All Chapters of กัปตันครับ... หอบังคับการ(รัก)ขอลงจอด: Chapter 21 - Chapter 30

70 Chapters

ตอนที่ 8 Jealous Pattern (เรดาร์หวงก้างทำงาน) -1

‘ฝันดี... มัดหมี่’ตัวอักษรไม่กี่คำบนหน้าจอสมาร์ตโฟนเมื่อคืนก่อน ยังคงทำหน้าที่เป็นคลื่นรบกวนสัญญาณหัวใจของมัทนามาจนถึงวินาทีนี้หญิงสาวยืนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำของโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมือง พยายามสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเป็นรอบที่สิบ คืนนี้คืองานเลี้ยงกาล่าดินเนอร์ประจำปีของสายการบิน (Aviation Annual Gala) งานที่รวบรวมนักบิน ลูกเรือ และเจ้าหน้าที่ทุกภาคส่วนมาไว้ในที่เดียวเพื่อสังสรรค์และประกาศรางวัลมัทนาละสายตาจากเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก เธออยู่ในชุดเดรสราตรีผ้าไหมซาตินสีน้ำเงินเข้ม (Midnight Blue) ที่ขับผิวขาวจัดให้ดูสว่างวาบ ดีไซน์เปิดไหล่เผยให้เห็นช่วงไหปลาร้าสวยงามและลำคอระหง กระโปรงผ่าสูงโชว์เรียวขาเนียนยามก้าวเดิน ผมยาวสลวยถูกเกล้าขึ้นหลวมๆ ปล่อยปอยผมคลอเคลียกรอบหน้า ลบคราบกัปตันหญิงสายแข็งในชุดเครื่องแบบไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสตรีท่วงท่าสง่างามที่พร้อมจะสะกดทุกสายตาทันทีที่มัทนาผลักประตูไม้บานใหญ่ก้าวเข้าสู่ห้องแกรนด์บอลรูม เสียงเพลงแจ๊สคลาสสิกที่บรรเลงคลอก็ดูเหมือนจะถูกกลบด้วยเสียงซุบซิบและสายตานับสิบที่หันมามองเป็นตาเดียว“เชี่ยยยย... กูตา
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

ตอนที่ 8 Jealous Pattern (เรดาร์หวงก้างทำงาน) -2

“คุณสิบทิศใส่แว่น! หล่อกระชากวิญญาณมากกก รังสีความผัวแผ่กระจายจนกูอยากจะเดินไปถวายตัวเดี๋ยวนี้เลย!”‘ตกลงว่าห้าปีที่หายไป หมอนี่ไปทำอะไรมากันแน่...’มัทนาตั้งคำถามกับตัวเองในใจ เผลอกำแก้วไวน์แน่นขึ้น ออร่าของเขาในคืนนี้มันสั่นคลอนก้อนเนื้อในอกซ้ายของเธอรุนแรงเกินไป“พี่เท็นคะ! เพลงกำลังจะขึ้นพอดี วีน่าขอจองคิวเต้นรำเพลงแรกได้ไหมคะ”‘วีน่า’ แอร์โฮสเตสสาวพราวเสน่ห์รีบเดินกรีดกรายเข้าไปดักหน้าสิบทิศ หญิงสาวส่งสายตาหวานหยาดเยิ้ม พร้อมกับแอร์โฮสเตสอีกสองสามคนที่พยายามจะเข้ามาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ หวังจะได้รับเลือกจากหนุ่มหล่อที่สุดในงานสิบทิศเบี่ยงตัวหลบอย่างนุ่มนวลแต่ไว้ตัว ชายหนุ่มส่งยิ้มบางๆ ที่ไปไม่ถึงดวงตาให้บรรดาสาวๆ“ขอโทษด้วยครับ พอดีผมมีคิวต้องคุยกับ ‘คนรู้จัก’ แล้ว”เขาปฏิเสธอย่างสุภาพ ทว่าเด็ดขาดจนแอร์สาวต้องหน้าเจื่อน นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นกวาดมองฝ่าฝูงชนประหนึ่งเรดาร์ที่กำลังค้นหาเป้าหมายและในวินาทีที่สายตาของเขาปะทะเข้ากับร่างบางในชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มที่มุมเครื่องดื่ม... โลกทั้งใบก็คล้ายจะหยุดหมุนสิบทิศชะงักฝีเท้า สันกรามหนาขบเข้าหากันจนเป็นรอยนูนเมื่อเห็นความสวยงามที่โดดเด
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

ตอนที่ 8 Jealous Pattern (เรดาร์หวงก้างทำงาน) -3

“ยินดีที่ได้เห็นคนเก่งๆ แบบคุณอยู่ในองค์กรเรานะ...”ท่านประธานหันไปมองสิบทิศแวบหนึ่ง นัยน์ตาของคนเป็นพ่อฉายแววพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด“รักษามือที่มั่นคงและหัวใจที่เด็ดขาดแบบนี้ไว้นะครับ... อ้อ คุณสิบทิศ ในฐานะ Supervisor ก็ฝากช่วยดูแลทรัพยากรบุคคลที่มีค่าคนนี้ด้วยล่ะ”“ครับท่านประธาน ผมจะดูแล ‘อย่างดี’ ครับ”สิบทิศค้อมศีรษะรับคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ท่านประธานพยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนจะเดินไปทักทายแขกคนอื่นต่อ โดยไม่เอ่ยปากเรียกสิบทิศว่า ‘ลูก’ แม้แต่คำเดียว เป็นการให้เกียรติหน้าที่และข้อตกลงของสิบทิศอย่างสูงที่สุดเมื่อท่านประธานเดินจากไป ความสนใจของคนในงานก็ยิ่งพุ่งเป้ามาที่มัทนามากยิ่งขึ้น นักบินหนุ่มหลายคนที่เห็นว่ากัปตันสาวคนนี้คือดาวเด่นที่แม้แต่ประธานบริษัทยังออกปากชม ต่างก็เริ่มขยับตัวเข้ามาใกล้“โห... คืนนี้ฮอตไม่พักเลยนะเว้ยไอ้เท็น”‘เจเจ’ เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศเพื่อนสนิทของสิบทิศ เดินถือแก้วเครื่องดื่มเข้ามาสมทบ พลางใช้ข้อศอกกระทุ้งสีข้างเพื่อนเบาๆ“คู่ปรับเก่าแกนี่สวยสับจนกูเห็นพวกนักบินมันเตรียมต่อคิวขอบัตรคิวเต้นรำกันเป็นแถวแล้วนั่นไง”คำแซวของเจเจเหมือนการสาดน้ำมันลง
last updateLast Updated : 2026-04-18
Read more

ตอนที่ 9 Almost Touch (เฉียดจูบ) -1

‘ตกลงว่าห้าปีที่หายไป... หมอนี่ไปทำอะไรมากันแน่’คำถามนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของมัทนา ประหนึ่งเรดาร์ที่สแกนหาคำตอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า หญิงสาวก้าวเดินย่ำส้นสูงไปตามทางเดินของลานจอดรถชั้นใต้ดินของโรงแรมหรูในช่วงเกือบเที่ยงคืน อากาศเย็นเยียบและแสงไฟนีออนสลัวๆ ส่องสะท้อนตัวถังรถยนต์ราคาแพงที่จอดเรียงรายฤทธิ์ของไวน์แดงสามแก้วที่ดื่มเข้าไปเริ่มทำงานเต็มสูบ มัทนารู้สึกว่าภาพตรงหน้ามันแกว่งไปมาเล็กน้อย หญิงสาวพยายามเดินให้ตรงทางที่สุดเพื่อรักษาฟอร์มกัปตันหญิงเหล็ก แต่สุดท้ายปลายเท้าก็สะดุดเข้ากับรอยต่อของพื้นปูนจนร่างบางถลาไปข้างหน้าหมับ!ท่อนแขนแกร่งของสิบทิศที่เดินตามประกบอยู่ไม่ห่าง คว้าเข้าที่เอวคอดของเธอเอาไว้ได้ทันท่วงที ชายหนุ่มออกแรงกระตุกเพียงนิด ร่างของมัทนาก็ปลิวกลับมาปะทะเข้ากับแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาว“เดินยังจะล้มเลย... บอกแล้วไงว่าอย่าฝืน”เสียงทุ้มต่ำดุเบาๆ อยู่เหนือศีรษะ ลมหายใจอุ่นจัดของเขารดรินลงมาที่กลุ่มผมของเธอ“ฉันไม่ได้ล้ม! แค่พื้นมันลื่นต่างหาก!”มัทนาเถียงคอเป็นเอ็น พยายามจะดันตัวออกจากอ้อมกอดที่แสนจะอันตรายต่ออัตราการเต้นของหัวใจ แต่สิ
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

ตอนที่ 9 Almost Touch (เฉียดจูบ) -2

“มานี่...”ฝ่ามือหนาสอดเข้าที่ลาดไหล่บาง ออกแรงรั้งเบาๆ ดึงรั้งร่างของมัทนาให้เอนเอียงมาทางเขา“กระจกมันแข็ง... ซบตรงนี้”ยังไม่ทันที่มัทนาจะได้ประท้วง ศีรษะทุยสวยของเธอก็ถูกจัดแจงให้วางแหมะลงบนลาดไหล่แกร่งและแผงอกกว้างของสิบทิศเสียแล้ว“ท... เท็น ฉันนั่งเองได้”“อยู่นิ่งๆ มัดหมี่”เขากระซิบเสียงพร่า มือใหญ่เลื่อนขึ้นมาประคองศีรษะเธอไว้อย่างแผ่วเบา“ผมขับรถมือเดียวได้... คุณหลับไปเถอะ”มัทนาตัวแข็งทื่อ การได้ซบลงบนไหล่กว้างในระยะประชิดขนาดนี้ มันทำให้เธอได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจเขาอย่างชัดเจน หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้นมอง ทัศนวิสัยของเธอตอนนี้มีเพียงสันกรามคมกริบและลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงยามที่เขากลืนน้ำลายสิบทิศก้มหน้าลงมามองพอดี นัยน์ตาสีนิลของเขาประสานเข้ากับดวงตากลมโตของเธอในระยะห่างไม่ถึงคืบ แววตาของเขาไม่ได้แข็งกร้าวเหมือนตอนอยู่บนหอคอย แต่มันเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและเว้าวอนจนคนมองใจสั่นลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดหน้าผากมน มัทนารีบหลับตาปี๋ ซุกซ่อนใบหน้าที่แดงก่ำลงกับเสื้อเชิ้ตของเขา ปล่อยให้ความอบอุ่นและกลิ่นหอมของเขาขับกล่อมจนเข้าสู่ห้วงนิทราไปตลอดทาง...“มัดหมี่... ถึงแล
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

ตอนที่ 9 Almost Touch (เฉียดจูบ) -3

ประโยคนั้นราวกับกระแสไฟฟ้าที่ช็อตเข้ากลางระบบประสาท มัทนาเบิกตากว้าง ตัวแข็งทื่อ สมองขาวโพลนไปหมด เธออ้าปากจะพูด แต่กลับไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาสิบทิศไม่รอฟังคำตอบ ชายหนุ่มผละตัวออกห่างอย่างอ้อยอิ่ง ล้วงมือกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง“ฝันดีครับ...”เขาทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้แค่นั้น ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปที่ลิฟต์ ทิ้งให้มัทนายืนหน้าแดงก่ำ หอบหายใจสะท้าน ขาอ่อนแรงจนต้องพิงบานประตูห้องเพื่อพยุงตัวไอ้ผู้ชายบ้า! ไอ้คนเผด็จการ! เขาจงใจอ่อยให้เธอใจสั่น แล้วก็เดินหนีไปหน้าตาเฉย!มัทนารีบผลักประตูห้องเข้าไป ทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างทั้งชุดราตรี หญิงสาวคว้าหมอนขึ้นมาปิดหน้าแล้วกรี๊ดอัดลงไปสุดเสียงคืนนี้... เธอคงไม่มีทางข่มตาหลับลงได้อย่างแน่นอน!...[เช้าวันต่อมา]แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน มัทนาสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกที่แผดเสียงลั่นในเวลา 07:00 น.หญิงสาวยกมือขึ้นขยี้ตา อาการแฮงก์จากไวน์ไม่ได้รุนแรงนัก แต่สิ่งที่รุนแรงยิ่งกว่าคือ ‘ความทรงจำ’ เมื่อคืนที่ไหลบ่าเข้ามาในหัวเป็นฉากๆภาพริมฝีปากที่เฉียดกันเพียงมิลลิเมตร... สัมผัสอุ่นวาบที่มุมปาก... และประโยคกระซิบ
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

ตอนที่ 10 First Crack (รอยร้าวที่กำแพงหัวใจ) -1

สัมผัสอุ่นวาบที่มุมปากยังคงทิ้งร่องรอยเอาไว้ราวกับถูกประทับตราด้วยเหล็กร้อนมัทนานั่งเหม่อมองแก้วกาแฟที่น้ำแข็งละลายไปกว่าครึ่งบนโต๊ะในห้องพักนักบิน (Crew Lounge) ปลายนิ้วเรียวเผลอยกขึ้นแตะที่มุมปากของตัวเองเป็นรอบที่ร้อยของเช้าวันใหม่ สมองของกัปตันหญิงที่เคยประมวลผลกฎการบินได้แม่นยำเป๊ะๆ ตอนนี้กลับรวนเรไปหมด ภาพใบหน้าหล่อเหลาที่ขยับเข้ามาใกล้จนลมหายใจเป่ารดจมูก และประโยคที่ว่า ‘ถ้าผมไม่หยุด... คุณจะหยุดผมไหม’ ยังคงเล่นซ้ำไปซ้ำมาประหนึ่งแผ่นเสียงตกร่องนี่เธอสอบซิมูเลเตอร์ช่วงเช้าผ่านมาได้อย่างไรโดยที่เครื่องไม่ตก... ถือเป็นปาฏิหาริย์แห่งวงการการบินอย่างแท้จริง“ไอ้มัท... มึงเป็นอะไรเนี่ย นั่งลูบปากตัวเองอยู่ได้ ยุงกัดปากเหรอ”เสียงทักท้วงของ ‘นาวา’ นักบินผู้ช่วยคู่หูที่เพิ่งเดินถือถาดแซนด์วิชมาทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม ทำเอามัทนาสะดุ้งเฮือก หญิงสาวรีบชักมือกลับมาวางบนตักแทบไม่ทัน“ป... เปล่า! ยุงบ้าอะไรล่ะ ไม่มีอะไรสักหน่อย”เธอตอบตะกุกตะกัก หลบสายตาจับผิดของเพื่อนสนิทนาวาหรี่ตาแคบลง โน้มหน้าข้ามโต๊ะเข้ามาจ้องหน้าเพื่อนรักแบบไม่ให้คลาดสายตา“ไม่มีอะไรแล้วทำไมหน้ามึงแดงแปร๊ดขนาดนั้น แ
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

ตอนที่ 10 First Crack (รอยร้าวที่กำแพงหัวใจ) -2

สิบทิศละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ ชายหนุ่มไม่ได้ยื่นมือออกไปรับ เขามองกล่องขนมนั้นด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะดันแว่นตากรอบเงินที่สวมอยู่บนสันจมูกให้เข้าที่“ขอบคุณสำหรับน้ำใจครับคุณวีน่า...”น้ำเสียงของเขาสุภาพ นุ่มนวล แต่ทิ้งระยะห่างอย่างชัดเจนจนคนฟังรู้สึกหนาวเยือก“แต่ผมคงรับไว้ไม่ได้ ช่วงนี้ผมต้องคุมน้ำตาล... เพราะผมมี ‘คน’ ที่ต้องดูแลเรื่องโภชนาการให้แล้วครับ เธอค่อนข้างดุนิดหน่อย ถ้าผมแอบกินขนมจุกจิกเดี๋ยวเธอจะหงุดหงิดเอา”เปรมกับนพที่แอบฟังอยู่ถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองส่วนวีน่าหน้าเสียรอยยิ้มค้างเติ่งอยู่บนใบหน้า หญิงสาวอ้าปากค้าง มองหน้าสิบทิศสลับกับกล่องมาการองในมือ“ค... คนดูแลโภชนาการเหรอคะ พี่เท็นจ้างนักโภชนาการส่วนตัวแล้วเหรอคะ”หล่อนพยายามคิดเข้าข้างตัวเอง“ไม่ใช่คนจ้างครับ...”สิบทิศยิ้มบางๆ เป็นยิ้มที่แฝงไปด้วยความหวงแหนอย่างปิดไม่มิด“แต่เป็นคนที่ผมเต็มใจให้คุมเอง... ขอตัวทำงานต่อนะครับ”ประโยคตัดรอนที่มาพร้อมกับการหันเก้าอี้หนีกลับไปจ้องจอเรดาร์ ทำเอาวีน่าต้องจำใจเดินกระแทกส้นปึงปังออกจากหอคอยไปพร้อมกับกล่องมาการองที่เป็นหม้ายสิบทิศส่ายหัวเบาๆ ปลายนิ้วแตะที่ริมฝีปากตัวเองโ
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

ตอนที่ 10 First Crack (รอยร้าวที่กำแพงหัวใจ) -3

“รับไปสิ... ค่าตอบแทนที่คุณยอมทนซบไหล่ผมมาตลอดทางเมื่อคืน”เขาเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ“นายมันหน้าด้าน... ใครยอมทนซบฮะ นายบังคับฉันต่างหาก!”มัทนาแหวใส่ หน้าแดงจัดเป็นลูกตำลึง หญิงสาวยื่นมือออกไปหมายจะกระชากแก้วกาแฟมาจากมือเขาแต่ในจังหวะที่ปลายนิ้วเรียวของเธอแตะลงบนผิวแก้วพลาสติกที่เย็นเฉียบ...แทนที่สิบทิศจะปล่อยมือ เขากลับจงใจขยับปลายนิ้วของตัวเอง เลื่อนมาเกี่ยวกระหวัดเข้ากับนิ้วชี้และนิ้วกลางของมัทนาอย่างแผ่วเบา สัมผัสสากระคายจากนิ้วหัวแม่มือของเขาไล้เกลี่ยหลังมือของเธออย่างอ้อยอิ่งมัทนาชะงักกึก ลมหายใจสะดุด ดวงตากลมโตช้อนขึ้นสบกับนัยน์ตาคมกริบของคนตรงหน้าครั้งนี้... เธอไม่ได้สะบัดมือออกความอบอุ่นที่ถ่ายทอดจากปลายนิ้วของเขา มันแผ่ซ่านเข้ามาละลายกำแพงทิฐิที่เธอพยายามก่ออิฐถือปูนมาตลอดห้าปีจนพังทลายลงอย่างช้าๆ มัทนาเม้มริมฝีปากแน่น พยายามสะกดกลั้นก้อนเนื้อในอกซ้ายที่สั่นไหวอย่างรุนแรงภาพคู่กัดที่คอยฟาดฟันเรื่องคะแนนสอบ ภาพ Supervisor ปากหมาที่คอยจี้จับผิด... มันค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยภาพผู้ชายอบอุ่นที่เอาเสื้อสูทคลุมไหล่ให้ ภาพผู้ชายที่จับพวงมาลัยรถมือเดียวเพื่อประคองศีรษะเธอ
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more

ตอนที่ 11 Old Wound Trigger (รอยแผลที่ถูกสะกิด) -1

รอยยิ้มแรกที่เผลอหลุดออกไปในร้านกาแฟเมื่อหลายวันก่อน เปรียบเสมือนรอยร้าวเล็กๆ บนกระจกหน้าต่างเครื่องบินที่กำลังบินอยู่บนระดับความสูงสามหมื่นฟุต มัทนารู้ดีว่าถ้าปล่อยทิ้งไว้ ความกดอากาศจากภายนอก... หรือก็คือ ‘ความหวั่นไหว’ ที่สิบทิศถาโถมเข้าใส่ จะต้องทำให้กระจกบานนั้นแตกละเอียด และดึงร่างของเธอให้ปลิวออกไปสู่ห้วงอากาศที่ไร้แรงโน้มถ่วงอย่างแน่นอนทว่า... ก่อนที่มัทนาจะทันได้ปล่อยให้ตัวเองปลิวไปกับความรู้สึกโง่ๆ นั่น แรงกระแทกจาก ‘อดีต’ ก็พุ่งเข้าชนกระจกบานนั้นจนแตกกระจาย และดึงเธอให้ร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นดินอย่างโหดร้ายเสียก่อนเสียงดนตรี EDM จังหวะหนักหน่วงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณชั้นรูฟท็อปของ ‘Gigi’s Bar’ ผับหรูใจกลางเมืองซึ่งถูกเหมาโซนวีไอพีเพื่อจัดงานสังสรรค์ศิษย์เก่าสถาบันการบินรุ่นที่ 45 แสงไฟเลเซอร์สีเขียวและน้ำเงินสาดส่องตัดสลับกับความมืด สร้างบรรยากาศสนุกสนานและคึกคักให้กับเหล่านักบิน ลูกเรือ และเจ้าหน้าที่การบินที่นานๆ จะได้โคจรมาพบกันแบบพร้อมหน้าพร้อมตามัทนาในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำเข้ารูปยาวกรอมเข่า ยืนหมุนแก้วแชมเปญทรงสูงอยู่ในมือด้วยท่วงท่าสง่างาม แม้ริมฝีปากจะคลี่ยิ้มบางๆ ให
last updateLast Updated : 2026-04-19
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status