홈 / Romance / The CEO's Unexpected Heir / 챕터 91 - 챕터 100

The CEO's Unexpected Heir의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 100

123 챕터

CHAPTER 91

SANDRO POV "Sir Sandro, medyo kulang po ang mga silya rito sa likod ng stage. Pwede po bang hiramin muna natin 'yung mga plastik na upuan doon sa kabilang classroom?" tanong ni Gabriel habang nagpupunas ng pawis gamit ang kaniyang bimpo. Nasa gitna kami ng ingay at gulo ng barangay hall. Maraming bata ang kasalukuyang nakapila, may hawak na sarili nilang mga mangkok at baso habang masayang nag-aabang sa mainit na sopas na iniluluto nina Salve at ng mga volunteer na nanay. Ang amoy ng bawang at pinakulong manok ay humahalo sa ingay ng mga sapatos ng mga taong paroo't parito. "Sige, Gabriel. Kausapin mo na lang si Ambo para siya ang magbuhat ng mga upuan mula sa classroom. Baka mabigla na naman ang balikat mo kung ikaw ang gagawa nyan," sagot ko habang inaayos ang pagkakatambak ng mga karton ng biscuits sa ibabaw ng mahabang lamesa. Tiningnan ko ang paligid ng gym. Kahit medyo maalinsangan ang panahon pagkatapos ng ulan kagabi, ramdam na ramdam

CHAPTER 92

AVERY POVBinaba ko ang telepono pagkatapos ng maikling usapan namin ni Sandro. Nanginginig pa rin ang mga daliri ko habang ibinabalik ko ito sa bulsa ng aking maternity dress. Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso ko dahil ramdam ko na naman ang bahagyang paninigas ng aking tiyan.Naupo ako nang maayos sa gitna ng sofa, malayo sa itim na damit-sanggol na nakakalat pa rin sa ibabaw ng glass table. Ayokong tignan 'yun. Ayokong hayaan ang sarili ko na lamunin ng takot na gustong iparamdam sa akin ni Mariana."Avery, hija? Ito na ang tubig mo," bungad ni Nanay Elena habang naglalakad pabalik sa sala, maingat na hawak ang baso. Napansin niya agad ang bukas na kahon sa lamesa at ang mga gamit na nakalabas. "Ano 'yan? May dumating na ba na package para sa bata?""Opo, Nanay. May nagpadala po mula sa Maynila," maikli kong sagot sabay abot sa baso ng maligamgam na tubig. Ininom ko ito nang dahan-dahan, hinahayaan ang

CHAPTER 93

AVERY POVNang makapasok si Nanay Elena sa kusina, tahimik na tumayo si Sandro mula sa sofa at naglakad patungo sa maliit na mesa sa gilid kung saan nakalagay ang kaniyang laptop. Halatang gelado pa rin ang kaniyang mood, at kahit pilit niyang itinatago ang galit sa harap ko, kitang-kita ko sa bawat kumpas ng kaniyang balikat na balisa siya."Sandro," tawag ko habang dahan-dahan ding tumatayo. Nilapitan ko siya at ipinatong ang kamay ko sa kaniyang braso. "Kumain muna tayo bago mo harapin 'yang mga papeles."Tumingin siya sa akin, at agad na lumambot ang kaniyang matitigas na mata. "Iniisip ko lang kung paano nakalusot ang package na iyon sa courier, Avery. Hindi dapat nangyayari ito.""Pumirma ako sa resibo, Sandro. Wala namang kasalanan ang nagdeliver," paalala ko sa kaniya habang iniaakay ko siya pabalik sa kainan. "Ang importante ngayon, narito ka na at ligtas tayo."Naupo kami sa hapag-kainan sakto namang inilapag ni Nanay Elena ang

CHAPTER 94

AVERY POVMaagang nagising ang buong bahay kinabukasan. Kahit medyo puyat ako dahil sa paulit-ulit na pag-ikot ko sa kama kagabi, nagawa ko pa ring bumangon nang maagap para salubungin ang ambon sa labas. Nakikita ko mula sa bintana ng kusina ang dalawang bagong guwardiya na naglalakad sa tabi ng bakod. Masinsin ang kanilang pagbabantay, eksaktong tulad ng ipinag-utos ni Sandro kagabi."Avery, hija, bakit maaga ka yatang nagising?" bati sa akin ni Nanay Elena habang nagtatahi ng maliit na punda sa may lamesa."Hindi rin po kasi ako masyadong nakatulog nang mahimbing, Nanay," sagot ko sabay salok ng mainit na tubig para sa aking gatas. "Iniisip ko rin po kasi 'yung pagdating ng kinatawan ni Atty. Ramos ngayong umaga.""Naku, huwag mo nang masyadong dibdibin 'yan. Narito naman si Sandro at si Gabriel para mag-asikaso ng lahat. Ang kailangan mo ngayon ay magpahinga para hindi maapektuhan ang baby," paalala ng matandang babae habang itinatahi ang huling dulo ng punda.Maya-maya pa ay nari

CHAPTER 95

AVERY POVTahimik ang buong bahay pagkaalis ni Atty. Ramos. Ang tanging naririnig na lang ay ang kalansing ng mga plato sa kusina habang naghahanda si Nanay Elena ng pananghalian. Inilagay ni Mang Tomas ang dalawang malalaking plastik ng sariwang isda at mga gulay sa ibabaw ng counter bago muling lumabas para tulungan ang mga guwardiya sa gate."Avery, tulungan na kita dyan," alok ni Sandro habang sinusubukan niyang kunin ang mga kutsara sa lalagyan."Huwag na, Sandro. Maupo ka na lang doon sa kainan. Ako na ang maglalagay nito sa mesa," pakiusap ko sa kaniya. "Gagamitin mo na naman 'yang kanang kamay mo. Baka mamaya ay sumakit na naman 'yang balikat mo.""Kaya ko naman na, e. Bawas-bawasan mo rin ang paggalaw-galaw dyan," sagot niya pero sumunod pa rin siya at naupo sa dulo ng mahabang mesang gawa sa kahoy.Pinanood ko siyang magsalin ng tubig sa kaniyang baso. Kahit medyo seryoso pa rin ang hitsura niya matapos ang pag-uusap namin kay Atty. Ramos

CHAPTER 96

AVERY POV Magiliw na bumaba ng kaniyang sasakyan si Dr. Alcantara. May dala siyang malaking bayong na punong-puno ng mga sariwang mangga at rambutan. Kahit medyo may katandaan na siya, kitang-kita pa rin ang lakas ng kaniyang katawan dahil na rin siguro sa araw-araw na pag-aasikaso niya sa kaniyang bukirin. "Magandang hapon sa inyong mag-asawa," nakangiting bati ni Dr. Alcantara habang iniaabot kay Sandro ang bitbit na bayong. "Naalala ko lang na nabanggit mo noong isang araw na gusto ni Avery ng mga manamis-namis na prutas. Sakto namang nag-ani kami sa kabilang farm ngayong umaga." "Salamat po nang marami, Doc. Napakalaking tulong po nito," nakangiting sagot ni Sandro bago inabot ang bayong kay Gabriel na nakatayo sa aming likuran. "Pasok po muna kayo sa loob para makapag-tsa-a man lang." "Mabilis lang din ako, Sandro. May dadaanang kapilya kasi ang misis ko sa bayan," paliwanag ng doktor habang naglalakad kami patungo sa malilim na beranda. Naupo siya sa isa sa mga upuang ratan

CHAPTER 97

AVERY POVNaging tahimik ang aming hapunan. Ramdam mo sa buong kainan ang pilit na pagiging kalmado ng bawat isa. Kahit sinusubukan ni Nanay Elena na buhayin ang kwentuhan tungkol sa mga napalengke ni Mang Tomas, halatang nagpapakiramdaman pa rin kami nina Sandro at Gabriel.Pagkatapos kumain, dinalhan ako ni Salve ng mainit na gatas sa sala. Naupo ako sa malambot na sofa at dahan-dahang humigop habang nakatingin sa nakasarang pinto ng beranda.Lumabas si Sandro mula sa kaniyang opisina sa ibaba, bitbit ang kaniyang laptop na nakasara na. Halatang pagod ang kaniyang mga mata matapos ang halos buong hapon na pakikipag-usap sa ating abogado at sa mga tauhan sa Maynila. Umupo siya sa tabi ko at isinandal ang kaniyang ulo sa gilid ng sofa, pumikit nang ilang segundo upang magpahinga."Nakausap mo na ba uli si Atty. Ramos bago mag-gabi?" tanong ko habang ipinapatong ang aking baso sa maliit na mesa sa tabi ko.Iminulat niya ang kaniyang mga mata at tumingin sa akin. "Oo, Avery. Nasubmit na

CHAPTER 98

AVERY POVAbala na agad sina Nanay Elena at Salve sa kusina pagpasok ko. Amoy na amoy ang ginagisang bawang para sa sinangag at ang amoy ng daing na bangus na piniprito sa kawali. Medyo malamig pa ang simoy ng hangin na pumapasok sa nakabukas na bintana, at kitang-kita mula rito ang manipis na hamog sa ibabaw ng mga halaman sa bakuran."Magandang umaga, Avery," salubong sa akin ni Nanay Elena nang mapansin niya ako sa pinto. "Bakit napaaga ang gising mo? Kanina lang umalis si Sandro para harapin 'yung taga-munisipyo sa labas.""Magandang umaga rin po, Nanay," ngumiti ako habang naglalakad lapit sa mesa. "Medyo maaga rin po kasing gumalaw si baby ngayon kaya nagising na ako. Tutulong na po ako sa pag-aayos ng plato.""Naku, maupo ka na lang dyan at hayaan mong si Salve ang mag-ayos niyan," mabilis na sabi ng matanda sabay abot sa akin ng isang baso ng maligamgam na tubig. "Inumin mo muna ito. Kamusta ang pakiramdam mo? Hindi ka naman ba nagising sa sakit ng tiyan mo kagabi?""Hindi nam

CHAPTER 99

AVERY POV Matapos marinig ang magandang balita mula kay Sandro, pakiramdam ko ay nabawasan ng napakalaking tinik ang dibdib ko. Tahimik kong pinagmasdan si Nanay Elena habang maingat niyang hinuhugasan ang mga kamatis sa maliit na palanggana malapit sa gripo sa bakuran. Ang init ng hapon ay sakto lang, pinalalamig ng simoy ng hangin na nagmumula sa mga puno ng kape sa paligid. "Avery, ipapasok ko muna itong mga gulay sa kusina para maihanda na ni Salve," paalam ni Nanay Elena nang matapos siya sa paghuhugas. "Sige po, Nanay. Dito muna ako sa beranda," sagot ko. Naiwan kami ni Sandro sa beranda. Naupo siya sa tabing upuan at isinandal ang kaniyang ulo sa pader habang nakapikit ang mga mata. Halatang may kaunting ginhawa na rin siyang nararamdaman sa balita ni Atty. Ramos, kahit alam naming dalawa na hindi pa rito ganap na nagtatapos ang lahat. "Napagod ka ba sa pag-aalala nitong mga nakaraang araw?" mahinang tanong ni Sandro nang hindi idinidilat ang kaniyang mga mata. "Medyo," p

CHAPTER 100

AVERY POVAraw ng Martes. Maagang pumasok ang liwanag ng araw sa aming kwarto mula sa siwang ng kurtina. Unt-unti kong iminulat ang aking mga mata at naramdaman ko agad ang kaunting bigat ng aking tiyan. Paglingon ko sa tabi ko, wala na si Sandro. Maayos na nakatupi ang kaniyang kumot, tanda na kanina pa siya gising at bumaba sa ibaba.Dahan-dahan akong umupo sa gilid ng kama para payapain ang aking paghinga. Ito ang araw na inaasahan naming idideliber ng kinatawan ng korte ang subpoena at ang temporary protection order sa bahay nina Mariana sa Maynila. Kahit malayo kami sa lungsod, ramdam ko pa rin ang kaunting kaba sa kung ano ang magiging reaksyon niya kapag natanggap niya ang mga papel.Bumaba ako sa hagdan habang nakahawak nang mahigpit sa gabay na kahoy. Pagdating ko sa ibaba, nakita ko agad si Sandro sa sala, nakatayo malapit sa bintana at may kausap sa telepono."Siguraduhin mo lang na may tatanggap doon sa bahay niya, Atty. Ramos," seryosong sabi ni Sandro habang nakatitig sa

이전

...

8 9 10 11 12 13

다음

앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

DMCA.com Protection Status