Kabanata 3: Ang Kasunduan

“Marry me, Zabeth. And I will save your company. That is my proposal.”

Parang natulala sa hangin si Zabeth sa sinabi ni Claudio. Nakatulala lang siya, hindi makapaniwala sa naririnig. Ang lalaking kinatatakutan at kinaiinisan niya, ngayon ay inaalok siya ng isang kasunduan na parang galing sa isang bangungot.

“Are you insane?” nanggagalaiting sagot niya. “We hate each other! You are the last person on earth I would ever want to be with!”

Tumawa nang mahina si Claudio, sadyang pinaparinig sa kanya ang pang-aasar. Lumapit ito sa kanya at sumandal sa gilid ng mesa, nakahalukipkip habang tinititigan siya.

“Hate is just another form of passion, Zabeth,” sagot nito nang may kislap sa mata. “At saka, sino bang nagsabing kailangan nating mahalin ang isa’t isa? This is purely business. A transaction.”

Umiling-iling si Zabeth, sinusubukang ayusin ang gulo sa isip. “This is crazy. Kasal ang pinag-uusapan natin! Hindi ito basta kontrata lang na pipirmahan at tapos na!”

“Exactly,” sabi ni Claudio at kinuha ang isang makapal na folder mula sa kanyang mesa. Inilapag nito iyon nang malakas. “Kaya nga magiging kontrata ito. Lahat ilalagay natin sa papel. Walang halong emosyon. Walang halong gulo.”

Binuksan ni Claudio ang folder at ipinakita sa kanya ang mga dokumento. Nakasulat doon, MARRIAGE SETTLEMENT AGREEMENT.

Nanlaki ang mata ni Zabeth. “Pinaghandaan mo ito?”

“Always prepared, darling,” ngisi nito. “Nang pumasok ka sa pinto ko, alam kong may kailangan ka. At alam ko ring may kailangan din ako.”

Umupo si Claudio at inaya siya. “Umupo ka. Pag-usapan natin ang terms. Straightforward lang ito.”

Napabuntong-hininga si Zabeth at dahan-dahang umupo. Alam niyang wala na siyang ibang choice. Kung tatanggi siya, babalik siya sa opisina na may dalang balitang tuluyan nang sarado ang kumpanya. Kailangan niyang lunukin ang pride niya. Kahit gaano pa kasakit.

“Sige,” sabi niya, matigas ang boses. “Sabihin mo ang kondisyon mo. Pero alam mong hindi ako basta-basta papayag sa mga gusto mo lang.”

Tumaas ang kilay ni Claudio, tila humahanga sa tapang niya kahit nasa ilalim na siya.

“Good. I like it when you fight back,” sabi nito. “Pero ngayon, makinig ka. Ito ang plano.”

Hinila nito ang dokumento palapit kay Zabeth.

“Una, Magpapakasal tayo sa lalong madaling panahon. Civil wedding lang. Pormal pero simple. Sapat para makita ng publiko at ng investors na legitimate tayo.”

“Pangalawa, Sa mata ng mundo, kami ang pinakamalakas na couple. Perfect couple. United front. Pero sa loob ng bahay… strangers tayo. Separate lives. Separate rooms. Walang pakikialam sa gamit o schedule ng isa’t isa.”

Napakunot-noo si Zabeth. “Separate rooms?”

“Of course,” sagot ni Claudio na parang obvious lang. “I don’t want you thinking na may aasahan kang something more. Strictly professional. Strictly no touching unless needed for the cameras.”

Kumirot ang pride ni Zabeth pero tinanggap niya iyon. Mas okay nga iyon para sa kanya. Ayaw niya ring mahawakan siya nito.

“Pangatlo,” dagdag ni Claudio, mas naging seryoso ang boses. “Ang kontrata na ito ay tatagal lang hanggang sa makuha at maipatupad natin ang Global Project. Once the deal is sealed and secured… we get divorced. Agad. Walang tanong-tanong.”

Nanlaki ang mata ni Zabeth. “So… it’s temporary?”

“Everything is temporary, Zabeth,” malamig na sagot nito. “Pero habang magkasama tayo, ikaw ang Mrs. Claudio Sanchez. You carry my name. And with that name… comes the power and protection you need to save your dying company.”

Tinitigan ni Zabeth ang mga salita sa papel. Save your dying company. Tama ito. Ito lang ang paraan.

“At ano ang makukuha mo rito?” tanong niya, hindi makapaniwala na ibibigay lang nito ang lahat ng iyon nang ganoon kadali. “Bakit mo gagawin ito? Anong kapalit?”

Ngumisi si Claudio, isang ngising puno ng katalinuhan at ambisyon.

“Simple lang. Kapag pinakasalan kita, pinagsasama ko ang lakas ng Sanchez Group at Mercado Inc. Walang kompetisyon. Walang kalaban. Magiging monopoly kami sa industriya. At higit sa lahat… ang image na power couple ang kailangan ng mga international clients. They love stability. They love unity. At makikita nila iyon sa atin.”

Humarap ito nang tuluyan sa kanya at hinawakan ang kamay niya sa ibabaw ng mesa. Madiin pero hindi marahas.

“Kikita ako ng bilyon-bilyon dito, Zabeth. At ikaw… mabubuhay ang pangarap ng tatay mo. Win-win situation.”

Natahimik si Zabeth. Tama ang lahat ng sinabi nito. Logical. Practical. Pero… pakiramdam niya ay ibinebenta niya ang sarili niya. Ibinebenta niya ang pangalan niya sa taong kinamumuhian niya.

“Maraming bagay ang pwedeng maging mali dito,” bulong niya. “Paano kung magkagulo? Paano kung hindi tayo magkasundo?”

“Then we stick to the contract,” putol ni Claudio. “Rules are rules. Kung susunod ka, magiging maayos ang lahat. Pero kung susuway ka… Zabeth, you don’t want to see me angry. Lalo na kapag ako ang may hawak ng leeg ng kumpanya mo.”

Banta iyon. Malinaw iyon. Pero sa likod ng banta, may alok ng kaligtasan.

Tinitigan siya ni Claudio nang matagal. “So? Ano? Deal or no deal?”

Nanginginig ang kamay ni Zabeth habang inaabot ang panulat na iniaabot nito. Isang hakbang ito na hinding-hindi na niya maibabalik. Kapag pinirmahan niya ito, magbabago na ang buong buhay niya.

Magiging asawa siya ng kaaway.

“Mr. Sanchez,” panimula niya, pilit na pinatatag ang boses. “Alam mong hindi ako basta-basta magpapatalo. Kapag pinirmahan ko ito, hindi ibig sabihin na nasakop mo na ako. Ginagawa ko ito para sa kumpanya.”

“Of course,” ngisi ni Claudio. “I never thought otherwise.”

Dahan-dahang idinikit ni Zabeth ang ballpen sa papel. Huminga siya nang malalim. Isipin mo ang mga empleyado. Isipin mo ang Ama mo.

“Pero may kondisyon ako,” sabi niya bago pumirma.

Tumaas ang kilay ni Claudio. “Go on.”

“Walang magmamay-ari sa akin. Kahit sa kontrata pa,” mariin niyang sabi. “At kapag natapos na ang oras na ito… hihiwalay ako nang malinis. Walang habulan. Walang drama.”

“Agreed,” mabilis na sagot ni Claudio.

Pinirmahan ni Zabeth ang pangalan niya. Zabeth Mercado. O sa ngayon… malapit nang maging Zabeth Sanchez.

Nang matapos siya, kinuha ni Claudio ang papel at pinirmahan din iyon nang mabilis, parang may nagmamadali. Nang matapos ito, inilapag nito ang panulat at tumingin sa kanya nang may kakaibang ningning sa mata.

Tumayo ito at lumapit sa kanya. Hinawakan nito ang bewang niya at hinila palapit sa kanya, dahilan para mabigla siya sa gulat.

“Now that we are bound by law…” bulong ni Claudio, malapit sa labi niya. Ang amoy nito ay nakalalasing, ang init ng katawan ay nakakagulo ng isip.

Tinitigan siya nito sa mata, puno ng dominasyon.

“Welcome to your new life, Mrs. Sanchez.”