جميع فصول : الفصل -الفصل 70

สีหน้าหม่นหมองบวกกับแววตาเศร้าสร้อยของลออสิริเมื่อตอนกลางวัน กำลังสร้างความวุ่นวายใจแก่วิคเตอร์อย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่กลับมาจากกินข้าวเที่ยงเขาก็ไม่มีกะจิตกะใจจะทำงาน มัวแต่มองโทรศัพท์เหมือนรอสายจากใครบางคนเมื่อเขารอจนทนไม่ไหวจึงตัดสินใจต่อสายโทรหาเธอเอง แต่ลออสิริไม่รับสายเพราะปิดเสียงโทรศัพท์เอาไว

หญิงสาวบอกขณะแกะกล่องอาหารตรงหน้า ด้วยความที่เธอกินข้าวไม่ค่อยตรงเวลาทำให้หลังจากเคี้ยวข้าวไปไม่กี่คำอาการปวดท้องก็เริ่มกำเริบ หากแต่ไม่อยากให้ชายหนุ่มเป็นห่วงจึงทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น“คุณแต่งห้องทำงานได้สวยมาก” แขกหนุ่มลุกขึ้นเดินไปดูของตกแต่งห้องอย่างสนใจ ไม่ว่าจะเป็นภาพวาดหรือพวกงานโมเดลตุ๊กตา

ภาคภาคินทำตามที่พูดไว้จริง ประมาณสิบโมงครึ่งของวันถัดมาเขาก็ไปปรากฏตัวในห้องทำงานของลออสิริ ที่ตัวเขาเองไม่ค่อยได้มาบ่อยนักเพราะงานค่อนข้างยุ่ง นี่ถ้าเมื่อวานไม่ได้รับรู้เรื่องของวิคเตอร์ เขาคงไม่รู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อนขนาดนี้ลออสิริติดปัญหาเรื่องงานจึงส่งนันนิยามาดูแลรุ่นพี่ก่อน นันนิยาดีใจมากทีได

“ดื่มแบบนี้เดี๋ยวก็เมาหรอก”ชายหนุ่มเข้าไปห้ามแต่ไม่ทันแล้ว เหล้าเข้าปากไปจนหมดแก้วเป็นที่เรียบร้อย ลออสิริหันมามองก่อนจะส่งยิ้มหวานเยิ้มให้ อาการคล้ายคนเมากรึ่มเข้าไปทุกที“นึกว่าใคร พี่วิคขาของน้องสินี่เอง”เธอยกมือขึ้นมาคล้องคอเขาอย่างที่ไม่เคยทำ ดวงตาฉ่ำปรือของคนตรงหน้าทำให้วิคเตอร์ตัดสินใจไม่กล

“หัวเด็ดตีนขาดยังไง ผมก็ไม่มีวันยอมแต่งงานกับยัยโอ่งมังกรหรอกครับ ผมไม่อยากได้เมียหน้าตาขี้เหร่หุ่นหมีแบบนี้”คำพูดไม่รักษาน้ำใจของวิคเตอร์ทำให้ลออสิริรู้สึกโมโหไม่น้อย คำก็อ้วน สองคำก็ขี้เหร่ สามคำก็โอ่งมังกร ดีไม่อยากแต่งงานกับเธอใช่ไหม ได้เดี๋ยวจัดให้สมใจอยากเลยพ่อคนเพอร์เฟกต์ หึ!“คุณยายขา สิมีพ