جميع فصول : الفصل -الفصل 170

182 فصول

๑๕๙ สั่งสอนคนเปิดศึกพร่ำเพรื่อ

๑๕๙สั่งสอนคนเปิดศึกพร่ำเพรื่อ ม้ากว่าหนึ่งพันตัวห้อตะบึงมาที่ชายแดนมู่ลู่สู้ศึกช่วยเหวยฮู่ อูต้าหลีที่ครั้งนี้ได้โอกาสนำทัพ อ๋องกงซุนหยุนไฮ้มาในฐานะที่ปรึกษา ยกโอกาสนี้ให้ลูกน้องแสดงฝีมือ ใช้เวลาเดินทางจากสภายุทธภพมาที่ชายแดนมู่ลู่หนึ่งวันก็มาถึงค่ายพิทักษ์ชายแดนในยามดึกดื่นอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ตามด้วยจิ่งหรง หยูหาน เป่ยหลี จี้ซฺยงเดินเข้าไปที่กระโจมใหญ่ซึ่งตอนนี้แม่ทัพนายกองทั้งหลายกำลังวางแผนรับศึกเหวยฮู่ อูต้าหลีตอนนี้ไม่ได้อยู่ในฐานะรองแม่ทัพแล้ว แต่เป็นแม่ทัพฝ่ายซ้ายฝ่ายขวา กำลังเสริมในการนำกองทัพหลวงไปช่วยศึกชายแดนหากว่ามีสถานการณ์รุกล้ำอธิปไตย เพิ่งรับตำแหน่งแม่ทัพได้ไม่นานก็ได้มาพิสูจน์ฝีมือที่ชายแดนมู่ลู่ซึ่งล้วนเป็นคนคุ้นเคยที่ผ่านศึกกันมาก่อน“ท่านอ๋อง!”ทุกคนในกระโจมคำนับอ๋องหนุ่มเสียงผสาน มือหนาโบกเบา ๆ ดูกระบะทรายตรงกลางว่าต้าลู่เสียดินแดนให้ต้ามู่จุดใดแล้วบ้าง เมื่อเห็นว่าทุกด่านยังคงเป็นของต้าลู่ก็พ
اقرأ المزيد

๑๖๐ ใช้พลเรือนเป็นตัวประกัน

๑๖๐ใช้พลเรือนเป็นตัวประกัน อ๋องกงซุนหยุนไฮ้มาเข้าใจคำว่า ‘วีรบุรุษมักแพ้หญิงงาม’ ก็วันนี้!ดวงตาคู่คมมองเตียงที่ตนและพระชายาเพิ่งมีสัมพันธ์ลึกซึ้งทางร่างกายต่อกัน ภาพทุกอย่างเมื่อครู่ยังชัดเจนในความรู้สึก ไม่ว่าเขาจะหลับตาลืมตาก็เห็นภาพร่างงามกำลังร่อนกายอยู่บนร่างตน“ฮึ่ม! พ่ายแพ้ นี่หรือนักรบผู้กล้าหาญ”อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ตบหน้าตนเองแรง ๆ เพื่อดึงสติให้กลับมาอยู่กับร่องกับรอย สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ขณะเดียวกันนั้นก็บ่นตนเองไม่หยุด“ดีว่านางอยู่ฝั่งต้าลู่ หากอยู่ฝั่งศัตรูแล้วล่ะก็ ข้าได้แพ้ไม่เป็นท่าแน่”เพราะอ๋องกงซุนหยุนไฮ้กังวลเรื่องความปลอดภัยของจูซานเฉียว หลังจากที่ต่อรองอยู่นานระหว่างที่กำลังแสดงความรักกันผ่านร่างกายนั้น จูซานเฉียวถึงยอมวาร์ป กลับจวนหลังจากที่เข้าสู่ยามจื่อแล้ว“หากวันหนึ่งระบบใช้โควตาได้หลายทีก็คงดี นางจะได้อยู่กับเราให้นานกว่านี้อีกหน่อย” ว่าแล้วก็ถอนหายใจเบา ๆ เมื่อลงจากโรงเตี๊ยมมาแล้วเห็นว่าใครรออยู่ด้านหน้
اقرأ المزيد

๑๖๑ ผิดต่อบุพการีไม่เคยตายดี

๑๖๑ผิดต่อบุพการีไม่เคยตายดี เรื่องที่องค์ชายสี่ตวนมู่ฉายใช้ชาวเมืองเป็นตัวประกันถึงท้องพระโรงแล้ว องค์ชายสามในฐานะผู้สำเร็จราชการแทน ด้วยสถานการณ์ยังไม่เหมาะที่จะจัดพิธีราชาภิเษกฟังเหล่าขุนนางวิจารณ์การกระทำขององค์ชายสี่ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก“องค์ชาย เรื่องนี้จะปล่อยผ่านไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ องค์ชายสี่ทำเกินกว่าเหตุ การสั่งห้ามไม่ให้อพยพออกจากที่นั่นจะยิ่งเป็นการทวีความเกลียดชัง จากที่ชาวบ้านเกลียดชังอ๋องกงซุนหยุนไฮ้จะกลายเป็นเกลียดชังในตัวองค์ชายสี่รวมถึงแคว้นต้ามู่ด้วยพ่ะย่ะค่ะ หากวันหนึ่งพวกเขาเต็มใจเปิดประตูเมืองต้อนรับต้าลู่ขึ้นมาจะทำอย่างไร”ขุนนางฝ่ายที่สนับสนุนองค์ชายสามวิจารณ์องค์ชายสี่ ทำขุนนางฝ่ายที่สนับสนุนองค์ชายสี่มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ด้วยเรื่องนี้ต่อให้หลับตาข้างลืมตาข้างก็ยังเห็นว่าการกระทำขององค์ชายสี่ไม่ถูกต้อง“องค์ชาย ต้องรีบตัดสินพระทัยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เสนาบดีเฒ่าเร่งเร้าให้องค์ชายสามตัดส
اقرأ المزيد

๑๖๒ หลอกได้แม้กระทั่งตัวเอง

๑๖๒หลอกได้แม้กระทั่งตัวเอง สองทัพสองแคว้นชุดขาวดำสู้รบกันบนสนามรบในเขตบ้านเรือนชาวเมืองที่ปิดประตูรวมกลุ่มกันอยู่ในห้องเดียว ด้วยหวั่นกลัวว่าทหารจากแคว้นศัตรูจะทำอันตรายตนทุกคนไม่คิดว่าหลังจากที่กองกำลังเฉียนผายเปิดประตูเมืองออกให้กองทัพต้าลู่เข้ามาด้านในเมืองได้แล้วนั้นจะได้รับประกาศนี้จากแม่ทัพรองแม่ทัพของต้าลู่“พลเรือนฟังเสียงข้าให้ดี การศึกครั้งนี้เป็นความบาดหมาง การใส่ร้ายอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ขั้นรุนแรง เราบุกต้ามู่เพื่อสั่งสอนชนชั้นผู้นำของต้ามู่ที่บังอาจละเมิดสนธิสัญญา เคลื่อนทัพเข้ามาประชิดชายแดน ทหารต้าลู่จะไม่ทำร้ายชาวเมืองที่อยู่ในโอวาท ดังนั้นห้ามออกมาป้วนเปี้ยนด้านนอกให้ผู้ใดจับเอาไว้เป็นตัวประกันอีก”‘ตัวประกัน’ คำนี้สะกิดใจชาวเมืองหลายคนถึงขั้นตั้งคำถาม เหตุใดชนชั้นปกครองของตนถึงไม่อนุญาตให้ตนออกจากพื้นที่การสู้รบ สวนทางกับกองทัพของศัตรูที่ไม่คิดเอาเรื่องความเป็นอยู่ของคนบริสุทธิ
اقرأ المزيد

๑๖๓ เก่งมาจากไหนก็แพ้

๑๖๓เก่งมาจากไหนก็แพ้ “เจ้าเก่งกาจนักมิใช่หรือ ยังจะต้องใช้อาวุธคู่กายไปไยกัน ลงมาสู้กับข้าด้วยมือเปล่าเลย!”“หึ ๆ เจ้าท้าทายผิดคนแล้ว”สิ้นคำอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ก็ชักแส้อาวุธประจำตัวอีกชิ้นหนึ่งที่มิค่อยได้ใช้บ่อยนักตวัดรัดคอองค์ชายสี่ให้ขึ้นมาสู้กันด้านบนหลังคา“อึก!”“เปิ่นหวางรำคาญมดปลวก สู้กันบนนี้เป็นดีที่สุด”องค์ชายสี่หอบหายใจแรงหลังจากที่อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ปล่อยแส้จากลำคอเขา เพียงคิดว่าเมื่อครู่หากอ๋องกงซุนเพียงบิดคอมืออีกนิดก็ทำให้เขาตายแล้ว จากที่ความกล้าสูงเสียดฟ้า เหลือเพียงความยาวเท่านิ้วมือนี่ข้าประเมินเขาต่ำเกินไปสินะการประมือกับเหวยฮู่เมื่อครู่ทำให้เขาลำพองใจว่ายังพอสู้อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ได้ มาคิดได้ตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว!สู้ด้วยฝีมือไม่ได้ เช่นนั้นก็ต้องใช้เล่ห์“เปิ่นหว
اقرأ المزيد

๑๖๔ คิดถึงเพราะไม่มีอีกแล้ว

๑๖๔คิดถึงเพราะไม่มีอีกแล้ว การศึกจบลงเมื่อต้าลู่บรรลุเป้าหมายของตนเองแล้ว ทำการยึดเมืองมู่ตง มู่ชิว มู่เซี่ย มู่ชุนผนวกเข้ากับแคว้นต้าลู่เพิ่มเติมชัยชนะจากศึกครั้งก่อนเนื่องจากต้าลู่ก็เสียกำลังพลจากศึกครั้งนี้ไปมากเช่นกัน นอกจากเมืองที่ยึดมาได้แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นลู่ตง ลู่ชิว ลู่เซี่ย ลู่ชุนแล้วยังมีการเรียกเครื่องบรรณาการเพื่อนำไปเยียวยาให้ครอบครัวของทหารที่เสียสมาชิกในครอบครัวไปอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ยังไม่กลับเมืองหลวงแม้การศึกจะจบลงแล้ว ปักหลักอยู่ในค่ายทหารนั่งเป็นที่ปรึกษาเรื่องการฟื้นฟูเมืองสืบต่อไป นั่งอยู่ในกระโจมเท่านั้น ไม่ได้ออกไปตรวจงาน มอบหมายหน้าที่ทั้งหมดให้เป็นของเหวยฮู่ อูต้าหลี จิ่งหรง หยูหานจัดการแทนตอนนั้นเองที่เป่ยหลีกล่าวขออนุญาตเข้ามาด้านในกระโจม เมื่อได้รับการอนุญาตแล้วก็ก้าวเข้ามาพร้อมสาร“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ ต้ามู่ส่งรายการเครื่องบรรณาการมาแล้ว นำมาให้ท่านอ๋องทอดพระเนตรก่อนที่จะส่งไปเมืองหลวงพ่ะย่ะ
اقرأ المزيد

๑๖๕ รายการเครื่องบรรณาการสร้างเรื่อง

๑๖๕รายการเครื่องบรรณาการสร้างเรื่อง หยางยี่เหรินยิ้มเมื่อเห็นสหายเริ่มมีรอยยิ้มประดับใบหน้าบ้างแล้ว ตอนนั้นเองที่นางหันไปมองกลุ่มทหารม้า ก่อนที่จะถามกู่อันเกี่ยวกับพวกเขา“ขบวนทหารม้ารับผิดชอบส่งสารเท่านั้นหรือ”“มิใช่ส่งสารเท่านั้น แต่มาส่งรายการเครื่องบรรณาการด้วยขอรับ”“เครื่องบรรณาการ/เครื่องบรรณาการ”สองสาวเอ่ยคำนี้ขึ้นมาพร้อมกันแต่ต่างอารมณ์ หยางยี่เหรินเอ่ยด้วยความสงสัยเล็กน้อย ตรงข้ามกับจูซานเฉียวที่รู้สึกหวั่นใจความหวั่นใจที่แสดงออกชัดผ่านสีหน้า หยางยี่เหรินจึงบังอาจคาดเดาความคิดสหาย“ไยเจ้ามีท่าทางเคร่งเครียดขึ้น คงไม่ได้กลัวว่ารายการบรรณาการจะมีหญิงมางามด้วยกระมัง”จูซานเฉียวแรกยังไม่คิดอันใด จนกระทั่งสหายพูดข้อสงสัยขึ้นมา นางจึงอดไม่ได้ที่จะหวั่นใจ“ยี่เหริน หากในรายการบรรณาการมีหญิงงามขึ้นมาจะท
اقرأ المزيد

๑๖๖ ตามมาเอาเรื่อง (?)

บทที่ ๑๖๖ตามมาเอาเรื่อง (?) พรึบ!“พี่หยุนไฮ้ หญิงงามบริสุทธิ์ยี่สิบนางหมายถึงใครเจ้าคะ บรรณาการใคร!”เมื่อจูซานเฉียววาร์ปมาหาอ๋องกงซุนหยุนไฮ้เห็นเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้สีดำก็ยิงคำถามนี้ใส่ทันทีโดยไม่ได้ดูเลยว่าตนวาร์ปมายังสถานที่ใด“เฉียวเอ๋อร์ ต้องไม่ลืมทำความเคารพก่อน...” ด้วยกลัวนางไม่เข้าใจ ปลายนิ้วยาวจึงชี้ไปทางด้านหลังนางเมื่อจูซานเฉียวหันไปมองตามการชี้นำก็เห็นฮ่องเต้หนานกงฮั่นประทับอยู่เก้าอี้ตรงข้ามอ๋องกงซุนหยุนไฮ้“ฝ่าบาท...”จูซานเฉียวรีบย่อกายทำความเคารพ สีหน้าหลากอารมณ์ทั้งอายทั้งรู้สึกไม่ดีที่แสดงกิริยาท่าทางไม่เหมาะสมต่อหน้าผู้เป็นใหญ่เหนือแผ่นดิน ซึ่งฮ่องเต้หนานกงฮั่นเองก็ไม่ได้ถือสาหาความนาง โบกพระหัตถ์เบา ๆ ก่อนที่จะให้ขันทียกเก้าอี้มาให้จูซานเฉียววางระหว่างกลางโต๊ะที่วางกระดานหมาก“โปรดฝ่าบาทประทานอภัยเพคะ เมื่อครู่หม่อมฉันหุนหันพ
اقرأ المزيد

๑๖๗ พี่รับปากจะไม่หละหลวมอีกแล้ว

บทที่ ๑๖๗พี่รับปากจะไม่หละหลวมอีกแล้ว หนานกงมู่สีหน้าดีขึ้นกว่าเดิมเมื่อได้รับการทำความเคารพจากจูซานเฉียวอย่างอ่อนช้อย ดวงตาเจ้าเล่ห์สำรวจนางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า อ๋องกงซุนหยุนไฮ้เห็นอีกฝ่ายสำรวจร่างงามของเขาก็เลือดขึ้นหน้า อยากพุ่งเข้าไปถวายหมัดสักสองสามครั้ง...แน่นอนว่านี่เป็นความต้องการเท่านั้น เพราะหากเขาทำจริง ๆ จะต้องมิใช่ต่อหน้าผู้คนเช่นนี้!“นับว่าคุณหนูจูยังมีมารยาท เปิ่นหวางได้ยินว่าจวิ้นอ๋องเดินทางมาที่นี่จึงแวะมาทักทาย แต่ไม่ได้ยินข่าวว่าคุณหนูจูก็มาที่นี่ด้วย”จูซานเฉียวมองหน้าคนรักให้เขาเป็นคนตอบคำถามนี้ ซึ่งหลังจากที่อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ตอบไปแล้ว นางก็หลับตาลงส่ายหน้าเล็กน้อย...คิดผิดที่ให้เขาเป็นคนตอบ!“ไม่ใช่เรื่องของรุ่ยอ๋อง”คำพูดนี้ทำรอยยิ้มบนใบหน้ารุ่ยอ๋องค่อย ๆ เลือนหาย แม้เขาจะลำดับยศไม่เทียบเท่าอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ แต่ในเรื่องของวัยวุฒิก็ยังมากกว่า...ดังนั้นยังต้องการให้อ๋องรุ่นน้อง
اقرأ المزيد

๑๖๘ หากข้าตั้งครรภ์จะทำอย่างไร

บทที่ ๑๖๘หากข้าตั้งครรภ์จะทำอย่างไร หลิวกงกงขึ้นชื่อว่าต้อนรับแขกได้ที่สุดในวังหลวงมาตรวจดูว่านางกำนัลปรนนิบัติพระราชอาคันตุกะดีหรือไม่ พู่ปัดฝุ่นที่อยู่ในมือสั่นระริกเมื่อเห็นว่า ไม่ว่าจะถังน้ำหรือสำรับอาหารล้วนวางกองอยู่ที่หน้าตำหนักรับรองสายตากวาดหานางกำนัลจะเอาเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด ในตอนนั้นเองที่เห็นนางกำนัลคนหนึ่งวางชุดสตรีลงหน้าตำหนักแล้วเตรียมหันหลังเดินหนี“เดี๋ยว!” หลิวกงกงรั้งนางเอาไว้ด้วยน้ำเสียงดุดัน ก่อนที่จะเข้ามาเอาเรื่อง“คำนับหลิวกงกงเจ้าค่ะ”หลิวกงกงปัดพู่หนึ่งครั้ง ปรายตาไปทางตำหนักรับรอง “เหตุใดถึงนำข้าวของไว้หน้าตำหนักเช่นนั้น หากมีผู้ใดประสงค์ร้าย ลอบวางของอัปมงคลแทนที่ของชั้นดีขึ้นมาจะว่าอย่างไร!”นางกำนัลคิดตามคำพูดหลิวกงกงก็หน้าซีดเผือด เพราะคำพูดนี้ใช่ว่าจะเป็นจริงไม่ได้“เช่นนั้น พวกเราจะเฝ้าหน้าตำหนักเอาไว้ไม่ให้คลาดสายตาเจ้าค่ะ”หลิวกงกงพยักหน้าพอใจ แต่ไม่วายถามถึงสาเหตุ “เจ้ายังไม่ได้ตอบข
اقرأ المزيد
السابق
1
...
141516171819
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status