Todos os capítulos de Indayog sa Gabi : Capítulo 241 - Capítulo 250

“You want to know what you are to me?” paos niyang bulong. Ang mukha niya ay napakalapit. Amoy ko ang whiskey sa hininga niya, at ang pamilyar na mint na nakakapagpabilis ng tibok ng puso ko.“S-Sabihin mo,” hamon ko, nakatingala sa kaniya.“You are a distraction,” aniya, ang mga mata ay nakatutok sa mga labi ko. “You are the biggest f*cking complication in my life right now.”Nanikip ang dibdib ko. Complication. Distraction. Ganoon lang.“Then let me go… h-hindi ba’t a-ang kailangan mo nalang naman ay ilabas ang a-asawa mo…” mahina kong sabi.“I can’t.” Marahas siyang umiling, parang galit siya sa sarili niya. “I can’t let you go. Lalo na sa lalaking ‘yun. Kapag naiisip ko na tinitingnan niya ang katawan mo, na hinahawakan niya ang kamay mo... I want to burn the whole place down.Nanlaki ang mga mata ko.Ang lalaking malamig, kontrolado, at laging may plano... umaamin na nawawalan siya ng kontrol nang dahil sa akin.“Gabriel...”“You think you’re just a fake partner?” Inilapit niya a

Nakahiga pa rin ako sa dibdib ni Gabriel habang dahan-dahang lumilipas ang mga oras.Ang kaninang gulo sa isip ko ay pinalitan ng isang mabigat at nakakalunod na katahimikan. Naririnig ko ang regular na pagtibok ng puso niya sa ilalim ng tainga ko. Malamig ang aircon sa loob ng master's bedroom, pero ang init ng balat niyang nakadikit sa akin ay sapat na para pawiin ang anumang panlalamig.Inangat ko nang bahagya ang ulo ko para tingnan ang mukha niya.Tulog na tulog si Gabriel. Pawisan pa rin ang ilang hibla ng buhok niyang nakabagsak sa kaniyang noo. Wala na 'yung malamig at nakakatakot niyang titig. Mukha siyang kalmado. Mukha siyang taong walang dinalang galit o panggigigil kanina.Inabot ko ang mukha niya gamit ang daliri ko. Dahan-dahan.Ayaw kong magising siya. Ipinasadahan ko ng tingin ang makapal niyang kilay, ang matangos niyang ilong, at ang labi niyang marahas na umangkin sa akin ilang oras lang ang nakakalipas.Gago ka talaga, Gabriel, bulong ko sa sarili ko. Binubuwisit

Dahan-dahan kong itinulak ang kumot at tumayo mula sa kama.Kinuha ko ang itim na silk robe na nakasabit sa gilid at isinuot ito. Tinalian ko ang bewang ko nang mahigpit. Pinalabas kong kalmado ako. Inayos ko ang buhok ko at tinitigan siya nang deretso.“Naintindihan ko,” sabi ko. The tone of Queen Loisa was fully back. Cold, businesslike, and unbothered. “Tratuhin natin 'to bilang bahagi ng plano. Kapag nabawi mo na ang asawa mo, ibig sabihin ba nito ay tapos na ang kontrata natin?”Natigilan si Gabriel sa pag-aayos ng kaniyang holster.Lumingon siya sa akin. Kumunot ang kaniyang noo, tila nagulat o nairita sa biglaang pagbabago ng aura ko.“Anong sinasabi mo?” tanong niya.“Tatanungin lang kita,” ganti ko, nakapamewang sa harap niya. “Diba 'yun naman ang goal? Nakuha mo na ang lead. Kapag nailigtas mo na siya, wala na tayong dahilan para magpanggap sa Underground Circuit. Makukuha ko na ang natitira kong bayad, at makakabalik na ako sa sarili kong buhay.”Tinitigan niya ako nang mat

Ika-limang gabi.Nakahanda na ang mga maleta ko sa sala. Bukas ng umaga, aalis na ako. Nakahanap na ako ng isang luxury condo sa kabilang kanto na bibilhin ko in cash. Mag-uumpisa ako ng bagong buhay. Isang buhay na walang Gabriel.Umiinom ako ng wine sa counter ng mini-bar. Madilim ang buong penthouse, tanging ang ilaw lang ng syudad mula sa bintana ang nagbibigay liwanag. Nakasuot ako ng isang manipis na puting silk nightgown na umaabot hanggang kalagitnaan ng hita ko.Biglang tumunog ang electronic lock ng pintuan ng penthouse.Beep. Beep. Beep. Click.Mabilis na tumibok ang puso ko. Muntik ko nang mabitawan ang baso ng wine.Mabilis akong humarap sa pintuan. Pinagmasdan ko ang dahan-dahang pagbuka nito.Pumasok ang isang matangkad na lalaki.Si Gabriel.Pero hindi siya mukhang tagumpay. Mukha siyang galing sa impyerno.Ang itim niyang jacket ay may mga pira-pirasong punit at may natuyong putik. Ang buhok niya ay magulong-magulo. Sa gilid ng kaniyang panga ay may isang pasang kulay

Tinitigan niya ako. Ang mga mata niya ay naghahanap ng permiso, isang bagay na ikinagulat ko. Sa kabila ng kalupitan ng mundo niya, sa kabila ng lahat, gusto niyang malaman kung sigurado ako.Tumango ako at hinila ko siya pababa.Isang malakas na daing ang kumawala sa mga labi ko nang maramdaman ko ang pagbaon niya sa loob ko. Napakalaki. Napakainit. Ang bawat pulgada niya na pumapasok ay parang nagpapasikip sa buong sistema ko.“Fuck, Loisa,” ungol niya, ang ugat sa kaniyang leeg ay litaw na litaw dahil sa matinding pagpipigil. “Ang higpit mo. You feel so damn perfect.”Napakapit ako nang mahigpit sa likod niya, ibinaon ang mga kuko ko sa balat niya nang magsimula siyang gumalaw.Umpisa ay mabagal. Bawat labas at pasok niya ay kalkulado, sinasadya niyang iparamdam sa akin ang bawat sensasyon. Pero nang marinig niya ang sunod-sunod kong pag-ungol, doon na nawala ang ritmo niya.Bumilis siya. Lumakas ang bawat pag-bayo niya. Para bang hindi siya nakipagpatentiro kay kamatayan nitong na