All Chapters of Escaped my Maniac EX, Trapped by His Possessive Twin: Chapter 171 - Chapter 180

204 Chapters

Agatha 46:

“Kneel properly, Agatha.”Napatigil ang paghinga ko.“Wipe the Senator's shoes. Use your own uniform.”Ang malamig, baritono, at walang-awang boses na iyon mula kay Ryu ay tila isang dambuhalang martilyong marahas na dudurog sa huling piraso ng aking pagkatao.Isang mabilis na tibok ng puso ang yumanig sa aking dibdib—napakalakas, napakabigat, na parang nais nitong kawalasin ang aking mga tadyang.Ang buong dining hall ay nalubog sa isang nakakabinging katahimikan.Walang nagsasalita. Ang tanging naririnig ko lamang ay ang marahang pagtunog ng mga yelo sa loob ng mga mamahaling baso ng alak at ang malalalim, mapanuring paghinga ng mga makapangyarihang bilyonaryo sa paligid.Napayuko ako.Nanginginig ang buong katawan ko, hindi dahil sa lamig ng aircon ng bulwagan, kundi dahil sa nagbabagang galit, pait, at nakakapapasong kahihiyan na unti-unting lumalamon sa aking sistema.Ang aking mga tuhod na kanina pa nakasakab sa sahig ay mas lalong nanghina.Dahan-dahan, sa harap ng mga taong mi

Agatha 47:

THIRD PERSON’S POVKinagabihan, hindi na umiyak si Agatha. Pagod na siyang umiyak. Pagod na siyang umasa.Ngayon, naging malamig na ang kaniyang mga mata.Sa loob ng kaniyang maliit at madilim na kuwarto sa maid’s quarters, pinalitan ng isang nakakakilabot na katahimikna ang kaninang humahagulgol at guguho niyang mundo.Ang pait ng pagpapaluhod sa kaniya ni Ryu sa harap nina Cara, Diane, at Senador Aguinaldo, ang pagyurak sa kaniyang dignidad, at ang natuklasan niyang Absolute Deed of Transfer—lahat ng iyon ay nag-yelo na sa loob ng kaniyang dibdib.Bumuhos ang tubig mula sa lumang shower habang pilit niyang hinuhugasan ang natitirang amoy ng truffle red-wine sauce sa kaniyang balat.Bawat kuskus ng sabon sa kaniyang tuhod at hita ay parang pagtanggal ng huling bakas ng kaniyang kahinaan.Lumabas siya ng banyo at humarap sa basag na salamin.Hinarap niya ang kaniyang repleksyon. Namumula pa rin ang kaniyang mga mata, ngunit wala nang natitirang luha.Inabot niya ang isang manipis at k

Agatha 48: SSPG!!

Pinanood ni Agatha kung paano pumikit ang lalaki at kung paano naging mabilis at paputol-putol ang paghinga ng kinatatakutang CEO.Ang walang-awang bilyonaryo na nagpapasunod sa buong bansa ay nagiging alipin ng kaniyang simpleng haplos.Hindi na nakapagpigil si Ryu. Sa matinding panggigigil, hinawakan niya ang batok ni Agatha at marahas na idinikit ang kaniyang mga labi sa labi ng dalaga.Isang gutom, nag-aapoy, at agresibong halik ang sumabog sa pagitan nilang dalawa. Ang amoy ng whiskey, kape, at mint ay tuluyang sumakop sa pang-amoy ni Agatha.Ngunit imbes na magpaubaya gaya ng dati, si Agatha ang mas gumalaw.Inilayo nang bahagya ni Agatha ang kaniyang mukha, pinutol ang halik habang nakatitig sa nagbabaghang mga mata ni Ryu.Ibinaba niya ang kaniyang dalawang kamay sa buckle ng leather belt ni Ryu at mabilis itong pinaluwag.Pumatong siya nang mas mahigpit sa kandungan nito. Dahan-dahan niyang iniangat ang kaniyang nightgown patungo sa kaniyang baywang.Sa isang mabilis at maing

Agatha 49:

AGATHA.CLICK.Halos tumigil ang pag-ikot ng aking mundo.Napatigil ako sa paghinga.Butil-butil ang malamig na pawis na namumuo sa aking noo, hindi alintana ang nakakapapasong lamig ng aircon sa loob ng kaniyang silid.Sa hindi inaasahang swerte, may nahanap akong voult. At ang mismong code ay ang birthday ko. Hindi ko alam kung paano at bakit. Pero wala akong panahon isipin ito ngayon.Isang mabilis na tibok ng puso ang marahas na yumanig sa aking dibdib—napakalakas, napakabigat, na parang nais nitong kawalasin ang aking mga tadyang.Sa kama, mahimbing na natutulog ang demonyong si Ryu Houston.Walang suot, pagod, at walang ka-alam alam sa ginagawa ko ngayon.Ang aking mga mata ay direktang napako sa isang matigas na kahon na nasa pinaka-gitnang bahagi. May nakaukit na pamilyar na simbolo rito—ang letrang ‘M’.Montillo?!Umigting ang aking panga. Naramdaman ko ang marahas na pag-init ng aking mga mata dahil sa luhang nagbabadyang tumulo.Dahan-dahan kong binuksan ang kahon.At doon,

Agatha 50:

AGATHA’S POVAng malamig na sikat ng araw ay pilit na tumatagos sa malalaki at matatayog na bintana ng Montillo Estate, ngunit ni katiting na init ay wala akong maramdaman.Umaga ng mismong araw ng Pre-Wedding Charity Gala.Ang buong mansyon ay nakalubog sa isang abala, magulo, at nakakakabang atmospera. Ang amoy ng mga mamahaling white lilies at imported roses na inihahanda para sa marangyang salu-salo ngayong gabi ay humahalo sa amoy ng lemon wax na ginagamit ng mga katulong sa pagpapakintab ng marmol na sahig.Bawat sulok ng aking dating tahanan ay binalot ng mga palamuting ginto at kristal—isang marangyang paghahanda para sa nalalapit na kasal ng demonyo at ng babaeng umagaw sa aking buhay.Habang maingat kong pinupunasan ang mga mamahaling baso ng alak sa grand dining hall, isang mabilis na tibok ng puso ang marahas na yumanig sa aking dibdib—napakalakas, napakabigat, na parang nais nitong kawalasin ang aking mga tadyang.Masakit pa rin ang aking buong katawan mula sa marahas at

Agatha 51:

Isang matalim, nakakaramdam, at nakamamatay na tingin.Napayuko ako.Umigting ang aking panga. Pinigilan ko ang sarili kong gumawa ng kahit anong reaksyon, ngunit ang aking mga palad ay mabilis na nagkuyom sa magkabilang gilid ng aking uniporme.“Unless ang nagnakaw ay isang taong nakatira na mismo sa loob ng mansyong ito,” malamig, puno ng kamandag na bulong ni Cara habang dahan-dahang naglalakad palapit sa akin.Bawat hakbang ng kaniyang takong sa marmol ay parang martilyong pumupukpok sa aking utak. “Isang taong galing sa kalsada. Isang hampaslupang sanay mabuhay sa pagnanakaw at panloloko.”“Si Agatha!” tili ni Diane mula sa hagdan, agad na itinuro ang kaniyang nanginginig na daliri sa aking mukha. “Siya lang ang may motibo! Siya lang ang basurang palaging nakatingin sa mga gamit ko! Nakita ko siya kahapon na panay ang sulyap sa room ko!”“Hindi ako ang kumuha ng alahas na sinasabi mong sayo,” mababa, kalmado, ngunit mariin kong sagot. Inangat ko ang aking mukha at sumalubong sa m

Agatha 52:

“We found the thief,” bulong ni Diane, ang kaniyang boses ay nagdadala ng isang sumpa na umalingawngaw sa buong grand foyer. “Call the police, Mommy. I want this bitch in handcuffs before Ryu wakes up.”Isang matinis at histerikal na pag-iyak ang muling pinakawalan ni Diane. Napakapit siya sa marmol na handrail ng hagdanan, humahagulgol na parang isang inosenteng biktima na ninakawan ng pinakamahalagang kayamanan sa mundo.Ang kaniyang mga luha ay mabilis na tumulo, ngunit sa likod ng kaniyang pagsubsob sa balikat ng kaniyang ina, kitang-kita ko ang malademonyo at mapang-insultong ngisi sa kaniyang mga labi.“My god! Ang kapal ng mukha mo!” nanggagalaiting sigaw ni Cara. Ang kaniyang mukha ay namumula sa matinding poot at pandidiri habang nakatitig sa akin.Mabilis pa sa alas-kwatro niyang hinugot ang kaniyang mamahaling telepono mula sa kaniyang designer handbag. Nanginginig ang kaniyang mga daliri sa panggigigil habang pinipindot ang numero ng pulisya.“You dirty, little street rat!

Agatha 53:

Si Ryu Houston.Nakasuot pa rin siya ng kaniyang slacks at ng puting polo na suot niya kagabi, ngunit maayos na ngayon ang pagkakatiklop ng mga manggas nito hanggang sa kaniyang siko.Ang kaniyang madidilim, mapanganib, at seryosong mga mata ay naglalakbay sa buong bulwagan bago direktang napako sa akin.“Ryu! Baby!”Mabilis na nagbago ang ekspresyon ni Diane. Mula sa malademonyong pagngisi, muli siyang nagmistulang inosenteng kordero.Tumatakbo siyang lumapit sa hagdan at yumakap sa matipunong braso ni Ryu, humahagulgol na parang batang inapi.“Ryu, look! Agatha stole my Montillo Family Diamond set! Ang kolyeng isusuot ko sana para sa Gala natin ngayong gabi!” sumbong ni Diane, itinuturo ang itim na velvet box na hawak ng guwardiya. “Nakuha ito mismo sa ilalim ng kutson niya! She's a filthy thief, baby! Mommy already called the police para ipatapon siya sa kulungan!”Lumingon si Ryu sa kahon ng alahas, at pagkatapos ay bumaling ang kaniyang paningin sa akin.Nagkasalubong ang aming m

Agatha 54:

Malamig.Nuknukan ng lamig na tila nanunuot hanggang sa pinakailalim ng aking mga buto.Ang hangin sa loob ng underground basement ay mabigat, siksik sa amoy ng lumang kalawang, amag, at basang semento. Sa bawat paghinga ko, parang may magaspang na naalikabok na pumapasok sa aking baga, nag-iiwan ng mapait at malansang lasa sa aking lalamunan.Niyakap ko nang napakahigpit ang aking mga tuhod, pilit na isinisiksik ang aking sarili sa pinakamadilim na sulok ng silid.Nanginginig ang buong kalamnan ko—hindi lang dahil sa nagyeyelong temperatura ng sahig na tumatagos sa manipis kong maid’s uniform, kundi dahil sa matinding poot na sumusunog sa aking dibdib.Masakit pa rin ang aking balikat at braso kung saan nakadiin ang magaspang na marka ng mga guwardiyang kumaladkad sa akin kanina. Ngunit mas higit na sumasakit ang aking pagkatao.“Why send her to a dark cell where no one can see her suffer? Let her serve tonight.”Ang paos, baritono, at malademonyong boses ni Ryu Houston ay patuloy na

Agatha 55:

THIRD PERSON.CLING! CLING! CLING!Ang malamig at pino na tunog ng pagtasanting ng mga mamahaling kristal na baso ng champagne ay sumasabay sa marangya at klasikong tugtugin ng live orchestra.Ang dambuhalang grand ballroom ng Montillo Estate ay naliligo sa liwanag ng libo-libong kristal mula sa mga higanteng chandelier.Ang amoy ng imported white lilies, mamahaling truffle, at matapang na alak ay nanunuot sa bawat sulok ng bulwagan.Dumagsa ang pinakamakapangyarihang alta-sosyedad, mga bilyonaryong investors, at mga tikom-bibig na pulitiko—lahat ay nakasuot ng kani-kanilang designer tuxedos at evening gowns, nagtatawanan at nakikipagplastikan sa ilalim ng bubong ng tahanang ninakaw nina Cara at Diane.Sa gitna ng bulwagan, nakatayo si Diane parang isang untouchable queen.Suot ang kaniyang gintong silk gown na humuhulma sa kaniyang payat na katawan, halos hindi mawala ang malademonyo at mayabang na ngisi sa kaniyang mga nakapulang labi.Nakapulupot ang kaniyang mga daliri sa malamig

...

16 17 18 19 20 21

SCAN CODE TO READ ON APP