“ข้าไม่เคยลืมญาติพี่น้องเจ้าค่ะ” ซูเหมยฮัวตอบ ยิ้ม ๆ คล้ายไม่สะทกสะท้านกับคำพูดเสียดสีของป้าหก“แต่สำหรับบางคนที่เป็นแค่คนรู้จักข้าก็ไม่จำเป็นต้องจำใส่หัวให้หนักสมอง”ป้าหกหน้าตึงไปวูบหนึ่ง แต่รีบปรับสีหน้าเป็นยิ้มเยาะ“ปากดีจริงนะซูเหมยฮัว... ระวังเถอะ หัวเราะทีหลังดังกว่า เฮอะ! รู้หรือยังว่าข่าวใหญ่ประจำหมู่บ้านวันนี้คืออะไร?”ซูเหมยฮัวเลิกคิ้ว “ข่าวอะไรหรือเจ้าคะ? หมู่บ้านใครตกลูก หรือไก่บ้านใครหาย? หรือใครจูงกระบือท่านไปกินหญ้า”“ไม่ใช่!” ป้าหกสะบัดหน้าเชิดขึ้นน่ากลัวจะคอเคล็ด “ข้าเพิ่งกลับมาจากในเมือง ได้ยินมาว่าจ้าวเหวินเป่าสามีเจ้า... อ้อไม่ใช่ ๆ ต้องเรียกอดีตสามีสินะ... เขากลับมาแล้ว!”ซูเหมยฮัวนิ่งไปนิดหนึ่ง จ้าวเหวินเป่า... พี่ชายคนโตของจ้าวฝู คนที่หายหน้าไปนานหลายปี เดินทางไปสอบที่เมืองหลวงไกลพันลี้ ผ่านไปสี่ปีไม่เคยส่งข่าวกลับ มาครั้งนี้จะมีสิ่งใดหรือไม่นะแม้ในใจครุ่นคิดแต่สีหน้านางกลับไม่เปลี่ยนสักนิด ทั้งไม่ดีใจหรือเสียใจกลับรู้สึกเฉย ๆ และไม่อยากจะเกี่ยวข้อง“แล้วเกี่ยวอะไรกับข้า?”“แหม... ก็เขากลับมาพร้อมเงินทองมากมายน่ะสิ!” ป้าหกใส่ไข่เพิ่มสีสัน “เห็นว่าใส่ชุดผ้าไหม
Last Updated : 2026-05-06
LOGIN
