LOGIN@เวลา 07.00 น. 🕗
ตอนนี้ผมอยู่หน้าห้องของเบลล์ แต่ยังไม่กล้าเปิดเข้าไป ผมยืนอยู่นานก่อนจะกดส่งข้อความไปหาเธอ
SK_Karm01 : มึงอยู่คอนโดมั้ย
Bellzap_02 : " อ่านแล้ว "
เบลล์เปิดอ่านแต่ไม่ตอบอะไรกลับมา ทุกครั้งที่เบลล์โกรธหรือไม่พอใจผม ผมจะปล่อยให้เธอทบทวนตัวเอง แล้ววันรุ่งขึ้นจึงจะมาง้อเธอ เธอก็คืนดีด้วยทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิม เบลล์ถึงขนาดตัดความสัมพันธ์กับผม ผมเองก็รู้สึกไม่ค่อยดี ยอมรับเลยว่าไม่อยากเสียเธอไป เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม เราคบกันมาตั้งแต่เด็ก พ่อแม่ของเราก็สนิทกัน ผมจึงไม่อยากทำลายความสัมพันธ์ของเราสองคน
ยืนอยู่สักพัก เบลล์ก็เปิดประตูออกมา ผมมองดูการแต่งกายของเธอ เสื้อเอวลอยเปิดไล่ กระโปรงยีนสั้นๆ กับรองเท้าผ้าใบสีขาว พร้อมด้วยกระเป๋าสะพายข้าง
"มึงจะไปไหน ?
"เรื่องของกู..หลีก...
"มึงจะไปกับมันใช่ไหม
"ถ้ามันที่มึงพูดถึงคือยูโร่น่ะใช่....หลีก
"เบลล์..กูไม่ให้มึงไป..
"มึงมีสิทธิ์ห้ามกูด้วยเหรอคราม...หลีก..
เธอเดินชนไล่ผมออกไป ผมจึงดึงแขนเธอเอาไว้ แล้วลากเธอเข้ามาในห้องนอน
"คราม ปล่อยกู...มึงจะทำอะไร...
"ปล่อย..!
"กูไม่ยอมจบกับมึง..มึงเข้าใจไหม..
"เพื่ออะไรคราม...พอเหอะกูเหนื่อยแล้ว
"มึงอย่าเลิกกับกูเลยนะเบลล์
"มึงตอบกูมาดิ..ว่าทำไมกูถึงเลิกคบกับมึงไม่ได้..
"...................."
"หึ..ขนาดตัวมึงเองยังตอบไม่ได้เลย
ผมยืนนิ่งไม่รู้จะตอบเบลล์ยังงัย ได้แต่มองตาเธออยู่อย่างนั้น ไม่ตอบอะไรทั้งสิ้น จนมีเสียงมือถือดังขึ้น
Rrrrrrrr
📞📱📱📱📞
Rrrrrrrr
"ค่ะ ...ถึงแล้วเหรอ..อืม..เดี๋ยวเราลงไป
ผมมองตามเบลล์เธอกำลังจะก้าวขาออกจากห้องนอน ผมจึงดึงเธอเข้ามาจูบ
"อือ...ออย..ป.ล่อย..อือ..ครา..ม 💋
ผมใช้มือหน้าล็อกใบหน้าเธอเอาไว้ จากนั้นประกบปากจูบเธออยากเร่าร้อน เบลล์ดิ้นขัดขืน และตบหน้าผมอย่างแรก จนผมผละออกจากเธอ
"เพี๊ยะ!!!!
"เบลล์...
"กูบอกมึงแล้วงัย...ว่าถ้ามีอยากมาก ก็ไปหาผู้หญิงในสต๊อกของมึง อย่ามาทำแบบนี้กับกูอีก
เบลล์วิ่งออกจากห้องไป ทิ้งให้ผมยืนนิ่งกับคำพูดของเธอ หากแต่เป็นทุกครั้งที่ผมใช้วิธีนี้กับเธอ เธอจะอ่อนระทวยตามผมเสมอ แต่ครั้งนี้เบลล์ดูโกรธมาก หรือเธอจะเลิกกับผมจริงๆแล้ว ผมที่ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำยังงัย รู้สึกกับเธอแบบไหนมันก็ไม่ชัดเจน ผมคิดอยู่นานจากนั่นจึงตัดสินใจโทรหาเพื่อนๆ พวกไอ้โรม ไอ้คามิน และนุ่น นัดให้มันไปดื่มที่ผับ
@ผับ 🔞
"ไอ้ครามมึงโทรเรียกพวกกูมาแต่หัวค่ำนิ..คืออะไรวะ : โรม
"เออว่ะ..พึ่งจะห้าโมงเอง : นุ่น
"แล้วแม่หญิงเบลล์ของกูไม่มาเหรอว่ะ : โรม
ทันทีที่ไอ้โรมถามถึงเบลล์ผมก็กระดกแก้วเหล้าหมดรวดเดียวทันที
"เบาๆๆ....มึงแดกเหล้ายังกะแดกน้ำเปล่า : คามิน
"ทะเลาะกับเบลล์ล่ะสิท่า....มึงสองคนนี่นะ ทำอย่างกับเป็นแฟนกัน : คามิน
"แต่กูว่าไม่ใช่ว่ะ...มึงดูนี่ :โรม
ไอ้โรมยื่นมือถือมาให้ผมและเพื่อนๆดู จากภาพและโพสต์ที่ปรากฏยิ่งทำให้ผมของขึ้นมากกว่าเดิม กระดกเหล้ารัวๆอีกหลายต่อหลายชอต
👍ถูกใจ 10,435 คน : โพสต์ URO_01 อ้อนเก่งขนาดนี้ไปไหนไม่รอดแล้วค๊าบ ❤️ @Bellzap_02
คอมเมนต์
yuyi : เปิดตัวอย่างเป็นทางการ 👏
jutag : ใครวะ..คนนั้นเปล่า
Kamin_01 : มาดูไอ้ครามหน่อย เป็นเอาหนัก @Bellzap_02
NOON : ร้ายนะย่ะ 😆
SK_Karm01 : มึงจะกลับไหมเบลล์ อย่าให้กูหมดความอดทน @Bellzap_02
ROOM : โดนแน่มึง @Bellzap_02
zaop : อือ..พี่ยูโรของชั้น 😭😭
และอีกหลายๆคอมเมนต์
ผมนั่งกระดกเหล้าไม่ขาด มืออีกข้างกดมือถือโทรหาเบลล์ โทรเท่าไหร่ก็ไม่ยอมรับสาย ผมโมโหมาก เลยฟาดโทรศัพท์มือถือเข้ากับกำแพง จนแตกกระจายออกจากกัน
"โถ่เว้ยยยย !!!
"เห้ย ไอ้ครามมึงจะโมโหอะไรนักหนา : โรม
"มึงเลิกดื่มได้แล้วคราม เดี๋ยวก็ช๊อคตายพอดี : นุ่น
"กูจะกลับ
"อะไรวะ นั่งยังไม่ถึงสามทุ่มเลย มึงจะกลับแล้ว ? : คามิน
ผมเดินเซออกมาด้วยดื่มเหล้าไปจำนวนมาก ขับรถตรงไปที่คอนโดของเบลล์ทันที ผมแตะคีย์การ์ดเข้ามาในห้องนอน แล้วนั่งเงียบๆอยู่ในมุมมืด ไม่เปิดไฟ ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น รอให้คนที่ทำให้ผมร้อนรุ่มดั่งไฟกลับมา ผมจะจัดการขั้นเด็ดขาดเลยคอยดู
ผมนั่งรออยู่นานหลายชั่วโมง จนในที่สุดก็ได้ยินเสียงประตูถูกผลักเข้ามาด้านใน ผมนั่งอยู่แบบนั้นไม่ส่งเสียงใดๆทั้งสิ้น รอจนเบลล์คุยโทรศัพท์เสร็จ
"ถึงแล้วค่าา...
"แล้วเจอกัน..ฝันดีนะคะ
เธอวางมือถือลงแล้วเปิดไฟห้องนอนสว่างจ้า
"คราม! !!!
"มีเข้ามาได้ยังงัย..
"หึ..มึงสนุกมากไหมเบลล์...มึงรู้ไหมว่ากูจะบ้าตายอยู่แล้ว..
"มึงดื่มมาเหรอ..
"มึงเมามากแล้วนะ..กลับไปก่อน..เดี๋ยวกูโทรบอกไอ้โรมมารับ
เธอกำลังจะหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาไอ้โรม แต่ผมปัดมือถือทิ้งไปเสียก่อน..
"ทำไม...กูจะค้างที่นี่ไม่ได้หรืองัย
"ครามกูว่ากูคุยกับมึงรู้เรื่องแล้วนะ
"มึงคบกับมันเหรอ...
"ครามมึงเมามาก พูดไม่รู้เรื่องแล้ว
"กูถามว่ามึงคบกับมันใช่ไหม
"ใช่ไหมเบลล์..ตอบกูมา
"เออ..!!! กูคบกับยูโรแล้ว มึงเลิกยุ่งกับกูสักที กลับไปหาคนของมึงโน่น
"ไม่..กูไม่ยอม..
ผมพุ่งเข้าไปประกบปากจูบเบลล์ทันที มือหน้าจับแขนเธอล็อกเอาไว้กับกำแพง จากนั้นผมจึงใช้ริมฝีปากหนาบดขยี้ริมฝีปากบาง เลื่อนใบหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอขาว ดูดเม้มมันจนขึ้นรอยสีกุหลาบอยู่หลายจุด เบลล์ดิ้นไปมา แต่สู้แรงของผมไม่ได้ ผมผลักเธอลงบนเตียง แล้วขึ้นคร่อมเธอไว้ทันที จากนั้นใช้มือหน้าถอดเสื้อผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็ว รวมทั้งเสื้อผ้าของตัวเองด้วย ใช้ขาทั้งสองข้างหนีบลำตัวเธอเอาไว้
"ครามมึงหยุดเดี๋ยวนี้
ผมไม่ฟังเสียงร้องห้ามของคนตัวเล็ก ริมฝีปากหนาก้มลงไปดูดดึงเต้าอวบ สลับกันไปมา ทำให้คนใต้ร่างนอนบิดตัวไปมา จะดิ้นก็ดิ้นไม่หลุด มืออีกข้างของผมยังคงจับแขนทั้งสองข้างของเธอให้ยกขึ้นเหนือหัว ส่วนอีกข้างแวกเข้าไประหว่างขาของเธอ นิ้วร้อนสอดแทรกเข้าไปในร่องรัก จนคนตัวเล็กนอนบิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่าน
"อื้อ...คราม...ปะ..ปล่อย.กู
เธอหลับตาพริมลำตัวบิดไปมาด้วยอารมณ์เสียว เหงื่อเม็ดโตไหลลงมาตามหน้าผาก ผมขยับนิ้วเข้าออกตามจังหวะ ยิ่งเพิ่มความเสียวให้เธอมากขึ้น
"แจ๊ะๆๆๆ อ๊ะ..คราม...อื้อ
"ชอบมั้ยเบลล์
"อื้อ..อ๊ะ...อ๊าา..
ผมเร่งจังหวะขยับนิ้วออกไปมาไม่นานน้ำสวาทสีขาวขุ่นก็ไหลทะลักออกมา ผมก้มลงไปดูดกินมันทุกหยาดหยด ทั้งที่ผมไม่เคยทำมาก่อน
"แพร๊บบ ...แพร๊บบบ
"อื้อ..คราม อย่าดูดตรงนั้น..อ๊าา
ปากหนายังคงทำหน้าที่ดูดเลียอวัยวะส่วนล่าง ตวัดหยอกล้อไปมา มือสองขาจับขาเธอแยกออกจากกัน จนคนตัวเล็กแอ่นสะโพกรับ ผมจึงยกยิ้มออกมา
"อื้อ..อ๊าา..คราม...อย่าดูดแรง อ๊าา
"จ๊วบบๆๆๆ ผมดูดเลียร่องสวาทไปเรื่อยๆ ยิ่งกินยิ่งหวาน ผมดูดไปสักพัก เร่งจังหวะลิ้นให้เร็วขึ้น กดเน้นไปที่ปุ่มกระสัน ไม่นานเบลล์ก็ปล่อยน้ำสวาทออกมาอีกรอบ
"อื้อ.....เธอหายใจหอบถี่ไม่เป็นจังหวะ จากนั้นผมจึงยัดท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้าไปในตัวเธอจนมิดลำ
"สวบบบบ ~~~
"กรี๊ด....ครามมมมม...
@1 เดือนต่อมา"เบลล์...พร้อมไหมครับ "อืม.........แต่ตื่นเต้นนิดหน่อย"ไม่นิดแล้วมั้ง... เหงื่อออกเต็มมือขนาดนี้ "ก็เบลล์ตื่นเต้นนี่นา ... นี่ครั้งแรกของเบลล์นะ... "ครับ....ครั้งแรกของครามเหมือนกัน "วันนี้เบลล์สวยมาก.."แล้ววันอื่นไม่สวยเหรอคะ..."สวยครับ...แต่วันนี้สวยเป็นพิเศษ"ครามก็หล่อมาก...หล่อที่สุด "โอ้ย...กูละเบื่อสองผัวเมีย...อวยกันไปอวยกันมาอยู่ได้... : นุ่น"อะไร...พูดมากนะมึง.."คุณแม่ให้มาตาม...แขกมาเยอะแล้ว...พวกมึงเสร็จยัง : นุ่น"อืมเสร็จแล้ว..กำลังจะออกไปและวันนี้ก็เป็นวันสำคัญของผมกับเบลล์ ใช่ครับวันนี้คือวัน " แต่งงาน " ของเรา หลังจากผ่านเรื่องราวต่างๆมามากมาย ผมมั่นใจแล้วว่า ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ผมจะ "ฝากชีวิตเอาไว้ได้ " คนนี้ที่จะดูแลร่างกายและหัวใจของผมอย่างดี และผมเองก็จะหยุดทุกอย่างไว้ที่เธอ รักเธอแค่คนเดียว@ในงาน"เบลล์วันนี้มึงสวยมาก.... : โรม"ขอบใจนะ : เบลล์"น้อยๆหน่อย..เมียกู ! : สงคราม"เมียมึง แล้วกูชมไม่ได้เลยว่างั้น ? :โรม"ได้..แต่อย่าชมมาก กูหวง : สงคราม"ไอ้บ้า ไอ้ขี้หวง ไอ้หมาหวงก้าง ชิ.. : โรม"กูยินดีกับพวกมึงด้วยนะเบลล์/คราม
@ เวลา 07.00 น. ~ แสงแดดยามเช้าเล็ดลอดผ่านม่านโปร่งแสงในห้องนอนสีอ่อน อากาศเย็นสบายจากแอร์ยังคงไหลวนอยู่ในห้อง กลิ่นหอมจางๆ ของสบู่ในห้องน้ำยังติดปลายจมูกอยู่ลางๆ ผมพลิกตัวมาหาเธออย่างเคย สัมผัสผิวเนียนนุ่มใต้ผ้าห่มผืนบาง และดวงตากลมโตที่ยังคงลืมขึ้นช้าๆ ด้วยความงัวเงีย"เบลล์.." ผมเรียกชื่อเธอเบาๆ ปลายนิ้วแตะที่แก้มใสเบาๆ"หืม.." เธอครางรับในลำคอ เสียงแหบหวานเหมือนคนยังไม่ตื่นเต็มที่"เป็นอะไรดูหน้าตาเหนื่อยๆ" ผมเลิกคิ้วถาม เมื่อเห็นใต้ตาเธอคล้ำเล็กน้อยและสีหน้าก็จืดเจื่อนจนน่าเอ็นดูเบลล์ลืมตาขึ้นช้าๆ แล้วเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ก่อนจะพึมพำตอบอย่างเหนื่อยอ่อน ขณะที่มือก็ยังคว้าผ้าห่มมาคลุมอกไว้แน่น"คราม ... ถามได้เนาะ....เมื่อคืนครามรังแกเบลล์ทั้งคืน เบลล์พึ่งจะได้นอนไม่กี่ชั่วโมงเอง ก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดาไหม..ลุกขึ้นมาเรียนได้ก็ถือว่าเก่งมาแล้วนะ " เสียงเธอแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ผมหัวเราะเบาๆ พลางยื่นหน้าลงไปใกล้แล้วกระซิบใกล้หู"ชิ.." จากนั้นก็ถอนหายใจยาวอย่างยอมแพ้ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงออดอ้อน"ขอโทษ...อย่ายั่วยวนมากได้ไหมล่ะ" มือผมเลื่อนไปลูบผมนุ่มของเธอเบาๆ อย่างท
@เวลา 01.00 น. 🕘 ~ เบลล์"อื้อ..."อ๊าาา..."จ๊วบ....จ๊วบบ.."อื้อ...จะ...เจ็บ...อ๊ะะะ..ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาตอนตีหนึ่ง พบเห็นเงาตะคุ่มๆ กำลังทำอะไรบางอย่างอยู่บริเวณหน้าอกของฉัน ความรู้สึกเปียกชื้นทั่วทั้งสองเต้าอวบ เมื่อมีอะไรมาก่อกวนร่างกาย ฉันจึงยื่นมือออกไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง และก็เป็นอย่างที่คิด ไอ้ผัวจอมหื่นกำลังดูดเลียหน้าอกฉันอยู่อย่างมูมมาม"คราม..!"อือหือ.... (สงครามส่งเสียงตอบรับแต่ปากหนายังคงคาบอยู่ที่ยอดอกของฉัน)"ทำอะไร..?"ครามหิว...เลยตื่นมาหาอะไรกินหน่อย"หิว..? .... แล้ว?"กินนมไง...กินนมก่อนนอน"ไหนบอกว่าจะให้เบลล์พักผ่อนไง"ครามพยายามแล้ว...แต่มันอดไม่ได้...มันนอนไม่หลับ เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง.."ก็เลยตื่นมากินนมตอนดึกเนี้ยนะ"อืม...หาอะไรรองท้องก่อน"ชิ.....หื่นไม่ดูเวล่ำเวลา"เบลล์ค๊าบบบบบบ......สงครามก้มตัวลงกอดเอวฉันไว้แน่น ใบหน้าของเขาซบลงที่หน้าอกของฉันในท่านอนตะแคง"จะอ้อนอะไรอีก.."จัดให้หน่อยนะ...นะ..นะ..นะ..."ไม่เอาเบลล์เหนื่อย คงตั้งรับครามไม่ไหวหรอก"อือ...น้ำเดียว..นะ..นะ..ถือว่าทำบุญทำทานกับผัวตัวเอง..."แล้วที่บอกจะให้เบลล์พักล่ะ"ก็พักแล้วไง ตั
@ เช้าวันต่อมา ~ บ้านเบลล์"ลงมากันแล้ว.....มาทานข้าวกันลูก วันนี้แม่ทำของโปรดเบลล์ทั้งนั้นเลยนะ.. : คุณแม่"เออ..อุ๊บ...! เบลล์เอามือขึ้นมาปิดปากตัวเอง ทำท่าเหมือนจะอ้วกเมื่อได้กลิ่นอาหาร.. ก่อนที่สงครามจะยกถ้วยกุ้งอบวุ้นเส้นออกไปไว้ให้ห่างจากเธอ"แพ้เหรอเบลล์..เหม็นเหรอลูก. : คุณแม่"ค่ะ..เบลล์ทานอะไรไม่ค่อยได้เลยค่ะคุณแม่"ลองนี้ไหม...น้ำพริกกะปิ ตอนแม่ท้องเบลล์แม่ชอบทานมาก... : คุณแม่คุณแม่ยื่นถ้วยน้ำพริกกะปิพร้อมผักลวกมาให้เบลล์ เบลล์รีบรับมาก่อนจะทานมันอย่างเอร็ดอร่อย.. ส่วนสงครามตอนนี้นั่งทำหน้าซีดอยู่ข้างๆเบลล์ ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำ โก่งคออ้วกจนหมดไส้หมดพุง"คราม เป็นไงบ้าง ... "เหม็น..ครามเหม็นกะปิมาก.. อ้วก.."สงสัยจะแพ้ท้องเหมือนกัน : คุณแม่"ผู้ชายแพ้ท้องได้ด้วยเหรอคะ.."ได้สิจ๊ะ..แพ้ท้องแทนเมีย..โบราณเขาพูดต่อๆกันมาว่าชายใดที่รักเมียมากๆ จะมีอาการแพ้ท้องแทนเมีย เพราะไม่อยากให้เมียเหนื่อย : คุณแม่"ไปพักก่อนเถอะจ้ะ..ดูถ้าครามจะไม่ไหว : คุณแม่"เบลล์..ครามอยากขึ้นไปพัก...ไปเป็นเพื่อนหน่อย สงครามส่งสายตาอ้อนวอนมา เบลล์จึงรีบทานข้าว
@คฤหาสน์ ~ บ้านเบลล์"ให้กูเข้าไปเป็นเพื่อนไหม.. : คามิน"ไม่เป็นไร..กูจัดการเองได้"มีอะไรให้ช่วยโทรหากูได้ตลอดนะ : คามิน"อืม..ขอบใจ..กูไปนะ ฉันถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินลงจากรถยนต์คันหรูของคามิน เมื่อคามินขับรถออกไปพ้นจากประตูบ้าน..ฉันจึงหันหน้ามามองที่คฤหาสน์หรู..แล้วค่อยๆก้าวเท้าเดินเข้าไปด้านในอย่างประหม่า เพราะกำลังคิดว่าจะบอกกับคุณพ่อคุณแม่ยังไงดี.. แต่เมื่อเข้ามาถึงก็พบกับบุคคลหลายคนที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร ที่สะดุดตามากที่สุดคงจะหนีไม่พ้นพ่อของลูกฉันที่นั่งหน้าแป้นแล่นอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ของฉัน"กลับมาแล้วเหรอยัยตัวดี......"คุณแม่..."สวัสดีคุณลุงคุณป้าก่อนสิลูก : คุณแม่"เอ่อ..สวัสดีค่ะคุณลุง คุณป้า ฉันยกมือไหว้คุณพ่อกับคุณแม่ของสงคราม"สวัสดีจ้ะหนูเบลล์..ไม่เจอกันนาน โตเป็นสาวแล้วสวยมากเลยนะจ๊ะ "ขอบคุณค่ะ"ว่าแต่ทำไมทุกคนถึง....เออ..."ตาครามมารอลูกตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ไปไหนมา...เดี๋ยวนี้เอาใหญ่แล้วนะเบลล์ : คุณพ่อ"เบลล์ไปค้างบ้านเพื่อนมาค่ะ"เพื่อนคนไหน..สงครามถามฉันพร้อมกับจดจ้องเพื่อรอคำตอบ"เกี่ยวอะไรกับคราม"ดูสิครับคุณพ่อคุณแม่ มาถึงก็หน้าบึ้งตึงใส่ผมเลย...
@ 2 สัปดาห์ต่อมา"..อื้อ...คราม"อื้ออ..."จ๊วบ..จ๊วบ..."คราม..ปะ...ปล่อยก่อน.."ขอกินหน่อย..อืม...จ๊วบ..จ๊วบ..ผมเอามือทั้งสองข้างล่วงเข้าไปใต้ราวนมของเบลล์ แล้วเอาหัวมุดเข้าไปใต้ร่มผ้า ใช้ปากดูดดึงสองเต้าอวบสลับไปมา...แต่เบลล์พยายามแกะมือออกแล้วผลักดันหัวผมออกจากสองเต้านั้น"คราม..ปล่อย..."นิดเดียวเองน่าเบลล์..ขอรอบเดียวนะ..ครามจะตายแล้ว..มันปวดไปหมด.."เจ็บ...คราม..เบลล์เจ็บ"จ๊วบ..จ๊วบ.."ปะ..ปล่อย...อื้อ..คราม"รอบเดียวนะเบลล์.."ก็บอกให้ปล่อยไง !"เห้อ...สงครามผละใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ..เสียงหายใจแหบพร่า..สายตาจดจ้องมองมาที่ฉัน แล้วถอนหายใจออกมา.."เบลล์เป็นอะไร..จะเสียงดังใส่ครามทำไม..หมู่นี้จับต้องไม่ได้เลยนะ..หงุดหงิดอะไรหนักหนา..สงครามพูดออกมาอย่างเสียอารมณ์"รำคาญ...อย่ามาดูดได้ไหม.."รำคาญ ?"แต่ก่อนไม่เห็นเคยรำคาญ..เดี๋ยวนี้หัดรำคาญผัวเหรอเบลล์..ทำไม..เบื่อกันแล้วเหรอ..ได้ครามแล้วจะทิ้งใช่ไหม"ไม่ใช่แบบนั้น..."แล้วแบบไหน.."ครามไม่เข้าใจอ่ะ.."ใช่..ครามไม่เข้าใจ..ก็เลยถามอยู่นี่ไง"ไม่รู้..รู้แต่ว่ามันรำคาญทุกครั้งที่ครามมาดูดดึงมัน.."เบลล์...ครามถามจริงๆนะ.
@เวลา 10.00 น. ~ เบลล์@มหาลัย"คราม...เป็นอะไร...ทำไมไม่พูดกับเบลล์เลย.."คราม..ได้ยินที่เบลล์ถามไหม.."จะให้พูดอะไร...คนมันไม่สำคัญ พูดอะไรไปก็ไม่มีความหมาย.."ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ...ถ้าครามไม่สำคัญแล้วใครที่ไหนจะสำคัญกับเบลล์..ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาจนตอนนี้ปาไปครึ่งค่อนวันสงครามยังไม่ยอมคุยกับฉันดีดีสั
@07.30 น."อืออ... ครามมม !!!"อะไรเบลล์ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางอากาศเมื่อได้ยินเสียงเรียกของคนตัวเล็ก พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็มองเห็นสายตาอาฆาตจากเบลล์ เธอนั่งอยู่บนที่นอนก่อนจะจดจ้องมาที่ผม"เบลล์บอกแล้วใช่ไหม เวลาเอาตอนเบลล์หลับให้ใส่ถุงยางด้วย แล้วทำไมไม่ใส่"โถ่ นึกว่าเรื่องอะไร......ก็ครามอยาก
@ 1 เดือนต่อมาตอนนี้ผมกับเบลล์เราย้ายมาอยู่ด้วยกันที่คอนโดของเบลล์ อันที่จริงเบลล์ไม่ได้อยากให้ผมย้ายเข้ามา แต่ผมขนข้าวขนของมาไว้จนเต็มห้องไปหมด และนอนค้างคอนโดกับเบลล์ทุกคืน อยู่ด้วยกันทุกวัน สถานะของเราตอนนี้คือ "ผัวเมีย" ความสัมพันธ์ของเราเป็นไปในทางที่ดี ทุกคนรับรู้ว่าเราสองคนกำลังคบกันแ
"อะไรคราม...มึงจะตามอะไรนักหนา ฉันพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด ครามเอาแต่ตามฉันไม่ยอมห่าง ไม่ว่าจะไปเรียน ไปกินข้าว แม้กระทั่งไปเข้าห้องน้ำ เขาก็ตามไปเฝ้าฉันถึงหน้าห้องน้ำ เล่นตามติดฉันไม่ยอมปล่อยจนฉันเองเริ่มรู้สึกรำคาญ"เบลล์..พูดกับผัวให้มันดีดีหน่อย...แล้วไอ้คำว่ามึง กู เลิกพูดได้แล้ว มันไม่เพรา







