All Chapters of CONTRACT WIFE OF MY COMPANY'S GREATEST RIVAL: Chapter 1 - Chapter 10

14 Chapters

Kabanata 1: Ang Huling Hirit

“This meeting is adjourned. We are sorry, Ms. Mercado, but we cannot take the risk.” Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong pagkatao ni Zabeth Mercado nang banggitin iyon ng Chairman ng Board of Investors. Ang mga salitang iyon ay ang hatol na ikababagsak ng kumpanyang na ipinundar ng kanyang ama ng mahabang panahon at alam niya na dugo't pawis ang inilaan ng kaniyang ama upang maitaguyod at makilala ang kanilang kumpanya. Habang siya ay nakatayo sa harap ng mahabang mesa, at hawak ang folder na naglalaman ng pinakahuling proposal nila. Sa loob ng dalawang oras, ibinigay niya lahat ang kanyang galing, talino, at ang huling baraha na natitira sa kanya. Ngunit kahit binuhos niya lahat ng kaniyang galing at anong gawin niya, ay tila manhid ang mga taong nakaharap sa kanya. “With all due respect, Sir,” pagsagot niya, habang pinipigilan niya ang panginginig ng kaniyang boses. Nanatiling tuwid ang kanyang tindig, matigas ang ekspresyon ng mukha. “Ipinakita ko sa inyo ang proj

Kabanata 2: Harapan ng mga Leon

“You have five minutes, Ms. Mercado. Make it worth my time.” Parang malamig na boses ang bumabasag sa katahimikan ng malaking opisina. Malamig, matigas, at puno ng awtoridad. Nakatayo si Zabeth sa tapat ng napakalaking mesa na gawa sa itim na marmol. Sa kabilang dulo nito, nakaupo si Claudio Sanchez, nakasandal sa kanyang upuan, at nakahalukipkip. Tinitigan siya nito gamit ang mga matang tila nakakabasa ng bawat lihim na itinatago niya. Sa loob ng maraming taon, ito ang lalaking itinuring niyang kaaway. Ang taong laging nauuna sa lahat ng karera. Ang dahilan kung bakit gabi-gabi siyang puyat kakaisip ng estratehiya. At ngayon, nasa teritoryo siya mismo ng leon. Hindi siya nagpatinag. Humakbang siya palapit hanggang sa makarating sa harap ng mesa. Tinitigan niya ito nang diretso sa mata na tila walang kaba. “Hindi ko kailangan ng limang minuto, Mr. Sanchez,” sagot niya, matigas din ang boses. “Kailangan ko lang ng isang segundo para masabi sa’yo na mali ang desisyon ninyong k

Kabanata 3: Ang Kasunduan

“Marry me, Zabeth. And I will save your company. That is my proposal.” Parang natulala sa hangin si Zabeth sa sinabi ni Claudio. Nakatulala lang siya, hindi makapaniwala sa naririnig. Ang lalaking kinatatakutan at kinaiinisan niya, ngayon ay inaalok siya ng isang kasunduan na parang galing sa isang bangungot. “Are you insane?” nanggagalaiting sagot niya. “We hate each other! You are the last person on earth I would ever want to be with!” Tumawa nang mahina si Claudio, sadyang pinaparinig sa kanya ang pang-aasar. Lumapit ito sa kanya at sumandal sa gilid ng mesa, nakahalukipkip habang tinititigan siya. “Hate is just another form of passion, Zabeth,” sagot nito nang may kislap sa mata. “At saka, sino bang nagsabing kailangan nating mahalin ang isa’t isa? This is purely business. A transaction.” Umiling-iling si Zabeth, sinusubukang ayusin ang gulo sa isip. “This is crazy. Kasal ang pinag-uusapan natin! Hindi ito basta kontrata lang na pipirmahan at tapos na!” “Exactly,” sabi

Kabanata 4: Pader na Bakal

“Rule Number One: Never touch my things. And never, ever, enter my room without permission.” Malamig at walang emosyon ang boses ni Claudio habang naglalakad sila sa loob ng napakalaking penthouse. Ito ang magiging tahanan nila simula ngayon. O sa totoo lang, ito ang kulungan na kusa niyang pinasok. Tiningnan ni Zabeth ang paligid. Moderno, mamahalin, at sobrang linis. Pero kahit gaano kaganda ang disenyo, pakiramdam niya ay nasa loob siya ng isang museum na bawal humawak ng kahit ano. Walang buhay. Walang init. Tumigil si Claudio sa gitna ng sala at hinarap siya. Seryoso ang mukha nito, wala ni katiting na ngiti. “Nandito tayo para sa isang layunin lang, Zabeth,” panimula nito, habang nakahalukipkip. “Para panatilihin ang imahe natin sa publiko. Pero sa loob ng apat na pader na ito… strangers tayo. Clear?” Tumaas ang kilay ni Zabeth. Akala niya ba siya lang ang may pride? “Huwag kang mag-alala, Mr. Sanchez. Hindi rin ako komportable na kasama ka sa iisang bubong. Mas gugustuhin

Kabanata 5: Kasal sa Papel

“Do you, Zabeth, take Claudio to be your lawfully wedded husband, for better or for worse, till death do you part?” Parang tinik ang bumara sa lalamunan ni Zabeth nang banggitin ng opisyal ang mga salitang iyon. Nakatayo siya sa harap ng altar, o mas tamang sabihin ay sa harap ng mahabang mesa kung saan nakalatag ang mga dokumento. Walang bulaklak. Walang musika. Walang mga bisita maliban sa mga abugado nila at dalawang saksi. Puro negosyo. Puro pormalidad. Tumingin siya sa katabi niya. Nakasuot ng itim na suit si Claudio, mukhang gwapo at perpekto gaya ng lagi. Pero ang mga mata nito ay malamig, walang emosyon, parang robot na pumipirma lang ng kontrata. For better or for worse... Uulit-ulit iyon sa isip niya. Paano kung puro worse lang ang maranasan nila? Paano kung ang kasalanang ito ang maging kamatayan ng pagkatao niya? “Ms. Mercado?” pagpupumilit ng opisyal. Napalunok si Zabeth. Huminga siya nang malalim at pinilit na ngumiti isang ngiting pilit, ngiting alam ng buong mun

Kabanata 6: Unang Harapan sa Publiko

“Ngayon, asawa mo na ako sa mata ng lahat, kaya huwag ka magkakamali na aalis sa tabi ko kahit isang hakbang lang. Naiintindihan mo ba, Zabeth?” Madiin at walang pasubaling ang boses ni Claudio habang inaayos ang kwelyo ng kanyang suit sa harap ng malaking salamin sa loob ng sasakyan. Nasa tapat na sila ng malaking hotel kung saan gaganapin ang taunang Business Excellence Gala ang kauna-unahang pagpapakita nila bilang mag-asawa sa harap ng buong lipunan at mga kasamahan sa industriya. Nakaupo si Zabeth sa kabilang panig, suot ang isang mahabang pulang damit na humahalik sa sahig, ang buhok ay maayos na nakapusod, at puno ng mamahaling alahas na galing pa mismo sa pera ni Claudio. Tiningnan niya ang repleksyon nito sa salamin, puno ng pagkayamot pero pinipilit na maging kalmado. “Alam ko naman ang trabaho ko, Claudio,” sagot niya nang matigas habang inaayos ang kanyang hikaw. “Hindi mo kailangang paalalahanan ako nang paulit-ulit. Sanay akong humarap sa tao. Sanay akong magpangga

Kabanata 7: Ilusyonado

“Huwag mong isiping may ibang kahulugan ang ginawa ko kanina, Zabeth. Ginawa ko lang ‘yun para hindi masira ang imahe natin. Huwag kang mag-ilusyon na may ibang ibig sabihin ‘yon.” Bumukas nang malakas ang pinto ng penthouse at sabay na pumasok sina Claudio at Zabeth. Tumunog nang malakas ang takong ng sapatos ni Zabeth sa makintab na sahig habang naglalakad siya nang mabilis papunta sa gitna ng sala. Puno ng galit at pagkayamot ang bawat kilos niya. Ang mga salitang binitiwan ni Claudio pagkarating lang nila ay parang tubig na ibinuhos sa apoy ng damdaming nabubuo sa kanya kanina pa. Humarap siya rito, nanginginig ang mga kamay at nagniningning ang mga mata dahil sa halo-halong emosyon galit, pagkadismaya, at isang kirot na hindi niya maipaliwanag. “Imahe lang ba talaga?” balik niya, mataas ang tono, hindi na nagpipigil ng damdamin. “Iyon lang ba talaga, Claudio? Ang lahat ng sinabi mo, ang lahat ng ginawa mo kanina sa harap ng mga tao… proteksyon lang ba para sa kontrata natin?”

Kabanata 8: Ang Nakaraan ni Claudio

“Ang babae sa litrato… siya ang dahilan kung bakit ako natutong maging ganyan kalupit, Zabeth. Siya ang dahilan kung bakit wala nang puwang ang pagmamahal sa buhay ko.” Napahinto si Zabeth sa paghakbang. Sa halip na umakyat patungo sa kanyang sariling silid, napapunta ang mga paa niya sa paanan ng hagdan kung saan nakatayo pa rin si Claudio. Kahit nakatalikod ito, ramdam ni Zabeth ang bigat ng bawat salitang binitiwan nito. Ang boses nito ay hindi na puno ng galit gaya ng kanina, kundi puno ng isang kirot na matagal na nitong kinikimkim sa loob ng mahabang panahon. Dahan-dahang lumingon si Claudio. Ang mukha nito ay seryoso, walang bahid ng dating pang-aasar o kayabangan. Sa halip, nakita ni Zabeth ang lalaking nakatago sa likod ng matibay na pader na matagal na nitong itinatayo isang lalaking sugatan, nag-iisa, at puno ng pangungulila. “Sinabi ko sa’yo kanina na huwag mong himayin ang nakaraan ko,” panimula nito, mababa at paos ang boses habang dahan-dahang patungo pabalik sa kina

Kabanata 9: Gabi ng Usapan

“Bakit ka nandito? Bakit hindi ka bumalik sa kwarto mo matapos mong makita at marinig ang lahat? Hindi ba’t sapat na ang alam mo? Hindi ba’t dapat ay masaya ka na dahil napatunayan mong tama ako na ang nakaraan ko ay laging babalik para saktan ako?” Mahina ngunit puno ng bigat ang boses ni Claudio habang nakatalikod kay Zabeth. Nakaupo ito sa sahig, nakasandal sa pader ng mahabang pasilyo, matapos ang tawag na yumanig sa buong pagkatao niya. Ang tawag na mula sa babaeng akala niya ay hindi na muling makakausap pa kailanman si Ciara. Nakatayo si Zabeth ilang hakbang ang layo, nanginginig ang mga tuhod at puno ng sakit ang dibdib. Hindi siya umalis. Kahit na alam niyang wala siyang karapatang makialam, kahit na alam niyang masasaktan lang siya lalo sa bawat sandaling mananatili siya… hindi niya nagawang umalis. Hindi niya nagawang iwanan ang lalaking ito na sa kabila ng lahat ng yaman at kapangyarihan, ay mukhang napakaiisa at napakahina sa sandaling ito. “Dahil hindi ko kayang umali

Kabanata 10: Panganib sa Kumpanya

“Hindi lang tayo ang may problema ngayon, Zabeth. Mukhang ang mga alon na dulot ng pagbabalik ni Ciara ay umabot na hanggang sa mismong pundasyon ng negosyo natin.” Mabilis ang hakbang ni Claudio habang naglalakad sila sa mahabang pasilyo ng opisina, nakakuyom ang mga kamao at puno ng matinding tensyon ang buong katawan. Kinabukasan na iyon matapos ang gabing puno ng lihim, sakit, at pag-amin. Bagama’t mabigat pa rin ang damdamin nila sa isa’t isa, napilitan silang ibaling muna ang atensyon sa mas mahalagang bagay ang negosyo. Nagmamadali silang pumasok sa pinakamalaking conference room kung saan naghihintay na ang kanilang mga abugado at matataas na opisyal. Nakakalat sa ibabaw ng mahabang mesa ang mga dokumento, ulat, at mga pahayag na tila naglalarawan ng isang paparating na sakuna. “Anong ibig mong sabihin?” mabilis na tanong ni Zabeth habang umuupo sa tabi ni Claudio. Ang puso niya ay nanginginig hindi lang dahil sa kanya-kanyang damdamin nila kundi dahil na rin sa nakikita ni

1 2

SCAN CODE TO READ ON APP