The CEO's Unexpected Heir의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 120

AVERY POVNagising ako mula sa maikling pahinga nang maramdaman kong bahagyang gumalaw si Sandro mula sa aking tabi. Maingat siyang bumangon para hindi ako maistorbo, pero idinilat ko na rin ang aking mga mata. Medyo malamig na ang simoy ng hangin sa loob ng kwarto dahil patakip-silim na sa labas at bahagyang nag-iiba ang kulay ng langit sa bintana."Nabalisa ba kita?" pabulong niyang tanong habang inaayos ang kumot sa aking paanan."Hindi naman, Sandro. Sadyang sapat na rin 'yung pahinga ko," nakangiting sagot ko habang dahan-dahang umuupo at isinasandal ang aking likod sa mga unan.Naupo siya sa gilid ng kama at inabot ang aking kamay. "Kamusta ang pakiramdam mo? Masakit pa ba ang likod mo?""Medyo nawala na 'yung ngalay. Masarap kasi ang tulog ko habang nakasandal sa 'yo," tapat kong sabi sabay tingin sa kaniya.Ngumiti siya at hinalikan ang likod ng aking kamay. "Mabuti naman. Kakausapin ko sana si Nanay Elena tungkol sa silid sa tabi nitong kwarto natin. Naisip ko na oras na para

AVERY POVNaging napakaginhawa ng biyahe namin pabalik mula sa clinic ni Dr. Alcantara. Habang umaandar ang sasakyan sa pamilyar na daanan papasok sa aming compound, nakita ko na agad sina Nanay Elena at Salve na nakatayo sa may beranda. Mabilis kaming sinalubong ni Mang Tomas para buksan ang pintuan ng kotse."Kamusta ang check-up niyo sa bayan?" agad na tanong ni Nanay Elena habang maingat akong inaaakay patungo sa mga baitang ng beranda. "Naging maayos ba ang lahat sa clinic?""Napakaganda ng balita ng doktora, Nanay," nakangiting sagot ko habang hawak ang aking tiyan. "Napakasigla ng tibok ng puso ni baby at nasa tamang posisyon na rin siya sa loob."Inilabas ni Sandro ang maliit na brown envelope mula sa kaniyang bag at ipinakita sa kanila ang bagong ultrasound picture. Lumapit din si Salve para makitingin at hindi napigilang mapangiti habang pinagmamasdan ang malinaw na imahe ng sanggol."Naku, napakalinaw ng mukha niya!" masayang sabi ni Salve. "Mukhang makukuha niya ang matang

AVERY POVNagising ako sa mahinang tilaok ng mga manok mula sa kalapit na farm. Lumulusot na rin ang liwanag ng umaga sa gilid ng aming kurtina. Paglingon ko sa aking tabi, wala na roon si Sandro pero ramdam ko pa ang kaunting init sa kaniyang pwesto sa kama.Dahan-dahan akong umupo at inayos ang aking gulu-gulong buhok. Medyo mabigat na talaga ang pakiramdam ng tiyan ko tuwing umaga, kaya kailangan kong kumilos nang marahan para hindi ako mabigla. Isinuot ko ang aking tsinelas at dahan-dahang lumabas ng silid.Habang naglalakad ako sa pasilyo patungo sa hagdanan, narinig ko ang kalansing ng mga plato at ang amoy ng nakagaganyak na fried rice na nanggagaling sa kusina."Avery, dahan-dahan lang sa pagbaba," salubong sa akin ni Nanay Elena nang makita niya akong nakahawak sa gabay ng hagdan. "Magandang umaga sa 'yo.""Magandang umaga rin po, Nanay Elena," nakangiting sagot ko habang umaapak sa huling baitang. "Nasaan po si Sandro?""Nandoon sa labas kasama si Mang Tomas. May dumating ka

AVERY POVMalamig na ang simoy ng hangin sa beranda habang nakatitig ako sa malalaking puno ng mangga sa gilid ng bakuran. Inilapag ni Nanay Elena ang dalawang baso ng mainit na calamansi juice sa maliit na mesa sa gitna naming dalawa bago siya naupo sa katabing silya."Uminom ka muna nito, Avery. Maganda ito para sa resistensya mo at ng baby," mahinang bati ng matanda habang iniaabot sa akin ang baso."Salamat po, Nanay Elena," nakangiting tugon ko sabay hawak sa mainit-init na baso.Ininom ko ang calamansi juice at naramdaman ko agad ang hagod ng asim at tamis sa aking lalamunan. Mula sa kinaroroonan namin, natatanaw ko si Sandro na kasama si Gabriel sa may tabi ng garahe. May hawak silang clipboard at mukhang chine-check ang suplay ng panggatong at ang tangke ng tubig para sa darating na tag-ulan.Ang sarap lang sa pakiramdam na nakikita ko silang lahat na kumikilos nang ganito, naisip ko habang marahang hinahaplos ang aking tiyan. Dati, tuwing hapon sa Maynila, balisa ako at palag

AVERY POVNagising ako sa bahagyang paggalaw ng kumot sa aking paanan. Pagmulat ng mga mata ko, nakita ko si Sandro na nakaluhod sa gilid ng kama at maingat na inaaayos ang unan sa ilalim ng aking mga binti. Maliwanag na ang paligid at sumisilip na ang sikat ng araw sa paborito kong bintana."Magandang umaga, my love," pabulong niyang bati nang mapansing nakatitig ako sa kaniya. Lumapit siya at marahang hinalikan ang aking noo. "Mabuti ba ang tulog mo?""Oo, Sandro. Sobrang sarap ng tulog ko," nakangiting sagot ko habang dahan-dahang umuupo sa tulong ng kaniyang mga braso. "Ikaw? Maaga ka na namang nagising, 'no?""Medyo maaga lang nang kaunti. Naglakad-lakad ako sa bakuran kasama si Gabriel para magpahangin," paliwanag niya habang inaabot sa akin ang isang baso ng warm water mula sa nightstand. "Gusto ko rin kasing masigurado na maayos ang lahat sa paligid bago ka magising."Kinuha ko ang baso at dahan-dahang ininom ang tubig. Napakaginhawa nito sa pakiramdam.Napakasuwerte ko talaga