All Chapters of Indayog sa Gabi : Chapter 311 - Chapter 320

GABRIEL’S POVNatigilan ako sa tanong niya.“Hindi ka parin ba tapos paglaruan ako?”Ang boses niya ay nanginginig. May halong galit, pero sa ilalim noon ay ang pamilyar na sakit na pilit niyang itinatago.Tinitigan ko siya. Kahit sa ilalim lang ng malabong pulang emergency light, napakaganda pa rin niya. Ang pawis sa leeg niya ay kumikinang, ang mga mata niya ay matatalim na parang patalim, pero ang mga labi niya ay bahagyang nakaawang, naghihintay ng sagot ko.Gusto ko siyang hilahin. Gusto ko siyang ikulong sa mga braso ko at sabihing, Oo, hindi ako tapos sa’yo. Hinding-hindi ako matatapos sa’yo.Pero hindi pwede.Kinuyom ko ang mga kamao ko at ipinilit sa sarili ko ang kontrol na limang taon kong pinraktis.“Hindi kita pinaglaruan noon, Loisa. At hindi din kita pinaglalaruan ngayon,” mababa at maingat kong sagot.Kumunot ang noo niya. “Talaga? Kasi sa mga kinikilos mo, parang bumalik kalang para guluhin ako! O baka nagsisisi ka? Tell me, Gabriel! Nagsisisi ka ba? Nagsisisi ka ba n

Isang napakalakas na tunog ang umalingawngaw sa buong elevator.Bumukas ang mga puting ilaw. Umandar ang aircon. At marahas na yumanig ang elevator, nagsimulang umandar pababa.Parang binuhusan ako ng nagyeyelong tubig.Namilog ang mga mata ko. Ang realidad ay mabilis na bumagsak sa akin na parang isang malaking bloke ng semento.Ano’ng ginagawa ko?!Mabilis ding natigilan si Gabriel. Huminto siya sa paghinga, nakatitig sa mga mata ko, bago marahas na nagmura.“Sh*t!”Bago pa man bumukas ang mga pinto ng elevator sa ground floor, mabilis siyang umatras. Lumayo siya sa akin. Marahas niyang inayos ang sinturon niya, itinupi muli nang maayos ang manggas ng polo niya, at humarap sa kabilang direksyon, malalim na humihinga para pakalmahin ang sarili.Naiwan akong nanginginig sa sahig. Mabilis kong inayos ang palda ko, kinuha ang blazer ko at isinuot ito para takpan ang gusot kong camisole.Nanghina ang buong katawan ko. Muntik na. Muntik na akong maging isang traydor.Muntik ko nang sirain

Mukha lang siyang... isang simpleng ama.Nagtagpo ang mga mata namin. Isang segundo. Dalawang segundo. Bago siya pormal na tumango bilang paggalang, tsaka ibinaling ang buong atensyon kay Lloyd.Wala man lang pagnanasa o malisya sa mga mata niya. He was keeping his word. He respected the boundary. At iyon ang mas lalong nagpabilis ng tibok ng puso ko.Lumapit si Gabriel kay Lloyd. Dahan-dahan siyang lumuhod para maging kasing-tangkad niya ang bata.“Hi,” malalim pero malumanay na bati ni Gabriel.Tumigil si Lloyd sa paglalaro. Tiningnan niya si Gabriel gamit ang kaniyang malalaking mata na eksaktong kopya ng mga mata ng lalaking nasa harap niya. Ang panga, ang ilong, ang paraan ng pagkunot ng noo ng anak ko—lahat ng iyon ay galing kay Gabriel.“Sino po kayo?” inosenteng tanong ni Lloyd, bahagyang umatras.“I’m a friend of your Mom and Dad,” sagot ni Gabriel. Hindi niya sinabing siya ang ama. Hindi niya inangkin. “My name is Gabriel. Pwede ba akong makipaglaro sa’yo?”Nanginig ang mga

LOISA’S POVKinaumagahan, ang buong bansa ay walang ibang pinag-uusapan kundi ang pamilya Valderama.Nakatayo ako sa loob ng opisina ni Michael sa Forbes Park mansion. Ang malaking television screen sa dingding ay nakatutok sa pinakasikat na morning talk show. Ang mga host ay walang awang sinusuri ang bawat anggulo ng buhay ko.“Ayon sa aming mga insider, si Madame Loisa ay hindi pala nagmula sa isang mayamang pamilya sa Europa tulad ng kwento ng mga Valderama five years ago. She was a dancer! A performer from the notorious CC9 night club!” sabi ng female anchor.“At hindi lang ‘yan,” dagdag ng lalaking host. “Si Gabriel Rossi—ang sikat na foreign investor na pumasok sa bansa kamakailan—ay ang mismong lalaki sa mga kumalat na intimate photos! Ang tanong ng marami: Ginamit lang ba ni Loisa si Michael Valderama para makatakas sa madilim niyang nakaraan? O hanggang ngayon ay may komunikasyon pa rin sila ng kaniyang dating lover?”Iinipit ko ang mga daliri ko sa aking buhok. Ang sakit ng

“Because I won’t let them call the mother of my son a whore!” nagngangalit na sagot niya.“Umalis ka na,” nanginginig kong utos, hindi pinansin ang sinabi niya. “Huwag ka nang babalik dito nang ganitong oras.”Tinitigan niya ako. Parang bigla siyang nahimasmasan.Kinaumagahan, kalmado ang bahay.Sinalubong ng balita ang bansa, inamin ni Gabriel Rossi na siya ang nag-initiate ng relasyon noon at nilinlang niya ako.Ang publiko ay nagalit sa kaniya, tinawag siyang manloloko, at ang mga negosyo niya ay nakatanggap ng slight backlash. Pero ang pangalan ko, at ang pangalan ng mga Valderama, ay nanatiling malinis.Nasa opisina si Michael. Kakatapos lang ihatid si Lloyd sa playroom.Habang nagbabasa ng balita, pumasok ang head of security ni Michael. May inabot itong logbook sa akin.“Ma’am, ipinapasabi po ni Sir Michael na na-review na niya ang CCTV footage sa likod ng gate kagabi. Inutos niya pong burahin iyon para hindi na makita ng iba.”Parang binuhusan ako ng malamig na yelo.Ano?! Pak