جميع فصول : الفصل -الفصل 110

๑๐๐ดวงข้าจะเห็นสถานการณ์นี้                   อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ลุกขึ้นนั่งโดยการช่วยเหลือของจิ่งหรง ตวาดนางรำเซียวเซียวเสียงไม่เบานัก          “เข้ามาในนี้ ได้รับอนุญาตแล้วหรือ!”          เซียวเซียวในใจย่อมหวั่นในน้ำเสียงกัมปนาท แต่สำหรับนางที่มาจากชนชั้นรากหญ้าแล้ว ย่อมผ่านประสบการณ์นี้มานับไม่ถ้วน!          “ท่านองครักษ์ถามถึงยาสร่างเมาเพคะ หม่อมฉันนำมาให้ตามคำขอของท่านองครักษ์ หม่อมฉันทำอันใดผิดหรือเพคะ”          เซียวเซียวพยายามบีบเสียงให้ดูน่าสงสาร ไม่วายเหลือบมองเป้าหมายของตนว่าหวั่นไหวในท่าทางอ่อนโยนน่าทะนุถนอมที่นางแ

๑๐๒เมื่อโดนดับฝันอีกครา           จูซานเฉียวเห็นสีหน้ามีความคาดหวังของชายหนุ่มแล้วยังไม่กล้าบอกเขาเรื่องนี้ จนกระทั่งเดินเข้ามาในห้องพิเศษแล้ว ถึงเอ่ยประโยคดับฝันเขาอีกครั้งหนึ่ง          “เอ่อ คือว่าข้าจะกลับจวนในอีกไม่ถึงชั่วยามต่อจากนี้แล้วเจ้าค่ะ”          กึก!          เท้าใหญ่ชะงักพร้อมกับมุมปากที่ค่อย ๆ ลดลงจนกลายเป็นเรียบตึง          “หมายความว่าอย่างไร”          “ช่วงนี้ข้าไม่ค่อยใช้งานระบบเจ้าค่ะ วาร์ปมาหาพี่ที่นี่ ประเดี๋ยวเมื่อถึงโควตาของวันต่อไปข้าก็จะใช้วาร์ป กลับต้าลู่แล้วเจ้าค่ะ หากไม่มีใครลอบเข้ามาจับผิด

๑๐๔มันกำลังรอให้เจ้าปราบอยู่           จูซานเฉียวใจหนึ่งย่อมปรารถนาให้กิจกรรมนี้ดำเนินต่อ ด้วยอยากรู้ว่าความรู้สึกในแบบของผู้ใหญ่เป็นเช่นไร แต่ในจิตใจส่วนด้านศีลธรรมบอกนางว่าจะต้องหยุดอยู่เพียงเท่านี้แล้ว...ในตอนนั้นเองที่เสียงสัญญาณเตือนจากระบบดังขึ้นในใจ!          ‘โควตาเมื่อวานหมดแล้ว สามารถใช้โควตาของวันใหม่ได้ในอีกหนึ่งจิบชา’          “อีกหนึ่งจิบชา...”          อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ที่กำลังหลับตาพริ้มเม้มริมฝีปากข้างลำคอหญิงสาวขณะเดียวกันก็ยังไม่หยุดขยับสะโพกนางนั้นลืมตาขึ้นตั้งคำถาม          “อันใดหรือ”         

๑๐๖คงเป็นเพราะกุศลผลบุญ งานพระราชพิธีอุทิศบุญกุศลถึงผู้ล่วงลับจากเหตุการณ์ในวัดหยวนถง รวมถึงร่วมส่งดวงวิญญาณทหารที่พลีชีพกลางสนามรบถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่พระราชวังส่วนหน้ามีขุนนางทุกลำดับชั้นเข้าร่วม พระสนมชั้นผินขึ้นไป คุณหนูคนสำคัญของตระกูลล้วนได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานพระราชพิธีในครั้งนี้ แต่พระสนมจะถูกจัดให้อยู่ในอีกพื้นที่หนึ่ง ไม่ได้มาอยู่ร่วมกับขุนนางเช่นคุณหนูส่วนพลเรือนที่ไม่ได้รับโอกาสให้เข้าพระราชวัง สามารถร่วมทำบุญไปพร้อมกับเจ้าครองแคว้นได้ที่วัดต่าง ๆ ซึ่งกระจายอยู่ทั่วเมืองหลวง ในส่วนของพระราชวังจัดขึ้นกลางลานกว้างที่ตั้งเสาจำลองขึ้นมาแล้วใช้ผ้าสีขาวประดับล้อมรอบแท่นพิธีเอาไว้ ขุนนางคุณหนูจะอยู่ล้อมรอบแท่นพิธีตรงกลาง แบ่งฝั่งชายหญิงชัดเจนบนแท่นพิธีมีฮ่องเต้กงซุนเทียนชานถือธูปเล่มใหญ่ อ่านบทสวดมนต์ไปพร้อมกับไต้ซือแปดท่าน ด้านล่างแท่นพิธีมีองค์หญิงกงซุนหมิงจู ว่านฮองเฮายืนถือธูปอ

๑๐๘ไม่มีใครน่ากลัวเท่าท่านอ๋องอีกแล้ว           จูซานเฉียวไม่เข้าวังต่อเพราะไม่อยากถูกหยางยี่เหรินซักไซ้ในความสัมพันธ์ระหว่างนางกับอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ ไม่คิดว่าสหายที่นางพยายามหนีนั้นกลับตามมาที่จวนตระกูลจู เพราะอยากทราบเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ          “เจ้าจะตามข้าไปถึงห้องนอนเลยหรือไม่!”          จูซานเฉียวหันขวับมามองสหายที่ไม่จี้ถามแต่เดินตามไม่หยุดหย่อน สุดท้ายจูซานเฉียวทนไม่ไหว ก่อนที่จะก้าวเข้าเรือนนอนตนไปก็หยุดเดิน ถามสหายเสียงฉุน          “ข้าไม่ติดหากจะต้องเข้าห้องเจ้า แต่หากเจ้าติดไม่อยากให้ข้าเข้าไป ก็เอาเรื่องของเจ้ากับท่านอ๋องมาเป็นข้อแลกเปลี่ยน”