All Chapters of Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก: Chapter 11 - Chapter 20

"พุดดิ้ง!"เสียงหวานที่ติดจะเกรี้ยวกราดดังลั่นสตูดิโอ SAY I DO Wedding & Floral มนต์วธูในชุดทำงานที่วันนี้ดูยุ่งเหยิงกว่าปกติกำลังมุดศีรษะเข้าไปใต้โต๊ะรับแขก มือเรียวปัดป่ายไปตามซอกหลืบเพื่อควานหาก้อนขนสีขาวที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยมาเกือบชั่วโมงแล้ว"ออกมาเดี๋ยวนี้นะนังลูกตัวดี หม่ามี้รู้ว่าหนูแอบอยู่ใต้โซฟา""อีปลาทู มึงเลิกมุดใต้โต๊ะแล้วแหกตาดูนี่"พริมโรสที่กำลังง่วนอยู่กับการตัดริบบิ้นสีแชมเปญโกลด์ถอนหายใจยาว พยักพเยิดหน้าไปทางผนังกระจกใสหน้าร้าน มนต์วธูรีบตะกายตัวลุกขึ้นยืน ผมมวยที่รวบไว้หลุดลุ่ยจนมีปอยผมตกลงมาปรกหน้าผาก เธอหันไปมองตามสายตาของเพื่อนรัก ก่อนจะเบิกตากว้างตรงหน้าต่างกระจกของร้าน TIME TO BAKE Patisserie & Cafe คูหาข้างๆ เจ้าแมวแร็กดอลล์ขนฟูฟ่องลูกรักของเธอกำลังนอนเหยียดยาวอาบแดดยามสายอยู่บนเบาะรองนั่งสีเทาเข้ม ท่าทางของมันดูผ่อนคลายและเย่อหยิ่งราวกับเป็นเจ้าของตึกคูหานั้นเสียเอง"อีกแล้วเหรอ!"มนต์วธูร้องเสียงหลง"นี่มันรอบที่สามของอาทิตย์นี้แล้วนะ ทำไมมันถึงชอบหนีไปร้านอีตาคุณเชฟหน้านิ่งนั่นนักหนาวะ ร้านเรามันไม่น่านอนตรงไหน แอร์ก็เย็น เบาะก็ลายน่ารักกว่าตั้งเยอะ

"โซนครัวเป็นพื้นที่ควบคุมความสะอาดครับ ไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้ามาถ้าไม่ได้ใส่หมวกและชุดที่เหมาะสม""แต่นั่นแมวฉันนะคะ ฉันต้องเอามันกลับไปทำงานต่อ" เธอเถียง"ผมหยิบให้"พูดจบ ไทม์ก็หันกลับไปหาเจ้าพุดดิ้ง ชายหนุ่มสอดมือใหญ่ทั้งสองข้างเข้าใต้สอดท้องของแมวอ้วน ออกแรงยกตัวมันขึ้นมาอย่างระมัดระวังพุดดิ้งที่ปกติจะโวยวายและดิ้นรนเมื่อถูกบังคับให้อุ้ม กลับทำตัวอ่อนปวกเปียกยอมให้ชายหนุ่มอุ้มแต่โดยดี ซ้ำยังเอาคางเกยลาดไหล่กว้างของไทม์ หลับตาพริ้มอย่างสบายใจเฉิบมนต์วธูมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ปนอิจฉา"ทีกับฉันล่ะดิ้นพล่านๆ ทีกับผู้ชายล่ะทำตัวอ่อนเชียวนะยะ" เธอบ่นอุบอิบไทม์เดินอุ้มแมวแร็กดอลล์ตัวอ้วนมาหยุดยืนตรงหน้าประตูสวิง เขายื่นมันส่งมาให้มนต์วธู"รับไปสิครับ มันหนัก""รู้แล้วน่า"มนต์วธูยื่นสองมือออกไปรับตัวพุดดิ้งมาอุ้มไว้ ทว่าน้ำหนักเจ็ดกิโลกรัมของเจ้าแมวอ้วนบวกกับจังหวะที่มันขยับตัวยุกยิก ทำให้เธอรับน้ำหนักไม่ทัน ร่างบางเซล้มไปข้างหน้าเล็กน้อย"ระวัง"ไทม์ร้องเตือนเสียงหลง สัญชาตญาณทำให้เขารีบยื่นมือออกไปประคองข้อศอกของหญิงสาวเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอล้มหัวทิ่มหมับ!ฝ่ามือใหญ่ที่

ไทม์เงยหน้าขึ้นมามอง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใครยืนทำหน้าแป้นแล้นอยู่หน้าประตู ชายหนุ่มปิดสวิตช์เครื่องตีแป้ง เช็ดมือกับผ้าสะอาด แล้วเดินมาผลักประตูสวิงเปิดออกครึ่งหนึ่ง"ร้านเปิดรับออร์เดอร์แค่หน้าร้านครับ คุณวธู"น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่ง เป็นการต้อนรับที่เย็นชาคงเส้นคงวาดีแท้"ฉันไม่ได้มาสั่งขนมค่ะคุณเชฟ" มนต์วธูส่งยิ้มหวานชดเชยความเย็นชาของเขา "ฉันมาขอให้คุณเป็นครูสอนฉันต่างหาก"ไทม์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองสมุดจดและปากกาในมือเธอสลับกับใบหน้ามุ่งมั่น"สอน?""ใช่ค่ะ สอนพื้นฐานเบเกอรี่" หญิงสาวอธิบายอย่างรวดเร็ว "ฉันต้องไปพรีเซนต์งานให้ลูกค้าวีไอพีพรุ่งนี้ ฉันต้องรู้ว่าเนื้อเค้กสปันจ์กับชิฟฟอนมันต่างกันยังไง มูสต้องจับคู่กับอะไรถึงจะเข้ากัน ทาร์ตแบบไหนที่เหมาะกับงานแต่งกลางแจ้ง ฉันต้องการข้อมูลพวกนี้ไปปิดจ๊อบค่ะ"ไทม์กอดอก ยืนพิงขอบประตูด้วยท่าทางสบายๆ แต่สายตาไม่ได้โอนอ่อนตาม"ผมเปิดร้านเบเกอรี่ครับ ไม่ได้เปิดโรงเรียนสอนทำอาหาร""โธ่ คุณไทม์คะ" มนต์วธูเริ่มใช้ลูกล่อลูกชน "คุณเป็นเชฟที่เก่งที่สุดในย่านนี้แล้วนะคะ ถ้าฉันไปหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต มันก็เป็นแค่ทฤษฎีดาดๆ

"ปล่อยไหล่ให้สบาย ไม่ต้องเกร็งข้อมือ ใช้แรงจากแขนท่อนล่างตีวนเป็นวงกลมสม่ำเสมอ" เขาออกแรงบังคับมือของเธอให้ขยับตีวิปปิ้งครีมเป็นจังหวะเนิบนาบ แต่มั่นคงมนต์วธูไม่ได้มองครีมในโถเลยสักนิด สมองของเธอขาวโพลนไปหมด ประสาทสัมผัสทุกส่วนกำลังจดจ่ออยู่กับฝ่ามืออุ่นจัดที่กอบกุมมือของเธอเอาไว้ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแนววูดดี้ผสมมัสก์จางๆ ตีรวนเข้ากับกลิ่นวานิลลา มันลอยวนอยู่รอบปลายจมูกจนเธอเผลอสูดลมหายใจเข้าลึกจังหวะที่เขาขยับมือตี แผงอกแกร่งของเขาก็เสียดสีกับแผ่นหลังของเธอเบาๆ เป็นจังหวะตามไปด้วยตึกตัก... ตึกตัก... ตึกตัก...หัวใจของเวดดิ้งแพลนเนอร์สาวเต้นกระหน่ำรัวจนแทบจะหลุดออกมาเต้นระบำบนโต๊ะสเตนเลส ความรู้สึกปั่นป่วนคล้ายมีผีเสื้อนับร้อยตัวบินวนอยู่ในท้องทำเอาเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่"คุณ... ไทม์..." เธอเค้นเสียงเรียกเขาออกมาอย่างยากลำบาก ลำคอแห้งผากไปหมด"ครับ?" เขาตอบรับโดยไม่หยุดขยับมือ น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบปกติ ราวกับไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับการแนบชิดระดับแนบเนื้อขนาดนี้"คุณ... ยืนใกล้ไปไหมคะ"มนต์วธูพยายามเปล่งเสียงให้ดูเป็นปกติที่สุด แม้ว่ามันจะสั่นพร่าอย่างปิดไม่มิดก็ตามไทม์หยุดมือที่

คราวนี้ทั้งชมพูไพรและพริมโรสหลุดขบขันออกมาพร้อมกันจนลั่นร้าน แม้แต่ 'พุด' ผู้ช่วยสาวน้อยที่กำลังจัดริบบิ้นอยู่มุมร้านยังแอบกลั้นขำจนไหล่สั่น"ครัวแคบ!" โรสหัวเราะจนต้องปาดน้ำตา "โอ๊ยยยย อีคุณเชฟนี่ก็ช่างกล้าอ้างเนอะ! ครัวร้าน TIME TO BAKE กูมองผ่านกระจกเข้าไป เตะตะกร้อวงรอบวงยังได้เลยมั้ง แคบพ่อง! แคบเพราะใจมันอยากจะเบียดมึงน่ะสิอีปลาทู!""มึงอย่ามาปั่นกู!" ปลาทูชี้หน้าเพื่อน "คนหน้าตาย ปากร้าย ขี้รำคาญแบบตานั่นเนี่ยนะจะมาอยากเบียดกู เขาเพิ่งด่ากูเมื่อวานว่ากูดูแลตัวเองไม่เก่ง วันนี้เขาก็ด่ากูอีกว่าตีวิปครีมเหมือนระเบิดลง เขาแค่รำคาญที่กูทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันต่างหาก!""ปลาทู มึงฟังฮาวาร์ดนะ"พิงค์ขยับตัวนั่งหลังตรง ประสานมือวางบนเข่า เปลี่ยนเข้าสู่โหมดจริงจัง"มึงเป็นเวดดิ้งแพลนเนอร์ มึงอ่านใจลูกค้าออกเป็นฉากๆ มึงดูออกว่าบ่าวสาวคู่ไหนรักกันจริง คู่ไหนบ้านบังคับแต่ง... แต่มึงเสือกตาบอดเรื่องผู้ชายที่เข้ามาจีบตัวเอง""เขาไม่ได้จีบ!""เขากำลังจีบมึงอีปลาทู! จีบแบบตะโกน! จีบแบบหน้าตาย!" พิงค์สวนกลับฉับพลัน "คนขี้รำคาญและหวงพื้นที่ส่วนตัวแบบเขา ไม่เอาตัวมาคลุกคลีกับคนที่เขาไม่สนใจหรอ