“นั่นมันลี่จูไม่ใช่รึ ทำไมมานอนอยู่กลางทางได้” “จะเป็นอะไรได้ ก็คงจะเมาอีกล่ะสิ” “ไม่ขยับตัวเลย ไม่ใช่ว่าตายแล้วหรอกนะ” “แล้วสามีนางไปไหน ทำไมปล่อยให้มานอนตรงนี้ได้ล่ะ” “นางก็คงจะแอบออกมาตอนไม่มีใครอยู่บ้านอีกน่ะสิ ใช่ว่าเพิ่งเป็นแบบนี้ครั้งแรกเสียเมื่อไหร่” “เฮ้อ น่าสงสารจริงๆที่มีภรรยาแบบนี้ นอกจากรูปร่างหน้าตาแล้วก็ไม่มีอะไรดีเลย” เสียงเซ็งแซ่ที่ดังเข้าหูในระยะใกล้ทำให้เจียงลี่จูค่อยๆรู้สึกตัวและตื่นขึ้นมาจากฝันหวาน ก่อนจะพบกับแสงสว่างจ้าที่ทำเอาแสบตาจนต้องค่อยๆหรี่ตาขึ้นมาทีละนิด และเบิกตาโพลงด้วยความตกใจที่พบว่ากำลังถูกจับจ้องด้วยสายตานับสิบคู่รอบๆตัว “นั่น! นางลืมตาแล้ว” ใครคนนึงตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ตามมาด้วยเสียงฮือฮาจนฟังไม่ได้ศัพท์จากอีกหลายคน และหนึ่งในนั้นก็เรียกชื่อเธอออกมาทำให้เจียงลี่จูงุนงงยิ่งกว่าเดิม เพราะมั่นใจว่าไม่เคยพบคนพวกนี้มาก่อนแต่ทำไมพวกเขาถึงรู้จักชื่อของเธอได้ “ลี่จู! เจ้าฟื้นแล้ว” “บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่” “ฉัน…ที่นี่ที่ไหน แล้วพวกคุณเป็นใครเหรอ…แค่กๆ” เธอเอ่ยถามด้วยเสียงที่แหบแห้งและไอออกมาจนรู้สึกแสบคอไปหมด พยายามยันตัวขึ้นนั่งแต่กล
Terakhir Diperbarui : 2026-05-02 Baca selengkapnya