جميع فصول : الفصل -الفصل 140

"MOM, bakit ayaw niyong sabihin kay Daddy itong gagawin mong pag donate ng bone marrow kay Lindon?" Tila hirap ang kalooban na tanong ni Edlyn sa ina. Ang pamangkin ay may suot na headset kaya alam niyang hindi sila naririnig."Kilala mo ang daddy mo, tiyak na hadlangan niya ang gagawin ko dahil maapiktohan ang kalusugan ko." Nagpapaunawa ang mga titig ni Tanya sa anak. Alam niyang maaring sisihin ang anak niya ng lahat dahil sa gagawin niya pero buo na ang pasya niya at mas mahalaga ang buhay ng apo niya ngayon.Malungkot na napabuntonghininga si Edlyn at ginagap ang palad ng ina. Masaya siya na magkaroon na ng donor ang pamangkin. Pero kapalit naman niyon ay maaring malagay sa piligro ang buhay ng ina nila ni Camela. Ayaw niyang mawala ang ina pero may punto naman ito na mas mahalaga ang buhay ng batang inosinte kaysa matanda. Ang hirap mamili dahil parehong mahal ni Edlyn sa buhay ang involved. Isa pa ay hindi lalo kakayanin ng kunsesnya ng ina niya kapag hindi nito nailigtas ang

Kinabukasan ay maagang umalis si Camela ng hospital at nagkaroon ng ubo si Ralph. Kailangan niyang personal na makita ang kalagayan ng anak kahit pa inaalagaan ito nila Edlyn. Dala marahil na magkasundo na paglabas at punta sa hospital kaya nagkaroon din ito ng sakit."Huwag kang mag alala kay Lindon at narito ako." Niyakap ni Rashed ang dalaga. Kung puwede lang na hatiin ang katawan niya at siya lahat ang kumilos ay ginagawa na niya. Napabuntonghininga si Camela at malungkot na tumango. Kahit papaano ay napagaan ang mga alalahanin niya dahil may katuwang na sa pag alaga sa mga anak. Alam niyang hindi matatakot si Lindon na iwan niya roon dahil kasama ang ama. "Salamat, tawagan mo ako kung may problema dito." Gumanti siya ng yakap sa binata. Kailangan nila ang isa't isa ngayon at magkasundo sa lahat ng bagay. Tumango si Rashed at hinatid ang dalaga hanggang labas lang ng pintuan. Ayaw nitong ihatid niya hanggang sasakyan at baka umano magising bigla si Lindon at walang maiwan sa si

"Nag-usap kami kahapon. Sorry pero hindi pa ako handang patawarin siya. Sa ngayon ay puwede niyang makita at mayakap ang kambal, hanggang doon lamang."Nakakaunawang tumango si Rashed. Nagpasalamat pa rin siya sa dalaga dahil binigyan nito ng pagkakataon na mayakap ng ina niya ang anak nila. Tama lang na nailigpit na nila ang pinagkainan nang dumating ang ina.Pagkapasok ni Clarissa sa silid ay agad natuon ang tingin niya sa dalawang batang lalaki. Ang cute ng mga ito at ganoon din ang mukha ni Rashed noon bata pa ito. Pinigilan niya ang sariling maluha at baka magtaka ang kambal lalo na si Ralph na nakilala na siya kahapon. Nanatili lang si Rashed sa kinaupuan at hinayaang si Camela ang magpakilala sa ina sa kambal."Lindon, anak, may bisita ka," tawag ni Camela sa anak.Sabay na naptitig ang kambal sa ginang na bagong dating. "Hello po!" Nakangiting kumaway si Lindon sa ginang. Si Ralph at nakatingin lang sa ginang at mukhang hindi na nangilala kung sino ang bisita ng kapatid.Hin

Ngumiti si Edlyn sa ina ni Rashed nang madaanan nila ito. "Kumusta po? Galing na po kayo sa loob? Bati niya sa ginang saka tinapunan ng tingin si Miles. Hindi niya alam kung ano ang ginawa nito dito at nag alala na baka gumawa mg eksina upang gulohin ang kapatid niya.Inirapan ni Miles si Edlyn at nababasa niya ang laman ng isip nito. Pero mas pinili niyang manahimik at aksaya ng oras ang magpaliwanag o ipagtanggol ang sarili. Sino ba ang mga ito para pag aksayahan niya ng oras? Nagpunta siya sa lugar na ito para makita sana su Rashed at maka usap ngunit ang ina nito ang nakita niya. Wala rin siyang balak manggulo o mag wala para makuha ang atensyon ni Rashed.Matipid na ngumiti si Clarissa bago tumango. "Salamat, huwag mo sanang iwan ang kapatid mo mula ngayon at damayan siya sa mga suliranin sa buhay."Tikom ang bibig na ngumiti si Edlyn sa ginang. Pagtingin niyang muli kay Miles ay hindi niya maiwasang maawa dito. Siya ay medyo matagal nang naka move on kay Rashed. Ito ay magsisimu

"Kilala ni Mommy ang ugali mo kaya ayaw niyang ipaalam na siya ang donor ni Lindon." Hindi na nagsinungaling si Edlyn at kahit labag sa kalooban ay kailangan niyang sabihin iyon kay Camela."So bakit mo sinasabi sa akin ngayon?" malamig na tanong ni Camela sa kapatid at hindi siya natutuwa sa paraan na pag tulong ng ina sa kaniya. Bakit kailangang itago? Gusto ba nitong makunsensya siya? Ang akala niya ay nagbago na ang ina sa kaniya pero hindi pala. Hindi pa rin nito isinasaalang alang ang damdamin niya o tinatanong bago isagawa ang isang pasya na involved siya."Dahil gusto kong magkaayos kayo ni Mommy bago ang operasyon." Nakagat bigla ni Edlyn ang ibabang labi at nahihirapan siya sa sitwasyon. Nangako siya sa ina pero hito siya at kausap si Camela.Nangunot ang noo ni Camela at nagtataka sa nakikitang reaction sa mukha ng kapatid. Ganoon ba kahirap sabihin sa kaniya ang totoo?Ikinurap kurap ni Edlyn ang mga mata at tumingala upang pigilan ang luha na nais kumawala sa kaniyang mg