Semua Bab Indayog sa Gabi (SSPG R-18+): Bab 31 - Bab 40

Nakakabingi ang katahimikan sa loob ng sasakyan habang tinatahak namin ang kalsada patungo sa kung saan.Hindi maipinta ang mukha ni Rhamesis. Nakakuyom ang kaniyang mga palad sa manibela, at ang kaniyang panga ay matigas na matigas. Mukhang hindi pa rin siya nakaka-recover sa sinabi ko kanina sa closet.Good. Dapat lang. Kung gusto niyang maglaro ng ganitong klaseng drama, sisiguraduhin kong hindi ako magpapatalo.Pasimple ko siyang nilingon mula sa aking gilid. Sa ilalim ng madidilim na ilaw ng kalsada, lalong tumitingkad ang kaniyang aroganteng profile. Napakagat-labi ako.May kung ano sa kaniya ngayong gabi na hindi ko mabasa. Ang kaniyang tindig, ang paraan ng pagpapatakbo niya ng mamahaling sasakyan na ito—masyadong natural.Masyadong komportable para sa isang taong ang alam ko ay nagtatrabaho lang din sa club gaya ko.Huminto ang kaniyang itim na SUV sa harap ng isang napakalaking bakal na gate na walang anumang karatula o pangalan. Binuksan ito ng dalawang armadong guard nang m

Sige. Kung ito ang gusto niyo, ibibigay ko.Dahan-dahan kong ibinaba ang kanang kamay ko sa ilalim ng mesa. Gumapang ang malamig na hangin sa balat ng binti ko dahil sa mataas na slit ng pulang silk dress ko. Sa bawat pulgada ng pagbaba ng kamay ko, parang mas lalong bumibilis ang pintig ng dibdib ko.Hanggang sa maramdaman ng mga daliri ko ang matigas na tela ng kaniyang black suit trousers.Napalunok ako. Dahan-dahan kong ipinatong ang buong palad ko sa ibabaw ng kaniyang hita. Ramdam na ramdam ko ang init at ang matitigas na kalamnan ng kaniyang binti sa ilalim ng aking kamay.Sa kabila ng aking panginginig, pinilit kong hindi i-urong ang kamay ko. Sa halip, hinawakan ko iyon nang may kaunting diin, sapat para iparamdam sa kaniya na ginagawa ko ang utos nang walang pag-aalinlangan.Nang sandaling lumapat ang palad ko roon, nakita ko ang marahas na pagbago ng ekspresyon ni Rhamesis. Bahagyang natigilan ang pag-inom niya ng wine. Ang hawak niya sa tangkay ng crystal na baso ay humigp

“Don’t do things without my order. Remember I have your mother’s life in my hand.”Pakiramdam ko’y nawala lahat ng kulay sa mukha ko. Parang binuhusan ng yelo ang buong katawan ko.Awtomatiko akong napabitiw sa braso ni Dr. Gabriel. Nanginginig akong napaatras.Tiningnan ko siya. Ibinubulsa na niya ang kaniyang telepono habang nakangiti pa rin sa akin nang napakabait. Wala man lang bakas ng demonyo sa kaniyang mukha.Nangingilabot ako. Walang duda. Siya nga!Mismong sa pagpindot ng daliri niya sa phone, doon pumasok ang utos sa tenga ko. Paano niya nagagawang ngumiti nang ganiyan kapuro... habang nagpapadala ng ganoong kaimpaktong banta sa earpiece ko?!Ang tindi ng pagbabalat-kayo ng lalaking ito.Napansin ni Dr. Gabriel ang biglang pagbabago ng atmospera. Naramdaman niya ang matinding tensyon at ang nag-aapoy na aurang nagmumula kay Rhamesis.Dahil propesyonal at sadyang umiiwas sa gulo, ngumiti siya nang pormal at bumaling kay Rhamesis.“Sige, Kikay, mauna na ako. I really need to

CHAPTER 37:KIKAY DELA TORRE’S POINT OF VIEW “...and the punishment—” Umihip ang malamig na hangin sa veranda, ngunit pakiramdam ko ay sinusunog nang buhay ang buong pagkatao ko.Nanlaki ang mga mata ko. Ang boses ni Rhamesis ay sobrang baba, paos, at gumagapang sa mismong sistema ko. Punishment. Isang parusa? Dahil lang sa nagselos siya? Dahil lang nakita ng VIP na pilit kong ginagamit ang sitwasyon para asarin ang handler na ipinadala niya? Bago pa man ako makapagsalita o makapagtanong, marahas na hinawakan ni Rhamesis ang braso ko. Hindi na niya ako hinintay na makabawi. Kinaladkad niya ako palabas ng Vandermere. “R-Rhamesis, nasasaktan ako!” daing ko habang pilit na sumasabay sa mabibigat at malalaking hakbang niya. Ang mataas na heels ko ay halos matapilok sa bawat kaladkad niya sa akin sa madilim na hallway. Nakita ko ang mga staff, pati na ang Maître D’, na mabilis na yumuko at umiwas ng tingin habang dumadaan kami.Walang nagtangkang pumigil. Walang nagtangkang m

Kinabukasan, nagising ako na sinalubong ng nakakapasong sinag ng araw na tumatagos mula sa malalaking bintana ng kwarto namin ni Rhamesis.Mabigat ang buong katawan ko, na para bang dumaan ako sa isang matinding sagupaan kagabi.Pero mas mabigat ang mga tumatakbo sa isip ko.Nakatitig lang ako sa puting kisame, hindi gumagalaw, habang unti-unting bumabalik sa alaala ko ang bawat segundong lumipas sa loob ng Vandermere at dito sa living room kagabi.Ang malakas na tukob kong si Doc. Gabriel ang VIP, at ang inasal ni Rhamesis kagabi.Hindi niya kaya.Kahit pa naging ganoon kasama si Rhamesis isang bagay ang napatunayan ko kagabi, hindi niya kayang gumawa ng hakbang o magsumbong sa VIP, na maaring ikapahamak ng nanay ko.Kahit paano, pakiramdam ko nagiging makatao parin pala siya.Isang mapait na ngiti ang dahan-dahang sumilay sa mga labi ko.Kahit gaano niya piliting maging demonyo sa paningin ko, kahit gaano niya gustong ipamukha sa akin na hawak niya ang buhay ko, may isang bahagi pa