All Chapters of The CEO's Unexpected Heir: Chapter 131 - Chapter 140

AVERY POVDahan-dahan kaming bumaba sa hagdanan habang nakaalalay ang braso ni Sandro sa aking baywang. Mula sa kainan, amoy na amoy na agad ang nakagaganyak na asim ng sinigang na baboy na inihanda ni Nanay Elena. Malamig na ang simoy ng hangin sa labas at bahagya nang lumalalim ang gabi, pero sa loob ng bahay ay ramdam na ramdam ang init at ginhawa.Inalalayan ako ni Sandro na makaupo sa hapag bago siya naupo sa aking tabi. Agad namang naglagay si Salve ng dalawang mangkok ng mainit na sabaw sa aming harap."Avery, humigop ka muna nitong sabaw habang mausok-usok pa," alok ni Nanay Elena habang iniaabot ang plato ng kanin. "Maganda ito sa katawan mo para makatulog ka nang mahimbing mamaya.""Salamat po, Nanay," nakangiting sagot ko bago kumuha ng kutsara.Napakasarap ng asim ng sabaw. Napapikit pa ako nang kaunti dahil sa ginhawang dulot nito sa aking lalamunan. Si Sandro naman ay maingat na naglagay ng malambot na hiwa ng baboy at kangkong sa aking plato bago siya nagsimulang kumain

AVERY POVDahan-dahang lumipas ang natitirang oras ng madaling-araw habang nakasandal ako sa mga unan sa kama. Hindi na muling bumalik ang matinding kirot sa aking tiyan, pero nanatiling nakagising si Sandro sa aking tabi. Bawat paggalaw ko o paghinga nang malalim ay agad niyang napapansin.Nang magsimulang magbago ang kulay ng langit sa labas ng aming bintana patungo sa malamlam na kahel at bughaw, marahang kumatok si Nanay Elena sa nakatagilid na pinto. May bitbit siyang maliit na tray na may dalawang tasa ng mainit na chamomile tea."Avery, Sandro, uminom muna kayo nito," malambing na bati ng matanda habang inilalapag ang tray sa nightstand. "Kumusta ang pakiramdam mo ngayon, Avery? May sumusumpong pa bang sakit?""Mawawala't babalik po ang kaunting paninigas, Nanay Elena, pero hindi na po katulad nung matinding kirot kaninang alas-tres," tapat kong sagot bago kinuha ang tasa para humigop ng mainit na tsaa."Mabuti naman kung ganun," sagot ng matanda habang hinahaplos ang aking bal

AVERY POVNapakapayapa ng buong tanghali. Pagkatapos naming mag-almusal at magpahangin sa beranda, dahan-dahan kaming pumasok muli sa loob para iwasan ang tumitinding init ng araw. Nakaupo ako sa malambot na sofa sa sala habang si Sandro ay nasa kabilang dulo ng mesa at may kausap sa telepono tungkol sa ilang papeles sa kaniyang kumpanya.Nagliligpit si Salve ng mga baso sa gilid nang biglang makaramdam ako ng kakaibang panginginig sa ibaba ng aking tiyan. Hindi naman siya matinding sakit, pero parang may gumuhit na mabigat na pitik na mabilis na kumalat patungo sa aking balakang.Napahawak ako nang higpit sa gilid ng sofa at napapikit nang ilang segundo habang hinihintay na lumipas ang pakiramdam na iyon."Ma'am Avery?" mabilis na tanong ni Salve nang mapansin ang biglang pagbabago ng aking mukha. Inilapag niya agad ang tray sa mesa at lumapit sa akin. "Okey lang po ba kayo?"Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at huminga nang malalim. "Okey lang, Salve. Parang tumigas lang

AVERY POVMabilis ngunit maingat ang pagpapatakbo ni Sandro sa sasakyan habang binabagtas namin ang sementadong kalsada palabas ng aming barangay. Malinis ang kalsada ngayong gabi at walang masyadong dumadaang sasakyan, kaya tuloy-tuloy ang aming biyahe.Sa bawat maliit na humbak sa daan, ramdam na ramdam ko ang kaunting paggalaw sa ibaba ng aking tiyan. Nakahawak si Nanay Elena sa aking kabilang kamay habang maingat na pinupunasan ang aming mga noo gamit ang pinalamig na tuwalya."Dahan-dahan lang sa paghinga, Avery," paalala ng matanda habang pilit akong pinapakalma. "Malapit na tayo sa bayan."Bahagya akong tumango at pumikit nang sandali. Pagkalipas ng limang minuto, naramdaman ko muli ang panibagong wave ng hilab. Mas mabigat ito kaysa sa huli, at napa-aray ako nang bahagya habang napapahigpit ang hawak ko sa kamay ni Nanay Elena at sa balikat ng silya sa aking harap.Tumingin agad si Sandro sa rearview mirror. Nakikita ko ang matinding pag-aalala sa kaniyang mga mata habang mabi

AVERY POVPumailanlang ang malamig na simoy mula sa aircon ng ospital habang patuloy na binabantayan nina Doktora Ramos ang bawat paggalaw ng monitor. Sa gitna ng tahimik na silid, ramdam na ramdam ko ang patuloy na pag-iiba ng pakiramdam ng aking katawan. Mula sa pitong centimeters, alam kong konting tiis na lang ang kailangan kong gawin bago dumatings ang oras na handa na akong umire.Inayos ni Nanay Elena ang kumot sa aking paanan at kumuha ng panibagong baso ng mainit-init na tubig na may straw. Inilapit niya ito sa aking labi para makainom ako nang kaunti nang hindi na kailangang umangat nang husto ang aking ulo."Inom ka muna nang kaunti, Avery. Kailangan mong panatilihing may lakas ang katawan mo," malambing na payo ng matanda habang dahan-dahang pinupunasan ang pawis na lumalabas sa aking leeg."Salamat po, Nanay Elena," mahinang tugon ko bago kumuha ng tatlong sipsip ng tubig.Naupo si Sandro sa maliit na stool sa gilid ng kama. Hindi niya binitiwan ang aking kanang kamay kah