All Chapters of CONTRACT WIFE OF MY COMPANY'S GREATEST RIVAL: Chapter 1 - Chapter 10

“This meeting is adjourned. We are sorry, Ms. Mercado, but we cannot take the risk.” Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong pagkatao ni Zabeth Mercado nang banggitin iyon ng Chairman ng Board of Investors. Ang mga salitang iyon ay ang hatol na ikababagsak ng kumpanyang na ipinundar ng kanyang ama ng mahabang panahon at alam niya na dugo't pawis ang inilaan ng kaniyang ama upang maitaguyod at makilala ang kanilang kumpanya. Habang siya ay nakatayo sa harap ng mahabang mesa, at hawak ang folder na naglalaman ng pinakahuling proposal nila. Sa loob ng dalawang oras, ibinigay niya lahat ang kanyang galing, talino, at ang huling baraha na natitira sa kanya. Ngunit kahit binuhos niya lahat ng kaniyang galing at anong gawin niya, ay tila manhid ang mga taong nakaharap sa kanya. “With all due respect, Sir,” pagsagot niya, habang pinipigilan niya ang panginginig ng kaniyang boses. Nanatiling tuwid ang kanyang tindig, matigas ang ekspresyon ng mukha. “Ipinakita ko sa inyo ang proj

“Marry me, Zabeth. And I will save your company. That is my proposal.” Parang natulala sa hangin si Zabeth sa sinabi ni Claudio. Nakatulala lang siya, hindi makapaniwala sa naririnig. Ang lalaking kinatatakutan at kinaiinisan niya, ngayon ay inaalok siya ng isang kasunduan na parang galing sa isang bangungot. “Are you insane?” nanggagalaiting sagot niya. “We hate each other! You are the last person on earth I would ever want to be with!” Tumawa nang mahina si Claudio, sadyang pinaparinig sa kanya ang pang-aasar. Lumapit ito sa kanya at sumandal sa gilid ng mesa, nakahalukipkip habang tinititigan siya. “Hate is just another form of passion, Zabeth,” sagot nito nang may kislap sa mata. “At saka, sino bang nagsabing kailangan nating mahalin ang isa’t isa? This is purely business. A transaction.” Umiling-iling si Zabeth, sinusubukang ayusin ang gulo sa isip. “This is crazy. Kasal ang pinag-uusapan natin! Hindi ito basta kontrata lang na pipirmahan at tapos na!” “Exactly,” sabi

“Do you, Zabeth, take Claudio to be your lawfully wedded husband, for better or for worse, till death do you part?” Parang tinik ang bumara sa lalamunan ni Zabeth nang banggitin ng opisyal ang mga salitang iyon. Nakatayo siya sa harap ng altar, o mas tamang sabihin ay sa harap ng mahabang mesa kung saan nakalatag ang mga dokumento. Walang bulaklak. Walang musika. Walang mga bisita maliban sa mga abugado nila at dalawang saksi. Puro negosyo. Puro pormalidad. Tumingin siya sa katabi niya. Nakasuot ng itim na suit si Claudio, mukhang gwapo at perpekto gaya ng lagi. Pero ang mga mata nito ay malamig, walang emosyon, parang robot na pumipirma lang ng kontrata. For better or for worse... Uulit-ulit iyon sa isip niya. Paano kung puro worse lang ang maranasan nila? Paano kung ang kasalanang ito ang maging kamatayan ng pagkatao niya? “Ms. Mercado?” pagpupumilit ng opisyal. Napalunok si Zabeth. Huminga siya nang malalim at pinilit na ngumiti isang ngiting pilit, ngiting alam ng buong mun

“Huwag mong isiping may ibang kahulugan ang ginawa ko kanina, Zabeth. Ginawa ko lang ‘yun para hindi masira ang imahe natin. Huwag kang mag-ilusyon na may ibang ibig sabihin ‘yon.” Bumukas nang malakas ang pinto ng penthouse at sabay na pumasok sina Claudio at Zabeth. Tumunog nang malakas ang takong ng sapatos ni Zabeth sa makintab na sahig habang naglalakad siya nang mabilis papunta sa gitna ng sala. Puno ng galit at pagkayamot ang bawat kilos niya. Ang mga salitang binitiwan ni Claudio pagkarating lang nila ay parang tubig na ibinuhos sa apoy ng damdaming nabubuo sa kanya kanina pa. Humarap siya rito, nanginginig ang mga kamay at nagniningning ang mga mata dahil sa halo-halong emosyon galit, pagkadismaya, at isang kirot na hindi niya maipaliwanag. “Imahe lang ba talaga?” balik niya, mataas ang tono, hindi na nagpipigil ng damdamin. “Iyon lang ba talaga, Claudio? Ang lahat ng sinabi mo, ang lahat ng ginawa mo kanina sa harap ng mga tao… proteksyon lang ba para sa kontrata natin?”

“Bakit ka nandito? Bakit hindi ka bumalik sa kwarto mo matapos mong makita at marinig ang lahat? Hindi ba’t sapat na ang alam mo? Hindi ba’t dapat ay masaya ka na dahil napatunayan mong tama ako na ang nakaraan ko ay laging babalik para saktan ako?” Mahina ngunit puno ng bigat ang boses ni Claudio habang nakatalikod kay Zabeth. Nakaupo ito sa sahig, nakasandal sa pader ng mahabang pasilyo, matapos ang tawag na yumanig sa buong pagkatao niya. Ang tawag na mula sa babaeng akala niya ay hindi na muling makakausap pa kailanman si Ciara. Nakatayo si Zabeth ilang hakbang ang layo, nanginginig ang mga tuhod at puno ng sakit ang dibdib. Hindi siya umalis. Kahit na alam niyang wala siyang karapatang makialam, kahit na alam niyang masasaktan lang siya lalo sa bawat sandaling mananatili siya… hindi niya nagawang umalis. Hindi niya nagawang iwanan ang lalaking ito na sa kabila ng lahat ng yaman at kapangyarihan, ay mukhang napakaiisa at napakahina sa sandaling ito. “Dahil hindi ko kayang umali