All Chapters of Friend Zone พันธะร้ายนายเพื่อนรัก: Chapter 1 - Chapter 10

@ปัจจุบัน...🗓️"Rrrrrrrrrrrrr📞📱📱📱📱📞"Rrrrrrrrrrrrr📞📱📱📱📱📞"Rrrrrrrrrrrrr"ฮัลโหล ว่าไงเบลล์.."ครามคืนนี้มึงจะมาคอนโดกูไหม..."ไม่อ่ะ..กูมีธุระต้องจัดการ..."แต่วันนี้วันเกิดกูนะ..."แล้วไง..กูไปไม่ได้ มึงอย่างี้เง้าดิ"ก็ได้...แค่นี้แหละกูไม่กวนแล้ว"อืม..วันนี้วันเกิดของฉัน ทุกปีฉันกับครามเราจะมาฉลองวันเกิดด้วยกัน ครามจะมาหาฉันตลอด แต่ปีนี้เขาไม่แม้แต่จะโทรมา.. ฉันจึงโทรไปหาเขา ตั้งแต่มีอะไรกับครามฉันก็ไม่เคยไปแรดที่ไหนกับใครอีกเลย แต่ครามนี่สิยังคงแรดควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แถมสถานะของฉันกับเขายังถูกปกปิดเอาไว้จนมิด ไม่มีใครรู้ว่าฉันกับเขาเกินสถานะคำว่าเพื่อนไปแล้ว ในเมื่อวันเกิดฉันทั้งที มีปีล่ะหน มันยังไม่โผล่หัวมา ฉันจึงตัดสินใจออกไปปลดปล่อยกับเพื่อน เพื่อให้ลืมไอ้บ้าครามคนนั้นพอฉันมาถึงผับก็ตรงเข้าไปหาเพื่อนๆทันที"...มาแล้วท่านหญิงเบลล์ผู้เลอโฉม 😆😆😆 : โรม"ไอ้บ้า..เรียกกูธรรมดาไม่ได้หรืองัย"กูนึกว่ามึงจะมากับไอ้ครามซะอีก : นุ่น"ครามมาด้วยเหรอ..."ก็เออดิวะ..โน่นนัวเนียอยู่กับน้องนิวดาวนิเทศปี 1 อยู่โน่น : คามิน"เดี๋ยวกูมาฉันเดินตรงไปที่ชั้นสองโซนว

"สวบบบบบบบ !!!"ครามมมมมมม"อื้ออ....อ๊าาา.....เบลล์แม่งทำไมฟิตแบบนี้ว่ะ.....ซี๊ดดด..."อ๊ะ..อื้อ...บะ..เบาหน่อยครามม.."เบาที่สุดแล้ว.......อ๊าาาส...~~ ตับ..ตับ..ตับ ~~ผมกระแทกจังหวะเข้าออกอย่างเร็ว ลมหายใจหอบถี่ปนความเสียว เบลล์หลับตาพริมทำสีหน้าเย้ายวน กระตุ้นให้ผมแทบคลั่ง กลิ่นหอมจากกายสาว ช่วยกระตุ้นอารมณ์ร้อนเป็นอย่างดี เพียงแค่ระยะเวลาอันสั้น ก็ทำให้ผมถึงจุดสุดยอดได้แล้ว "อ๊าาาาา....เบลล์มึงทำกูเสร็จเร็ว"ปล่อยกูได้แล้ว.... เบลล์หอบหายใจถี่ หน้าอกกระพือขึ้นกระพือลงอย่างคนหอบเหนื่อย เธอกำลังจะพลิกตัวลงจากเตียง แต่ผมจับตัวเธอไว้เสียก่อน"เดี๋ยววววว..."อะไรอีก....."กูยังกินมึงไม่อิ่มเลย"สวบบบบบบบบบ"ครามม...อ๊ะ...อย่าาา..."อื้อ..ตับบบบ....ตับบบบ...ตับบบบบ"อ๊าา....โอ้ววว... เบลล์...กูชอบมึงนะ"อ๊ะ...อ๊ะ.....คา..ครามมมม อื้อ...กูจะเสร็จ"ปล่อยออกมา....ตับบบ...ตับบบบ ซี๊ดดดด"อ๊ะ อ๊ะ ซี๊ดดดด....ผมจับขาเบลล์พาดขึ้นมาพักที่ไหล่ของผม จากนั้นกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกอยากหนักหน่วง มือเล็กจับขอบเตียงไว้แน่น ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ไปหมด เสียงครางหวานหูยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ผม

"อะไรคราม...มึงจะตามอะไรนักหนา ฉันพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด ครามเอาแต่ตามฉันไม่ยอมห่าง ไม่ว่าจะไปเรียน ไปกินข้าว แม้กระทั่งไปเข้าห้องน้ำ เขาก็ตามไปเฝ้าฉันถึงหน้าห้องน้ำ เล่นตามติดฉันไม่ยอมปล่อยจนฉันเองเริ่มรู้สึกรำคาญ"เบลล์..พูดกับผัวให้มันดีดีหน่อย...แล้วไอ้คำว่ามึง กู เลิกพูดได้แล้ว มันไม่เพราะเลยนะ"แล้วจะให้เรียกว่าอะไร ปกติก็เรียกมึงกูตลอด"เรียกตัวเองดีไหม 😊 สงครามยิ้มร่าออกมา"ไม่เอาอ่ะ..ปัญญาอ่อน....จากมึงกูเปลี่ยนมาเรียกตัวเองเนี้ยนะ...ไม่อ่ะ"งั้นเรียกครามเฉยๆ ส่วนครามจะเรียกเบลล์ว่าเบลล์โอเคไหม"อืม.."งั้นเราไปทานข้าวกันเถอะ...ที่รัก..."คราม เรียกเบลล์ก็พอ อย่ามาที่รงที่รัก.."ครับเมีย 😊 ฉันส่ายหน้าไปมากับสรรพนามต่างๆที่สงครามสรรหามาเรียกแทนตัวเอง..@โรงอาหาร 🍛"นั่งรอตรงนี้นะเดี๋ยวครามไปสั่งข้าวให้ เอาข้าวมันไก่เหมือนเดิมเนาะ"อืม..."เบลล์พูดดีดี..."ค่าาาาา...... สงครามยิ้มให้ฉันก่อนที่จะเดินตรงไปสั่งข้าวที่ร้านเจ้าประจำของเรา ซึ่งห่างออกไปประมาณ 300 เมตร ฉันนั่งเล่นมือถือรอ ก่อนจะมีอีกคนเดินเข้ามาหาเรื่อง.."จัดการมัน.... ผู้หญิงสามคนเดินเข้ามาประชิดตัวฉ

@07.30 น."อืออ... ครามมม !!!"อะไรเบลล์ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางอากาศเมื่อได้ยินเสียงเรียกของคนตัวเล็ก พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็มองเห็นสายตาอาฆาตจากเบลล์ เธอนั่งอยู่บนที่นอนก่อนจะจดจ้องมาที่ผม"เบลล์บอกแล้วใช่ไหม เวลาเอาตอนเบลล์หลับให้ใส่ถุงยางด้วย แล้วทำไมไม่ใส่"โถ่ นึกว่าเรื่องอะไร......ก็ครามอยากสดกับเบลล์มากกว่าใส่ไอ้เครื่องป้องกันนั่น สอดแบบสดๆฟินกว่าเยอะ ไม่อยากใส่ถุงอ่ะ... เบลล์กินยาคุมรายเดือนเอาแล้วกัน ยังไงเราก็เอากันทุกคืนอยู่แล้ว"ถ้ามันยากมากต่อไปนี้ก็ไม่ต้องเอาแล้ว จะไปถูไปไถกับเสาไฟที่ไหนก็ไปเลยเบลล์พูดเสียงดังออกมา ดูท่าทางจะโมโหมาก ผมจึงรีบขยับเข้าไปกอดเธอ แล้วจับหัวทุยมาซบที่อกแกร่ง "โอ๋ๆๆ..." ผัว " ขอโทษ.....อย่าโกรธครามเลยนะคนดี...."ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลยนะ....."เอาอย่างนี้ดีไหม..เดี๋ยววันนี้ครามพาเบลล์ไปชอปปิ้ง...เบลล์อยากได้อะไร ครามซื้อให้หมดเลย"จริงนะ....."จริงดิ....เมียคนเดียวครามเลี้ยงได้สบาย..."คอยดูเถอะ..จะไถ่ให้หมดตัวเลย.."ถ้าไม่เหนื่อยก็เอาเลยครับ...สักสิบล้านพอไหม..."อย่าท้านะคราม..."ครับ..แต่เบลล์ต้องให้รางวัลครามด้วยนะ"รางวัลอะไร"ก

ฉันเดินขึ้นมาบนชั้นสองด้วยอารมณ์ที่หลากหลายได้แต่ผวานาขอให้อย่าเป็นอย่างที่ฉันคิด ถึงครามจะเคยนอนกับใครต่อใครมาแล้ว แต่ตอนนั้นฉันกับครามเราไม่มีสถานะอะไรก็กัน ฉันจึงไม่ได้หวังอะไรมาก ไม่ได้หึง ไม่ได้หวง แต่ครั้งนี้หลายเดือนที่คบกัน ครามไม่เคยนอกใจหรือนอกกายฉันเลย ไม่เคยไปนอนกับใคร จนฉันเองก็เชื่อใจเข้าไปเต็มๆ และเชื่อคำสัญญาที่เขาเคยบอก ว่าจะไม่มีวันนอกกายฉันอีกฉันเดินมาหยุดที่หน้าห้องพร้อมกับไอ้คามินและไอ้โรม ก่อนจะเคาะประตูด้วยหัวใจที่หวาดกลัว สั่นระรัวไปหมด แต่ต้องแสร้งทำว่าตัวเองเข้มแข็งเอาไว้ เคาะไปหลายครั้งก็ไม่มีคนเปิด จนไอ้คามินร้องเรียก คนด้านในจึงเปิดออกมาหัวใจฉันหล่นวูบไปทันที ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้ามันทำให้ฉันเจ็บ เจ็บจนพูดไม่ออก ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนนิ่งจ้องมองเขาอยู่แบบนั้น "เบลล์ผมเปิดประตูออกมาก็พบกับเบลล์ที่ยืนอยู่หน้าห้อง เธอมองผมด้วยสายตาผิดหวัง นิ่งเฉย ไม่มีการเสียงดังโวยวาย หรือ ต่อว่าผมแต่อย่างใด เมื่อตอนนี้จากภาพที่เห็นคือผมใส่เพียงแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบเอวอยู่ และมีผู้หญิงถอดเสื้อผ้านอนอยู่บนเตียง ผมเองก็พูดอะไรไม่ออก จึงยืนนิ่งอ