All Chapters of สะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80: Chapter 181 - Chapter 190

บรรยากาศกลางตลาดอำเภอที่เคยเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจและเสียงก่นด่าสาปแช่ง บัดนี้กลับตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด ชาวบ้านนับร้อยชีวิตต่างยืนเบิกตากว้างอ้าปากค้าง สายตาทุกคู่จดจ้องไปยังร่างของชายคนจรจัดที่กำลังนอนขดตัวงอเป็นกุ้งต้มอยู่บนพื้นดินกลางตลาด เสียงร้องโอดครวญของเขาไม่ได้เกิดจากยาพิษร้ายแรงใดๆ ทว่าเกิดจากความปวดมวนในช่องท้องอย่างแสนสาหัส ลำไส้ของเขาบีบรัดตัวอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังกึกก้องประดุจฟ้าร้องในฤดูฝน หมอหลี่แพทย์ประจำอำเภอผู้ชราภาพทว่ามีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความซื่อตรงและน่าเกรงขาม เพิ่งจะดึงเข็มเงินเล่มยาวออกจากจุดสลบเหนือริมฝีปากของชายผู้นั้น คุณหมอค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า ปัดฝุ่นที่หัวเข่าเสื้อผ้าไหมสีหม่นของคุณออกเบาๆ แล้วกวาดสายตามองฝูงชนที่กำลังรอฟังคำวินิจฉัยซ้ำอีกครั้งด้วยความสงสัย"ฉันขอพูดซ้ำอีกครั้งเพื่อให้พวกคุณได้ยินกันอย่างชัดเจนเต็มสองหู ชายผู้นี้ไม่ได้โดนยาพิษจากการกินอาหารของร้านเต้าหู้แห่งนี้เลยแม้แต่น้อย ร่างกายของเขาสมบูรณ์แข็งแรงดีทุกประการ ทว่าสาเหตุที่ทำให้เขาลงไปนอนกลิ้งเกลือกชักดิ้นชักงอเมื่อครู่นี้ เป็นเพราะเขากินยาถ่ายชนิดรุ

บรรยากาศยามค่ำคืนของหมู่บ้านชนบทอันห่างไกลความเจริญถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิดและเงียบสงัด มีเพียงเสียงหรีดหริ่งเรไรที่กรีดปีกส่งเสียงร้องระงมแข่งกับเสียงสายลมเหมันต์ที่พัดหวีดหวิวลอดผ่านช่องหน้าต่างไม้ ภายในห้องโถงกลางบ้านของตระกูลโจว แสงสว่างสีส้มอมเหลืองจากตะเกียงน้ำมันดวงเก่าสาดส่องกระทบใบหน้างดงามของสะใภ้ใหญ่แห่งบ้าน หนิงรุ่ยนั่งประสานมือวางไว้บนโต๊ะไม้สี่เหลี่ยมตัวเก่ง นัยน์ตากลมโตของเธอไม่ได้จับจ้องไปยังกองเงินกองทองที่เพิ่งจะนับเสร็จและถูกเก็บเข้าหีบไปเมื่อครู่ ทว่าสายตาของเธอกลับเหม่อมองทะลุความมืดออกไปไกลแสนไกล สมองอันปราดเปรื่องและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมทางการค้าระดับประธานบริษัทกำลังทำงานอย่างหนักหน่วงประดุจกังหันน้ำที่หมุนวนไม่มีวันหยุดพักแม้ว่าในวันนี้ศึกการปะทะฝีปากและสติปัญญากลางตลาดอำเภอจะจบลงด้วยชัยชนะอันงดงามและหอมหวานของครอบครัวสกุลโจว การเปิดโปงหน้ากากอันแสนจะจอมปลอมและน่าสมเพชของเถ้าแก่หวังทำให้ชาวบ้านทั้งอำเภอได้ตาสว่าง ทุกคนต่างพากันรุมสาปแช่งและหันหลังให้กับร้านเต้าหู้ตระกูลหวังอันดับหนึ่งจนร้านนั้นแทบจะกลายเป็นสุสานร้าง ทว่าสำหรับสตรีผู้มีสัญชาตญาณการเอา

แสงแดดอันร้อนระอุของช่วงสายสาดส่องลงมากระทบผืนดินของตลาดอำเภอ บรรยากาศโดยรอบยังคงดำเนินไปอย่างคึกคักและอึกทึกครึกโครมประดุจโรงงิ้วที่กำลังเปิดการแสดงฉากสำคัญที่สุด ทว่าความคึกคักเหล่านั้นกลับไปกระจุกตัวรวมกันอยู่อย่างหนาแน่นเพียงแค่ซีกเดียวของถนน นั่นคืออาณาเขตทำเลทองหัวมุมตลาดอันเป็นที่ตั้งของราชรถเต้าหู้ไม้ขัดเงาแห่งครอบครัวสกุลโจว เสียงเหรียญกษาปณ์และธนบัตรที่ถูกยัดใส่มือของโจวจื่อฉินดังกราวรูดประสานกับเสียงหัวเราะร่าเริงกวนประสาทของหนิงรุ่ย สะใภ้ใหญ่ผู้สวมวิญญาณประธานบริษัทที่กำลังกอบโกยผลกำไรจนกระเป๋าแทบจะปริแตก คลื่นมหาชนเบียดเสียดยัดเยียดกันจนแทบจะไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน ทุกคนต่างแย่งชิงกันชูเงินในมือเพื่อแลกกับเต้าหู้ขาวชาววังเนื้อเนียนละเอียดและเต้าหู้เหม็นทอดรสเด็ดที่กำลังส่งกลิ่นหอมหวนยั่วน้ำลายทว่าเมื่อกวาดสายตาฉันมถนนฝุ่นคลุ้งสายเล็กๆ ไปยังอีกฟากฝั่งหนึ่งของตลาด ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับแตกต่างกันราวกับอยู่คนละโลก คนละมิติ และคนละภพภูมิอย่างสิ้นเชิงอาคารไม้สองชั้นขนาดใหญ่โตโอ่อ่าที่เคยตั้งตระหง่านท้าทายสายตาผู้คน ป้ายไม้สลักสีแดงชาดประดับตัวอักษรสีทองคำ

บรรยากาศยามค่ำคืนของตลาดอำเภอที่เคยคึกคักและเต็มไปด้วยแสงสว่างจากตะเกียงน้ำมัน บัดนี้ถูกความมืดมิดและเงียบสงัดเข้าครอบงำจนหมดสิ้น สายลมเหมันต์พัดโชยมาปะทะกับบานประตูไม้เก่าๆ ของร้านเต้าหู้ตระกูลหวังอันดับหนึ่งจนเกิดเสียงดังกุกกักชวนให้ขนลุก ภายในห้องพักคนงานที่คับแคบและอับชื้นซึ่งตั้งอยู่ติดกับโกดังเก็บของหลังร้าน กลิ่นเหม็นเปรี้ยวของเหงื่อไคลผสมปนเปกับกลิ่นเต้าหู้ขึ้นราที่ลอยมาจากหน้าร้าน สร้างความอึดอัดจนแทบจะหายใจไม่ออก แสงสลัวจากเทียนไขเล่มเล็กสาดส่องให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดและหวาดผวาของบรรดาลูกจ้างชายฉกรรจ์สี่ห้าคน พวกเขานั่งล้อมวงกันอยู่บนเสื่อกระจูดผืนเก่า แววตาของแต่ละคนกลิ้งกลอกไปมาด้วยความหวาดระแวงประดุจหนูท่อที่กำลังหาทางหนีออกจากเรือที่กำลังจะจมลงสู่ก้นมหาสมุทรอาลิ่ว ชายร่างผอมกะหร่องผู้มีแผลเป็นรูปตะขาบและฟันหลออันเป็นเอกลักษณ์ นั่งกอดเข่าตัวสั่นงันงกอยู่มุมห้อง สภาพของเขาในยามนี้ดูน่าสมเพชเวทนายิ่งกว่าสุนัขขี้เรื้อนที่ถูกเธอของทิ้ง ร่องรอยฟกช้ำดำเขียวจากการถูกชาวบ้านรุมประชาทัณฑ์กลางตลาดเมื่อช่วงเช้ายังคงปรากฏชัดเจนบนใบหน้าและตามร่างกาย ทุกครั้งที่

แสงอาทิตย์ยามเช้าตรู่สาดส่องลงมากระทบผืนดินลูกรังของตลาดอำเภอ บรรยากาศที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความหวาดระแวงและความวุ่นวายจากการจัดฉากใส่ร้ายป้ายสีเมื่อหลายวันก่อน บัดนี้ได้ถูกสายลมแห่งความยุติธรรมพัดพาให้มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงความคึกคักและรอยยิ้มอันเบิกบานของเหล่าพ่อค้าแม่ค้าที่กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ ทว่าในมุมหนึ่งของทำเลทองที่เคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรการค้าอันยิ่งใหญ่คับฟ้า ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับเป็นบทสรุปของความพินาศย่อยยับที่ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดยืนมองด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย อาคารไม้สองชั้นขนาดใหญ่โตโอ่อ่าที่เคยเป็นที่ตั้งของร้านเต้าหู้ตระกูลหวังอันดับหนึ่ง บัดนี้ถูกปิดตายอย่างสมบูรณ์แบบ เจ้าหน้าที่จากที่ว่าการอำเภอในชุดเครื่องแบบสีสีกากีเข้มจำนวนสี่ห้าคนกำลังขะมักเขม้นทำหน้าที่ของตนเองอย่างเคร่งเครียด พวกเขาใช้ค้อนเหล็กตอกตะปูตัวใหญ่ยึดแผ่นไม้กระดานหนาเตอะไขว้ทับกันไปมาเพื่อปิดตายบานประตูและหน้าต่างทุกบานของร้าน เสียงค้อนกระทบหัวตะปูดังสะท้านไปทั่วบริเวณ เปรียบเสมือนเสียงตอกฝาโลงศพที่ฝังกลบชื่อเสียงและเกียรติยศของเถ้าแก่หวังให้จมมิดลงสู่ใต้ผืนด