All Chapters of The CEO's Unexpected Heir: Chapter 151 - Chapter 160

AVERY POVMaagang naging abala ang buong silid dahil ngayon ang nakatakdang araw ng aming paglabas sa ospital. Alas-sais pa lang ng umaga ay gising na si Nanay Elena at Salve para sa huling pag-aayos ng mga natitirang gamit. Ang mga bag na maingat na inimpake kagabi ay nakahanay na ngayon sa tabi ng pintuan, nakahanda nang ibaba ni Gabriel sa sasakyan.Nakatayo ako sa tapat ng salamin sa banyo habang dahan-dahang nagsusuklay ng buhok. Medyo may konting kirot pa rin sa aking balakang kapag mabilis ang aking pagkilos, pero mas malakas na ang pakiramdam ng katawan ko kumpara noong mga nakaraang araw. Ang daster na suot ko nitong mga nakaraang araw ay pinalitan ko na ng maluwag at komportableng malambot na damit na inihanda ni Sandro para sa biyahe.Lumapit si Sandro mula sa aking likod at maingat na inilagay ang kaniyang mga braso sa paligid ng aking baywang. Isinandal niya ang kaniyang baba sa aking balikat habang nakatingin sa aming repleksyon sa salamin."Ready ka na bang umuwi, my lo

AVERY POVTuluyan nang lumubog ang araw sa labas at pinalitan ng malamlam na dilim ang paligid ng aming bakuran sa Batangas. Sa kabila ng katahimikan ng gabi, ramdam na ramdam ko ang kakaibang warmth sa loob ng aming kwarto. Wala na ang malamig at medyo amoy-gamot na simoy ng ospital. Ang tanging nalalanghap ko ngayon ay ang pamilyar na amoy ng aming tahanan at ang mababangong damit ni Aria na nakatupi sa ibabaw ng drawer.Nakahiga ako sa gitna ng malaking kama habang dahan-dahang pinanonood si Sandro na inaayos ang maliit na nightlight sa tabi ng crib. Nakasando lang siya at maong na pantalon, pero halatang-halata sa kaniyang mga kilos ang pagiging alerto at maingat para hindi makagawa ng anumang ingay na makagigising sa aming anak."Sandro," mahinang tawag ko sa kaniya habang inaayos ang unan sa aking likod.Mabilis siyang lumingon at agad na lumapit sa tabi ko. Naupo siya sa gilid ng mattress at kinuha ang aking kamay para idikit sa kaniyang labi."Bakit, my love? May masakit ba sa

AVERY POVMabilis na lumipas ang oras at bago ko pa mamalayan, tanghaling-tapat na pala. Tahimik at mahimbing pa rin ang tulog ni Aria sa kaniyang crib mataposiyang mag-dede at mabihisan ng bagong damit. Dahil nakatutok sa amin si Sandro magdamag, napagdesisyunan niyang bumaba muna sa ibaba para asikasuhin ang ilang dokumento kasama si Gabriel habang nagpapahinga ako.Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama. Medyo may konting kirot pa rin sa aking balakang, pero ramdam ko na ang unti-unting pagbabalik ng lakas ng aking katawan kumpara noong mga nakaraang araw sa ospital. Nagsuot ako ng maluwag na cardigan sa ibabaw ng aking daster at dahan-dahang lumakad patungo sa bintana.Mula rito sa ikalawang palapag, kitang-kita ko ang malawak na bakuran. Maliwanag ang sikat ng araw at may banayad na simoy ng hangin na nagpapasayaw sa mga dahon ng puno ng mangga. Sa ilalim ng lilim sa beranda, nakatayo si Sandro habang nakikipag-usap kay Gabriel. May hawak na folder si Gabriel at mukhang seryoso

AVERY POVNang tuluyan nang dumilim ang paligid sa labas ng beranda, nagsimula nang lumalamig ang simoy ng hangin mula sa mga puno sa bakuran. Inayos ni Sandro ang pagkakahawak kay Aria at maingat na tumayo mula sa kaniyang upuan. Agad niyang pinalibutan ng kaniyang isang braso ang aking baywang para alalayan din ako sa pagtayo."Pumasok na tayo sa loob, Avery," pabulong na sabi ni Sandro habang nakatitig sa akin nang may pag-aalala. "Medyo lumalamig na ang hangin dito sa labas, baka siponin pa kayo ng baby.""Sige, Sandro. Baka kailangan na rin magpalit ng diaper ni Aria bago maghapunan," tugon ko habang dahan-dahang ginagalaw ang aking mga binti.Sa tulong ni Sandro, dahan-dahan kaming naglakad pabalik sa loob ng bahay. Nakaabang na si Salve sa may pinto ng sala para kunin ang mga ginamit naming tasa at plato mula sa beranda."Ma'am Avery, Sir Sandro, inakyat ko na po sa kwarto ninyo 'yung mga bagong baby supplies na dumating kanina," paalala ni Salve habang mabilis na inililigpit a

AVERY POVAlas-tres pa lang ng madaling-araw nang magising ako sa mahinang patak ng ulan sa bubong ng aming bahay. Malamig ang simoy ng hangin na pumapasok mula sa bahagyang nakatagilid na bintana, dahilan para lalo kong ihapit ang kumot sa aking katawan. Sa tabi ko, mahimbing pa rin ang tulog ni Sandro. Ang kaniyang kanang kamay ay patuloy na nakapatong nang maingat sa aking baywang, protective pa rin kahit sa gitna ng kaniyang pagtulog.Bahagya akong gumalaw para tingnan si Aria. Mula sa kaniyang crib sa gilid ng aming kama, narinig ko ang maliliit at pautal-utal niyang daing. Nagsisimula na siyang kumawag at mag-unat ng kaniyang maliliit na bisig, tanda na naghahanap na naman siya ng gatas.Dahan-dahan kong inalis ang braso ni Sandro sa aking baywang para hindi siya magising. Alam kong puyat at pagod siya sa pag-aasikaso sa amin nitong mga nakaraang araw, kaya gusto ko munang hayaan siyang magpahinga nang tuloy-tuloy. Naupo ako sa gilid ng kama at dahan-dahang itinukod ang aking mg