All Chapters of ทาสรักอสูรทมิฬ: Chapter 101 - Chapter 110

หน้าห้องฝึกเทควันโด - 1 ชั่วโมงต่อมาซูหนี่เดินกลับมารับลูกชาย แต่ภาพที่เห็นผ่านกระจกใสทำให้เธอหยุดยืนตัวแข็งทื่อ กลางห้องฝึก... เบลซกำลังให้อาลันขี่คอ วิ่งไล่จับเด็กคนอื่นๆ อย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะของลูกชายเธอดังลั่นอย่างมีความสุขแบบที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน"คุณ!" ซูหนี่เปิดประตูผัวะเข้าไป "คุณมาทำอะไรที่นี่!"เสียงตวาดของเธอทำให้ทั้งห้องเงียบกริบ เบลซค่อยๆ ย่อตัวลง วางอาลันลงพื้น "หม่าม้า! ครูพี่เบลซใจดีมากเลยฮะ! สอนอาลันเหาะด้วย!"ซูหนี่ดึงลูกชายมาหลบข้างหลัง จ้องหน้าเบลซเขม็ง "ฉันถามว่าคุณเข้ามาได้ยังไง! นี่มันพื้นที่ส่วนตัว!"เบลซลุกขึ้นยืน เดินตรงเข้ามาหาซูหนี่ช้าๆ บรรยากาศขี้เล่นเมื่อกี้หายไป เหลือเพียงความเคร่งขรึมชายหนุ่มที่คิดถึงคนรักสุดหัวใจ "ผมมาหาลูก... และมาหาเมีย""หุบปากนะ! ใครเมียคุณ!" ซูหนี่หน้าแดงซ่านเบลซไม่ฟัง เขาคว้าข้อมือเธอแล้วดึงเข้ามาประชิดตัว บังคับให้มือบางของเธอทาบลงบน อกข้างซ้าย ของเขา... ตรงตำแหน่งที่มี รอยสักรูปปีกนก ซ่อนอยู่ใต้เสื้อ"จำสัมผัสนี้ไม่ได้จริงๆ เหรอ... มินตรา" เบลซถามเสียงแหบพร่า นัยน์ตาจ้องลึกเข้าไปในดวง

เอรินยิ้มมุมปาก แววตาฉลาดเฉลียวเกินวัย "รอจังหวะที่ระบบรักษาความปลอดภัยล่ม... หรือไม่ก็ต้องหาคอมพิวเตอร์ที่อยู่นอกเครือข่ายของตระกูลหยาง""โห... เอรินฉลาดจัง" อาลันมองน้องสาวตาแป๋ว"นอนเถอะ... พรุ่งนี้เราต้องจับตาดูหม่าม้าให้ดี" เอรินล้มตัวลงนอน "หนูสังเกตว่าหม่าม้าแปลกไป... เหมือนหม่าม้ากำลังสับสน และพวกเราต้องคอยปกป้องหม่าม้า เข้าใจไหมพี่ลัน?""รับทราบครับผม!"ห้องทำงานเจ้าสัวหยาง - เช้าวันต่อมาบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้าเต็มไปด้วยความเงียบงัน ซูหนี่ในชุดทำงานเรียบหรูนั่งเขี่ยข้าวต้มในชามไปมา ขอบตาที่บวมช้ำถูกกลบด้วยเมคอัพหนาเตอะ เธอไม่กล้าสบตาปู่... เพราะกลัวว่าความสงสัยในใจจะเผยออกมาให้ท่านเห็น"เมื่อวานไปเรียนเป็นยังไงบ้างหลานรัก?" เจ้าสัวหยางเอ่ยถาม ทำลายความเงียบ สายตาคมกริบของชายชราจ้องจับผิดหลานสาว"ก...ก็ดีค่ะปู่" ซูหนี่ตอบเสียงเบา "เด็กๆ สนุกกันดี""งั้นเหรอ?" เจ้าสัววางช้อนลง เสียงกระทบจานดัง เคร้ง! จนซูหนี่สะดุ้ง "แต่สายข่าวของปู่บอกว่า... มี 'แมลงหวี่' บินเข้ามาวุ่นวายในสนามฝึกด้วยนี่"ซูหนี่กำช้อนแน่น หัวใจเต้นรัว "ปู่หมายถึงอะไรคะ

[เพนต์เฮาส์หรูใจกลางฮ่องกง - ฐานบัญชาการชั่วคราวของ Devil’s Den]"โธ่เว้ย!"เสียงแก้ววิสกี้ราคาแพงถูกขว้างกระทบผนังจนแตกกระจายเบลซ เดินงุ่นง่านไปมาเหมือนเสือที่ถูกขังอยู่ในกรง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนลูกน้องในห้องไม่กล้าสบตา"สามวันแล้วนะเว้ยคินน์! สามวันแล้วที่ไอ้แก่นั่นขังเมียกับลูกเราไว้! มึงจะให้กูทนดูอยู่เฉยๆ แบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่! กูจะเอาคนไปบุกถล่มคฤหาสน์แม่งเดี๋ยวนี้แหละ!"คินน์ ยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่างกระจกใสบานยักษ์ที่มองเห็นวิวอ่าววิกตอเรียและยอดเขา The Peak ที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลลิบ นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขานิ่งสงบราวกับผิวน้ำ... แต่ลึกลงไปมันคือคลื่นสึนามิที่พร้อมจะกวาดล้างทุกอย่าง"ใจเย็นไอ้เบลซ..." คินน์เอ่ยเสียงต่ำทรงอำนาจ "ถ้าเราบุกเข้าไปตอนนี้ เจ้าสัวหยางจะใช้โอกาสนี้พาซูหนี่หนีไปที่อื่น หรือแย่กว่านั้น... อาจเกิดการปะทะกันจนลูกหลงไปโดนเด็กๆ นายอยากเห็นอาลันกับเอรินบาดเจ็บหรือไง?"คำว่า 'ลูก' ทำให้เบลซชะงัก เขากัดฟันกรอด ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างขัดใจ"แล้วเราจะทำยังไง? รอให้มันล้างสมองเมียเราจนจำพวกเราไม่ได้อีกรอบหรือไง?""เราต้องรอจังหวะ..."เสียงราบเรียบของ โซล ดังขึ้นจากม

[ห้องสวีท VIP - โรงแรมเซ็นทรัล]บรรยากาศในห้องสวีทหลังจากการประกาศก้องของซูหนี่ เต็มไปด้วยความเงียบที่เจือไปด้วยความตื่นเต้นและกลิ่นอายของความรักที่ลอยฟุ้งคินน์ ค่อยๆ กลัดกระดุมเสื้อสูทที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ ปรับเปลี่ยนท่าทีจาก ‘โจรปล้นใจ’ ให้กลับมาเป็นสุภาพบุรุษมาดเนี๊ยบ แม้เสื้อผ้าจะยับยู่ยี่ แต่แววตาของเขากลับแพรวพราวและมั่นคง"ในเมื่อคุณให้โอกาส..." คินน์เอ่ยเสียงนุ่ม เดินเข้าไปใกล้ซูหนี่อีกครั้งแต่หยุดในระยะที่พอเหมาะ "งั้นภารกิจแรกในฐานะ ว่าที่พ่อ คือการพาคุณและลูกๆ กลับบ้านอย่างปลอดภัย... โดยไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนนักโทษ" "กลับบ้าน?" ซูหนี่เลิกคิ้วถามอย่างท้าทาย "คุณคิดว่าปู่จะยอมปล่อยให้รถของคุณแล่นเข้าคฤหาสน์ง่ายๆ เหรอคะ?" "ท่านเจ้าสัวไม่มีทางเลือกครับ" โซล แทรกขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเย็นชา เขาชูสมาร์ตโฟนที่มีรหัสซับซ้อนวิ่งอยู่โชว์หน้าจอ "ผมเพิ่งส่งข้อมูลไปบอกคนขับรถของคุณท่านว่า... ถ้าเขาไม่เปิดทางให้รถของ 'เดวิลส์เดน' ขับนำขบวนกลับไปส่งคุณหนูซูหนี่อย่างสมเกียรติ... ระบบไฟจราจรทั่วฮ่องกงจะเป็นอัมพาตจนถึงเช้า" "และผมก็โทรเรียกนักข่าวมาดักรอหน้าโรงแรมแล้ว" เบลซ ยักไหล่ อุ้มอาล

[ห้องอาหาร - 07:00 น.]ซูหนี่เดินจูงมือลูกแฝดลงมาในชุดสูททำงานสีขาวเรียบหรู เธอถึงกับชะงักเมื่อเห็นโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยเมนูนานาชาติหน้าตาน่าทาน"อรุณสวัสดิ์ครับราชินี และเจ้าตัวแสบทั้งสอง" คินน์เลื่อนเก้าอี้หัวโต๊ะให้ซูหนี่นั่ง"นี่พวกคุณ... ทำเองหมดเลยเหรอ?""แน่นอนครับ" โซลตอบพลางขยับแว่น "คำนวณแคลอรี่ให้เหมาะกับเด็กๆ และ... กาแฟของคุณครับ"ซูหนี่จิบกาแฟเล็กน้อย... รสชาติขมปร่าที่คุ้นลิ้นและความหอมที่ลงตัวเป๊ะอย่างที่เธอชอบที่สุด ทำให้เธอใจสั่น "ก็พอทานได้ค่ะ... แต่วันหลังไม่ต้องลำบาก""ไม่ลำบากใช่มั้ยฮะลุงเบลซ! อร่อยกว่าของป้าจูอีก!" อาลันเคี้ยวเบคอนแก้มตุ่ย "ลุงเบลซเท่จัง ทำกับข้าวก็ได้ ต่อสู้ก็เก่ง!""หนูให้ 10 คะแนนเต็มสำหรับค่าความหนืดของโจ๊กที่พอดีเป๊ะค่ะ" เอรินเสริมซูหนี่มองลูกๆ ที่ดูมีความสุขกว่าปกติ เธอได้แต่นั่งเงียบปล่อยให้สามหนุ่มทำคะแนนไป โดยมีสายตาคมกริบของคินน์ลอบมองมาพร้อมรอยยิ้มเหมือนรู้ทันว่าเธอ 'ชอบ' กาแฟแก้วนั้นแค่ไหน[หน้าตึก Yang Corporation - 09:00 น.]รถลีมูซีนแล่นมาจอดหน้าตึกระฟ้า ท่ามกลางกองทัพนักข่าวที่มารอดูความเคลื่อนไหวหลังข่าวหุ้นผันผวนคินน์ เบลซ แ