เข้าสู่ระบบดวงตากลมโตจ้องมองเชลยหนุ่มตัวเองที่กำลังถูกคนของตัวเองอัดหมัดหนักๆ เข้าใส่ ทั้งเ
“ทะ...ทำอะไรของนายนายเขม” “มันไม่จบแค่นี้หรอก ต้องการไม่ใช่เหรอ อยากได้กูเป็นผัวคืนนี้กูก็จะจัดให้มึงอย่างงามเลยยัยคุณหนู” “อ่ะ...อ่อย เขม...เจ็บ” แล้วอีกครั้งที่ปลิงทะเลตัวใหญ่ของเขากระแทกเข้ามากลางหว่างขาของเธอโดยมีเขาคร่อมทับอยู่เหนือร่าง “เมื่อกี้ใจร้อนไป ตอนนี้ค่อยเป็นค่อยไปกัน”เขาจัดการถอดเสื้อตัวเองออกทิ้งไปจนตอนนี้เหลือร่างเปลือยไม่ต่างจากคนตัวเล็กที่เขากำลังสอดตัวเองภายในกายคับแน่นของหล่อน “อ่า...สวยมาก เพิ่งรู้ว่าคุณหนูนุ๊กนิ๊กสวยขนาดนี้ อ่า...” มือใหญ่สากกร้านของเขาลูบไล้ตามร่องอกอวบอิ่มพร้อมกับโน้มหน้าลงไปซุกซบแล้วตวัดลิ้นสากเลียระรัวไปกับยอดอกสีชมพูระเรื่อ ส่วนยอดอกอีกข้างก็มีมือของเขากอบกุมบีบเคล้นขยำไปด้วย&nb
“อ่ะ...เจ็บ! เขมฉันเจ็บ อ่า...แน่น เสียว”“อ่า...เจ็บงั้นเหรอ ร่านนักไม่ใช่เหรอ ต้องการไม่ใช่เหรอยัยคุณหนู อ่า...อยากได้มากไม่ใช่เหรอ อ่า...แน่นดีเป็นบ้าเว้ย! มึงมันแน่นเป็นบ้ายัยนุ๊กนิ๊ก อ่า...เสียวเอ็น อ่า...” เหมันต์คุกเข่ากระแทกเข้าหาด้านหลังคนตัวเล็กอย่างดุเดือด ไม่สนใจว่าขาทั้งสองจะยังคงมีเชือกมัดข้อเท้าตัวเองอยู่ เขาโค้งตัวโอบกอดหล่อนจากด้านหลังพร้อมกับสองมือกอบกุมบีบขยุ้มขยำสองเต้าของคนตัวเล็ก“อ่ะ...เขม ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวแล้วนะ อ่า...พะ...พอแล้ว อ่า...เอวจะหักแล้ว เจ็บ...นายเข้ามาลึกเกินไปแล้วนะ อ่า...ไม่ไหวแล้ว อ่ะ...อ่อย” สองมือเล็กเท้ายันพื้นกระเบื้องเอี้ยวหน้าหันมาหาคนที่โอบกอดตัวเองอยู่ด้านหลังและกำลังโหมกระแทกเอวสอบเข้าหาตัวเองเร็วถี่ เธอไม่น่าให้อิสระจนเหมันต์เอาแต่ใจตัวเองแบบนี้เลยพั่บ! พั่บ! พั่บ!“อ่า...ยังลึกไม่พอหรอกนุ๊กนิ๊ก สำหรับไอ้กระจอกคนนี้มันไม่พอหรอกนะ อ่า...อยากได้ไม่ใช่เหรอ ร่านอยากได้กูเป็นผัวจนอุ้มกูมาไม่ใช่เหรอะ อ่า...เสียวเว้ยยัยคุณหนู อ่า...แน่นเว้ย มึงแน่นมา
“คะ...ใครบอกว่าฉันเจ็บ!”ทั้งๆ ที่เจ็บแทบจะอยากขยับตัวหนีแต่ก็ทำไม่ได้ ตอนนี้เธอนั่งคร่อมขย่มเหนือตักหนาของเหมันต์โดยมีเจ้าปลิงทะเลน้ำลึกตัวอวบอ้วนของชายหนุ่มแทรกตัวอยู่กลางหว่างขา เธอจะแพ้ไม่ได้ เธอเดินมาไกลจนขนาดนี้แล้ว ที่ร่ำเรียนมาคงถึงเวลาต้องใช้ในภาคปฏิบัติแล้ว สองเรียวแขนที่เกี่ยวรั้งไหล่หนาก็เปลี่ยนมาโอบกอดลำคอหนาแล้วขยับตัวเคลื่อนไหวทันทีอย่างที่เคยได้เรียนรู้และดูหนังผู้ใหญ่มา แต่ด้วยความไม่ประสีประสาทำให้เจ็บร้าวที่กลางหว่างขาทุกครั้งที่เกิดแรงเสียดสีของท่อนเนื้อและความคับแน่นของเธอ“โอว์...อย่าช้าสิ จัดการแรงๆ ขย่มกูแรงๆ เลยนังคุณหนูโรคจิต อ่า...ขย่มเร็วอีก อ่า...แน่นมากเป็นบ้า ให้ตายสิวะ แกะมือได้ไหม แกะมือ แกะตาก็ได้ ดันนมที่เสียดสีหน้าอกขึ้นมาหาปากกูหน่อยสิวะ อ่า...”ตอนนี้เหมันต์แทบคลั่งเมื่อไม่สามารถโอบกอดรัดคลึงคนที่ขย่มบนตักตัวเองได้ เพราะมือกับเท้าถูกมัด แถมตาก็ถูกมัดอีก ไม่มีโอกาสได้มองร่างขาวๆ ของกัญญาณียามเคลื่อนไหวกระแทกตัวขย่มท่อนเนื้อตัวเอง สิ่งที่เชลยหนุ่มทำได้ตอนนี้คือได้แต่จินตนาการภาพในหัวบวกกับแอ่นเด้งยกเอวข
กัญญาณีจ้องมองท่อนเนื้ออวบใหญ่ที่เหมือนปลิงทะเลน้ำลึก ให้ตายเถอะ เกิดมาไม่เคยนึกฝันว่าจะได้เจอท่อนเอ็นของผู้ชายแบบนี้ และไม่คิดด้วยเวลามันตื่นมันจะใหญ่ขนาดนี้ เมื่อมองท่อนเนื้อและแขนเรียวเล็กตัวเองสลับกันไปมาแล้วก็ไม่อยากเชื่อว่ามันใหญ่มาก ใหญ่กว่าแขนเธออีก มือน้อยยื่นไปลูบคลำท่อนเนื้อบุรุษที่ชี้ชันตั้งอยู่กลางหว่างขาของเหมันต์อย่างกล้าๆ กลัวๆ กลัวว่ามันจะสู้มือตัวเอง “โอว์...อื้ม” เหมันต์กัดปากร้องครางซ่านเสียวเมื่อรับรู้ถึงการสัมผัสที่ท่อนเนื้อแข็งร้อนของตัวเอง เกลียดตัวเองนักที่ตอนนี้โดนมัดมือมัดเท้าและปิดตาจนไม่สามารถทำอะไรผู้หญิงนิสัยเลวคนนี้ได้ “โกรธหรือเสียว” เธอถามเขาพร้อมกับผละตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกให้หมดจนเหลือแต่ร่างเปลือย แม้จะหวาดกลัว แต่ก็อยากทดลองว่ามันจะเข้าไปในตัวของตัวเองได้ยังไง เมื่อจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองเสร็จก็เดินไปล็อกประตูห้องกลัวว่าบอดี้การ์ดผู้ภักดีของตนจะย้อนกลับมาอ
“อ่า...ให้ตายสิวะ! ยัยโรคจิต หยุดมือเดี๋ยวนี้นะ อ่า...อื้อ นั่นแหละ บีบแรงๆ อ่า...เสียว ให้ตายสิ กูเกลียดมึงยัยคุณหนูเลว! อ่า...อื้ม”เขาทั้งแค้นทั้งชัง แต่ก็ยังคงบิดแอ่นเด้งเอวสอบกระแทกเข้าหามือน้อยที่สอดเข้ามาในกางเกงตัวเอง เขาต้องการมากกว่านี้ เหมันต์ไม่ได้ต้องการแค่มือน้อยๆ ของเจ้าหล่อน แต่สิ่งที่ต้องการคือความคับแน่นของกายสาว อยากให้หล่อนมอบมันให้และตอดรัดตัวเองเหลือเกินตอนนี้ แข้งขาแข็งแรงอ่อนแรงทิ้งร่างคุกเข่ากับพื้นกระเบื้องเย็นเยือกทันที ดีที่โซ่ที่ล่ามตรึงเขาไว้นั้นยาวเลยทำให้เขาคุกเข่ากับพื้นได้ กัญญาณีย่อตัวคุกเข่าตามคนตัวใหญ่ยังคงสนุกบีบนวดความเป็นบรุษของเหมันต์ในกางเกงไปอย่างเพลิดเพลินมือ “อ่า...ไม่ไหวแล้ว พอได้แล้วนังบ้า อ่า...ไม่ไหวแล้ว อ่า...” “อือ...ไม่ไหวเหรอ อยากได้มากกว่านี้ไหม”
“ครับ ถ้าคุณหนูมีอะไรจะให้ช่วยโทรตามพวกเราได้เลยนะครับ ผมสองคนจะรีบมาทันทีและไม่ต้องห่วงว่าเสี่ยจะรู้เรื่อง เราจะปิดเป็นความลับครับ” มิ่งเอ่ยหนักแน่น“ขอบคุณพี่มิ่ง พี่หมายนะคะ กลับบ้านไปหาลูกกับเมียพวกพี่เถอะค่ะ เนี่ยก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว เดี๋ยวพี่เขาและลูกจะรอค่ะ”มิ่งและหมายมองหน้ากันก่อนจะโค้งหัวให้นายสาวตัวเอง ก่อนจะพากันเดินจากไปจากห้องชั้นใต้ดิน แม้จะเป็นห่วง แต่ทั้งสองเชื่อว่ากัญญาณีจะดูแลตัวเองได้ อีกอย่างฝ่ายเหมันต์ก็ถูกมัดตรึงล่ามโซ่ไว้ ไม่มีทางจะหลุดออกมาได้แน่นอน ถ้าหลุดออกมาได้ก็เทพเซียนแล้วแหละ พอเหลือตัวเองและเชลยหนุ่มเพียงลำพังแล้วคุณหนูคนสวยก็ไม่รู้จะทำอะไร เพราะตอนนี้เหมันต์ก็รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร สาวเจ้าเดินวนรอบคนตัวสูงที่ถูกล่ามโซ่ไว้กับเสาไปมาพร้อมยกมือคลึงคางมนสวยได้รูปของตัวเองไปมาอย่างใช้ความคิด ก่อนจะยกยิ้มน้อยๆ ขึ้นตรงมุมปากเมื่อนึกอะไรสนุกๆ ออกแล้ว “มาเล่นอะไรสนุกๆ กันดีกว่าไอ้กระจอก”







