All Chapters of โหดเลวดี nc35+: Chapter 11 - Chapter 20

ด้านฝั่งไอ้จ้อนเมื่อโทรรายงานเจ้านายใหญ่แล้วก็มองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินออกจากมุม เมื่อวันก่อนมันได้รับสายจากคุณท่านที่กรุงเทพฯ ซึ่งคุณท่านก็ได้เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้มันฟังและมันก็ได้รับหน้าที่เป็นกามเทพปักศรรักให้นายของมันกับณปภัชตามคำสั่ง ทำยังไงก็ได้ให้สองคนนั้น ‘รักกัน’ ให้ได้ภายในระยะเวลาสามเดือน ตอนแรกมันก็งงไม่เข้าใจ ทำไมนายที่รักถึงได้ไม่ชอบหญิงสาวและแสดงออกชัดเจนว่าเกลียดชังเข้าไส้ ที่ไหนก็ได้ก็เพราะแผนการของนายใหญ่ที่กรุงเทพฯ นี่เองทำให้นายเดือดดาลบันดาลโทสะใส่อารมณ์กับผู้หญิงตัวเล็กๆ เปราะบางได้ถึงเพียงนี้ “ไอ้จ้อนเอ๊ย! มึงจะมีนายหญิงแล้วเว้ย! อีกไม่นาน” ไอ้จ้อนพึมพำกับตัวเองแล้วเข้าไร่ส้มที่ตอนนี้คนงานกำลังมาเตรียมตัวทำงานกันในเช้านี้ จ้อนมองหาณปภัช “ทุกคนกินข้าวกันอิ่มแล้วใช่ไหม งั้นมาหยิบอุปกรณ์กันได้เลย” จ้อนถามคนงานที่ทยอยเดินมาทางตนเองอยู่ และตรงหน้าก็มีตะกร้าอุปกรณ์ในการตัดแต่งกิ่งส้มในวันนี้ “ครับ/จ้า” คนงานชายหญิงตอบพร้อมกันและเดินไปหยิบอุปกรณ์ที่คุ้นเคยคนละอัน “คุณไอซ์มาหยิบไปสิครับ กรรไกรตัดกิ่ง” จ้อนเรียกหญิงสาวที่แม้ภายนอกจะดูเปราะบาง

“ยะ...อย่านะ บอกว่าอย่าเข้ามาไงเล่า!” แล้วเธอก็ฉวยหยิบของทุกอย่างที่ใกล้มือปาใส่คนโฉดที่กำลังจะจู่โจมตัวเองทันทีเพล้ง! เพล้ง!เพล้ง!เสียงขว้างข้าวของที่ใกล้มือไม่ว่าจะเป็น นาฬิกาตั้งโต๊ะหรือโคมไฟล้วนถูกหล่อนหยิบโยนฟาดใส่เขาหมด“ทำแตกกี่ชิ้น กูก็จะเอามึงเท่าจำนวนของที่ตกแตก” มือใหญ่ปัดขวดโคโลญจน์ที่กำลังลอยมาทางตนและด้วยความที่รู้และตั้งรับอยู่แล้วเลยทำให้ขวดที่ลอยมาถูกปัดทิ้งไปอีกทางเพล้ง!“อย่าเข้ามานะ ฉันเป็นแม่เลี้ยงแกนะ”หึหึเขากลั้วขำในลำคอพร้อมมองจ้องคนที่บอกกับเขาว่าเป็นแม่เลี้ยงของเขา หล่อนมันก็แค่ผู้หญิงหิวเงินคนหนึ่งเท่านั้น ผู้หญิงที่มาจับผู้ชายแก่ๆ อย่างพ่อของเขาเพื่อหวังจะรวยทางลัด“แล้วไง ไม่ใช่แม่ที่อุ้มท้องกูมาสักหน่อย” เท้าใหญ่ก้าวลงส้นเท้าหนักๆ ตรงไปหาคนที่ตอนนี้หมดทางหนีแล้ว หล่อนเดินถอยไปจนชนกับผนังห้อง“ฉันจะบอกพ่อแกว่าแกข่มเหงฉัน”“อย่าลืมบอกด้วยล่ะว่ากูเอามึงกี่ครั้ง กี่ท่า ว่าแต่มีอะไรแตกบ้างเมื่อกี้ โคมไฟ แจกัน นาฬิกา และขวดโคโลญจน์ สี่อย่างก็สี่ยก” น้ำเสียงห้าวดุดันดังขึ้นพร้อมกับมือใหญ่ยกขึ้นวางทาบทับบนไหล่เล็กที่สั่นเทาของแม่เลี้ยงหน้าเงินตรงหน้า และอี

แรงเสียดสีของท่อนเนื้อใหญ่ที่กระแทกดุนดันเข้ามาอัดแน่นในท้องทำให้เธออึดอัดเจ็บร้าวข้างใน รับรู้ได้ว่ามันยาวและใหญ่ทะลวงเข้ามาลึกถึงลิ้นปี่ก็ว่าได้ เธอพยายามแล้ว แต่แรงหญิงหรือจะสู้แรงชาย ความรู้สึกประทับใจคนเหนือร่างในวันแรกที่เจอรูปถ่าย ตอนนี้ถูกความเคียดแค้นชิงชังเข้ามาแทนที่ เธอจะจดจำวันนี้ วันที่เขาฆ่าผลาญพรหมจรรย์ของเธอ เขาไม่อ่อนโยนต่อเธอเลยสักนิด เขาทำเหมือนกับว่าเธอเป็นผู้หญิงข้างทาง “สา...ระ...เลว อ่ะ...อื้อ” นั่นคือคำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากสวยจิ้มลิ้มเมื่อปากหนาของคนโฉดผละเคลื่อนไล้มาถูไถจูบเม้มซอกคอระหงของเธอ พร้อมกับคลายวงแขนแข็งแรงที่กอดรัดเธอแน่นให้เธอได้นอนบิดเร่าครางเสียวอยู่กับเตียงนอนนุ่มของตัวเอง มือใหญ่สากกร้านเคลื่อนมากอบกุมปทุมคู่งามที่เม็ดยอดอกสีชมพูระเรื่อแข็งตึงตื่นตัว “อ่า...สวยเหลือเกิน เลิกต่อต้าน ปล่อยตัวเองแล้วจะมีความสุข น้ำตามันไม่ได้ช่วยให้เธอหายทรมานหรอกเด็กน้อย อ่า...แน่น เสียว โอว์...อ่า” ความคับแน่นภายในของแม่เลี้ยง ไม่สิ ตอนนี้ไม่ใช่แม่เลี้ยง แต่ณปภัชเป็นของเขา เป็น ‘เมีย’ ของเขาไม่ใช่แม่เลี้ยงอีกต่อไปแล้ว “อ่ะ...ฉันเกลียดค

“อ่ะ...ปล่อยนะ! อย่ามาทำแบบนี้กับฉัน ฉันเป็น...” “แม่เลี้ยง อืม...เป็นแม่เลี้ยงที่เอากับลูกเลี้ยง ดีเหลือเกิน” เขาแทรกขึ้นด้วยรู้ว่าเธอจะพูดอะไรและมือยังคงบีบนวดนาบเต้าอวบนุ่มในมือต่อ ไม่สนใจว่าเธอจะแกะมือและปัดมือเขาออกห่าง “อ่า...ยะ...อย่าทำแบบนี้” “แบบไหน แบบนี้รึเปล่า” เขาเคลื่อนหน้ามาใกล้แก้มนวลเนียนแล้วตวัดลิ้นเลียแก้มนวลจนมันซับสีเลือดฝาดขึ้นและก็น่ามันเขี้ยวนักจนต้องกัดหยอกเย้า “คนเหลือทน!” เมื่อไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาต่อว่าเขาแล้วในตอนนี้ จึงว่าออกไปแบบนั้น “สารเลวด้วยนะ...หึหึ” แล้วเขาก็ผละตัวถอยห่าง เพราะวันนี้ต้องไปดูคนงานฉีดปุ๋ยที่ไร่และเก็บส้มอีกสวนไปส่งพ่อค้าคนกลางที่จะมารับซื้อวันนี้ “วันนี้อนุญาตให้พักผ่อน ไม่ต้องไปทำงาน เพราะเมื่อคืนทำงานหนักแล้ว อีกอย่างไปเดินขาถ่างในไร่มันคงดูไม่ดีว่าไหมเมียจ๋า...” “อย่ามาเรียกฉันแบบนี้” “บอกแล้วไงว่าให้แทนตัวเองว่า ‘ไอซ์’ หรือต้องให้ลงโทษ และจะไม่ใช่ท่าเบสิกแบบเมื่อคืนนะ จะเป็นท่ายากแล้วหลังจากนี้” พูดจบเขาก็ลงจากเตียง แต่ยังไม่ทันได้เดินจากไปก็สั่งอีก “นอนที่นี่ ห้ามไปนอนที่ห้อ

พักเที่ยงหฤทย์ให้แม่ครัวประจำโรงอาหารของไร่ห่อกับข้าวให้เขาสองชุดเพื่อจะนำกลับมากินที่บ้านกับณปภัช พอเข้ามาในห้องก็เห็นเธอนอนสั่นกอดผ้าห่มพร้อมเหงื่อเม็ดโตเต็มหน้าผากจนต้องรีบวางถุงกับข้าวที่หิ้วมาด้วยไว้กับพื้นแล้วเคลื่อนตัวขึ้นไปนั่งบนเตียงโดยไม่สนใจว่าชุดตัวเองจะเปื้อนและเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อไคลและกลิ่นเหงื่อเต็มตัว หฤทย์ช้อนอุ้มร่างเล็กเปลือยของสาวน้อยที่นอนครางละเมอเพราะพิษไข้ขึ้นกอดและเช็ดหน้าผากที่มีเหงื่อผุดขึ้นเต็มให้อย่างอ่อนโยน ตอนนี้หฤทย์เป็นห่วงเธอจนต้องเขย่าหัวไหล่เล็กปลุกให้เธอได้สติตื่นขึ้นมาคุยกับตัวเอง“ไอซ์...ตื่นสิ ไอซ์...ไอซ์...ไอซ์”อือสาวน้อยครางละเมอปรือตาตื่นขึ้นมามองเขาแล้วก็หลับต่อ“อย่าหลับสิไอซ์ คุณไม่สบาย ผมจะพาคุณไปหาหมอนะเด็กน้อย ให้ตายสิ! เมื่อเช้ายังดีๆ อยู่เลย ทำไมตอนนี้ถึงป่วยได้ล่ะ” เขาผละจากร่างเล็กไปหาเสื้อผ้ามาใส่ให้เธออย่างเร่งรีบ ดีที่คนงานเอาข้าวของของเธอมาแล้ว เมื่อมองชุดชั้นในยกทรงของเธอแล้วเขาก็เม้มปากแน่น เพราะถนัดแต่ถอดไม่ถนัดใส่ แต่เขาก็เดินกลับมาใส่ยกทรงและกางเกงในพร้อมกางเกงวอร์มกับเสื้อยืดให้เธออือ“เดี๋ยวไปหาหมอนะ ผมจะพาไอซ์ไปหาหม