All Chapters of หยกโลหิตพลิกชะตา: Chapter 21 - Chapter 30

เมิ่งฮูหยินสวีเยี่ยนหลันและคุณหนูสามเมิ่งซูเหวินนั่งพูดคุยกันมาอย่างสนุกสนานภายในรถม้า เพราะวันนี้พวกนางสองคนแม่ลูกไปก่อเรื่องสร้างความโกลาหลโดยการจัดงานเลี้ยงน้ำชาที่โรงเตี๊ยมจนทำให้ฮูหยินตระกูลหลัวรู้สึกอับอายขายหน้าผู้คนที่โรงเตี๊ยมกุ้ยฝูไหลได้สำเร็จ“หลัวฮูหยินผู้นั้นถูกท่านแม่หักหน้าโดยการเหมาโรงเตี๊ยมชั้นสองทั้งชั้นเพื่อจัดงานเลี้ยงน้ำชาที่ใหญ่โตในโรงเตี๊ยมแห่งเดียวกัน มีคนมาร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของท่านแม่จนแน่น แต่ในงานเลี้ยงของฮูหยินตระกูลหลัวมีฮูหยินที่ไร้ชื่อเสียงในเมืองหลวงไปร่วมงานเพียงไม่กี่คน ลูกคิดว่าต่อจากนี้ไปฮูหยินตระกูลหลัวคงจะไม่มีหน้าออกมาจัดงานเลี้ยงน้ำชาด้านนอกจวนอีกนานสักพักใหญ่เลยเจ้าค่ะ”“หึหึ ใครใช้ให้นางกล้ายื่นมือมาถึงเรือนหลังของพวกเรากัน การถูกหักหน้าแค่นี้ยังไม่สาสมกับเรื่องที่นางเตรียมจะปล่อยข่าวลือเรื่องมีโจรภูเขาดักปล้นขบวนรถม้าของซีเอ๋อร์เลยด้วยซ้ำไป โชคดีที่เจ้ามีไหวพริบดีจึงเอ่ยดักทางนางเอาไว้ก่อนว่าซานอ๋องเดินทางไปรับซีเอ๋อร์ที่เมืองติ้งด้วยพระองค์เอง ระหว่างทางเจอโจรภูเขาดักปล้นกลางทาง ซานอ๋องจึงกำจัดโจรผู้ร้ายเหล่านั้นเพื่อไม่ให้พวกมันมารอดักปล้นผ

อาหารมื้อเย็นของจวนตระกูลเมิ่งในวันนี้ ถูกสาวใช้ยกมาวางบนโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ในห้องโถงรับแขกของเรือนหลัก ท่านหมออู๋ขอตัวเดินทางกลับไปก่อนนานแล้ว ดังนั้นแขกของจวนตระกูลเมิ่งจึงเหลือแค่เพียงซานอ๋อง หยางเฟิ่งเจี๋ยเพียงคนเดียวเท่านั้นปกติแล้วเมิ่งเถียนซีมักจะแยกไปกินอาหารตามลำพังที่เรือนรับอรุณ แต่ทว่าวันนี้นางเลือกที่จะนั่งกินอาหารร่วมโต๊ะกับทุกคน เพราะนางไม่อยากจะทำตัวเป็นคุณหนูผู้อ่อนแอที่ต้องเก็บตัวอยู่แต่ภายในเรือนอีกต่อไปแล้ว“ถ้าหากท่านพ่อของเจ้ารู้ว่าเจ้ามีรากฐานพลังปราณแล้ว มิหนำซ้ำยังฝึกฝนพลังปราณจนบรรลุถึงระดับสองขั้นสร้างแก่นลมปราณที่จุดตันเถียนได้สำเร็จแล้วอีกด้วย ท่านพ่อของเจ้าเขาจะต้องประหลาดใจมากอย่างแน่นอน ก่อนหน้านี้เขามักจะโทษว่าเป็นเพราะซีเอ๋อร์ได้รับสายเลือดทางฝั่งของตระกูลสวีมามากเกินไป จึงเกิดมาไร้รากฐานพลังปราณเช่นนี้ คราวนี้ดีเลยบุตรสาวที่มีสายเลือดตระกูลสวีเหมือนแม่อย่างเจ้า มีรากฐานพลังปราณแล้ว ท่านพ่อของเจ้าเขายังจะมีอะไรให้เอ่ยกล่าวโทษตระกูลสวีของแม่ได้อีก”เมิ่งฮูหยินสวีเยี่ยนหลันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ หลังจากที่ทุกคนกินอาหารมื้อเย็นเสร็จสิ้นแล้ว และกำลั

เมิ่งเซวียนอี้เดินมาหาน้องสาวที่เรือนรับอรุณในยามสายเหมือนเดิมตามปกติที่เขาทำเป็นประจำในช่วงนี้ แต่เมื่อเขามาถึงเรือนรับอรุณแล้ว เขากลับต้องรู้สึกแปลกใจเพราะน้องสาวไม่ได้นั่งรอเขาอยู่ที่เรือนรับอรุณเหมือนกับวันอื่นๆ“คุณหนูสี่ออกไปเดินเล่นพร้อมกับไฉ่เฉินเมื่อประมาณสองชั่วยามที่แล้วเจ้าค่ะ” ไฉ่เสียนยกน้ำชามาต้อนรับเมิ่งเซวียนอี้ที่ห้องโถงรับรองในเรือนรับอรุณ และพูดบอกกับคุณชายใหญ่ผู้นี้เมื่อเขาเอ่ยถามถึงคุณหนูสี่ของนาง“น้องสี่ออกไปเดินเล่นนานถึงสองชั่วยามแล้วยังไม่ได้เดินกลับมาพักผ่อนที่เรือนรับอรุณอีกอย่างนั้นหรือ ใช้เวลาเดินเล่นนานมากขนาดนี้ไม่ใช่ว่าน้องสี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอกนะ”“คุณชายใหญ่วางใจได้เจ้าค่ะ ไฉ่เฉินพาสาวใช้จำนวนมากติดตามคุณหนูสี่ไปด้วย ถ้าหากเกิดเรื่องอะไรขึ้นไฉ่เฉินและสาวใช้เหล่านั้นจะต้องรีบพาคุณหนูสี่กลับมาพักผ่อนที่เรือนรับอรุณแล้วเจ้าค่ะ บ่าวคิดว่าในยามนี้คุณหนูสี่อาจจะหยุดนั่งพักผ่อนอยู่ที่ใดสักแห่งภายในจวนแห่งนี้เพราะรู้สึกเหนื่อยก็ได้นะเจ้าคะ”“อืม…ก็อาจจะเป็นอย่างที่เจ้าพูดมา สุขภาพร่างกายของน้องสี่ยังคงอ่อนแอ ทำอะไรหักโหมมากไม่ได้ วันนี้น้องสาวอาจจะเดินเล่

หลายวันผ่านไปเมิ่งเถียนซีเริ่มปรับตัวในฐานะของคุณหนูสี่จวนตระกูลเมิ่งได้บ้างแล้ว เรื่องที่นางมีรากฐานพลังปราณและฝึกฝนตนจนบรรลุถึงระดับสามขั้นจินตันสำเร็จแล้วถูกเก็บเป็นความลับ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้คนที่ดีใจกับเรื่องนี้และภาคภูมิใจในเรื่องนี้อย่างออกนอกหน้าไม่ใช่ฮูหยินตระกูลเมิ่งสวีเยี่ยนหลันอย่างที่ทุกคนคาดคิด แต่กับกลายเป็นคุณชายรองเมิ่งจื่อซวานที่เมื่อเขารู้ว่านางมีรากฐานพลังปราณแล้ว เขาก็แทบอยากจะไปป่าวประกาศเรื่องนี้ให้ทุกคนได้รับรู้ เพราะจะได้ไม่มีใครมาเอ่ยดูหมิ่นผู้เป็นน้องสาวของเขาอีกต่อไปณ.เรือนรับอรุณ ระหว่างที่เมิ่งเถียนซีกำลังเตรียมตัวจะไปที่ลานฝึกยุทธ์พร้อมกับคุณชายรองเมิ่งจื่อซวานที่มารอรับผู้เป็นน้องสาวของเขาด้วยตนเอง แต่คุณชายรองถูกคุณชายใหญ่เมิ่งเซวียนอี้เอ่ยเตือนเรื่องที่ควรจะเก็บเรื่องที่น้องสาวฝึกฝนพลังปราณได้แล้วเป็นความลับ บรรยากาศภายในห้องโถงรับแขกของเรือนรับอรุณพลันเปลี่ยนไปในทันทีทุกคนต่างมีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนที่เมิ่งจื่อซวานจะเป็นฝ่ายเอ่ยโต้แย้งผู้เป็นพี่ใหญ่ของตนขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นใจว่า “จะปิดเป็นความลับไปทำไม ถ้าหากมีคนกล้าเอ่ยถามว่าทำไมน้องสาวจึ

ภายในบริเวณลานฝึกยุทธ์ของจวนตระกูลเมิ่งเงียบกริบจนผิดปกติ แม้แต่สาวใช้คนสนิทของเมิ่งเถียนซีอย่างไฉ่เฉินและไฉ่เสียน ที่ก่อนหน้านี้แอบส่งเสียงให้กำลังใจผู้เป็นนายหญิงของพวกนางอยู่ด้านข้างสนามฝึกซ้อมอย่างสนุกสนาน ต่างยืนนิ่งเงียบราวกับว่าพวกนางไร้ตัวตนอยู่ในสถานที่แห่งนี้จงเยี่ยบ่าวชายคนสนิทของเมิ่งจื่อซวานที่ก่อนหน้านี้ส่งเสียงโหวกเหวกโวยวายแข่งอยู่กับพวกสาวใช้ของคุณหนูสี่ตระกูลเมิ่ง ในยามนี้เขากำลังยืนก้มหน้านิ่งไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยซ้ำไป เป็นเพราะเขารู้ดีว่าคุณชายรองของตน ได้ทำผิดกฎข้อห้ามสำคัญของจวนตระกูลเมิ่งไปหนึ่งข้อแล้วซึ่งกฎข้อห้ามนั้นก็คือการห้ามไม่ให้พาคุณหนูสี่มาฝึกสอนวิทยายุทธ์ในสนามฝึกซ้อมของจวนตระกูลเมิ่งเป็นอันขาด เพราะในอดีตคุณหนูสี่ตระกูลเมิ่งเกือบจะสิ้นใจคาสนามฝึกยุทธ์มาครั้งหนึ่งแล้ว“น้องรอง…นี่เจ้ากล้าพาน้องสาวมาฝึกทดลองใช้อาวุธประเภททวนในสนามฝึกซ้อมเชียวหรือ ถ้าหากน้องสาวเป็นอะไรไป เจ้าจะรับผิดชอบในเรื่องนี้ต่อท่านแม่ไหวอย่างนั้นหรือ” เมิ่งเซวียนอี้ส่งเสียงพูดดุน้องชายคนรองก่อนเป็นอันดับแรก“พี่ใหญ่ท่านอย่าเพิ่งตำหนิข้าเลยและอย่ามาใส่ร้ายข