All Chapters of ฤทธิ์รัก: Chapter 31 - Chapter 40

ทว่าพอได้เห็นคนที่เต้นผางๆ จะไปเอาเรื่องเจ้านายหนุ่มเมื่อก่อนหน้านี้เริ่มหน้าซีดเป็นไก่ต้ม พร้อมกับยืนนิ่งอ้าปากค้างใบ้กินอยู่อย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก แต่ใจจริงก็คงจะเป็นห่วงเด็กในสังกัดอยู่ไม่น้อย ทำให้มาร์โกอดเห็นใจไม่ได้ เขาจึงเอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงที่ลดความขึงขังลงมาเล็กน้อย“เอาน่า! คุณจรัญ ใจเย็นๆ ผมจะบอกให้คุณสบายใจเอาไว้อย่างหนึ่งนะ เจ้านายผมกับเด็กของคุณเขารู้จักกัน มันคงไม่มีอะไรร้ายแรงหรอก เขาสองคนอาจจะมีบางอย่างที่คุณกับผมไม่รู้อยู่ก็ได้ คุณเฉยเอาไว้จะเป็นการดีที่สุด เชื่อผมแล้วทุกอย่างจะไปได้สวย เอาเป็นว่าถ้าคุณยังไม่อยากให้งานนี้ล่ม และบริษัทออร์แกไนซ์ของคุณจะยังคงอยู่รอดปลอดภัย ตอนนี้คุณไปหาเด็กมายืนประจำรถแทนสาวน้อยคนนั้นก่อนจะดีกว่า ผมว่าเธอคงไม่ได้กลับเข้ามาในงานอีกแล้วแน่นอน”ผู้ช่วยหนุ่มมาดโหดพูดด้วยสุ้มเสียงมั่นใจ พลางใช้มือตบบ่าไหล่หนาของเจ้าของบริษัทออร์แกไนซ์หนักๆ สองที ก่อนเขาจะเดินออกไปทำหน้าที่ตรวจตรางานตามคำสั่งของเจ้านายต่อไป ปล่อยให้กระเทยร่างใหญ่มองตามหลังไปด้วยสีหน้าที่คลายความกังวลลงมานิดหนึ่ง แต่ใจลึกๆ ก็อดเป็นห่วงศิริกานดาไม่ได้อยู่ดี ถ้าชายหนุ่มที่ฐานะ

“อ๊ายยยย! ไอ้คนใจร้าย หน้าตัวเมีย ชอบรังแกผู้หญิง ไอ้...”ปากจิ้มลิ้มผรุสวาทยังไม่จบก็เป็นอันต้องอ้าค้างเมื่อร่างบางถูกพลิกขึ้นมานอนหงายฉับพลัน ซึ่งตอนนี้เรือนกายขาวนวลสีนมสดเหลือแค่กางเกงผ้ายืดสีเนื้อสั้นจู๋ติดตัว ไม่เปลือยก็เหมือนเปลือยนั่นแหละ ทำให้สัดส่วนแสนเย้ายวนและความอวบอิ่มลานตาลานใจโชว์ให้ดวงตาสีสนิมคมเข้มได้ยลแบบเต็มๆ ตาไม่ปิดบัง ส่วนคนได้เห็นความงามน่าพิสมัยจะจะเต็มสองตาก็จ้องเสียตะลึงงันไปเลยแต่ก่อนที่คีรินทร์จะทันได้ตั้งตัว มือเล็กทั้งสองข้างก็ตวัดใส่แผงอกกำยำมาแบบเน้นๆ จนเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อดีขาดวิ่น เลือดสดๆ ซึมออกมาตามรอยแยกครบสิบนิ้วพอดี ทำเอาร่างใหญ่สะดุ้งเฮือกพร้อมสบถออกมาดังลั่น“บ้าฉิบ!”“ปล่อยกาน! กานสู้นะ! ไม่งั้นจะเอาให้หนักกว่านี้อีก”คำขู่เสียงสั่นๆ พร้อมหน้าตาแตกตื่นของคุณเธอมันไม่น่ากลัวเอาซะเลย หากทำเอาคีรินท์อยากจะขำมากกว่า แต่ตอนนี้เขายังไม่มีอารมณ์หัวเราะ ขอจัดการแม่ตัวดีที่ขู่เหยงๆ นี่ก่อนเถอะ คิดแล้วชายหนุ่มก็กัดฟันเอ่ยออกมาช้าๆ ด้วยโทนเสียงเนิบๆ ต่ำๆ พลางจับจ้องใบหน้านวลเนียนของคนใต้ร่างอย่างหมายหัว“หน้าตาก็ไม่ได้บ่งบอกว่ามีรสนิยมซาดิสต์สักหน่อย แ

“แล้วถ้าเกิดกานแก้ผ้าโชว์จริงๆ มันเกี่ยวกับคุณตรงไหน คุณจะมาเดือดร้อนอะไรด้วย”เจอคำถามนี้เข้าไปคนไม่เคยจนมุมก็ต้องอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนตอบออกมาแบบกำปั้นทุบดิน“ก็ผมไม่ชอบไง เห็นแล้วมันหงุดหงิดชวนให้อารมณ์เสีย พานให้โมโหไปหมดทุกอย่างนั่นแหละ”“ทำไมถึงไม่ชอบล่ะคะ แล้วทำไมคุณจะต้องหงุดหงิดโมโหด้วย กานไม่ได้เป็นอะไรกับคุณเสียหน่อย” ศิริกานดายังยิงคำถามไล่ต้อนอย่างใจเย็นและไม่ยอมแพ้“อยากเป็นตอนนี้เลยไหมล่ะ”เมื่อคนถูกไล่ต้อนย้อนกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ พร้อมดวงตาสีสนิมจ้องหน้าเธอมาเขม็งอย่างเอาจริง ศิริกานดาก็ต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อหนี โดยหลุบตาลงมองพื้นแทน ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะหึๆ ของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ พลันเอวคอดก็ถูกมือใหญ่ยกลอยหวือขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักกว้าง ซึ่งมันรวดเร็วซะจนศิริกานดาตั้งตัวแทบไม่ติด ตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจ มือเล็กทั้งสองข้างรีบยันแผงอกกว้างเอาไว้แน่น หากปลายนิ้วแข็งๆ ของเจ้าของตักยังตามมาจับกระชับคางมนให้อยู่นิ่งๆ แล้วเอ่ยถามยิ้มๆ“เอาตรงๆ เลยดีกว่ากานดา อยากรู้ว่าผมรู้สึกยังไงกับคุณใช่ไหม”คนถูกรู้ทันอายจนทำหน้าแทบไม่ถูก จะลุกหนีไปไหนก็ไม่ได้ด้ว

ส่วนบุหรี่น่ะเลิกนับตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเครียดจัดจริงๆ ถึงขอจากตนเองเอาไปสูบบ้าง แล้วอย่างเวลานี้ที่เพิ่งพาสาวน้อยวัยขบเผาะไปเยี่ยมชมสวรรค์มาหยกๆ มันน่าเครียดตรงไหน มาร์โกไม่เข้าใจเลยจริงๆ ยิ่งพอได้เห็นท่าทางดึงบุหรี่ออกมาจุดสูบด้วยมือไม้สั่นของคนเป็นเจ้านาย ผู้ช่วยหนุ่มหน้าโหดก็ต้องจ้องมองแทบไม่เชื่อสายตาพร้อมกับสรุปอยู่ในใจ‘อาการหนักเจ้านายกู’คีรินทร์โยนซองบุหรี่กับไฟแช็กคืนให้มาร์โกที่รับเอาไว้ได้อย่างว่องไว ก่อนพิงหลังกับผนังข้างๆ ประตูห้องพลางอัดควันเข้าปอดอยู่สองสามที แล้วถึงเอ่ยถามผู้ช่วยมือขวาด้วยน้ำเสียงเรียบขรึม“งานข้างล่างเป็นไง”“ไม่มีปัญหาครับ แถมยอดจองเกินเป้าไปเยอะเลยทีเดียว เอาไว้ผมจะรวบรวมยอดทั้งหมดให้เจ้านายอีกทีแล้วกันนะครับ”“ดี! งั้นแกกับเมทิสก็อยู่ดูแลงานที่นี่แล้วกัน ฉันจะกลับบริษัทเลย บอกเมทิสให้มันเอากุญแจรถมาให้ฉันด้วย”“ครับ นี่ของที่เจ้านายสั่งซื้อครับ”ผู้ช่วยหนุ่มรับปากเสร็จก็ยื่นถุงกระดาษสี่ห้าใบที่แปะโลโก้ของห้างสรรพสินค้าให้คนเป็นเจ้านาย ด้านคีรินทร์ก็รับเอามาถือไว้ในมือแล้วเอ่ยบอก“แกลงไปทำงานเถอะ”มาร์โกก็ก้าวจากไปทันทีเมื่อได้ยินเจ้านายบอกดังนั้น

ศิริกานดาจึงจิกเล็บลงกับหลังมือใหญ่ไปเต็มแรง นั่นแหละคีรินทร์ถึงรีบคลายอ้อมแขน พอก้มลงมองหลังมือตัวเองก็พบว่าเลือดออกซิบๆ เลยทีเดียว ชายหนุ่มจึงคว้ามือเล็กเอามาดู ก่อนกัดฟันเอ่ยออกมา“วันนี้คุณทำผมได้เลือดมาสองหนแล้วนะกานดา ไอ้เล็บสวยๆ ของคุณผมจะตัดให้สั้นกุดทุกนิ้วเลยคอยดู!”ศิริกานดาเมินหน้าให้ เธอไม่กลัวคำคาดโทษของเขาเลยสักนิด ตัดได้เธอก็ไว้ใหม่ได้ มันน่ากลัวตรงไหน ถ้าขู่จะตัดนิ้วของเธอก็ว่าไปอย่าง คนปากอัปมงคลแบบนี้มันน่าหยิกให้เลือดซิบทั้งตัวเลยด้วยซ้ำ สาวน้อยคิดพลางผุดอมยิ้มอย่างสะใจกระทั่งลิฟต์พามาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดิน มือใหญ่ก็คว้ามือเล็กจับจูงพาไปขึ้นรถ เมื่อเข้ามานั่งในรถคันหรูกันเรียบร้อย เจ้าของรถก็ขับพาวนออกไปจากห้างสรรพสินค้า ต่างนั่งกันเงียบอยู่พักใหญ่คนทำหน้าที่พลขับถึงเอ่ยถามขึ้นมาเสียงเรียบๆ ชนิดไม่มีปี่มีขลุ่ย“ขับรถเป็นหรือเปล่ากานดา”“เคยเป็นค่ะ กานไม่ได้ขับมานานแล้ว”“ทำไมใช้คำว่าเคยล่ะ”“ก็กานเคยขับรถช่วยป้าเอาขนมไปส่งตามร้านบ้าง แต่นั่นมันเมื่อสามสี่ปีมาแล้ว กานลืมไปหมดแล้วละค่ะ”ไม่อยากบอกว่าเธอขับรถเป็นตั้งแต่อายุสิบหก ที่บ้านเคยมีรถกะบะกลางเก่ากลางใหม่อยู่ค