All Chapters of เพื่อนร้ายองศารัก: Chapter 11 - Chapter 20

“ไว้ดูกับมึง” คำตอบทันใจที่สุด องศายักคิ้วพร้อมแสดงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เพื่อนสนิท“บ้า ดูคนเดียวไปเถอะ” ทะลึ่งที่สุดก็องศาคนหน้าด้านนี่แหละ แม้ว่าเธออยากดูเหมือนกัน คงไม่ใช่กับไอ้เพื่อนสนิทโคตรทะลึ่งคนนี้แน่นอน“กูว่าในรถแม่งก็เสียวนะ โดยเฉพาะเอา” องศาลูบพวงมาลัยรถ เว้นช่วงคำพูดจนออมหันมาสนใจอยากฟัง “กับมึง”“ไอ้เหี้ยนี่! แม่ง” กัดฟันกรอด มือกำแน่น เธอรู้ว่าเขาชอบแกล้งยั่วโมโห ทว่าไม่คิดว่าถึงขั้นนี้ ขั้นที่ว่าอยากจับเธอเอาในรถออมสูดลมหายใจเข้า ปล่อยออกยาว ๆ ซึ่งทำให้องศายกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ หญิงสาวนั่งนิ่งข่มอารมณ์ไว้ แต่ก็อยากด่าเพื่อนสนิทให้หายแค้นใจอีกรอบ“ไอ้สาระ...”ก่อนที่คำพูดด่านั้นจะสุด เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาระหว่างนั้น ดึงสติออมให้สนใจ เมื่อรายชื่อคนโทรมานั้นเป็นแฟนตัวเอง ส่งผลให้ใจเย็นลง เผยยิ้มหวานออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ กระนั้นรวมด้วยดวงตากลมโตภายใต้แว่นนั้นก็ดูมีความสุข“ทีกับกูทำหน้าเหมือนเป็นศัตรู”“มึงไม่ใช่แฟนกู”“เลิกกับมันดิ๊”“เงียบ” ออมถลึงตาสั่งห้ามให้เขาหยุดพูด กลัวว่าแฟนเธอจะได้ยินแล้วเข้าใจผิด“ฮัลโหลนีล”ท่าทางจริงจังทำเอาชายหนุ่มยอมสงบปาก แต่อย่างอื่นไ

“กูดันชอบเดินใกล้ มึง ด้วยดิ” คำพูดหยอกเย้าแฝงความตั้งใจอยู่ในนั้น เน้นประโยคจัง ๆหญิงสาวเม้มปากแน่นจนแก้มบุ๋มสองข้าง สายตาเลิ่กลั่กไม่ยอมสบตากับองศา รอจนกว่าประตูลิฟต์เปิดออกแล้วแจ้นถึงหน้าห้องราวกับใส่เกียร์หมาองศาหลุดขำออกมาลั่นลิฟต์ เสียอาการจนทนไม่ไหวสินะถึงแจ้นตัวไม่คิดชีวิต เวลาออมเขินแล้วมันน่ารักดี เวลาด่าก็น่าหมั่นไส้ ปากเล็กนิดเดียวอัดคำพูดมากมาย หากได้จูบปิดปากตอนด่า เขาคงเสียการควบคุมแน่นอน ริมฝีปากยกยิ้มก่อนสาวเท้าหนามายืนด้านหลังคนตัวเล็กหญิงสาวกำลังไขกุญแจเพื่อเข้าห้อง ด้วยความที่เธอยังสั่นกับคำผวนเมื่อกี้เลยเสียบผิดเสียบถูก พอไขได้แล้วก็เปิดประตูรีบวางของลงบนโต๊ะกลางโซฟา“มึงปวดไม่ใช่เหรอ เข้าห้องน้ำดิ๊ จะได้กลับ”ไม่ทันที่องศาวางกล่องลง หญิงสาวเจ้าของห้องรีบเอ่ยขึ้นมาทันที เธออยากให้เขากลับคอนโด เพื่อที่ตัวเองจะได้พักผ่อนด้วยการแก้ผ้าเดินทั่วห้องอย่างสบายใจ“ตูดกูไม่ทันแตะโซฟารีบไล่จัง กูแบกของให้มึงหนักจนแขนชา นอกจากน้ำไม่ยกให้ดื่มแถมไล่กลับ ใช้งานเสร็จก็ถีบหัวส่ง”องศาบ่นร่ายยาว แทนที่เขาจะนั่งพักตามที่ว่า สรุปทำตัวเป็นนักสืบคอยสอดส่องสายตามองหาอะไรบางอย่างผิดแป

“ดีดิ เดี๋ยวหกโมงนีลจะมา มึงก็กลับคอนโดตัวเองได้แล้ว”ออมเดินมาปลายเตียง กอดอกมองร่างสูงที่ไม่ยอมลุกขึ้นออกจากที่นอนเธอ ผ้าห่มยับเยินไม่พอ หมอนกระจัดกระจายอีก มันนอนหรือทำสงครามบนเตียงกันแน่ มือสวยหยิบหมอนไว้ที่เดิม ดึงผ้าห่มมาพับเก็บข้าง ๆ“รีบไล่กูจริงๆ หรือกลัวว่าไอ้นั่นขึ้นมาเห็นมึงกับกูอยู่ด้วยกัน” องศายักคิ้วข้างหนึ่ง เขานั่งบนเตียง เธอยืนข้างเตียงตรงหน้าร่างสูงพอดี มันเป็นภาพที่ใครเห็นแล้วอดสงสัยไม่ได้“กูไม่ได้กลัว เพราะกูต้องลงไปข้างล่าง ซึ่งขึ้นรถไปผับเลย ฉะนั้นมึงควรกลับห้องได้ละ กูจะได้ล็อกห้อง”องศาได้ยินแบบนั้นก็โล่งอกนึกว่าจะชวนกันขึ้นมาบนห้อง หากเป็นแบบนั้นเขาไม่ยอมกลับเด็ดขาด โดนด่าก็ยอม เพราะเขากลัวไอ้นีลทำมิดีมิร้ายกับเพื่อนสนิทเขา“อ๋อ มีอะไรกินบ้าง กูหิว ทำให้หน่อยกูให้หนึ่งพัน”ชายหนุ่มหย่อนขาลงจากเตียงรีบถามหาของกิน เพื่อถ่วงเวลาให้ได้มากที่สุด หาเรื่องให้เธอด่าเล่นก็ได้ เขาไม่รอให้ออมได้เปล่งเสียงด่า หนีเข้าห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัวก่อนออมได้ยินแล้วความโมโหกลับเบาลง ได้พันหนึ่งพันอยู่ได้หลายวันสบาย เธอหาอะไรทำง่าย ๆ ในเวลาสั้น ๆ ของสดในห้องครัวก็มีอยู่ ต้มบะหมี่แล

“เรื่องมาก” ถึงจะบ่นออกมาแต่ก็ยอมนั่งเฝ้าองศากินบะหมี่ต้มที่เธอทำให้ ในขณะเดียวกัน ต้นขาทั้งสองเกี่ยวบิดแน่นจนนั่งไม่ค่อยติดเก้าอี้“มึงเป็นอะไร นั่งบิดไปมาปวดฉี่ก็ไปเข้าห้องน้ำ”“เออก็ได้ ถ้ากินเสร็จแล้วก็กลับได้เลย”“ไม่” องศาตอบแบบไม่คิดก่อนพูด เห็นแผ่นหลังบอบบางเดินหายเข้าห้องน้ำไว ๆออมเข้าห้องน้ำจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ทั้งกางเกงในและนอกถูกถอดใส่ตะกร้า ยิ่งกว่านั้นน้ำเธอเยอะมาก เหนียวใสจนนึกเขินแก้มแดง บ้าที่สุด! มีอารมณ์ได้ไง? เธอเร่งทำเวลาทำความสะอาดและหากางเกงใส่ใหม่ให้เข้ากับเสื้อ ก่อนจะออกมาห้องครัวแล้วเห็นองศายังอยู่“ยังไม่เสร็จอีกเหรอ”“แล้วมึงอะ เปลี่ยนกางเกงทำไม” องศาเลิกคิ้วถามเพื่อนตัวเล็ก กางเกงตัวเดิมสีซีดกว่าตอนนี้ จะว่าเขาช่างสังเกตก็ไม่ปฏิเสธ“กูทำเปียกน้ำอะ เลยต้องเปลี่ยน”“เหรอ เปียกน้ำในห้องน้ำ หรือน้ำมึง?”“ทุเรศว่ะ รีบกลับได้ละ ก่อนที่กูทนไม่ไหวไล่ตีมึงด้วยไม้หน้าสาม” ยิ่งอยู่ยิ่งลามกกันใหญ่ ให้เธอยอมรับว่าใช่ น้ำกูเองคงบ้าไปแล้ว“คำก็ไล่ สองคำก็ไล่ กูกลับก็ได้ มึงลงไปส่งกูที่รถหน่อย”องศาไม่ยอมลากลับง่าย ๆ ยังคงราวีไม่เลิก จนหญิงสาวคนสวยถอนหายใจซ้ำ ๆ กับเ

“นั่งนี่ก็ได้ครับ ส่วนตัวดี” นีลนั่งลงแล้วจับมือออมมานั่งข้าง ๆ ชายหนุ่มยิ้มดีใจที่เธอตอบตกลงมาเที่ยวผับด้วยกันครั้งแรก หลังจากที่รบเร้ากันมานาน คิดว่าคืนนี้ต้องให้คุ้มกับการรอ“บรรยากาศมันก็ดีนะ แออัดไปหน่อย” ชั้นหนึ่งสำหรับพื้นที่ธรรมดา ผู้คนมากมายจนรู้สึกแออัด แต่ดีตรงที่ว่าไม่ร้อนเพราะเรื่องปรับอากาศมันทั่วถึงมือหนาของนีลวางไว้บนหน้าขาเรียว ออมสะดุ้งเล็กน้อยเพราะกำลังดื่มอยู่ แต่ก็ส่งยิ้มผ่านสายตาหยีเล็กลง เธอจิกเกร็งตัวเมื่อฝ่ามือนั้นลูบไล้แผ่วเบา รู้สึกไม่คุ้นกับความรู้สึกแบบนี้เอาซะเลย ราวกับว่าใจเธอยังไม่ค่อยนิ่งยังคงว้าวุ่นตลอดเวลาในใจเกิดการเปรียบเทียบทำไมกับองศาเธอถึงไว้ใจ กับนีลถึงได้กังวล อาจเพราะกับเพื่อนรู้จักมานานถึงชอบพูดทะลึ่งแต่ไม่เคยล่วงเกิน กับแฟนที่พึ่งรู้จักไม่นาน ลูบทีสะดุ้งสั่นทั้งตัว“พี่เป็นอะไรรึเปล่าครับ เหมือนตัวสั่นนิดหน่อย”“เปล่าจ้ะ เหล้าเข้มดีนะเกือบกลืนไม่ลงน่ะ” ออมชวนคุยเรื่องอื่น ยกแก้วตามด้วย สายตาของนีลมองเธอแปลกกว่าปกติ หวานเยิ้มราวกับจะจับเธอกลืนลงท้อง คืนนี้เธอจะรอดจากน้ำมือของแฟนหนุ่มรึเปล่า เรื่องแบบนั้นเธอไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาก่อนเลย