LOGINChapter 71Evie’s POVIto na nga ang kinakatakutan ko, ang madamay si Carlo sa problema ng buhay ko. Kahit pa matagal na ang mga nangyari, may mga tao pa rin na ginagamit ang isyung iyon para masiraan kami. At si Carlo, napakalawak ng pag-unawa niya. Hindi niya kailanman inisip na may kasalanan ako.Pero pamilya ko ang sangkot dito at dahil sa amin ay nangyari ang trahedya.Minsan, kahit gaano mo gustong kalimutan ang nakaraan, may mga taong pilit itong ibinabalik sa iyo. Para bang naghihintay lang sila ng pagkakataon para hukayin ang mga lumang sugat at gawing sandata laban sa iyo.Kaya ayaw kong madamay si Carlo.Ayaw kong dumating ang araw na pagsisihan niyang minahal niya ako.Nagpasya akong isama si Kuya Enzo sa aking kumpanya habang nag-aadjust pa lang ito. Kailangan niya ng bagong direksyon sa buhay. Kailangan niyang magkaroon ng dahilan para bumangon araw-araw at hindi puro problema ang iniisip.Kinuhaan din namin ni Carlo sila ng condominium para sa kanyang pamilya. Mas gusto
Chapter 70Evie's POVMatapos ang mahaba at napakatahimik naming bakasyon sa probinsiya, muli na naman kaming sinalubong ng mabilis na takbo ng buhay sa siyudad.Parang isang pindot lang ng switch.Mula sa amoy ng sariwang hangin, huni ng mga ibon, at tahimik na umaga...Bigla na naman kaming napalibutan ng ingay ng mga sasakyan, sunod-sunod na meeting, deadlines, at walang katapusang trabaho.Pero sa pagkakataong ito...Mas handa na akong harapin ang lahat.Marami na rin kasing nagbago.Si Carlo ay halos hindi na mapakali sa dami ng kanyang conference, board meetings, at business negotiations.Halos araw-araw ay nasa iba't ibang opisina o kaya ay nasa video conference kasama ang mga foreign investors.Minsan nga ay nagbibiro ako."Honey, sigurado ka bang CEO ka at hindi presidente ng buong mundo?"Napatawa lang siya."Kung ikaw ang First Lady ko, papayag ako.""Feeling mo talaga.""Ikaw naman ang dahilan kung bakit inspired akong magtrabaho.""Ay naku... bolero."Ngumiti lang siya ba
Chapter 69Carlo's POVMatapos ang lahat ng nangyari, sa wakas ay nagkaroon din ng desisyon ang korte tungkol kay Marco.Pinalaya siya.Marami ang nagtaka kung bakit hindi na namin itinuloy ang pagsasampa ng iba pang kaso laban sa kanya. Kahit ang abogado namin ay ilang beses akong tinanong kung sigurado ba kami sa magiging pasya.Pero isang tao lang ang may pinakamalinaw na sagot.Si Evie.Tahimik kaming magkasamang nakaupo sa hardin ng bahay nang muli niyang buksan ang usaping iyon."Carlo..."Lumingon ako sa kanya."I won't file any lawsuit."Hindi ako agad nagsalita.Hinayaan ko muna siyang ilabas ang lahat ng nasa puso niya."I want him to stand up again."Malungkot siyang ngumiti."Gusto kong magkaroon siya ng pagkakataong magsimulang muli."Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy."Gusto ko na rin siyang makalaya sa nakaraan namin."Napabuntong-hininga ako."Sigurado ka ba?"Tumango siya."Yes.""Pero gusto kong mag-file tayo ng restraining order."Napatingin ako sa kanya."P
Chapter 68Evie's POVHindi ko na sana babalikan pa ang nakaraan.Pinilit kong ibaon ang lahat ng alaala sa pinakamalalim na bahagi ng puso ko, sa paniniwalang ang ilang sugat ay hindi na kailangang kalkalin pa. Ngunit may mga pagkakataong ang nakaraan mismo ang kusang kumakatok sa iyong pintuan.At sa araw na iyon...Isang babaeng hindi ko kilala ang dumating sa bahay ni Carlo.Tahimik akong nasa sala nang ipaalam ng kasambahay na may bisita raw ako."Ma'am Evie, may gustong makipag-usap sa inyo."Paglabas ko ay nakita ko ang isang babaeng napakaganda.Simple lamang ang kanyang kasuotan ngunit napaka-elegante ng kanyang tindig. May kakaibang kabutihan sa kanyang mga mata, at kahit hindi pa siya nagsasalita ay ramdam kong mabuti siyang tao.Nang makita niya ako ay agad siyang tumayo."Ms. Evie..."Bahagya siyang yumuko."Ako po si Amanda Smith."Ngumiti ako nang magalang."Please, maupo ka."Tahimik siyang naupo sa tapat ko.Halata sa kanyang mukha ang pag-aalinlangan.Paulit-ulit niy
Chapter 67Evie's POVTahimik ang buong dining room.Nakahain na ang masasarap na pagkain na ipinahanda ni Carlo, ngunit halos wala ni isa sa amin ang may ganang kumain.Naroon sina Kuya Enzo, Samantha, Carlo, at ilang taong naging bahagi ng aming laban sa nakaraan.Ngunit sa gabing iyon, iisa lamang ang paksa ng aming pag-uusap.Si Marco.Ang lalaking minsang naging bahagi ng buhay ko.Ang lalaking naging dahilan ng pinakamasakit na yugto ng aking buhay.At ang lalaking muli na namang bumalik upang guluhin ang katahimikang matagal kong binuo.Napabuntong-hininga si Enzo bago mariing inilapag ang kubyertos."Dapat makulong ang walanghiya na iyon.""Ang lakas ng loob niyang magpakita pa ulit pagkatapos ng lahat ng ginawa niya."Halata ang galit sa kanyang tinig.Hindi lamang bilang kapatid ko.Kundi bilang isang taong nasaksihan kung paano ako halos mawalan ng pag-asa noon.Tinapik siya ni Samantha sa balikat."Dahan-dahan lang, Hon," mahina niyang bulong."Nandito si Evie."Napayuko s
Chapter 66Evie’s POV“Huwag... huwag mo akong iwan!”Halos mawalan ako ng boses sa kakasigaw.Nakapaluhod ako sa sementadong kalsada habang yakap-yakap ko ang duguang katawan ni Kuya Oswald. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong tinatakpan ang sugat niya gamit ang punit kong damit.“Kuya... pakiusap... huwag kang matulog...”Ngunit ang lalaking kanina lamang ay matapang na ipinagtatanggol ako ay unti-unti nang nawawalan ng lakas.Samantala, ang taong naging dahilan ng lahat...Si Marco.Tumakbo palayo.Hindi man lamang niya ako nilingon.Hindi man lang niya sinubukang tulungan ang kuya ko.Takot na takot siyang mahuli.Takot na managot.Iniwan niya akong mag-isa sa pinakamadilim na sandali ng buhay ko."Marco!"Humagulgol akong muli."Bumalik ka!"Pero tuluyan na siyang naglaho.Mas masakit pa roon...Maraming tao ang nakapaligid sa amin.May mga nakatingin lamang.May mga nagbubulungan.May mga nagvi-video pa gamit ang kanilang cellphone.Ngunit...Walang lumapit.Walang tu
Chapter 1Evie Gutierrez POVHinding-hindi ko malilimutan ang mga nangyari limang taon na ang nakakaraan.Bumuhos ang napakalakas na ulan at ayaw tumigil nito. Kasabay ng pagpatak ng mga luha ko. Walang nakakarinig sa paghiyaw ko ng pagmamakaawa. Walang may pakialam sa mga salitang lumalabas sa bi
Chapter 5Carlo’s POVHinintay kong makasakay si Evie sa motor niya. Humanga na naman ako dito dahil bihirang may makilala siyang ganito kagandang babae , pero isang rider ng big bike, walang pakialam sa hitsura at sa sasabihin ng mga tao. Hindi katulad ng mga babaeng nakilala na niya, mga sophis
Chapter 4Carlo Madrigal’s POVBiglang humina ang tuhod niya, kaya dali-daling akong lumapit. Mabuti na lamang at nasalo ko siya.“Evie, are you okey?” may pagaalalang tanong ko sa kanyaNapaiyak na lamang siya. Maraming nakakatakot na pangyayari sa buhay niya ang bigla niyang naalala.“Don’t worr
Chapter 3Evie’s POVBiyernes alas 7:00 ng gabi, sa wakas pumayag si Mr. A.B sa isang friendly meeting. Hindi ko alam ang buong detalye, pero bigla akong minessage ni Ms. A at nag-arrange agad ng meeting.Magkahalong damdamin ang nararamdaman ko noong araw na iyon. “This is it” ang sabi ko sa sar







