The CEO's Unexpected Heir의 모든 챕터: 챕터 101 - 챕터 110

SANDRO POVPagkatapos kumain ng pananghalian, lumabas ako sa beranda habang hawak ang isang tasa ng kape. Pinanood ko sina Gabriel at Mang Tomas na maingat na naglalagay ng pampatibay sa mga bakal sa ibabaw ng sementadong bakod sa likod-bahay. Ang ingay ng pokpok ng martilyo at ang amoy ng bagong halong semento ay humahalo sa malamig na hangin ng hapon dito sa Lipa.Tiningnan ko si Avery na kasalukuyang nakaupo sa ratan na sofa sa sala, tahimik na nagbabasa ng librong binili ko para sa kaniya noong isang linggo. Mas maayos na ang kulay ng kaniyang mukha kumpara noong mga nakaraang buwan noong nasa Maynila pa kami—yung mga panahon na halos hindi kami makatulog dahil sa gulo sa kumpanya at sa mga walang katapusang banta ng pamilya Jimenez.Lumapit ako nang kaunti sa pintuan ng beranda para masilip pa siya nang maayos. Nakahawak ang kaniyang kamay sa kaniyang tiyan na halatang mas lumaki na ngayon.Naisip ko bigla 'yung mga araw na halos mawalan ako ng pag-asa noong pinipilit kami ng pam

AVERY POVMatapos naming makakain ng pananghalian, nagpahinga muna ako sa malambot na sofa sa sala habang dahan-dahang hinahaplos ang aking tiyan. Si Sandro naman ay umakyat muna sa aming kwarto para kumuha ng panibagong t-shirt matapos niyang tumulong kina Gabriel sa pag-aayos sa labas. Medyo mainit na ang sikat ng araw sa labas, pero salamat sa malaking puno ng mangga sa gilid ng beranda, mananatiling malamig at presko ang pasok ng hangin dito sa loob ng bahay.Narinig ko ang mabagal na mga yabag ni Sandro pababa ng hagdan. Nakapalit na siya ng simpleng preskong preskong damit at hawak niya ang kaniyang laptop. Lumapit siya sa sofa at dahan-dahang naupo sa tabi ko."Gusto mo bang lumipat sa kwarto para mas makapagpahinga ka nang maayos?" maingat niyang tanong habang inilalagay ang laptop sa maliit na mesa sa aming harap."Dito na lang muna ako, Sandro. Mas gusto ko rito kasi naririnig ko 'yung huni ng mga ibon sa bakuran at nararamdaman ko 'yung hangin mula sa bintana," nakangiting

AVERY POVNagising ako mula sa aking tanghaling tulog na masigla ang pakiramdam. Pagtingin ko sa orasan sa dingding, alas-tres na pala ng hapon. Dahan-dahan akong umupo sa gilid ng kama para ayusin ang aking buhok at panggabing daster. Pagbaba ko sa sala, narinig ko ang mahinang usapan nina Sandro at Nanay Elena sa may kainan."Nakahanda na ba 'yung listahan ng mga kailangang bilhin sa palengke, Nanay?" tanong ni Sandro habang nakatayo at hawak ang kaniyang susi ng sasakyan."Oo, Sandro. Naisulat ko na rito sa papel 'yung mga gulay at karne na kailangan natin para sa buong linggo. Pati na rin 'yung mga prutas na gustong kainin ni Avery," sagot ni Nanay Elena habang iniaabot ang isang maliit na papel sa kaniya."Sama ako," presinta ko habang dahan-dahang naglalakad patungo sa kanila.Lumingon agad si Sandro at medyo kumunot ang kaniyang noo. "Avery, gising ka na pala. Sigurado ka bang gusto mong sumama sa bayan? Baka mapagod ka lang sa paglalakad doon.""Gusto kong lumabas nang kaunti,

AVERY POVNagising ako nang maramdaman ko ang dahan-dahang paggalaw ng kumot sa aking tabi. Idinilat ko ang aking mga mata at nakita kong nakaupo na si Sandro sa gilid ng kama, maingat na itinatali ang kaniyang sapatos na pang-ehersisyo. Medyo maaga pa at lumulusot pa lang ang bahagyang liwanag ng araw sa pagitan ng mga kurtina ng aming bintana."Maaga ka palang nagising," mahinang bati ko habang dahan-dahang umuupo at itinutukod ang aking kamay sa matras.Lumingon agad si Sandro nang marinig ang boses ko. May pumasok na ngiti sa kaniyang mukha habang mabilis siyang lumapit para tabihan ako muli."Magandang umaga, Avery," malambing niyang sabi habang hinahaplos ang pisngi ko. "Maglalakad-lakad lang ako sa paligid ng bakuran kasama si Gabriel habang malamig pa ang hangin. Nakatutulong kasi para lumuwag ang pakiramdam ko bago magsimula ang araw.""Mabuti 'yan," sagot ko habang iniaayos ang aking gulu-gulong buhok. "Mag-iingat ka sa labas. Bababa na rin ako maya-maya para makatulong kay

AVERY POVNapakasarap ng aming tanghalian. Ang asim at init ng sabaw ng sinigang na niluto ni Nanay Elena ay talagang nagpabusog sa aming lahat. Pagkatapos magligpit ng mesa nina Salve, inakay ako ni Sandro patungo sa beranda para magpahinga habang dahan-dahang bumababa ang aming kinain.Medyo mainit ang sikat ng araw sa labas, pero dahil sa malaking punong mangga na sumisilong sa gilid ng bakuran, malamig at presko pa rin ang pasok ng hangin sa beranda. Naupo ako sa malambot na rocking chair habang si Sandro naman ay kumuha ng isang simpleng wooden stool para maupo sa tabi ko."Avery, gusto mo bang pumasok muna sa kwarto para makatidlip ka?" tanong niya habang iniaayos ang maliit na unan sa likod ng aking baywang."Huwag muna, Sandro. Ang sarap ng hangin dito sa labas. Mas nakakarelax kaysa magkulong sa kwarto," nakangiting sagot ko."Sige, basta sabihin mo lang kung makaramdam ka ng pangangalay sa binti mo, ha?" bilin niya habang marahang itinataas ang aking dalawang paa sa maliit n