ตอนที่ 3

 

#สามวันต่อมา 

ฉันที่กำลังง่วนกับการล้างจาน หลังจากทานอาหารเช้า เสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ได้ยินเสียงของพี่ลูกจันทร์เอ่ยดังขึ้นมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันหยุดชะงักและหันกลับไปมองพี่สาวของตัวเองด้วยความแปลกใจว่าพี่สาวของฉันกลับมาถึงคอนโดตั้งแต่ตอนไหนกัน แต่ฉันก็ต้องตกใจ

เมื่อสายตามอง เห็นใบหน้าของ ผู้ชายที่ฉันจำได้ดีว่าเป็น "พี่ธนู"  รุ่นพี่สุดฮอตของคณะสถาปัตย์และเป็นคนที่ตามจีบฉันอยู่ กำลังเดินตามหลังพี่สาวของฉันมาติดๆ โดยสวมใส่แค่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์เพียงตัวเดียว 

 

"อบเชย นี่แกไม่ได้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้พี่เหรอ พี่หิวจะตายอยู่แล้ว"

ลูกจันทร์ เอ่ยถามน้องสาวที่กำลังยืนล้างจานอยู่ตรงเคาน์เตอร์ครัว ในสภาพที่เธอเพิ่งตื่นและเดินงัวเงียมายังโต๊ะอาหารที่ว่างเปล่าด้วยความหิว หลังจากเหนื่อยล้ากับกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อคืนกับ ธนู ที่เธอตั้งใจพามาคอนโดเพื่อให้อบเชยเห็นว่าผู้ชายที่กำลังตามจีบมันอยู่เป็นของเธอ 

 

"น้องไม่รู้ ว่า พี่ลูกจันทร์จะกลับมานอนที่คอนโด เลยไม่ได้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้" 

 

"ตอนนี้ก็รู้แล้ว แกก็รีบไปเตรียมอาหารเช้าให้ฉันสิ ทำเผื่อธนูด้วยล่ะเมื่อคืนออกแรงเยอะไปหน่อยคงจะหิว เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำก่อน" ลูกจันทร์ ยังคงพูดและแอบยกยิ้มมุมปากเล็กพร้อมกับจ้องมองน้องสาวด้วยแววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

 

"ถ้าพี่ลูกจันทร์กับผู้ชายของพี่หิวมาก ก็รีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปหาอะไรกินที่ร้านเอาเองก็แล้วกันนะคะ วันนี้น้องมีเรียนเช้าไม่อยากจะไปสายเหมือนกัน ขอตัวก่อนค่ะ " 

ฉันพูดตอบและเหลือบสายตามองไปยังพี่ธนูที่ยืนจ้องมองฉันนิ่งอีกครั้ง ก่อนฉันจะเดินไปหยิบกระเป๋าที่ห้องนั่งเล่นเพื่อเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยอย่างไม่สนใจคนทั้งสอง

 

"อบเชย!!แกกลับมาทำอาหารให้ฉันก่อนนะ ไม่งั้นฉันจะบอกแม่แน่ว่า แกกล้าขัดคำสั่งฉันไม่เชื่อฟังฉัน " ลูกจันทร์ เอ่ยขึ้นและจ้องมองนังน้องตัวดีด้วยสายตาเต็มไปด้วยความข่มขู่แต่เธอก็แทบกรี๊ดแตก เมื่อได้ยินเสียงตอบกลับดังแทรกขึ้นมาทันที 

 

"งั้นน้องก็จะบอกพี่ไวน์ แฟนของพี่ลูกจันทร์เหมือนกัน ว่าพี่หิ้วผู้ชายคนอื่นมานอนเอาถึงที่คอนโด" ฉันพูดตอกกลับและก้าวเดินออกจากห้องภายในคอนโดด้วยความหงุดหงิดเป็นอย่างมาก พร้อมกับเสียงโวยวายของพี่ลูกจันทร์ร้องดังออกมาจากในห้อง

 

" กรี๊ด...นังอบเชย.." 

ลูกจันทร์ ตะโกนเสียงดังลั่น สายตาจ้องมองไปยังน้องสาวตัวดีที่เดินออกจากห้องไปด้วยความโมโห และหันไปมองธนูที่ยืนมองเธอด้วยสายตานิ่งเรียบ ก่อนที่เขาจะเดินไปแต่งตัวแล้วเดินกลับมาวางเงินจำนวนหนึ่งลงบนโต๊ะอาหาร พร้อมกับเอ่ยขึ้นมาเบาๆ

" ค่าตัวเธอเมื่อคืน " ธนู เอ่ยจบก็รีบเดินออกจากห้องของลูกจันทร์ พร้อมกับเสียงตะโกนตามหลังของเขา

"ฉันไม่ได้ขายตัวนะ ไอ้คนบ้า!!!" 

 

#ด้านอบเชย

ฉันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าลิฟต์ ด้วยความหงุดหงิดและไม่เข้าใจพี่สาวของตัวเอง ว่าทำไมถึงกล้าเอาผู้ชายคนอื่นมานอนที่คอนโดทั้งที่มีแฟนอยู่แล้ว แถมฉันก็อาศัยอยู่ด้วยแบบนี้ ทำไมคุณแม่ถึงไม่ยอมซื้อคอนโดส่วนตัวให้กับฉันเพื่อแยกกันอยู่กับพี่ลูกจันทร์ให้มันจบๆ ไป หรือว่า ฉันควรจะหาห้องพักแยกไปเลยดีไหมนะ

เมื่อคิดได้แบบนั้น ฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเช็กยอดเงินในบัญชีและเริ่มคิดจะหาที่อยู่ใหม่พร้อมกับได้ยินเสียงของพี่ธนู เอ่ยดังขึ้นมาจากทางด้านหลังฉัน

 

"น้องอบเชย " ธนู เอ่ยเรียกอบเชย เด็กรุ่นน้องในคณะที่เขากำลังตามจีบอยู่อย่างร้อนรน เพราะเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอจะเป็นน้องสาวของลูกจันทร์ที่ตามมาอ่อยเขาถึงที่ผับเมื่อคืนนี้ ไม่งั้นเขาคงไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเธออย่างแน่นอน

 

"     " ฉันหันไปมองตามเสียงก็เห็นพี่ธนูกำลังเดินมาทางฉันอย่างรวดเร็ว

 

" อบเชย คือ พี่ไม่รู้ว่าน้องกับลูกจันทร์จะเป็นพี่น้องกัน และพี่ก็ไม่รู้ว่า ลูกจันทร์มีแฟนแล้ว พี่ก็เลยเดินออกมาในสภาพไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไร"

 

"ค่ะ" ฉันพูดตอบตามมารยาทและหันไปมองยังแผงลิฟต์ที่กำลังเลื่อนลงมาอย่างไม่คิดจะสนใจ

 

" อบเชย คือพี่แค่อยากอธิบายให้น้องฟังเฉยๆ...." ธนู เห็นท่าทีเฉยเมยของอบเชยก็เอ่ยขึ้นมาราวกับต้องการอธิบายแต่ก็ถูกเสียงหวานๆ พูดแทรกดังขึ้นมา 

 

"พี่ธนู คือหนูคิดว่ามันไม่จำเป็นเลยที่พี่ต้องมาพูดอธิบายอะไรให้หนูฟัง เพราะเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน หนูขอตัวนะคะ"

//ติ๊ง///

ฉันพูดจบพร้อมกับประตูลิฟต์ที่เปิดออกกว้าง ทำให้ฉัน รีบก้าวเดินเข้าด้านใน โดยไม่ทันได้สังเกตผู้คนภายในลิฟต์ก่อนจะเลือกเดินเข้าไปยืนอยู่ด้านในสุดอย่างเงียบๆและยังคงได้ยินเสียงของพี่ธนูเอ่ยดังขึ้น

 

"แต่พี่ชอบน้องอบเชยและจะตามจีบน้องต่อไปนะ" 

 

"แต่หนูไม่ได้ชอบพี่ธนูค่ะ เพราะหนูมีแฟนแล้วขอโทษด้วยนะคะ" 

 

"ใครล่ะที่เป็นแฟนน้อง" 

 

"คนนี้ไงคะ แฟนของหนูเพิ่งคบเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองค่ะ " ฉันพูดตอบกลับและยกมือชี้ไปยังคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าฉัน เพื่อตัดความรำคาญ เพราะจริงๆ แล้วฉันก็ไม่ได้ชอบใครหรือมีแฟนอย่างที่โกหกออกไป

 

" จอมพล?..."

ธนู กำลังจะก้าวเดินเข้ามาในลิฟต์ต้องชะงักเมื่อเห็นใบหน้าของคนที่น้องอบเชยชี้ ว่าเป็นแฟนของเธอ คือ จอมพล ของคณะวิศวะมาเฟียที่ใครๆ ต่างก็เกรงกลัว กำลังเอียงคอเล็กน้อยและจ้องมองมาทางเขาด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเย็นชา จนทำให้เขาถึงกับขนหัวลุกและหยุดยืนนิ่งในทันที ก่อนที่ประตูลิฟต์ปิดลงเขาก็รีบเดินไปลงลิฟต์อีกทางพร้อมสบถออกมาอย่างคนหัวเสีย 

"อบเชยไปเป็นแฟนของจอมพลตอนไหนวะ..."