil sa lahat ng mga sinabi niya.Siguro dahil sa sakit na nakita ko sa kanyang mga mata.Siguro dahil sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, naramdaman kong totoo ang bawat salita niy

Elizza 19: Piliin mo ako

"Anong ginagawa mo rito?"Agad ko siyang itinulak palayo sa akin.Hindi dahil natatakot ako sa kanya.Kundi dahil baka makita kami ni Elizza.Ngayon pa lang kami nagkakaayos.Ngayon pa lang siya unti-unting lumalapit muli sa akin.Paano kung magalit siya?Paano kung maling akala ang makita niya?Hindi. Hindi puwede iyon."Miss na miss na kita."Lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa akin.Parang wala siyang balak bumitaw."Bakit hindi ka na nagpupunta sa mga lugar na pinupuntahan mo noon?" reklamo niya. "At ano bang ginagawa mo sa ospital na ito? Huwag mong sabihing itutuloy mo pa rin ang pagdodoktor? Sayang lang ang oras mo roon."Napapikit ako sa inis.Parang dati pa rin.Sarili lang niya ang iniisip niya.Parang siya pa rin ang sentro ng mundo.Nang maramdaman kong lalo siyang kumakapit sa akin, tuluyan na akong nawalan ng pasensya.Mabilis ko siyang itinulak."Aray!"Napaupo siya sa sementadong sahig ng parking lot.Napatingin ang ilang taong dumaraan sa amin."Bakit mo ako

Elizza 20: Boyfriend ko siya!

Naglalakad ako papunta sa parking lot nang makita ko ang dalawang taong tila nagtatalo. Masyadong malupit ang nagiging pagtatalo nilang dalawa, at halata ang inis sa mukha ni Lionel habang kausap ang babaeng iyon."Lumayo ka nga sa akin! Baka makita pa ni Eli ang ginagawa mo. Magalit pa iyon at kung anu-ano pa ang isipin!" galit na sabi ni Lionel. "Ayokong mag umpisa na naman ng away naming dalawa.""Sumeksi lang ang baboy na iyon, nagustuhan mo na agad?" inis na sagot ni Dahlia habang pilit na lumalapit kay Lionel. "Hindi mo siya gusto.. Naaawa ka lang sa kanya. Hindi siya ang tipo ng tao na mamahalin mo."Agad naman siyang itinulak ni Lionel. Parang nadidiri ang lalaki sa kanyang presensiya."Lamang si Eli sa iyo sa lahat ng bagay. Mas maganda siya at mas mabait. Mas matalino. Hindi siya puso bunganga at pacharming na katulad mo. Pasang awa ka nga lang nung grumaduate tayo, tapos ang galing mong manglait!""Alam kong ako pa rin ang gusto mo. Galit ka lang dahil nireject kita noon. K

Elizza 21: Pag gapi kay Dahlia

Galit na galit ang mga mata ni Dahlia habang nakatingin sa akin."Ulitin mo nga ang sinabi mo!" sigaw niya.Ngumiti lang ako."Bakit? Totoo naman. Mukhang matakaw ka ata ngayon?"Parang tuluyan nang naputol ang natitira niyang pasensya."Baboy ka talaga! Baboy!"Kasabay ng sigaw niya ay ang mabilis niyang pagsugod sa akin.Dati, siguradong napaatras na ako. Baka nga umiyak pa ako sa takot.Pero hindi na ako ang dating Elizza.Sa loob ng ilang buwan, paulit-ulit akong sinanay ni Chantal. Hindi lang para lumaban, kundi para matutong protektahan ang sarili ko."Kapag may sumugod sa iyo, huwag kang mataranta," lagi niyang paalala. "Mas mabagal kumilos ang taong galit."At ngayon, napatunayan kong tama siya.Nang iamba ni Dahlia ang kanyang kamay para sampalin ako, mabilis akong yumuko.Humampas lang sa hangin ang kanyang palad.Napasinghap siya.Mabilis siyang umikot at muli akong sinugod.Sa pagkakataong ito, hinawakan niya ang balikat ko.Pero bago pa niya ako mahila, naitwist ko na ang

Elizza 22: Officially On

"Siguro naman, dito ka na sasakay sa unahan, katabi ng boyfriend mo?" nakangiti niyang sabi. Umaasang sasang ayon ako sa kanya.Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa mga oras na iyon.Ngumiti na lang ako at pumasok sa bukas na pinto ng passenger seat."Yes!"Nakita ko pa siyang bahagyang pagsuntok ng kanyang mga kamay na parang may malaking tagumpay na nakuha.Matapos niyang isara ang pinto, mabilis siyang umikot sa kabilang bahagi ng sasakyan at umupo sa driver's seat.Bago niya paandarin ang kotse, inayos muna niya ang seat belt ko. Pagkatapos ay mabilis siyang yumuko at nagnakaw ng isang halik sa aking labi."For inspiration lang," nakangiti niyang paliwanag.Napangiti rin ako at napahawak sa aking labi.Hindi ko na siya matingnan.Pakiramdam ko ay gusto ko nang magtago sa hiya. Halos idikit ko na ang mukha ko sa bintana habang kunwari'y abala sa pagtingin sa labas.Ramdam kong pasulyap-sulyap siya sa akin habang nagmamaneho.Pero ayaw ko pa ring lumingon."Eli..."Malambing a

Elizza 23: S E X o Interview?

Nakalimutan ng aking yaya na dalhan ako ng tubig sa aking silid bago siya matulog. Pagkagising ko sa kalagitnaan ng gabi, tuyong-tuyo ang aking lalamunan. Agad kong tiningnan ang ibabaw ng aking mesa, ngunit wala roon ang tumbler na madalas kong lagayan ng tubig na iniinom ko rin tuwing umaga. Dahil sa matinding uhaw, napilitan akong bumangon kahit tinatamad pa ako.Naka-pantulog lang ako na manipis na nighties at may suot na manipis na robe sa ibabaw nito. Hindi ko na nagawang mag-ayos dahil akala ko naman ay mabilis lang ako at wala na akong makakasalubong na ibang tao sa ganitong oras ng gabi. Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng aking kuwarto. Lumabas ako upang magtungo sa mini bar na naroon sa ikalawang palapag ng bahay. Tahimik ang buong paligid at tanging ang sarili kong mga hakbang ang aking naririnig.Liliko na sana ako sa pasilyo nang mapansin kong may kakaiba. Nakita kong medyo bukas pa ang pinto ng guest room. Iyon ang silid kung saan nananatili pansamantala si Lionel. E

Elizza 24: SPG- Ungol

"Bakit... bakit hindi mo ito ipinaayos sa doktor?"Mahina at seryoso kong itinanong iyon sa kanya habang patuloy na sinusuri ng aking mga daliri ang mahahabang peklat sa kanyang balat. Ang mga peklat na iyon ay malalalim, tanda ng isang matinding sugat sa nakaraan na matagal nang naghilom ngunit nag-iwan ng permanenteng marka.Ngumiti si Lionel nang bahagya, isang ngiting may halong lungkot ngunit puno ng katapatan. Dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang kamay upang haplusin ang aking mukha gamit ang kanyang hinlalaki. Marahan ang kanyang pagkilos, tila ba natatakot siya na baka mabasag ako sa isang maling galaw."Tanda iyan ng labis kong pagmamahal sa iyo, Eli," panimula niya, habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. "Saka tanda rin iyan ng malaking kasalanang ginawa ko sa iyo noon. Pinagbayaran ko ang lahat ng sakit na dinanas mo sa piling ko. At ang mga peklat na iyan ang magiging palatandaan ko habangbuhay na ako... si Lionel... ay para lamang kay Eli at wala nang iba pa."

Elizza 25: SPG- Wag mong iputok sa loob

"Sandali..." pigil ko sa kanya sa gitna ng aming mainit na paghahalikan.Hingal na hingal kaming dalawa, at ramdam ko ang mabilis na tibok ng kanyang puso laban sa aking dibdib. Sa sandaling iyon, alam kong kailangan naming baguhin ang aming takbo upang mas mapatindi pa ang ligaya na aming nararamdaman. Kaya naman, dahan-dahan kaming nagpalit ng posisyon. Ang dating siya na nasa ibabaw ay dahan-dahang lumipat upang bigyang-daan ang aking nais na gawin.Alam kong nais niyang isubo ko na ang kanyang "buntot." Ang bahaging iyon ng kanyang katawan na tila ba sumasalamin sa kanyang buong pagkalalaki at pagnanasa sa akin. Gustong-gusto niya kapag ginagawa ko iyon sa kanya, dahil para sa kanya, ito ang pinakamataas na uri ng pagpapasarap na maaari kong ibigay. Sa tuwing ginagawa ko ito, nawawala siya sa kanyang sarili at tanging puro kaligayahan na lamang ang kanyang naiisip.Ang ungol at pagtirik ng kanyang mga mata sa tuwing sisimulan ko ang aking ginagawa ay hindi nakakaligtas sa aking pa

Elizza 26: Call me Mine..

HABANG nasa biyahe kami ni Lionel papuntang ospital, hindi niya mapigilan ang pag-awit at pagsipol. Halatang-halata ang saya sa kanyang mukha. Kahit kulang siya sa tulog, parang mas lalo pa siyang masigla.Napatingin ako sa kanya at napailing."Mukhang masaya ka yata ngayon," puna ko.Agad niya akong nilingon. Malawak ang kanyang ngiti at kumindat pa siya."Puyat ako hanggang umaga," sabi niya. "Pero tuwing naaalala ko ang mga nangyari kagabi, lalo na kung gaano ka kagaling gumiling, hindi ko mapigilang kiligin."Bigla akong namula.Grabe talaga ang lalaking ito.Wala na yatang preno ang bibig.Hindi ako agad nakasagot."Hindi mo ba nagustuhan ang performance ko kagabi, ha, Eli?" malambing niyang tanong."Heh! manahimik ka nga diyan!" pagtataray ko sa kanya."Eli naman.. hindi ka ba nagalingan sa akin? alam mo ba, iniimagine ko iyon matagal na. Marami pa nga akong hindi nagawa sayo. Pero ikaw, ang sarap mo talaga.. HIndi ako makapaniwalang napakagaling mo lalong gumiling. Noong huling

Elizza 27: Nakakakilig na alaala

SA loob ng ospital, pakiramdam ko ay para pa rin akong lumulutang sa ulap. Hindi ko maiwasang isama sa aking pagtatrabaho ang sayang aking nararamdaman sa mga oras na iyon.Magaan ang bawat galaw ko. Hindi mawala ang ngiti sa aking mga labi, at kahit marami akong trabaho, parang wala akong nararamdamang pagod.Paulit-ulit kasing bumabalik sa isip ko ang mga nangyari sa amin ni Lionel. Ang mainit na gabing aming pinagsaluhan. Ang kasabikang naramdaman namin na muling naibsan.Napatingin ako sa maliit na salamin na nasa ibabaw ng mesa. Napatitig ako sa aking sarili.Dahan-dahan kong inayos ang kuwelyo ng aking blusa at bahagyang sinilip ang aking leeg.Nandoon pa rin ang mapupulang bakas na naiwan sa aking balat. Kitang kita pa iyon, at alam ng makakakita, na iyon ay bago pa lamang.Mabilis akong napailing at napangiti.Hindi ko alam kung maiinis ako o matutuwa.Maingat kong hinaplos ang bahaging iyon gamit ang aking mga daliri bago ko agad inayos muli ang aking damit.Parang bawat baka

...

18 19 20 21 22

...

SCAN CODE TO READ ON APP