All Chapters of ซีรีส์ คนโฉดคลั่งรัก (Nc35+): Chapter 141 - Chapter 150

155 Chapters

โหด(จิต) 37

“ผัวอยู่ในสายแทนที่จะถามว่าทำไมผัวยังไม่นอน ไปถามถึงคนอื่นทำไม”เขาพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจเพื่อไม่ให้โกรธแต่ก็โกรธไปแล้วตอนนี้ สันกรามของแอนดริวปูนโปนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สองมือกำแน่น หากตอนนี้อยู่อังกฤษเขาคงขับรถไปสำเร็จโทษหล่อนที่บ้านแล้ว แต่เนี่ยเขาอยู่ฝรั่งเศสซึ่งเวลาของเขาก็เดินเร็วกว่าหล่อนหนึ่งชั่วโมงด้วย “นั่นคู่หมั้นของฉัน อีกไม่เดือนกว่าเราก็จะแต่งงานกัน ทำไมฉันจะถามถึงคุณฮัฟไม่ได้ ส่วนนายแค่นั้นฉันไม่เรียกว่าผัวหรอก คนสารเลว!” “แคทเธอลีน....” “ทำไม ถ้าจะมาหยาบคายแบบนี้ขอวางสายนะ ฉันง่วงจะนอน” พูดจบหล่อนก็กดตัดสายพร้อมกับปิดเครื่องหนีการรบกวนจากแอนดริว ด้านแอนดริวกำโทรศัพท์แน่นเมื่อถูกแคทเธอลีนตัดสายทิ้งและปิดเครื่องหนี “คนเลว.....คนบ้า เพราะนายนั่นแหละ เพราะนายฉันถึงนอนไม่หลับเพราะนายแอนดริว...” หล่อนล้มตัวลงนอนด้วยความหงุดหงิดคนที่โทรเข้ามาหา เพราะแอนดริว เพราะเขาหล่อนถึงเป็นแบบนี้ หลับไม่ได้ กินไม่ได้ มักเหม่อลอยตลอดจนตอนนี้เริ่มไม่ปกติ จนต้องเริ่มพบจิตแพทย์เพื่อปรึกษาพูดคุยแล้วในตอนนี้ และจิตแพทย์ก็ให้หล่อนถามความรู้สึกตัวเองว่าแท้
Read more

โหด(จิต) 38

ณ ฝรั่งเศส ฮัฟเพิ่งเสร็จจากการประชุมของวันนี้ และพอเสร็จฮัฟกับแอนดริวจึงไปหาร้านอาหารที่อยู่ใกล้ที่พักของตนเองทาน เพราะตอนนี้เริ่มเบื่ออาหารของโรงแรมที่พักแล้ว และระหว่างทางที่เดินเข้าไปในร้านนั้นก็บังเอิญเจอกับใครบางคนที่เขาเคยคุ้ยเคย “วิกกี้”หญิงสาวที่กำลังจะเดินผ่านหน้าไปรีบหยุดเท้าที่กำลังก้าวเดินแล้วหันไปมองทางต้นเสียงที่เรียกชื่อของตนเอง และพอเห็นว่าเป็นใครหล่อนก็ยิ้มหวานให้กับอีกฝ่าย“เป็นคุณนั่นเองฮัฟ” หล่อนรีบเดินไปหาชายหนุ่มที่เคยคุ้นเคยแล้วก็ตวัดแขนโอบลำคอหนาเหนี่ยวรั้งให้เขาโน้มลงมารับจูบทักทายของตนเอง วิกกี้จูบซอกคอหนาก่อนจะผละออกแล้วมองไปยังคนที่ยืนอยู่ข้างหลังของฮัฟแล้วยิ้มให้เล็กน้อย “คุณมาทำอะไรที่ฝรั่งเศสวิกกี้” ฮัฟถามหล่อน พร้อมกับโอบกอดร่างเล็กนั้นเข้ามาหาตนแนบแน่นโดยไม่อายและแคร์สายตาของผู้คนที่มองมาทางตนและหญิงสาว “ฉันก็มาเที่ยวตามประสาฉันนั่นแหละ ว่าแต่คุณเถอะฮัฟมาทำอะไรที่นี่ ตั้งแต่เราเลิกกันฉันกับคุณก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยนะว่าไหม” หล่อนพูดพร้อมกับลูบไล้แผงอกกว้างไปมาเมื่อคิดถึงเรื่องราวเดิมๆ หล่อนเป็นคนสอนเขาให้รู้จักความรักที่
Read more

โหด(จิต) 39

“ฉันสอนคุณก็จริงถ้าคุณไม่ชอบคุณก็ปฏิเสธได้ แต่คุณกลับหลงใหลไปกับกลิ่นคาวเลือดที่ฉันใช้แส้ฟาดตีคุณเองฮัฟ อย่าโทษฉันเลย คุณมันก็วิปริตไม่ต่างจากฉันหรอก” วิกกี้โต้สวนกลับไปยังอดีตแฟนหนุ่มของตนเอง แล้วก็สะบัดยิ้มเย้ยใส่อีกครั้ง ก่อนจะมองไปยังรถยนต์คันหรูของตัวเอง เพราะตอนนี้บนรถกำลังมีผู้ชายที่หล่อนคบอยู่ด้วยรออยู่ แม้จะเลิกกับสามีชาวสเปนไปใช่ว่าหล่อนจะไม่ได้คั่วกับใครอยู่ “ก็จริง”เขายอมรับเสียงห้วน เพราะหากเขาไม่ชอบและเสพสุขไปกับมันในตอนนั้นเขาคงไม่เป็นแบบนี้ และเมณิษาคงไม่มีแผลเป็นเต็มตัวแบบนี้ และตอนนี้เขากำลังคิดเรื่องรักษากับหมอ เรื่องนี้เขาต้องเข้าพบจิตแพทย์จริงจัง เพื่อที่เมณิษาจะได้ไม่ต้องเจ็บปวด เขาปวดใจทุกครั้งหลังจากตื่นนอนแล้วเห็นร่างเล็กที่เคยสวยงามไร้แผลเป็นของเมณิษาเต็มไปด้วยรอยฟาดตีจากฝีมือของเขาหึหึ“เห็นไหมฉันไม่ผิดเลย คุณเองก็โรคจิตไม่ต่างจากฉัน ภายใต้ใบหน้าที่หล่อของคุณมันมีความดิบซ่อนอยู่ที่รัก ฉันไปก่อนนะ ดีใจที่ได้เจอกันฮัฟที่รักของฉัน” หล่อนเอ่ยลาแล้วจูบนิ้วชี้ของตนเอง ก่อนจะนำไปแตะริมฝีปากหนาของฮัฟ ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่รอคำตอบของอีกฝ่าย“คุณต่างหากที่โรค
Read more

โหด(จิต) 40

หลังจากส่งลูกเข้านอนเมณิษาก็มานั่งเล่นที่สวนริมสระว่ายน้ำ และคนแก่ที่นอนไม่หลับเพราะคิดเรื่องของลูกชายกับเมณิษาและแคทเธอลีนไม่ตก ว่าทั้งสามจะลงเอยยังไง นางออกมาเดินเล่นรับลมยามดึกมองไปเห็นเมณิษาที่นั่งที่สวนริมสระน้ำจึงเดินเข้าไปหา“มานั่งเหม่ออะไรตรงนี้ลูก” นางดึงรั้งเก้าอี้ตัวที่ว่างออกมานั่ง“หนู....หนูนอนไม่หลับค่ะคุณยาย” เมณิษาตอบเสียงเบาแล้วก้มมองมือที่ประสานกันที่หน้าตักของตนเอง“ทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะลูก หนูมีเรื่องอะไรรึเปล่าลูก”“หนูเจ็บตรงนี้ค่ะคุณยาย หนูเจ็บ” หล่อนแหงนเงยหน้าขึ้นสบตาคนแก่แล้วยกมือขึ้นมาลูบอกของตนเอง“หนูเล่าให้ยายฟังได้นะ จินนี่ก็รู้ว่ายายรักหนูมากแค่ไหน”“หนูสงสารลูกค่ะ สงสารเจสันที่ต้องมาไม่มีพ่อ”“ทำไมหนูพูดแบบนั้น ตาฮัฟไงพ่อของเจสัน”“แต่คุณฮัฟจะแต่งงานแล้วนะคะ และหนูคิดว่าหนูควรพาลูกย้ายออกไปอยู่ข้างนอกค่ะ คุณแคทเธอลีนเธอจะได้สบายใจตอนย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน” หล่อนบอกท่านถึงเรื่องที่ตนเองคิดไม่ตกมาตลอดหลายวันมานี้“ที่หนูเหม่อลอยบ่อยๆ ช่วงนี้เพราะเรื่องนี้หรอกเหรอลูก ไม่ต้องคิดมากนะ หนูแคทเธอลีนใจดี อีกอย่างตาฮัฟก็ต้องการหนูกับลูก อย่าย้ายออกไปเลยนะ และยาย
Read more

โหด(จิต) 41

บรั่นดีแค่แก้วเดียวทำอะไรฮัฟไม่ได้ ดื่มก็เหมือนดื่มน้ำเปล่านั่นแหละ พอขับรถมาถึงบ้านเขาก็เดินตรงขึ้นไปยังห้องนอนของเมณิษากับลูกชายตัวแสบของตนเองทันที พอมาถึงหน้าห้องเขาตั้งใจจะเคาะประตูแต่กลัวว่าจะปลุกคนข้างในจึงลองบิดลูกบิดประตูดูก่อนและปรากฏว่าไม่ได้ล็อกเขาจึงบิดเปิดเข้าไป แล้วพอเปิดเข้าไปก็เห็นว่าในห้องมีแค่เจสันนอนอยู่ เพราะไฟที่ข้างหัวเตียงยังเปิดทิ้งไว้ แล้วแม่ของลูกเขาไปไหนล่ะ“ไอ้แสบหลับคนเดียว แล้วแม่ไอ้เด็กแสบของเราไปไหนล่ะ” พึมพำกับตัวเองแล้วสาวเท้าเดินไปยังห้องน้ำ แต่ประตูห้องน้ำเปิดทิ้งไว้ฉะนั้นบอกได้ว่าเธอไม่อยู่ในห้อง“เธอไปไหนจินนี่” พึมพำเดินกลับมายังเตียงนอน แล้วก็ต้องหันไปตามเสียงเปิดผลักประตูห้องเข้ามาแอ๊ด!ด้านเมณิษาที่เปิดประตูเข้ามาเห็นเงาใหญ่ที่กระทบกับแสงไฟข้างหัวเตียง แม้ในห้องจะไม่สว่างแต่หล่อนก็จำได้ว่าคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงลูกชายคือใคร“คุณฮัฟมาได้ยังไงคะ ไหนออกไปข้างนอกคะ” เธอถามเขาพร้อมกับปิดประตูห้องนอน“ไปไหนมา” เขาถามเธอโดยไม่คิดจะตอบคำถามของหล่อน“ไปเดินเล่นข้างล่างมาค่ะ”“ดึกแบบนี้เนี่ยนะจินนี่ เธอไปเดินเล่นข้างล่างหรือว่าออกไปไหนมา” ถามอย่างไม่เชื่
Read more

โหด(จิต) 42

เมื่อคืนที่ผ่านมาแคทเธอลีนได้รับสายเบอร์แปลกเบอร์หนึ่งและพอได้ยินเสียงปลายสายหล่อนก็กดตัดสายทิ้งทันที เพราะยิ่งได้ยินเสียงของแอนดริวยิ่งทำให้หล่อนเจ็บปวดและเกลียดตัวเองที่เฝ้าคิดถึงเขา จิตแพทย์พูดถูก แท้จริงแล้วในหัวใจของหล่อนนั้นมีแอนดริว ไม่ได้มีใครอื่น แต่จะให้ยอมรับได้ยังไงเมื่อความจำเป็นและหน้าที่ลูกที่ดีรอหล่อนอยู่ วันนี้ว่าที่เจ้าสาวมาตรวจดูความเรียบร้อยของงานแต่งงานที่โรงแรมหรูที่เช่าเป็นสถานที่จัดงานแต่งงานโดยไม่รู้เลยว่าวันนี้แอนดริวก็มาดูความเรียบร้อยของงานแต่งงานให้เจ้านายเช่นกัน และตอนนี้ทั้งสองกำลังยืนเผชิญหน้ากันหลังจากไม่ได้เผชิญหน้ากันแบบนี้มานานสักพักแล้ว “เรามีเรื่องต้องคุยกันแคทเธอลีน” “ฉันว่าเราไม่จำเป็นต้องคุยกันนะแอนดริว” “ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ ผมว่ามีนะ” “ไม่มีแน่นอน ฉันมั่นใจเพราะฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณแอนดริว” “จะให้ผมบอกทุกคนในห้องนี้ไหมว่าคุณเป็นเมียผมไม่ใช่เมียเจ้านายผม อีกอย่างคุณแต่งงานกับคุณฮัฟไม่ได้” แอนดริวไม่ได้แค่พูดเล่นแต่เขาจะพูดบอกทุกคนให้รู้ว่าเขาและหล่อนเป็นอะไรกัน เท้าใหญ่ก้าวมาประชิดร่างเล็กที่เช
Read more

โหด(จิต) 43

“ฉันรู้ว่าคุณฮัฟมีลูก และฉันเองก็ไม่ได้อยากแต่งงาน คุณพูดจริงเหรอว่าฉันต้องเป็นฝ่ายยกเลิกงานแต่งงานครั้งนี้ ฉันจะเป็นอิสระ และธุรกิจของพ่อฉันจะไม่มีปัญหา” หล่อนถามเขา“ใช่ คุณฮัฟเป็นคนรักษาคำพูดเสมอ ยกเลิกงานแต่งงานนะแคทเธอลีน แล้วเราสองคน...”“ฉันจะยกเลิกงานแต่งงาน แต่เรื่องระหว่างเราฉันยังไม่พร้อม” เธอรีบเอ่ยแทรกประโยคของแอนดริวทันที เมื่อรู้ว่าเขาจะพูดอะไร“ทำไมล่ะ ทำไมคุณถึงยังไม่พร้อม หรือคุณเกลียดผมมากจนไม่อยากจะเริ่มต้นใหม่กับผม” น้ำเสียงเศร้าตัดพ้อพร้อมกับปล่อยมือเล็กแล้วถอยห่าง“ไม่ใช่แบบนั้นแอนดริว ฉันไม่ได้เกลียดคุณ เพียงแต่ฉันยังไม่พร้อม”“ไม่ได้เกลียด ไม่พร้อม ก็เหมือนกับเกลียดผมนั่นแหละแคทเธอลีน คุณใจร้ายกับผมมากนะ คุณก็รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาผมรักคุณมากแค่ไหน ผมรักคุณจนแทบบ้าตอนนี้” แอนดริวลุกขึ้นยืนแล้วก้าวถอยห่างออกไป เขาไม่อยากจะอยู่ใกล้แคทเธอลีน เพราะเขารักหล่อนมาก รักมากจนไม่อยากทำให้เธอเสียใจเหมือนครั้งที่แล้วอีก เขาจึงเลือกเดินถอยห่างออกไปแคทเธอลีนเห็นแอนดริวเดินก้าวถอยห่างตนเองออกไปไกลทุกที หล่อนจึงลุกขึ้นแล้วก้าวเดินตามเขาไป จนตอนนี้แผ่นหลังแข็งแรงของแอนดริวปะ
Read more

โหด(จิต) 44

“ไม่รู้สิ ทำไมถึงรักคุณ ทั้งๆ ที่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะรักคุณ แต่ฉันก็ลืมคุณไม่ได้สักทีแอนดริว”สุดท้ายเธอก็ยอมเปิดเผยความรู้สึกจริงๆ แล้วก็นั่งนิ่งตัวเกร็งบนตักหนาของแอนดริว ด้วยไม่กล้าขยับ หากขยับจะโดนคนตัวโตปลุกปล้ำ จึงได้แต่นั่งนิ่ง แต่หล่อนไม่รู้เลยว่าคำสารภาพของหล่อนนั้นแหละจะยิ่งไปกระตุ้นความปรารถนาของแอนดริวให้เร่าร้อนและหักห้ามไม่อยู่สำหรับแอนดริวแล้วมันเหมือนน้ำฝนที่มาโปรดหัวใจที่แห้งแล้งของเขา เพียงแค่แคทเธอลีนพูดแค่นี้เขาก็ชัดเจนแล้วว่าหัวใจของหญิงสาวกับหัวใจของเขานั้นตรงกัน แล้วจะผิดอะไรหากเขาจะปลดปล่อยความเป็นบุรุษกระแทกกระทั้นหล่อนตอนนี้ ในเมื่อเธอรักเขาและเขาก็รักเธอไม่ต่างกัน“เพราะคุณรักผมไงแคทเธอลีน คุณรักผมเหมือนที่ผมรักคุณ” เอ่ยกระซิบกับซอกคอระหงแล้วเคลื่อนไล้ถูปลายจมูกโด่งไปมากับแก้มนวลเนียน มือใหญ่ที่โอบกอดเอวเล็กก็เคลื่อนไหวขึ้นมาบีบขยำเคล้นคลึงเต้าทั้งสองของคนนั่งบนตัก“อ่ะ....ไหนบอกว่าจะปล่อยไงแอนดริว”“ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะปล่อยตอนไหน ปล่อยแน่แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ผมขอนะ คุณก็รู้ว่าผมต้องการคุณแค่ไหนแคทเธอลีน” น้ำเสียงแหบพร่าเปล่งกระซิบกระซาบข้างหูเล็กแล้วยกเอวเล็
Read more

โหด(จิต) 45

สองพ่อลูกที่เข้าหน้ากันไม่ค่อยติดนอนกอดกันกลมบนเตียง ตอนนี้ผู้เป็นแม่ได้ตื่นแต่เช้าไปเตรียมอาหารเช้าให้ลูกน้อยและทุกคนในบ้านเหมือนที่เคยทำเวลามาอยู่บ้านหลังใหญ่นี้ พอเตรียมอาหารเสร็จก็กลับขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดและเก็บข้าวของเตรียมจะย้ายออกไปอยู่อพาร์ทเม้นท์สองคนกับลูกชายเหมือนเดิม แต่ภาพบนเตียงทำให้หล่อนน้ำตาคลอจนต้องรีบเช็ดน้ำตาทิ้งแล้วเดินไปเก็บกระเป๋าก่อนจะอาบน้ำเสียงเปิดตู้เสื้อผ้าและลากกระเป๋าของเมณิษาทำให้ฮัฟนั้นปรือตาตื่นขึ้นมา ชายหนุ่มปรับระดับการมองเห็นจนชินกับแสงสว่างแล้วก็ต้องรีบผละถอยห่างจากคนที่ตนนอนกอดเมื่อรู้ว่าเป็นเจ้าแสบ เขาไม่เคยนอนกอดเด็กแสบสักครั้ง และไม่รู้มากอดได้ยังไง ก็เมื่อคืนเขานอนกอดแม่ของลูกไม่ใช่เหรอ และการขยับตัวของเขาก็ทำให้เจสันตื่น พอหนูน้อยตื่นแล้วปรับการมองของตนเองจนมองชัดว่าคนที่นอนบนเตียงของตัวเองเป็นใครก็ถามทันที“ลุงหน้าร้ายมาอยู่บนเตียงของเจสันได้ยังไงครับ แล้วแม่ล่ะ แม่จินนี่ไปไหน” หนูน้อยถามหาแม่“แม่อยู่นี่ครับเจสัน” เมณิษาตอบลูกชายโดยที่ยังนั่งกับพื้นห้องพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋า“แม่ครับ แม่เก็บกระเป๋าทำไมครับ” หนูน้อยถามแม่และลุกขึ้นคลานลงจาก
Read more

โหด(จิต) 46

“ค่ะ จินนี่เห็นค่ะ” เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตนเองแล้วเดินไปเอาเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้ามาพับใส่กระเป๋าต่อ“คุยกันก่อนได้ไหมจินนี่ เธอก็รู้ว่าตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแค่ไหน ฉันไม่ได้ตบตีและรุนแรงกับเธอเลยนะ ฉันกำลังรักษาตัวกับจิตแพทย์ตอนนี้” มือเล็กของเมณิษาที่กำลังพับผ้าหยุดทันทีเมื่อได้ยินที่เขาบอก ใช่ ทำไมเธอไม่สังเกตและไม่สงสัยว่าทำไมเวลาที่เขาหลับนอนกับเธอเขาถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขาอ่อนโยน ทะนุถนอมเธอจนราวกับเป็นคนละคน“คุณฮัฟว่าไงนะคะ คุณฮัฟพบจิตแพทย์ ไปคนเดียวเหรอคะ ทำไมถึงไม่บอกจินนี่ จินนี่จะได้ไปเป็นเพื่อน”หล่อนหยุดมือที่พับผ้าเคลื่อนมาหาคนที่ยังนั่งย่อเข่าอยู่กับพื้นแล้วสองมือเล็กก็ประคองหน้าของชายหนุ่มให้มาสบจ้องกับตนเอง มือน้อยที่โอบประคองแก้มสากด้วยความสงสารและรักจับใจ หล่อนรักเขารักคนตรงหน้าจนไม่รู้ว่าจะทิ้งเขาไปได้ไหม ยิ่งได้รู้ว่าตอนนี้เขากำลังรักษาตัว เมณิษาก็ยิ่งอยากอยู่ข้างๆ เขา อยากอยู่เป็นกำลังใจให้ฮัฟแม้ไม่รู้ว่าฮัฟจะต้องการกำลังใจจากตัวเองไหมก็ตามที“ฉันอาย ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันมีอาการทางจิตเกี่ยวกับเซ็กส์ ฉันไม่อยากให้ใครรู้ ฉันอยากรักษาและตอนนี้ฉันก็พยายามเป็น
Read more
PREV
1
...
111213141516
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status