“Give us a minute.”Walang nakipagtalo.Inipon ng mga lalaki ang kanilang mga papeles at isa-isang lumabas.The second the door shut behind them, nagbago ang pakiramdam sa kwarto.Nanatili ako malapit sa pinto.Siya naman ay nasa tabi ng desk.For one second, walang nagsalita sa aming dalawa.Then I said, “Were you stupid?”Napapikit-pikit siya bago nagsalubong ang mga kilay. “What?”I crossed my arms. “Bringing me there. Was it stupid?”Nanatili ang mga mata niya sa akin. Nagpakawala siya ng hininga, mababa at tunog pagod. “That’s how he framed it?”“That’s how I framed it.”Ibinaba niya ang basong hindi niya man lang natikman.“No,” sabi niya. “It wasn’t stupid.”Bahagya kong itinaas ang baba ko. “Then explain it.”Tumahimik siya sandali, before saying, “Because if I hid you, people would talk anyway.”Nagpatuloy siya bago pa ako makasingit.“They would assume I was keeping you out of sight for a reason. That you were a weakness. A secret. Something shameful.” Gumalaw ang panga niya
Read more
LOGIN
