Semua Bab Indayog sa Gabi (SSPG R-18+): Bab 21 - Bab 30

Gabi na.Sa loob ng dressing room ng Crimson Cloud Nine, ramdam na ramdam ko ang matinding kaba at init na tila pumapaso sa buong pagkatao ko.Para akong mababaliw na hindi ko maintindihan. Ang katawan ko ay nanginginig sa kaba. Ano ang ibig sabihin ni Rhamesis wilder and hotter? Kasama na ba naming ang bilyonaryo ngayon.Kahit gaano ko ipakita ang tapang ko at lakas ng loob sa harap ni Rhamesis, hindi iyon sapat. Alam ko sa sarili kong hindi ko parin kayang sikmurain ang mga bagay na ito.Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang shotglass, kanina pa ako tungga nang tungga ng matapang na alak. Isa. Dalawa. Tatlong baso. Gusto kong manhidin ang sarili ko.Gusto kong patayin ang bawat emosyon sa loob ko bago pa man kami lumabas.Akmang isasalin ko muli ang pang-apat na baso nang biglang may isang malaking kamay na umagaw sa wine glass ko.“That's enough!” madiin at iritadong saway ni Rhamesis.Lumingon ako sa kaniya. Nanlilisik ang mga mata ko. “Wag mo kong pigilan, Rhamesis! Kailangan

Nakaangat ang mga braso ko, ang dibdib ko ay naka-igtad pasulong, walang kalaban-laban at buong-buong nakalantad sa kaniya.Tumingala siya saglit, ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba dahil sa hiningang nag-iinit. May kinapa siya sa gilid ng glass box. Isang maliit na button.Pinindot niya iyon.Sa isang segundo, ang malinaw na salamin na naglalantad sa amin sa nasa labas ay mabilis na naging blur. Isang frosted glass.Nawala ang mga nanlilisik na mata ng mga lalaki sa labas. Nawala ang bawat anino nila. Naiwan kaming dalawa sa loob, nababalot kakaibang sensasyon at sa sarili naming maiinit na hininga.Nakikita pa ba nila kami? O silhouette na lang? Naririnig pa ba nila ang boses namin? Hindi ko na alam.Ang alam ko lang, sa loob ng kulungang salamin na ito, sa mga tingin ni Rhamesis, magiging mas mapangahas at mapusok ang mga galaw niya. At ang pinakamasaklap na katotohanan? Dala ng alak na nasa sisetema ko, init ng lugar… kiliti sa puson ko ay gustong kong lamunin at lunur

CHAPTER 25:“Tingnan mo sila, Kikay! Panoorin mo kung paano sila mamatay sa inggit! They can pay millions just to see you, but they will never—ever—get to touch you the way I’m breaking you right now.” “No… please… stop it…” pakiusap ko, nakapikit na naman ako… natatakot akong mabalingan ng tingin ang mga anino ng nanonood sa labas, pero ang aking katawan ay lalong nagkukumahog, humihingi ng higit pa.Hindi siya nakinig. Sa halip, binuhat niya ako nang buo, ang aking mga binti ay nakapulupot na sa kaniyang baywang. Isinandal niya ako sa pader sa gilid ng salamin, doon sa lugar kung saan ang aming mga anino ay mas lalong kitang-kita sa labas.Ang bawat pagbayo niya ay mas lalong dumiin! Mas lalong lumakas ang bawat salpok.Ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa akin, titinignan ang expression kong sobrang nasasarapan na hindi ko magawang itago.“You’re mine, Kikay. Say it!” utos niya, ang kaniyang boses ay nanginginig sa tindi ng pinipigil na sarap.No… hindi Kikay, hindi

“No! That's not what I meant, I just wondered why you acted like you owned me possessively kahit pa isa ka lang din namang bayaran…” matapang na saad ko. Umigting ang panga niya sa sinabi ko, kitang kita ko ang paniningkit ng mga mata niya. Sandali siyang tumayo. Bawat hakbang niya palapit sa kama ay mabibigat. “Because—”“Because what?” putol ko kaagad sa kan’ya, “Because you forgot na isa ka lang din namang nagbibigay aliw? In a moment you fantasized that you was the billionaire dahil lang ikaw ang nakakahawak sa akin?”Hindi ako sumagot. Tikom ang bibig niya.Napatawa ako ng mapakla, peke, pero sapat na para gisingin siya sa kahibangan niya, “Kung gano’n ipapaalala ko sa’yo… isa ka lang bayaran Rhamesis, at hinding-hindi ako magpapaari sa’yo.”Hindi siya sumagot, kaya pinilit kong tumayo, hindi alintana ang panghihina ng aking mga tuhod.Padabog kong hinablot ang bathrobe na nakalatag sa dulo ng kama at mabilis itong isinuot, kahit na bawat galaw ay nagdudulot ng hapdi sa pagitan

“Take off the robe, Kikay.”Kinagat ko ang ibabang labi ko hanggang sa halos magsugat at pinanliitan siya ng mata.Masyado siyang nag-eenjoy bilang side-kick ng VIP na iyon.Gusto kong ibato sa mukha niya ang mamahaling damit na hawak ko. Pero naisip ko si Mama. Ang maayos na kwarto niya sa St. Luke's. Ang successful na surgery.Kaya sige, gagawin ko! Pero hindi sa paraan na ako lang ang kawawa.Kinalma ko ang sarili ko.Dahan-dahan, nanginginig ang mga daliri ko, inabot ko ang lace ng bathrobe ko na sinuot ko kanina.Nakatingin lang siya sa akin. Ang mga mata niya ay parang mga matalim na patalim na hinihiwa ang bawat tela na nakaharang sa paningin niya.Nang makalas ko ang buhol, hinayaan kong bumagsak ang puting bathrobe sa sahig.Nakatayo ako sa harap niya. Wala parin akong suot na panloob dahil hubo’t hubad akong nang nagising kaninang umaga.Taas noo akong tumingin sa kan’ya.Nakita ko kung paano mabilis na tumaas-baba ang adam's apple niya. Ang mga mata niyang kanina ay kalmado