All Chapters of ซีรีส์ คนโฉดคลั่งรัก (Nc35+): Chapter 131 - Chapter 140

155 Chapters

โหด(จิต) 27

“ดื่มแต่แรกก็ไม่เสียเวลาหรอก งั้นเข้าเรื่องเลยนะ” พูดพร้อมกับรินไวน์ใส่แก้วให้หญิงสาวและของตนอีกครั้งก่อนจะพูดต่อ“รักคุณฮัฟเหรอ ถึงอยากแต่งงานกับคุณฮัฟ”เป็นคำถามที่หล่อนนั่นตอบไม่ได้ เพราะรักกับไม่รักมันก็ไม่ต่างกัน เพราะยังไงเสียหล่อนก็ต้องแต่งงานกับฮัฟด้วยเหตุผลทางธุรกิจ หล่อนต้องแต่งเพื่อให้ฮัฟมาช่วยในธุรกิจของพ่อของหล่อนที่ตอนนี้กำลังจะล้มละลาย หล่อนจำเป็น“เรื่องส่วนตัวฉันไม่ขอตอบนาย ถ้ามีเรื่องจะคุยแค่นี้ฉันขอตัว” หล่อนบอกพร้อมกับคว้ากระเป๋าที่วางไว้ข้างๆ มาถือไว้ หมายจะลุกขึ้นแต่ก็ต้องหยุดการเคลื่อนไหวเมื่อเสียงเข้มทุ้มดังโต้กลับมา“ผมรักคุณ ได้ยินไหมผมรักคุณผมถึงถาม ผมถึงอยากรู้ คุณเกลียดผมมากถึงขนาดจะรักผมไม่ได้เชียวเหรอแคทเธอลีน” เขาพูดออกมาอย่างมิปิดบัง หัวใจของเขามีพียงหล่อนคนเดียวตลอดมา แล้วหล่อนล่ะ หล่อนรู้สึกยังไงกับเขาบ้าง“ไร้สาระ!” แคทเธอลีนตอบกลับตรงข้ามกับหัวใจตัวเอง ตอนนี้หัวใจของหล่อนมันเต้นเร่าดีใจและเสียใจ เพราะแม้เธอจะมีความรู้สึกให้แอนดริวแต่มันก็ควรเก็บไว้ลึกสุดใจ เพราะความเป็นจริงหล่อนต้องแต่งงานกับเจ้านายของอีก่ายกรอด!แอนดริวกัดฟันกรามดังลอดออกมาอย่างน
Read more

โหด(จิต) 28

แอนดริวเคลื่อนไล้ไซ้ซอกคอระหงของแคทเธอลีน สองมือบีบเคล้นคลึงขยำสองเต้าหนักหน่วง เลือดที่มือข้างที่กำแก้วแตกบาดมือตัวเองก็หยุดไหลและเริ่มจะแห้ง และเลือดนั้นก็เปรอะเปื้อนเสื้อผ้าราคาแพงของสาวเจ้าและเปื้อนตามหน้าและผิวขาวๆ ของคนตัวเล็ก “คุณไม่รักผมไม่เป็นไร ผมรักคุณคนเดียวก็พอแล้วแคทเธอลีน อ่า เป็นของผมนะ ผมไม่ไหวแล้ว อือ” น้ำเสียงแหบพร่าเปล่งรดซอกคอระหงเคลื่อนไล้ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของสาวเจ้าออกอย่างรวดเร็วอย่างใจร้อน เพียงเวลาแค่ไม่นานร่างแคทเธอลีนก็เปลือยเปล่าบิดกายสาวเร่าร้อนอยู่บนโซฟา และแอนดริวก็ผละออกมาปลดเปลื้องชุดสูทสากลของตัวเองออกเช่นกัน ตอนนี้เขาเหลือเพียงกายเปลือยเปล่าไม่ต่างจากหญิงสาว ก่อนจะโน้มเคลื่อนตัวไปช้อนอุ้มร่างเล็กอ่อนระทวยบนโซฟาขึ้นแนบอกเดินไปยังห้องนอนส่วนตัวของตัวเอง “มะ...ไม่...แอนดริว...ฉันไม่ต้องการแบบนี้” สติของแคทเธอลีนกลับมาก็ตอนเมื่อแผ่นหลังเปลือยสัมผัสกับความนุ่มของเตียงนอน “ผมต้องการ แคทเธอลีนคุณฟังผมนะผมรักคุณ ผมต้องการคุณ คุณก็เห็นว่าตอนนี้ผมอยากได้คุณแค่ไหน” เขากดหัวไหล่เล็กให้นอนนิ่งบนเตียงเมื่อเห็นว่าหล่อนกำลังจะ
Read more

โหด(จิต) 29

“อ่ะ อือ...มะ...ไม่นะ” หล่อนพยายามดึงมือกลับแต่ก็ถูกมือใหญ่ของแอนดริวบังคับรั้งไว้“คุณต้องทำความรู้จัก เพราะอีกไม่นานคุณจะต้องตอดรัดผม” เขาบอกเสียงแหบพร่าพร้อมกับโน้มหน้าหล่อชื้นเหงื่อลงไปซุกกลางหว่างขาเล็กแล้วมือใหญ่ก็ผละปล่อยมือน้อยออกไปจับเรียวขาสวยฉีกแยกกว้างเปิดทางให้ตนเองแทรกกลางร่างแคทเธอลีนได้สะดวก“อะ...แอนดริวฉะ...ฉันเกลียดคุณ อือ” หล่อนแอ่นเอวเล็กยกเร่าสะท้านไหวไปกับสัมผัสอ่อนโยนกลางหว่างขา มือเล็กกำเคลื่อนมาจับมือใหญ่ที่จับเอวเล็กของหล่อนไว้“ผมรู้ ไม่ต้องย้ำผมบ่อยได้ไหมแคทเธอลีน” ผละจากหว่างขาเล็กแหงนเงยไปตอบกลับเสียงห้วน จากอารมณ์หวามที่จะเก็บความทรงจำครั้งแรกของตัวเองกับเจ้าหล่อนก็ทำให้เปลี่ยนเป็นเพลิงพายุ ใบหน้าหล่อแอนดริวแข็งขึง สันกรามหล่อปูนโปนขึ้นตามความโกรธ มือใหญ่ที่จับเอวเล็กคอดก็เปลี่ยนเป็นกำแน่นจนแคทเธอลีนดิ้นเจ็บ“จะ...เจ็บ....”หึหึ“เจ็บจริงต้องแบบนี้แคทเธอลีน”ด้วยความน้อยใจและเสียใจทำให้เขาไม่รีรอว่าแคทเธอลีนจะพร้อมสำหรับตนเองรึยัง เพราะแค่หล่อนฉ่ำแฉะตอนนี้ก็น่าจะเพียงพอให้เขาเคลื่อนตัวแทรกสอดประสานกับร่างของหล่อนแล้ว และเมื่อพูดจบเขาก็เคลื่อนไปคร่อมทับร
Read more

โหด(จิต) 30

“นั่นเมียฉันไอ้หนู”ฮัฟที่นั่งข้างเมณิษาเอ่ยแทรกขึ้นพร้อมกับดันร่างลูกชายในอ้อมกอดของเมณิษาออกห่าง ก็ในเมื่อลูกชายไม่ยอมรับเขาแล้วเรื่องอะไรเขาจะต้องเอาใจ แต่ก็แค่แค่ต่อหน้าเท่านั้น ลับหลังนะรักลูกชายจะตาย แอบดูลูกชายที่โรงเรียน ก็เขาเนี่ยแหละเกาะกำแพงโรงเรียนทั้งวันวันแรกที่ส่งลูกชายไปโรงเรียน“แต่เนี่ยแม่ผมครับ” หนูน้อยถอยห่างจากแม่กอดอกจ้องหน้าพ่ออย่างไม่ยอม“แล้วไง แล้วเนี่ยเลิกเรียนมาต้องทำยังไง เนี่ยแด๊ด เอ้ย ฉันกับแม่นายนั่งอยู่นี้นายต้องทำยังไงไอ้หนู”“คุณฮัฟคะพูดดีๆ กับลูกหน่อยได้ไหมคะ” เมณิษาไม่ชอบเลยที่ฮัฟพูดจาห้วนๆ แบบนี้กับเจสัน หล่อนกลัวว่าเจสันจะติดจากเขา เพราะแค่นี้ก็เหมือนถอดแบบกันมาอยู่แล้ว อย่าเหมือนกันไปหมดทุกอย่างเลย หล่อนไม่อยากปวดหัวตอนแก่“แม่ดุลุงเลยครับ ลุงพูดไม่เพราะ คุณย่าไปไหนครับเจสันคิดถึงคุณย่า” ถามหาคุณย่าเมื่อเห็นว่าท่านไม่อยู่ในห้องนั่งเล่นด้วย“ในห้องพระครับ” เมณิษาตอบลูกชาย“เจสันไปหาคุณย่านะครับ”“อยากไปก็ไปดิ บอกทำไม”“มารยาทครับ” เจสันสวนกลับพ่อทันควัน เล่นเอาพ่อที่ลูกไม่ยอมรับจุกไปเลยทีเดียวคิกๆๆเมณิษาปิดปากหัวเราะสองพ่อลูกก่อนจะหันไปส่งยิ้มห
Read more

โหด(จิต) 31

“ลุงต้องกินเองนะครับ เนี่ยแม่ผมเลยต้องป้อนผม ส่วนลุงคนนอก” เจสันเอ่ยขึ้นพร้อมกับอ้าปากรับข้าวคำใหม่ที่แม่ตักป้อน“ช่างพูดจริงหลานย่า” มาเรียเอ่ยเอ็นดูยิ่งเห็นหน้าลูกชายตึงยิ่งพอใจ“เจสันโตแล้วนะครับ ไปโรงเรียนแล้วต้องกินเองแล้วนะครับ แม่ป้อนคำนี้คำสุดท้ายนะ ต่อไปลูกต้องทำเอง” เมณิษาบอกลูกชายพร้อมเช็ดปากให้ลูกชายและป้อนอีกคำก่อนจะหยุดแล้วหันมาตักข้าวทานเองบ้าง“ครับผม เจสันเป็นเด็กดี เจสันรักแม่นะครับ คืนนี้แม่อยู่กับผมนะครับ” หนูน้อยอ้อนต่อ“ไม่ได้ แม่นายต้องอยู่กับฉัน แม่นายเป็นของฉัน” ฮัฟรีบพูดตัดหน้าเมณิษาทันที“ตาฮัฟให้แม่ลูกเขานอนด้วยกันสักคืนเถอะลูก” มาเรียเอ่ยขึ้นอย่างเห็นใจหลานชาย“ไม่ครับ อย่าลืมนะจินนี่คืนนี้เธอสัญญาอะไรไว้ อยากมาเจอลูกทุกวันฉันก็พามาแล้วไง” น้ำเสียงแข็งกระด้างลอดออกมาจากริมฝีปากหนาพร้อมกับจ้องมองหน้าของเมณิษา“จินนี่รู้ค่ะ แต่จินนี่คิดถึงลูก”“แต่ไม่ใช่วันนี้ วันหยุดฉันจะให้เธอมาค้างกับลูกเพราะฉันจะไปฝรั่งเศสกับแอนดริววันเสาร์อาทิตย์นี้ เธอรอไม่ได้รึไง” เขาบอกหล่อน เพราะตั้งใจจะให้เมณิษามาค้างกับลูกวันเสาร์อาทิตย์ที่จะถึงนี้ เพราะมีประชุมคู่ค้าที่ต่างประเทศ
Read more

โหด(จิต) 32

หลังจากทานมื้อเย็นอิ่มทุกคนก็มารวมตัวกันในห้องนั่งเล่น มาเรียก็นั่งมองหลานชายกับลูกชายเล่นรถยนต์บังคับกัน และเมณิษาเองก็นั่งมองและส่งเสียงร้องเชียร์สองพ่อลูกและตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาดึกมากแล้วควรได้เวลากลับแล้ว ฮัฟจึงเรียกลูกชายตัวแสบ“ไอ้หนูมาให้กอดหน่อยจะกลับแล้ว” กวักมือเรียกลูกน้อยให้เข้ามาหาตนเอง ทั้งๆ ที่ตอนทานข้าวบอกว่าทานอิ่มจะกลับอพาร์ทเม้นท์ แต่ตอนนี้สามทุ่มกว่าแล้วยังไม่ได้กลับเลยเจสันหยุดเล่นรถยนต์บังคับแล้วก้าวขาสั้นๆ ไปหาผู้เป็นพ่อ แม้จะดื้อรั้นและปากไม่ยอมรับแต่การกระทำก็ไม่ได้ปฏิเสธความอบอุ่นจากอ้อมกอดของพ่อ หนูน้อยวิ่งไปสวมกอดพ่อที่อ้าแขนรอรับอย่างไม่ลีลา“แด๊ดไปแล้วนะไอ้เด็กดื้อ” โอบกอดลูกชายตัวเล็กพร้อมหอมแก้มน้อยแรงๆ ก่อนจะผละออกห่าง“คุณลุงครับไม่ใช่แด๊ด” แม้จะยอมแต่ก็กลัวเสียฟอร์มเลยย้ำสถานะพ่ออีกครั้งเฮ้อ!“ให้มันได้แบบนี้สิ ไปกันเถอะจินนี่ ฉันอยากกลับอพาร์ทเม้นท์ของเราแล้ว”“แม่ไปก่อนนะเจสัน คุณยายคะหนูกลับก่อนนะคะ”“จ้ะลูก ขับรถดีๆ ล่ะฮัฟ”“แน่นอนครับแม่ ไปก่อนนะไอ้เด็กดื้อ”“เจสันรักแม่นะครับ” หนูน้อยเลือกบอกรักแม่แทนจะตอบพ่อ“แม่ก็รักเจสันนะครับ” เมณิษาเดิน
Read more

โหด(จิต) 33

“อ่า คุณฮัฟ...ยะ...อย่าทรมานจินนี่แบบนี้ อ่า ได้โปรด...ได้โปรดค่ะ อือ” หากตอนนี้มือไม่โดนกุญแจล็อกรวบไว้กับราวหล่อนคงทำอะไรได้มากกว่านี้ แต่ตอนนี้ได้แค่รอให้ฮัฟโปรดปรานตนเอง เอวเล็กบิดเร่าเสียวไปมาพร้อมเคลื่อนไหวขย่มโยกถูไถไปมากับนิ้วใหญ่ที่ดุนดันโพรงกายสาวคับแน่นของตนไปมา เขากำลังแกล้งเธอ เธอรู้ “อ่า หวานมากเด็กน้อยของฉัน อ่า อือ” ยิ่งเมณิษาบิดเร่าขย่มเร่าเสียดสีนิ้วกับลิ้นของตนเองเขาก็ยิ่งสนุกที่ได้กลั่นแกล้งคนตัวเล็กที่ยืนแยกขาให้ตนเองละเลงปลายลิ้นเข้าหา “คุณฮัฟอย่าแกล้งจินนี่แบบนี้ อ่า ไม่ไหวแล้ว อือ เสียว...ซี้ดดดดอูว์” “อ่า ยิ่งเสียวน้ำของเธอยิ่งไหลดีจินนี่ เสียวแรงๆ อ่า ฉันชอบน้ำหวานของเธอ อืม หวาน อ่า หวานเหลือเกิน” หนุ่มใหญ่ระรัวปลายลิ้นดูดเม้มเม็ดเกสรกลางร่างของคนตัวเล็กพร้อมกับนิ้วใหญ่ทแยงดุนดันเข้าออกในโพรงคับแน่นที่มีนมข้นสวาทของเมณิษาไหลอาบเยิ้มออกมาตลอดสายทางของสายธารหล่อน “อ่า เสียว....ไม่ไหวแล้ว จินนี่ไม่ไหวแล้วคุณฮัฟ ร้อน..อ่า เสียว...ชูว์” หล่อนสูดปาดแรงพร้อมกับเกร็งจิกเท้ากับพื้นพรมแล้วก็บิดเอวเล็กส่ายควงทวนเป็นเข็มนาฬิกาตอบสนองจังหว
Read more

โหด(จิต) 34

“อ่า เด็กดีของฉัน ใกล้แล้ว พร้อมกัน อือ”พั่บ! พั่บ! พั่บ!ฮัฟโหมแอ่นยกเร่าเอวสอบเข้ากายสาวในอ้อมกอด สองมือใหญ่ก็บีบขยำสองเต้าจนจะแตกสลายคามือใหญ่หยาบกร้านของตัวเอง ปากหนาก็ขบเม้มซอกคอระหงเคลื่อนไล้ตวัดปลายลิ้นลามเลียไปมากับไหล่ชื้นเหงื่อของเมณิษา แล้วไม่นานคนตัวเล็กก็กระตุกเกร็งตอดรัดเอ็นร้อนของเขาในกายแน่นจนเขาทนไม่ไหวแล้วคำรามก้องห้องด้วยความเสียวทรมานสุดเสียง เมื่อเขาและหล่อนได้พบความสุขพร้อมกัน“โอว์ พระเจ้า....”“อ่า คุณฮัฟขา..อือ”“ดีเหลือเกินหนู อ่า เด็กน้อยของฉัน อ่า”พั่บ!กระแทกเอวสอบเข้าลึกสุดทางรักของเมณิษาจนหล่อนแอ่นเด้งไปข้างหน้าจุกลิ้นปี่เมื่อครั้งสุดท้ายของความสุขที่อาบฉ่ำร่างกายของหล่อนภายใน มุมปากน้อยยักยิ้มสุขสมและปากหนาก็ขบเม้มกับซอกคอระหงจนจมเขี้ยวฟัน“อือ ไม่ไหวแล้วแล้วค่ะคืนนี้ หนูขอนอนได้ไหมคะปวดแขนและขาค่ะ อ่ะ อือ” หล่อนครางในช่วงท้ายเมื่อเอวสอบเคลื่อนไหวทำให้เกิดแรงเสียดสีระหว่างกายที่เชื่อมประสานกัน“อ่า ได้สิทูนหัวของฉัน หนูเป็นเด็กดีขนาดนี้ทำไมจะไม่ได้ล่ะ อ่า” พูดจบก็ลากไล้ปลายลิ้นจากไหล่มนขึ้นมยังลำคอระหง แล้วมือใหญ่ก็เคลื่อนมาจับคางเล็กบังคับให้เอี้ยวหั
Read more

โหด(จิต) 35

“โอว์....จะแตกแล้วจินนี่ อ่า หนูดูดผัวแรงๆ อ่า เสียว...อือ” ฮัฟคำรามซ่านเมื่อตอนนี้ใกล้จะถึงความฝันใฝ่ที่ปรารถนาแล้ว และก็จริงเมื่อปากน้อยและมือเล็กของเมณิษาที่เคลื่อนไหวบีบคลึงเฟ้นพวงสวรรค์ของเขาก็ทำพาให้เขาปริแตกพร้อมกับความสุขเมื่อเขากระตุกเกร็งเอวสอบแล้วแอ่นเด้งแรงถี่เป็นจังหวะเข้าหาปากน้อยเหมือนที่ปากน้อยเร่งเร้าดูดกลืน “พระเจ้า...ดีเหลือเกิน อูว์” น้ำสวาทของฮัฟแตกซ่านในปากน้อยที่เร่งเร้าดูดเม้ม และตอนนี้เจ้าหล่อนกำลังผงกหัวดูดไล้ปลายลิ้นกลืนกินความหวานฉ่ำของเขาอยู่ และมือเล็กของหล่อนก็เคลื่อนมาลูบไล้หน้าท้องแข็งแรงของเขาไปด้วย แล้วก้นกลมกลึงที่แอ่นยกขึ้นโดยมีเข่าของเธอนั่งคุกกับเตียง ยิ่งก้นงามนั่นเคลื่อนไหวส่ายไปมาเขาก็ยิ่งปวดร้าวเอ็นเนื้อที่หล่อนเพิ่งจะส่งให้ถึงความสุขก่อนหน้านั้นเกิดความปรารถนาอีกครั้ง “อือ คุณฮัฟขา....ชอบไหมคะที่จินนี่ทำตอนนี้ อือ”หล่อนผละเลียลากลิ้นเล็กจากหว่างขาของคนตัวโตขึ้นมายังหน้าท้องแข็งแรง แล้วเคลื่อนไหวมายังหน้าอกของบุรุษพร้อมกับเคลื่อนมือมานวดเคล้นคลึงเต้าใหญ่โตของชายหนุ่ม ก่อนจะตวัดปลายลิ้นระรัวกับยอดอกสีชมพูของชายห
Read more

โหด(จิต) 36

เมณิษาได้กลับมาพักกับลูกชายที่บ้านหลังใหญ่ เพราะตอนนี้คนเอาแต่ใจนั้นได้เดินทางไปประชุมที่ต่างประเทศโดยพาแอนดริวคู่หูรู้ใจติดตามไปด้วย และตอนนี้เขาก็ไปได้สองวันแล้ว และกำหนดก็ไม่แน่ชัดว่าจะได้กลับมาตอนไหนยังไง แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้หล่อนชอบที่ได้อยู่กับลูกน้อย นอนกอดลูกน้อยทุกคืนเหมือนเมื่อก่อนที่เขายังไม่รู้ว่าเธอนั้นมีลูกกับเขา “แม่ครับ เมื่อไหร่ลุงใจร้ายจะกลับมา” เจสันถามแม่เมื่อแม่ของเขานำนมมาให้ “เสร็จงานครับ ทำไมถามหาแด๊ดล่ะลูก ไหนไม่ชอบหน้าแด๊ดไงแล้วทำไมถึงถามหาคะ” เธอถามลูกชายพร้อมกับส่งแก้วนมในมือให้ลูกชายดื่มจนหมดก่อนจะรับมาแล้ววางแก้วเปล่าไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียง ‘แหมพ่อตัวดี พอไม่แด๊ดไม่อยู่ล่ะคิดถึงล่ะสิ ปากบอกไม่อยากเจอหน้าแด๊ดพอไม่อยู่ละคิดถึง ชิ...ลูกคนนี้’ หล่อนพึมพำหมั่นไส้ลูกชายตัวเองในใจ เมื่อตอนนี้หนูน้อยกำลังขมวดคิ้วเหมือนกำลังคิดหาคำแก้ตัวปฏิเสธให้ตัวเอง และก็ใช่เมื่อเจสันตอบกลับมา “ไม่ใช่สักหน่อย เจสันก็แค่ดีใจที่ไม่เห็นหน้าร้ายๆ ของลุง อีกอย่างแม่จินนี่จะได้นอนกอดเจสันยังไงครับ” เรื่องความฉลาดยกให้เจสันเลยล่ะ เด็กอายุเท่านี้แต่ฉลาดคิดฉลาดพูดเหม
Read more
PREV
1
...
111213141516
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status