Accueil / Romance / Indayog sa Gabi / Chapitre 431 - Chapitre 440

Tous les chapitres de : Chapitre 431 - Chapitre 440

486

The Fake Wife 85:

Vancouver, Canada.Isang taon na ang lumipas mula nang lisanin ko ang Pilipinas.Ang simoy ng hangin dito ay malamig, sariwa, at malayo sa maruming politika at kapangyarihan ng mga bilyonaryo sa Makati.Tumutira ako sa isang simpleng modernong apartment na malapit sa isang tahimik na lawa.Nag-aral ulit ako—kumuha ako ng Master’s degree sa Business Management, isang bagay na gusto kong matutunan para sa sarili ko, hindi para patunayan kahit kanino.Paminsan-minsan, tumatawag si Inay (Tita Geneva) gamit ang secure line.Kinukumusta niya ang araw ko, at pinapangako ko sa kaniya na masaya na ako rito.Si Don Roberto naman ay nagpadala ng mga trust funds na nakapangalan sa akin bilang secret lost heiress ng mga Montenegro—mga yaman na nakatago sa mga offshore accounts na hinding-hindi malalaman ng publiko, sapat para mabuhay ako ng ilang henerasyon nang hindi na kailangang magtrabaho kailanman.Pero pinili kong magtrabaho. Gusto kong kumita gamit ang sarili kong mga kamay.Isang hapon, ha

The Fake Wife 86:

"Oh... gising na pala ang fake wife," isang pamilyar at matinis na boses ang umalingawngaw mula sa dilim.Nanlaki ang mga mata ko. Mula sa kadiliman, lumakad papalapit ang isang babae.Suot niya ang isang mamahaling puting coat na ngayon ay may mantsa na ng putik at yelo sa laylayan. Ang kaniyang buhok ay magulo, ang mga mata ay sunken at pulang-pula dahil sa kawalan ng tulog, at ang mukha ay balot ng matinding poot at kabaliwan.Si Vivieane."V-Vivieane?" nauutal kong tanong, ang lalamunan ko ay tuyong-tuyo."Yes baby! Ako nga!" sigaw niya, sabay lapit sa akin at malakas akong sinampal sa pisngi.PAK!Umalingawngaw ang sampal sa buong bodega. Ang init ng pisngi ko ay sumunog sa lamig ng hangin."Dahil sa'yo... dahil sa traydor mong bunganga at sa mga ebidensyang pinakita mo, nawala ang lahat sa akin!" nanggigigil na sigaw ni Vivieane, dinuduro ako nang malapit sa mukha. "Ipinadapa mo ako sa lipunan! Nawalan ako ng pera, nawalan ako ng marangyang buhay sa London, at higit sa lahat...

The Fake Wife 87:

Mabilis na pinalibutan ng mga pulis at ambulansya ang abandonadong cabin sa gitna ng maniyebang kakahuyan ng Vancouver.Ang mga bayarang tauhan ni Vivieane ay agad na nadakip, habang si Vivieane naman ay dinala sa ospital sa ilalim ng matinding probisyon ng pulisya bago tuluyang ilipat sa isang kulungan para sa mga kasong kidnapping at attempted murder.Ngunit wala akong pakialam sa mga nangyayari sa paligid.Nakatayo ako sa gilid ng sasakyan, habang ang mga medic ay tinatangkang suriin ang mga sugat ko sa mukha at ang nanginginig kong katawan.Basang-basa pa rin ako ng malamig na tubig at niyebe.Sa kabila ng lahat—sa kabila ng pagliligtas sa akin ni Kristoff mula sa bingit ng kamatayan—hindi nun mapapawi ang lahat.Lumingon ako sa kaniya. Nakatayo siya ilang metro ang layo, nakasandal sa pinto ng kaniyang itim na SUV.Ang kaniyang basang buhok ay nagtatakip sa kaniyang mga mata, habang ang kaniyang itim na jacket ay puno ng snow at dugo ng kaniyang mga knuckles.Inilayo ko ang aking

The Fake Wife 88:

Ang pagdadala kay Kristoff sa apartment ko ay ang huling bagay na inakala kong gagawin ko sa buhay na ito.Inilapag siya ng dalawa niyang tauhan sa malaking kama sa aking kwarto. Agad ko silang pinalabas at pinagbantaan na huwag magpapakita sa akin kung ayaw nilang itapon ko ang amo nila sa kalsada.Nang sumara ang pinto ng apartment, naiwan ang nakakabinging katahimikan, na binabasag lamang ng mabigat at mabilis na paghinga ni Kristoff.Nakatayo ako sa pintuan ng kwarto, nakalukot ang noo, at nakatitig sa lalaking nakahiga sa kama ko.Ang kaniyang damit ay basang-basa ng pawis at yelo. Ang kaniyang mukha na dating napakamagaling magtago ng emosyon ay ngayon ay bakas ang matinding sakit at mataas na lagnat.Namumula ang kaniyang mga pisngi, habang ang kaniyang mga labi ay tuyong-tuyo at nag-crack."Bakit ba ako pumayag sa kalokohang 'to?" bulong ko sa sarili ko.Mabilis akong naglakad patungong banyo. Kumuha ako ng isang palanggana ng malamig na tubig at dalawang maliliit na tuwalya.

The Fake Wife 89:

Kinabukasan.Ang niyebe sa labas ay nagpapakita ng isang malinis at puting mundo, malayo sa madilim na kaganapan kagabi.Dahan-dahang iminulat ni Kristoff ang kaniyang mga mata.Wala na ang matinding panginginig ng kaniyang katawan. Ang lagnat niya ay tuluyan nang bumaba dahil sa ginawa kong pagpunas at sa gamot na ipinainom ko sa kaniya noong hatinggabi.Naalimpungatan siya, inilasa ang kaniyang paningin sa kisame bago dahan-dahang bumangon.Nakatayo ako malapit sa bintana, nakakrus ang dalawang braso sa aking dibdib, at malamig siyang tinititigan.Nang magtama ang mga mata namin, mabilis na bumaba ang tingin niya sa kamay niya—kung saan bakas pa rin ang marka ng mahigpit na paghawak niya sa akin kagabi."Sasha..." mahina niyang tawag, ang boses niya ay malinis na kumpara kagabi ngunit may bakas pa rin ng pagod."Magaling ka na," malamig kong putol sa kaniya, walang kahit anong tono ng pag-aalala. "Lumabas ka na ng bahay ko."Natigilan si Kristoff. Dahan-dahan siyang tumayo mula sa k

The Fake Wife 90:

"I planned having an affair with her, I planned exposing our affair to have you as my wife because I want to have you while making sure I'll have my escape if my secret comes out... na hindi ako Montenegro."Parang may malakas na static na umalingawngaw sa mga tainga ko. Ang mundo ko na akala ko ay nakasemento na sa katotohanang magkapatid kami ay biglang yumanig nang napakalakas."H-Hindi ka Montenegro?" utal kong tanong, napatayo ako nang bahagya mula sa aking silya. "A-Anong... anong sinasabi mo?!"Tumango si Kristoff, ang kaniyang mukha ay manhid sa sakit habang kinukwento ang pinakamalaking lihim ng kaniyang buhay."Ang nanay ko... ang unang asawa ni Don Roberto... ay nagkaroon ng relasyon sa ibang lalaki bago sila ikasal. Ako ang bunga ng relasyong iyon. Nalaman ko ang katotohanan noong labing-siyam na taong gulang ako noong ibinigay sa akin ng nanay ko ang kaniyang diary bago siya nalagutan ng hininga. Si Don Roberto... hindi ko siya totoong ama."Napahawak ako sa mesa. Ang buo

The Fake Wife 91:

Umalis siya.Narinig ko ang marahang paglapat ng pinto ng aking apartment dito sa Vancouver, kasunod ng nakamamayang katahimikan ng gabi. Ang niyebe sa labas ng bintana ay patuloy sa kaniyang mabagal na pagbagsak, tila ba walang pakialam kung ang buong mundo ko ay muling yumanig at nagkabaligtad sa loob ng sampung minutong ibinigay ko sa kaniya.Hindi kami magkapatid.Ang mga salitang iyon ay tila isang malaking pako na ibinaon nang madiin sa aking utak. Paulit-ulit na umalingawngaw ang kaniyang baritono at basag na boses, hinahati ang natitirang katinuan na pilit kong binuo sa loob ng isang taon.“Kaming dalawa ni Vivieane ay walang anumang dugong nag-uugnay... at doon ko nakumpirma... wala akong ni isang patak ng dugo ng mga Montenegro.”Napasandal ako sa kitchen counter, nanginginig ang aking mga kamay habang nakatitig sa dalawang tasa ng itim na kape na unti-unti nang lumalamig sa ibabaw ng mesa. Ang usok na nagmumula roon ay tila ba unt-unting naglalaho, eksaktong tulad ng kasinu

The Fake Wife 92:

Hindi ko agad natanggap ang katahimikang iniwan ni Kristoff. Sa unang gabi matapos siyang umalis, tatlong beses akong bumangon upang tingnan kung nakasara ang pinto. Sa tuwing may dumaraang sasakyan sa kalsada, napapalingon ako sa bintana, umaasang hindi ko makikita ang pamilyar na anino niya sa kabilang bahagi ng salamin.Nakakatawa. Ako ang nagsabi sa kaniya na umalis. Ako ang nagtaboy sa kaniya palayo. Pero nang tuluyan na siyang mawala, ako naman ang hindi mapakali.Kinabukasan, pumasok ako sa unibersidad na para bang walang nangyari. Nakangiti ako sa mga kaklase, maayos ang sagot sa propesor, at kumpleto ang mga dokumentong kailangan para sa aking thesis. Walang sinuman ang nakapansin na sa ilalim ng mesa ay mahigpit kong kinukuyom ang aking mga daliri.“Miss Dela Cruz, are you feeling all right?” tanong ng propesor matapos ang presentasyon ko.“Yes prof, I just need more sleep.”Hindi iyon kasinungalingan. Kulang ako sa tulog. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit nanginginig a

The Fake Wife 93:

Ang init at ang pamilyar na amoy ng hangin sa Maynila ang sumalubong sa akin nang lumapag ang aking eroplano sa Ninoy Aquino International Airport. Tatlong taon. Ang bawat sulok ng airport ay tila ba nagbago, ngunit ang bigat sa aking dibdib ay nanatiling pamilyar.Naka-abang si Damian sa labas ng VIP exit, kasama ang dalawang private security guards. Nang makita niya ako, agad siyang lumapit at niyakap ako nang mahigpit."You look different, Sasha," ngiti niya matapos humiwalay, pinagmamasdan ang aking itim na corporate attire at ang aking mahabang buhok na maayos na naka-style. "Mas nagmukha kang matapang.""Sofia, Damian," pilit kong pagtatama, bagaman may munting ngiti sa aking mga labi. "Kumusta si Inay?""Nasa mansyon siya sa Antipolo, naghihintay sa'yo. Gusto sana niyang sumama rito pero pinagbawalan ko dahil baka dagsain kayo ng media kapag nalaman nilang bumalik ang 'Brave Wife' ng pamilya Montenegro," paliwanag niya habang inaalalayan akong sumakay sa isang tinted na SUV.Ha

The Fake Wife 94:

Ang memorial park ay napakatahimik. Ang malalawak na luntiang damuhan at ang matataas na puno ng puting rosas ay sumasayaw sa marahang ihip ng hangin. Bumaba ako sa sasakyan, bitbit ang isang simpleng bouquet ng mga puting tulips—ang mga bulaklak na paborito niya noong nabubuhay pa siya."Dito na muna ako, Sasha," wika ni Damian, nanatili sa tabi ng sasakyan kasama ang mga guards upang bigyan ako ng pribadong oras."Salamat, Damian," bulong ko.Naglakad ako nang mag-isa sa gitna ng mga lapida. Bawat hakbang ng aking mga takong sa semento ay tila ba gumagawa ng isang mabigat na tunog na umalingawngaw sa aking puso. Nang marating ko ang dulo, sa ilalim ng isang malaking puno, nakita ko ang isang marangyang puting marbol na lapida.ROSA DELA CRUZBorn: October 14, 1968Died: October 12, 2023A loving mother and a faithful soul.Napatigil ako sa harap niyon. Inilapag ko ang mga bulaklak sa ibabaw ng malinis na marbol.Pumikit ako nang mahigpit, at sa loob ng tatlong taon na pinatigas ko a

Dernier

...

42 43 44 45 46

...

Scanner le code pour lire sur l'application