All Chapters of โหดเลวดี nc35+: Chapter 21 - Chapter 30

“อ่า...รออะไรอยู่หมอแพรว จัดการผมสิ ทำให้ผมสงบด้วยปากคุณสิ คุณหมอคนสวย โอว์...อูว์” สองมือใหญ่เท้ายันผนังกำแพงห้องพร้อมโยกเร่าเอวหนาไปตามจังหวะมือน้อยที่รูดไล้ท่อนเนื้อของตน และตอนนี้แพทย์สาวกำลังโน้มหน้าลงไปใกล้ และก็ต้องสูดปากครางเสียวเมื่อปากน้อยๆ ของเจ้าหล่อนครอบครองกลืนกินเขาทั้งลำกายจนสุดโคนเนื้อ“โอว์...เก่งมากหมอแพรว คุณเก่งมาก อ่า...เสียว”“อ่า...อื้อ” เสียงดูดปากของแพทย์สาวดังขึ้นพร้อมกับดูดละเลียท่อนเนื้ออวบใหญ่ในมือที่โยกเย้าเข้าออกในปากตัวเอง ปลายท่อนเนื้อเบ่งบานจนต้องใช้ปลายลิ้นแตะหยอกเย้าเล่น“โอว์...หมอแพรวยังเก่งเหมือนเดิม อ่า...เสียว ทำให้ผมแตกสิ เร็วๆ อ่า...อูว์”“ได้ค่ะ แพรวจะทำให้คุณโหดแตกใส่หน้าแพรวแรงๆ เลยค่ะ อ่า...อื้อ” เรียวลิ้นของแพทย์สาวลากเลียตามท่อนเนื้อมายังโคนแล้วมายังพวงไข่ที่ห้อยแขวนอยู่โคนเนื้อด้วย เธอดูดเลียขบเม้มพร้อมมือน้อยบีบนวดคลึงไปด้วย ก่อนจะเคลื่อนมาดูดปลายท่อนเนื้อแล้วครอบปากกลืนกินจนสุดโคนเนื้อ ขูดไถฟันสวยตัวเองไปกับลำกายอุ่นร้อน“ซี้ด...อ่า ไม่ไหวแล้ว อ่า...จะแตกแล้ว อ่า...เร่งแรงดูดอีกหมอแพรว อ่า...เสียว” เอวหนากระแทกเร่าบดอัดความใหญ่โตเข้

บ่ายโมงกว่าณปภัชก็ตื่นนอนและสดชื่นกว่าเมื่อเช้าตอนที่กลับมาจากโรงพยาบาล เธอลุกขึ้นจากเตียงนอนนุ่มที่เขาบังคับให้มาอยู่อาศัย เขาบอกว่าเสื้อผ้าเธออยู่ในตู้เสื้อผ้าเขา เมื่อลุกเดินไปเปิดดูก็มีจริงๆ ข้าวของทุกอย่างของเธออยู่ที่ห้องของเขา แล้วกระเป๋าเงินกับโทรศัพท์เธอล่ะไปไหน ทำไมไม่เห็นมี“คุณท่านจะรู้ไหมว่าเราป่วย” เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมหยิบเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้าออกมาหนึ่งชุดและชุดชั้นในเพื่อจะอาบน้ำเปลี่ยนชุดลงไปข้างล่างเพื่อจะทำมื้อเที่ยงกิน ตอนนี้บ่ายโมงกว่าจะบ่ายสองโมงแล้ว ดีที่ห้องนี้มีนาฬิกาแขวนติดผนังห้องแอค!ณปภัชเดินหายเข้าไปในห้องน้ำไม่ถึงนาที ประตูห้องก็เปิดกว้างออกพร้อมกับเจ้าของห้องที่อยู่ในชุดทำสวนชื้นเหงื่อ วันนี้เขาไปช่วยคนงานตัดหญ้าที่ไร่ ตั้งใจจะกลับมาดูว่าตอนนี้สาวน้อยวัยกระเตาะเป็นยังไงบ้าง เพราะตอนนี้บ่ายโมงจะบ่ายสองโมงแล้ว “อาบน้ำสินะ” เขาพึมพำกับตัวเองเมื่อได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำไหล จึงเดินออกจากห้องลงไปรอเธอข้างล่าง หฤทย์นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นด้วยท่าทางสบายเหมือนทุกครั้ง ยกขาขึ้นพาดโต๊ะกลางโซฟา พร้อมกับไล่สายตาอ่านหนังสือไปด้วยจนไม่รู้ว่า

กรุงเทพฯ ก่อนจะถึงบ้าน หฤทย์ ณปภัช และดิฐาได้แวะทานข้าวเย็นมาแล้ว และตอนนี้สองทุ่มกว่าก็มาถึงบ้านหลังใหญ่ของตัวเอง รถยนต์ทั้งสองคันมาถึงบ้านไล่เลี่ยกัน หฤทย์จอดรถต่อท้ายรถสปอร์ตคันหรูของน้องชาย ส่วนรถของเขาเป็นรถจี๊ป เขามันคนชอบลุย พอถึงก็ดับเครื่องยนต์แล้วหันไปมองคนที่นั่งหน้านิ่งมากับตัวเอง “ถ้าได้ยินพูด ฉันจะจูบให้ดู และไม่สนใจด้วยว่าจะมีใครอยู่ด้วย” เขาพูดแล้วก็กระชากเปิดประตูรถลงไปแล้วเดินเข้าไปในบ้านโดยไม่รอณปภัช เขาหงุดหงิดที่ตลอดทางเขาพูดด้วยก็เหมือนพูดกับหุ่นยนต์ ขนาดเสียงลมหายใจของหล่อนก็ยังเบา ถ้าไม่ตั้งใจฟังก็แทบไม่ได้ยินก็ว่าได้ สาวน้อยรู้ดีว่าพ่อยักษ์วัดแจ้งหน้าโหดเหมือนชื่อเล่นนั้นไม่ได้ขู่ แต่เขาทำจริงแน่ เธอเปิดประตูเดินตามเขาเข้าไปในบ้าน เจอคนรับใช้ที่เดินผ่านและยิ้มเอ่ยทักทาย เธอก็ทำเพียงส่งยิ้มและพยักหน้าตอบรับคำทักทายของพี่ๆ สาวใช้ “ถ้าพูดเมื่อไหร่ รู้นะว่าจะเจออะไร” คนที่เดินนำหน้าไปก่อนหยุดเท้าเดินแล้วเอี้ยวหน้าหันมาบอกย้ำกับคนที่เดินตามตัวเองเข้ามาในบ้าน ก่อนจะหันหน้าไปมองข้างหน้าแล้วเดินหน้าต่อไปยังห้องนั่งเล่นของบ้านที่ดิฐาเดินไปก่

“เดี๋ยวก็เสียวเชื่อสิ ทำไมอาบน้ำไม่กลัวกลับมาเป็นไข้อีกเหรอ”“ฉันหายดีแล้ว”“แต่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลวันนี้เองนะ แล้วทำไมไม่ยอมแทนชื่อตัวเองกับฉันสักที บอกแล้วไงว่าถ้าไม่เชื่อฟังจะทำโทษ”“ฉันหายดีแล้ว ไม่ปวดหัวและตัวไม่ร้อนแล้ว คนสารเลว! ทำโทษ เมื่อกี้คุณก็ทำไปแล้วนี่ คุณทำเหมือนฉันเป็นของเล่นของคุณ คุณจูบฉันต่อหน้าทุกคน” เธอบอกเขาเสียงสั่นเครือ“อือ...งั้นก็ดี จะได้เอาเมีย ที่จูบเพราะอยากให้เธอรู้ว่าฉันพูดจริงทำจริง อย่าคิดท้าทายผัวอีก จำไว้เวลาคุยด้วยก็ต้องคุยไม่ใช่เงียบเหมือนคนเป็นใบ้” แล้วเขาก็ผละมืออีกข้างจากเต้าอวบหยุ่นมาสอดแทรกกลางหว่างขาเรียวเล็กแล้วถูไถสันมือไปกับความเป็นสาวของสาวน้อย“อ่ะ...คนถ่อย! อื้อ...คุณทำบ้าอะไรของคุณ เดี๋ยวคุณท่านรู้”“พ่อฉันรู้แล้วยังไง พ่อฉันมีแค่ทะเบียนสมรสฉันไม่สนใจหรอก เพราะเธอเป็นเมียฉัน ฉันเป็นผัวคนแรกของเธอไอซ์ และเมื่อกี้กล้าดียังไงตบหน้าฉันเด็กดื้อ อ่ะ...อื้อ” มือใหญ่อีกข้างผละจากเต้าขึ้นมาบีบบังคับหน้าสวยเปียกน้ำให้เอี้ยวหันมารองรับปากหนาอุ่นร้อนตัวเอง“อ่ะ...อื้อ” เสียงครางกระเส่าหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากของทั้งคู่ที่ประกบบดแนบคลอเคลียกัน เรี

“อ่ะ...อื้อ” เมื่อถูกอุ้มในท่าที่ยังสอดประสานกันจากด้านหลัง เธอก็ตกใจอดไม่ได้ที่จะร้องครางเสียวท้องน้อยอีกครั้งเมื่อส่วนไวต่อความรู้สึกของเธอและเขายังกลืนกินกันอยู่นั้นได้เกิดแรงเสียดสีอีกครั้ง “ยังไม่จบแค่นี้หรอกอีหนู!” เมื่อเห็นคิ้วสวยได้รูปขมวดเข้าหากันก็เอ่ยบอกเธอแล้วถอดถอนท่อนเนื้อจากด้านหลังยกเธอไปวางไว้ที่แท่นอ่างล้างหน้าหน้ากระจกหมุนคนตัวเล็กให้หันหน้ามาหาตัวเองนั่งหย่อนขากลับลงมาจากแท่นหน้าอ่างล้างหน้า แล้วตัวเขาก็ยืนอยู่ตรงหน้าโน้มโค้งตัวลงไปปล่อยลมหายใจเป่ารดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อ “มะ...ไม่นะ ไม่ไหวแล้ว” ณปภัชบอกไม่เต็มเสียงเท่าไหร่นัก เมื่อมือใหญ่สากกร้านกอบกุมสองเต้าพร้อมเคล้นคลึงหนักหน่วงจนต้องเผลอหลุดร้องครวญครางและแอ่นเด้งเร่าหน้าอกขึ้นตอบสนองมือใหญ่อย่างไม่ได้ตั้งตัว “อ่า...ไม่ไหวแต่ร่างกายไม่ได้บอกแบบนั้นนี่ทูนหัว ไอซ์พร้อมให้ฉันแล้วเด็กดี อ่า...” เขาโน้มลงไปดูดลำคอระหงขบเม้มเคลื่อนไล้ปลายจมูกโด่งมายังเนินอกอวบอูมแล้วมาหยุดที่กลางหว่างอกที่สองมือกอบกุมเคล้นคลึง “อ่า...คนสา...ระ...เลว อ่ะ...อุ๊ย!” แล้วก็ต้องสะดุ้งแอ่นเด้งตัวตวัดสองแขนโอบกอดลำค