All Chapters of ภารกิจพิชิตใจสามีในโลกสัตว์วิเศษพร้อมพลังระดับเทพ: Chapter 51 - Chapter 60

“ข้า…” หวังเหว่ยอึ้งไปทันทีเมื่อถูกลี่จมองด้วยแววตาที่ดูผิดหวัง เพราะความเป็นห่วงทำให้เขาลืมไปว่าคำพูดพวกนี้อาจทำให้ลี่จูเสียใจ “ถ้าข้าบอกว่าไม่ใช่คนที่นี่แต่มาจากโลกอื่นล่ะ หรือไม่ก็เป็นคนที่ตายแล้วมาเกิดใหม่ล่ะ แบบนั้นไม่ยิ่งน่ากลัวกว่าอีกเหรอ” “พูดเหลวไหลอะไรของเจ้า…” หวังเหว่ยทำหน้าตกใจ ขณะที่ลี่จูมองหน้าหวังเหว่ยแล้วพูดต่อด้วยความโกรธอย่างไม่อาจคุมอารมณ์ได้อีก “ไม่ว่าข้าจะพูดเรื่องจริงหรือโกหก สำหรับพวกเจ้าที่ไม่เคยเจอคนแบบนี้มาก่อนก็มองว่าเป็นเรื่องแปลกและคิดว่าข้าน่ากลัวอยู่ดีไม่ใช่รึไง กลับกันถ้าเป็นพวกเจ้าที่มีพลังนี้เองล่ะยังจะมองว่าน่ากลัวอีกมั้ย หรือจะคิดว่าเป็นพลังจากเทพเจ้าส่งมาคุ้มครองเผ่าตัวเองกันแน่” “....” “ที่สำคัญกว่าเป็นใครคือเป็นคนแบบไหนต่างหาก ข้ามีพลังน่ากลัวแต่เอามาช่วยคนอื่น ข้าฆ่าคนได้สบายๆแต่ข้าก็เลือกช่วยชีวิตคน แบบนี้ยังจะถูกมองว่าเป็นปีศาจน่ากลัวอีกเหรอ งั้นสำหรับเจ้าคนแบบไหนถึงจะเป็นคนดีล่ะ” “ข้าไม่ได้หมายความว่าเจ้าเป็นคนไม่ดี ข้าก็แค่เป็นห่วงเจ้า…” หวังเหว่ยแก้ตัวออกมาเสียงแผ่ว เขาหาเหตุผลมาเถียงเธอกลับไม่ได้แม้แต่น้อย เพราะทุกอย่างที่ลี่จูพ

“ลี่จู! นี่เจ้ากล้าด่าพวกข้ารึ!” หนิงเหอตะคอกออกมาเสียงดังพลางเท้าสะเอวมองลี่จูอย่างเอาเรื่อง “แล้วข้าต้องยอมนั่งฟังพวกเจ้าพูดจาเหยียดหยามอยู่เฉยๆรึไง ไม่เคยได้ยินเหรอว่าให้อะไรไปก็ได้แบบนั้นกลับมาน่ะ” ลี่จูลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าอย่างหมดความอดทน ในเมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็จะใช้พลังสั่งสอนให้เข็ดสักที ไม่งั้นคงได้รำคาญแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆแน่ “เจ้ามันคนร้ายกาจ ต่อให้เสแสร้งทำดีไปก็ไม่มีใครเชื่อ!” เหมยลี่ตะโกนพลางชี้หน้าลี่จูด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด “พวกท่านอย่าทะเลาะกันอีกเลยเจ้าค่ะ”ซูอิ่งที่เห็นท่าไม่ดีรีบห้ามและถอยหลังออกห่างด้วยความกลัว เดิมทีเธอแค่อยากหาพวกให้ตัวเองได้อยู่ที่เผ่านี้ต่อก็เท่านั้น หากต่อสู้กันจริงๆเธอก็คงพลอยเดือดร้อนไปด้วยแน่ๆ “พวกข้าทนให้นางมาทำตัวอวดดีใส่เช่นนี้ไม่ได้หรอก” “ใช่ คนอย่างนางทำตัวเลวทรามต่ำช้าจนไม่เห็นหัวใครมาตลอด ตอนนี้ก็แค่แสร้งทำดีหลอกคนอื่นเพราะกลัวถูกแย่งสามีเท่านั้นแหละ” หนิงเหอกับเยว่ชิงบอกพลางขยับไปยืนติดกับเหมยลี่ทันที พวกเธอคิดไว้แล้วว่าต่อให้ลี่จูมีพลังก็คงสู้พวกเธอสามคนไม่ได้แน่ ขณะที่ลี่จูมองทั้งสามคนแล้วได้แต่ส่ายหน้ากับคำพูดที่ต่ำตมแบบน

กลิ่นควันไฟและไอความร้อนที่กระทบผิวเป็นระยะทำให้ลี่จูรู้สึกตัวขึ้นมา เธอลืมตาขึ้นแล้วมองไปรอบๆตัว ก็พบว่าเบื้องหน้าคือกองไฟกองใหญ่ที่ก่อไว้กลางลานดินกว้าง ส่วนพวกเธอทั้งห้าคนนั้นถูกจับมัดนั่งหันหลังชนกันอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ห่างออกมาไม่มากนัก รายล้อมด้วยผู้คนที่กระจัดกระจายอยู่รอบกองไฟเป็นกลุ่มๆและกำลังพูดคุยกันอยู่พวกเขาทั้งหมดคือเผ่าเสือโคร่ง มีหญิงสาวอยู่น้อยมากจนเรียกว่าเห็นได้เพียงกลุ่มละคนหรือสองคนเท่านั้น และคนต่างเผ่าพันธุ์ก็มีเพียงหญิงสาวไม่กี่คน ที่ถูกห้อมล้อมด้วยเสือโคร่งหนุ่มที่พากันเอาอกเอาใจราวกับเธอคือของล้ำค่า และจากใบหน้าที่ยิ้มแย้มไร้ความกลัวของพวกเธอ ก็เดาได้ว่าคงมีความสุขกับการอยู่ที่นี่มากพอสมควรฝั่งตรงข้ามเป็นบ้านไม้หลังใหญ่ยกพื้นสูงหนึ่งหลัง ด้านบนมีข้างฝาเพียงสามด้านและด้านหน้าเปิดโล่ง มุงหลังคาด้วยใบไม้หยาบๆ แม้จะไม่ได้ประณีตนักแต่ก็ดูแข็งแรงและถือว่ามีพัฒนาการดีกว่าเผ่าที่เธออยู่ เพราะที่เผ่าเขาวารีมักจะทำที่อยู่ภายในถ้ำตามธรรมชาติมากกว่าสร้างขึ้นมาเอง ทำให้ลี่จูแอบหวังเล็กน้อยว่าที่เผ่านี้อาจมีของใช้อย่างอื่นที่ลี่จูต้องการอยู่ก็ได้ เพียงแต่นี่ไม่ใช่เวลาที

“นี่เจ้า!” “ลืมที่พวกนั้นสั่งแล้วเหรอว่าอย่าเสียงดัง ช่วยนั่งเงียบๆสักทีเถอะข้ายังไม่อยากตายหรอกนะ” ลี่จูหันไปดุเหมยลี่พลางกวาดตามองพวกเธอทีละคนด้วยสายตาตำหนิ “เหอะ…” เหมยลี่มองค้อนก่อนจะสะบัดหน้าไปทางอื่นทันที คนอื่นๆต่างก็มองลี่จูด้วยความไม่พอใจยกเว้นซูอิ่งที่ก้มหน้าลงไม่มองใครอีก ลี่จูไม่ได้สนใจว่าใครจะมองด้วยสายตาแบบไหน เธอแค่หันกลับมาพลางถอนหายใจด้วยความรำคาญเท่านั้น เมื่อหมดเสียงรบกวนแล้วก็มีสมาธิพอให้คิดหาวิธีต่อ แต่ไม่ว่ายังไงก็หาทางเอาชนะพลังของฉางหมิงไม่ได้สักที ความเป็นไปได้เดียวคือทำให้เขาหมดสติเท่านั้น แต่ใครจะไปเข้าถึงตัวเจ้าเสือโคร่งสุดโหดนั่นได้ล่ะ ยังไม่ทันได้คำตอบ ลี่จูก็รู้สึกอ่อนแรงและง่วงงุนจนแทบลืมตาไม่ขึ้น พอหันไปมองคนอื่นๆก็เห็นว่าทุกคนหลับไปหมดแล้วจนนึกแปลกใจ ก่อนจะได้คำตอบเมื่อเห็นกลุ่มควันสีขาวที่คนเฝ้ารอบๆคุกเป่าเข้ามาใส่พวกเธอ ลี่จูที่ไม่ทันระวังตัวแต่แรกเลยสูดดมยานี้เข้าไปเต็มๆ ใครจะไปคิดว่าถูกขังแล้วยังจะถูกวางยาให้หลับต่ออีก ช่างเป็นเผ่าที่โหดร้ายซะจริงๆ ลี่จูนึกโมโหขณะที่ทั้งร่างกายอ่อนแรงจนฝืนต่อความง่วงไม่ไหวและหลับไปในที่สุด…—------------

เขากระซิบบอกราวกับไม่อยากให้คนอื่นรู้ถึงความพิเศษของลี่จูเช่นกัน เพราะหากเธอมีสิ่งที่เขาต้องการจริงๆก็เท่ากับว่าครั้งนี้ลงทุนไม่เสียเปล่าแถมยังได้กำไรหลายเท่าอีกต่างหาก “แข็งแกร่งแล้วจะถูกจับมาได้ยังไง พูดอะไรไม่เข้ากับสถานการณ์เลยนะ”“หึ แบบนี้ข้ายิ่งชอบ ลองดูก็รู้ว่าเจ้ามีหรือไม่มีกันแน่”เขาบอกพลางแสยะยิ้มน่าขนลุกออกมาให้ลี่จูหวั่นใจเล่น ใบหน้าคมคายก้มลงมาจ้องตาเธอ ดวงตาสีทองวาววับราวกับกำลังมองเหยื่อที่ถูกใจ “จะทำอะไร!”ลี่จูเบิกตากว้างเมื่อเขายื่นมือมาใกล้ใบหน้า เริ่มกังวลขึ้นมาเพราะจำได้ว่านี่เป็นวิธีที่เฟยหลงเคยใช้ตรวจดูพลังของเธอในตอนนั้น ปลายนิ้วยาวกำลังจะแตะลงที่หน้าผากของเธออีกแค่นิดเดียว แต่เสียงตะโกนที่ดังขึ้นก็ทำให้ฉางหมิงชะงักและหันกลับไปมองเสียก่อน “หัวหน้าเผ่ามาแล้ว!!”“ฉางหมิง”“ท่านหัวหน้าเผ่า…มาแล้วหรือขอรับ”เขารีบยืดตัวขึ้นและรีบคำนับคนที่เดินเข้ามาหาด้วยท่าทางนอบน้อมทันที “ข้าได้รับข่าวเลยรีบกลับมาก่อนกำหนด เจ้าเตรียมงานเสร็จแล้วหรือ”ชายหนุ่มที่เดินเข้ามาใหม่ถามพลางหันไปมองรอบๆบริเวณอย่างพินิจ เขามีใบหน้าที่หล่อละมุนและดูอ่อนโยนต่างจากผู้ชายในเผ่าลิบลับ เส้