All Chapters of ตัวร้ายอย่างข้าไม่ขอเป็นฮองเฮา: Chapter 41 - Chapter 50

จางหยูเฟยไม่เข้าใจอารมณ์ของคนบนร่างเลย แต่ตอนนี้นางไม่สามารถปกป้องตัวเองได้อีก เมื่อเหลือแต่ร่างกายเปล่าเปลือยให้ฮ่องเต้จอมเกเรได้ตักตวงความสุขจากเรือนกายคิดแล้วน่าโมโห นางเคยอวดโฉมให้เขาดูครั้งหนึ่งตอนอาบน้ำที่จวน ตอนนั้นนางไม่รู้จึงทำเรื่องน่าละอายลงไป“เจ้าต้องเป็นของข้าคนเดียวหยูเฟย คนเดียวตลอดไป แม้แต่ชาติหน้าข้าก็จะจองเจ้าไว้”สุรเสียงหนักแน่นตรัสไปแล้ว ฮั่นหลิวตี้ยังคิดว่าเหตุใดพระทัยถึงหนักแน่นต่อหลานสาวฮองเฮาผู้นี้นัก พร้อมกับพระโอษฐ์ที่จูบซุกซนไปทั่วใบหน้า ลากลงมาตามลำตัวขาวเนียน ทำให้จางหยูเฟยสั่นสะท้าน นางไม่เคยรู้ว่าบุรุษสตรีเวลาทำเรื่องรักๆ ใคร่ๆ แบบนี้ จะให้ความรู้สึกแปลกประหลาดได้ถึงเพียงนี้ที่ใดบนกายนางที่ลิ้นชุ่มชื้นลากไปถึง นางก็แอ่นกายหยัดขึ้นด้วยความวูบไหว“ฝ่าบาท... หม่อมฉันกลัว” นางไม่รู้ว่ากลัวอะไร แต่รู้ว่าร่างกายคล้ายล่องลอยอยู่ในความฝัน สัมผัสอุ่นร้อนที่แนบชิดลงมาทำให้นางผวาเบาๆ แล้วรู้สึกว่าร่างกายคล้ายจะหักเป็นสองท่อน“เจ็บเพคะ”“ไม่ต้องกลัว ข้าจะทำช้าๆ”

อีกฟากหนึ่ง สถานที่ที่ซารังอยู่นั้นเป็นเรือนพักขนาดกลาง ทันทีที่เกี้ยวของจางหยูเฟยไปถึงเรือนหลังหนึ่ง ซึ่งได้ยินนางกำนัลพูดว่าเป็นที่อยู่ขององครักษ์เฉินเจิ้นเทียน คนสนิทของฮ่องเต้สาวใช้ที่พักอยู่ในเรือนต่างรีบมาทำความเคารพ อันฉีจึงเข้าไปจัดการแจ้งเรื่องที่มาในวันนี้ ก่อนจะกลับมาเชิญให้จางหยูเฟยลงจากเกี้ยวซารังได้ยินจากนางกำนัลที่เข้ามาบอกว่าจางหยูเฟยมาพบ เด็กน้อยจึงรีบวิ่งออกมาทันที“คุณหนูเจ้าขา ซารังคิดถึงคุณหนู”“ระวังหน่อยซารัง ข้าก็คิดถึงเจ้าเหลือเกิน” จางหยูเฟยกอดแม่จอมซนเอาไว้แน่น“คุณหนู ซารังคิดถึงคุณหนูมากเลยเจ้าค่ะ มากที่สุดในโลก คุณหนูมารับซารังกลับจวนใช่ไหมเจ้าคะ”จางหยูเฟยก้มลงไปยีผมเด็กน้อยเบาๆ ด้วยแววตาเอ็นดู แล้วพูดเสียงนุ่มหวาน นางอยากจะมารับเหลือเกิน แต่รู้ดีว่าฮ่องเต้ยังไม่พระราชทานอนุญาต ฮ่องเต้ต้องการให้ซารังน้อยอยู่กับเฉินเจิ้นเทียนไปก่อน นางไม่เข้าใจเหตุผลเหมือนกัน แต่เมื่อได้เห็นว่าเด็กน้อยในปกครองอยู่ดีมีสุข ดูอ้วนท้วนกว่าเดิม ก็เบาใจไปหลายส่วน“ซาร

“พระสนมเซียวฟูเหรินคงไม่ได้ตั้งใจทำร้ายหม่อมฉัน โทษทัณฑ์ครั้งนี้ฝ่าบาทอย่าลงโทษพระสนมถึงขั้นนี้เลยเพคะ นางคงเสียใจมาก”“เจ้าอย่าเข้าข้างนางให้มาก นอกจากนางจะพูดจาใส่ร้ายเจ้า นางยังใส่ร้ายฮองเฮาจางเชี่ยนเสวี่ยทั้งที่ไม่มีหลักฐานอีกด้วย ความผิดของนางมีหลายข้อ ข้าก็รอให้นางปรับตัว แต่นางก็ไม่รู้ตัว ในเมื่อไม่รู้ตัวสักที เก็บไว้ต่อไปก็รังแต่สร้างความหนักใจให้ข้า รังแกสนมอื่นๆ เหิมเกริมกับว่าที่...” ฮั่นหลิวตี้หยุดพูดปล่อยให้นางคิดเองเหล่าพระสนมพระชายานางอื่นเห็นฮ่องเต้ให้ท้ายหลานสาวฮองเฮา พวกนางไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ทุกคนก้มหน้านิ่งไม่กล้าเอ่ยความเห็นใดๆ ออกมาอีกเลย ตอนนี้พวกนางรู้แล้วว่าใครกันที่เป็นคนสำคัญในใจของโอรสสวรรค์ หากอยากอยู่อย่างมีความสุข ก็ไม่ควรไปยุ่งกับจางหยูเฟยฟากเซียวอู่เว่ยเจ็บแค้นเสียใจ ทว่าไม่กล้าปากแข็งเรื่องจางเชี่ยนเสวี่ย เพราะโอรสสวรรค์คงสืบเรื่องราวมาหมดแล้ว ทางเดียวคือทำใจดีสู้มังกร ยอมถอยไปก้าวหนึ่ง“หม่อมฉันรู้ตัวแล้วเพคะฝ่าบาท ให้อภัยหม่อมฉันสักครั้งด้วยเถิดเพคะ”“เจ้าสำนึกได้จร

ฮั่นหลิวตี้สะดุดคำพูดของนางคำหนึ่ง “คันฉ่องเช่นนั้นหรือ”“ใช่เพคะ”แต่ก่อนที่ฮั่นหลิวตี้จะพูดต่อ เสียงเว่ยกงกงก็เข้ามากระซิบ “เหล่าพระชายาพระสนมมากันครบแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ฮั่นหลิวตี้หันไปยิ้มให้กำลังใจจางหยูเฟย “ข้ามีอะไรจะให้เจ้าดู แต่ต้องหลังจากผ่านเรื่องสำคัญนี้ไปก่อน” ฮั่นหลิวตี้บอกพร้อมกับส่งยิ้มไปให้ ก่อนพระพักตร์จะกลับไปนิ่งขรึมตามเดิมเหล่าพระชายาพระสนมเข้ามาในตำหนักแล้วก็ยืนอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ พวกนางรอฟังข่าวสำคัญด้วยท่าทีนิ่งสงบ ทั้งที่ภายในใจกำลังร้อนเป็นไฟ เพราะรู้แล้วว่าคุณหนูจางหยูเฟยคนงามเป็นผู้ที่กุมพระทัยของฝ่าบาทไว้ได้ มีข่าวเล็ดลอดออกไปว่านางจะถูกผลักดันขึ้นไปสู่ตำแหน่งสำคัญที่สุดของวังหลัง“วันนี้ข้าเรียกพวกเจ้ามารวมตัวกันด้วยเรื่องสำคัญสองเรื่อง เรื่องที่หนึ่ง ข้าจะแต่งตั้งจางหยูเฟยเป็นฮองเฮา และเรื่องที่สอง ข้าคิดว่าหลังจากแต่งตั้งฮองเฮาแล้ว ข้าจะลดการรับสนมลง เพราะสิ้นเปลืองงบประมาณในท้องพระคลังไปมาก หลายตำหนักฟุ่มเฟือยเกินความจำเป็น เวลานี้ข้าจะเปิดโอกาสให้พวกเจ้า หากพวกเจ้า

“ลูกไม่พร้อมดูใจกับเทพสมุทร ลูกไม่ชอบพวกเทพบ้าตำราเพคะ”“เช่นนั้นเจ้าชอบพวกเทพบ้าพลังหรือ” ที่เห็นว่ารูปงาม เก่งฉกาจ นั้นก็มีเทพสงคราม ทว่าเง็กเซียนฮ่องเต้กลับไม่คิดจะแนะนำ“พวกเทพบ้าพลัง เจ้าอย่าเอามาเป็นคู่ครองเลย วันๆ เอาแต่ยกทหารฟ้าออกไล่ล่าปราบมาร ลูกคงหาความสุขไม่ได้ หรือว่าเจ้ามีใครในใจแล้ว”พระธิดาน้อยองค์ที่เจ็ดเอ่ยกลับอย่างฉับพลัน “ไม่มีเพคะ ลูกไม่ได้ชอบใครทั้งนั้น ลูกอยากอยู่กับเสด็จพ่อไปนานๆ ไม่อยากรีบแต่งงานเพคะ”“พี่ๆ ของเจ้าทั้งหกก็แต่งไปหมดแล้ว เหลือแต่เจ้า แต่เอาเถอะ ในเมื่อเป็นความต้องการของเจ้า พ่อจะไม่บังคับเจ้าก็ได้”“ขอบพระทัยเพคะ”นางตอบแล้วรู้สึกว่าหัวใจพลันเต้นแรง นึกไปถึงเทพสงครามผู้นั้น เขาช่วยชีวิตนางไว้ หากต้องแต่งงานกับพวกเทพบ้าตำรา นางขอแต่งให้เขาดีกว่าภาพความฝันเลือนราง เมื่อจางหยูเฟยสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมาจากภวังค์ นางเห็นฮั่นหลิวตี้นั่งอยู่ที่เก้าอี้ ในมือมีหนังสือเล่มหนึ่งอยู่“ฝ่าบาทไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยบ้างเลยหรือเพ