All Chapters of The CEO's Unexpected Heir: Chapter 171 - Chapter 180

AVERY POVNang magsimulang maging mas tumpok at mainit ang sikat ng araw sa beranda, dahan-dahang gumalaw si Sandro para inalis ang kaniyang braso sa likod ng rocking chair. Maingat niyang inabot ang kamay ko para tulungan akong tumayo mula sa malambot na upuan. Si Aria naman ay tahimik na nakasandal sa aking dibdib habang nakabalot pa rin sa kaniyang kulay-puting kumot."Pumasok na muna tayo sa loob, Avery," mahinahong alok ni Sandro habang inilalapat ang kaniyang palad sa aking likod. "Medyo umiinit na ang araw sa labas. Baka mamula ang balat ni baby kapag natagalan pa tayo rito.""Sige, Sandro," sang-ayon ko habang dahan-dahang itinutukod ang aking mga paa sa semento. "Gusto ko rin munang maupo uli sa sala habang hindi pa nakahain ang tanghalian."Napakatagal ng bawat hakbang namin pabalik sa loob ng bahay. Tinitiyak ng asawa ko na walang anumang harang sa aming daanan at hindi ako mabibigla sa paglalakad. Pagpasok namin sa sala, pinalitan agad ng preskong simoy mula sa electric fa

AVERY POVTahimik ang buong sala habang tuloy-tuloy ang pagdede ni Aria sa aking mga bisig. Nakasandal ang ulo ko sa dibdib ni Sandro, habang ang kaniyang dalawang braso ay nakapalupot nang mahigpit pero maingat sa aking balikat. Ramdam ko ang pagtaas-baba ng kaniyang dibdib sa bawat paghinga, isang pakiramdam na palaging nagbibigay sa akin ng matinding seguridad.Bahagyang iginalaw ni Sandro ang kaniyang leeg para halikan ang tuktok ng aking ulo. "Avery, baka gusto mong umakyat na tayo sa taas pagkatapos mag-dede ni baby? Para makapagpahinga ka na nang tuloy-tuloy sa malaking kama.""Okey lang ako rito sa sofa, Sandro," nakangiting sagot ko habang nakatitig sa maliit na mukha ng aming anak. "Masarap kasi ang pasok ng hangin mula sa beranda. Saka mas madali ring makausap si Nanay Elena kapag narito tayo sa ibaba.""Sige, kung saan ka mas kumportable. Pero sabihin mo agad sa akin kapag nagsimula uling kumirot ang likod mo, ha?" alalang bilin niya habang dahan-dahang hinahaplos ang akin

AVERY POVMalamig ang hangin mula sa aircon habang nakatitig ako sa kisame ng aming kwarto. Ang tanging liwanag lang na nagmumula sa paligid ay ang mahinang dilaw na ilaw ng lamp na nakapatong sa bedside table. Nakapulupot pa rin ang malapad na braso ni Sandro sa aking baywang, habang ang kaniyang mukha ay nakasiksik sa gilid ng aking leeg. Ramdam ko ang kaniyang mabagal at pantay na paghinga, halatang pagod na pagod sa buong araw na pag-aalaga sa amin ni Aria.Dahan-dahan kong iginalaw ang aking kamay para haplusin ang kaniyang buhok. Sa tuwing natutulog siya nang ganito kalapit sa akin, mas nakikita ko kung gaano kagwapo ang asawa ko. Mukha siyang napakapayapa kapag nakapikit ang mga mata, malayo sa seryoso at matapang na mukha na ipinapakita niya sa labas kapag sinisigurado ang seguridad ng bahay.Habang pinagmamasdan ko ang kaniyang mukha, biglang gumalaw si Aria sa kaniyang crib sa tabi ng kama. Nagpakawala ang aming anak ng mahinang daing, kasabay ng pagwagayway ng kaniyang mali

AVERY POVMainit pa ang sinangag na inilagay ni Sandro sa aking plato. Nag-aagaw ang amoy ng bawang at ng pritong karne sa buong kainan habang dahan-dahang gumagalaw ang bentilador sa gilid. Nakaalalay pa rin ang kaniyang kamay sa likod ng aking upuan, sinusuri kung kumportable na ba ang pagkakasandal ko bago siya tuluyang naupo sa aking tabi."Kain ka na, Avery," malambing niyang sabi habang iniaabot sa akin ang tsaa na inihanda ni Nanay Elena. "Huwag mong patatagalin baka lumamig 'yang ulam.""Salamat, Sandro. Kumain ka na rin, baka lumamig din 'yang sa 'yo," sagot ko bago kinuha ang kutsara.Mabagal at maingat ang bawat subo ko. Dahil bagong panggaling sa operasyon, ramdam ko pa rin ang bahagyang pagkirot sa ibabang bahagi ng aking tiyan kapag nabibigla ang aking pag-upo. Pero hindi ko na lang ipinapakita kay Sandro dahil alam kong mag-aalala na naman siya nang labis.Nakatitig lang sa akin ang asawa ko habang kumakain ako. Maya-maya pa ay inabot niya ang tissue sa mesa para punasa

AVERY POVDahan-dahan kaming naglakad ni Sandro pabalik sa loob ng sala mula sa beranda. Alalay na alalay pa rin ang kaniyang malapad na palad sa aking baywang, habang ang kabilang kamay naman niya ay nakahawak sa aking siko. Pagkapasok na pagkapasok namin sa loob, agad na pinalitan ng preskong simoy mula sa electric fan ang kaunting init na naramdaman namin mula sa bakuran."Upo ka muna rito, Avery," malambing na bulong ni Sandro habang ginagabayan ako patungo sa gitna ng malaking sofa.Maingat akong naupo at agad naman niyang kinuha ang dalawang malambot na unan para iayos sa aking likuran. Kinuha niya si Aria mula sa aking mga bisig nang napakadahan-dahan, sinisiguradong hindi mabubulabog ang tulog ng aming anak. Inilapag niya ang baby sa portable crib na nakatabi sa aking sofa, bago niya inayos ang kulay-rosas na kumot sa katawan nito.Pagkatapos niyang maayos si Aria, lumuhod si Sandro sa aking tapat. Hinawakan niya ang dalawa kong kamay at idinikit ang kaniyang labi sa likod ng