All Chapters of สามีคนงามของข้า: Chapter 1 - Chapter 5

ตอนที่ 1 ราชโองการศาลบรรพชนตระกูลกู้ภายในศาลบรรพชนตระกูลกู้ที่เงียบสงบมีร่างของสตรีผู้หนึ่งนั่งอยู่เบื้องหน้าด้วยท่าทางสบาย ๆ ในมือยังคงถือซาลาเปาไส้เนื้อ นางยกขึ้นกัดกินเต็มคำ เพิ่งกลับมาจากสนามรบพร้อมชัยชนะแต่กู้หนิงอันกลับมีโทษหลอกหลวงเบื้องสูง ต้องมาคุกเข่าสำนึกผิดอยู่ที่ศาลบรรพชนของตระกูล“คุณหนู ฮูหยินมาเจ้าค่ะ”เสียงหนักแน่นขององครักษ์หญิงที่ยืนอยู่หน้าประตูดังขึ้นกู้หนิงอันที่กำลังเคี้ยวซาลาเปาอยู่รีบยัดแป้งซาลาเปานุ่มเข้าปากทีเดียวแล้วกลืนลงไปทันที ขณะเดียวกันนางก็รีบปรับเป็นท่าคุกเข่าดังเดิมซูเหมยหลันในวัยสี่สิบปีในยามนี้ได้เป็นฮูหยินของจวนตระกูลกู้แล้ว นางมีบุตรสาวคนโตคือกู้หนิงอัน และ บุตรชายคนเล็กคือกู้เหยียนเฉิง เสียงประตูถูกเปิดออกดังขึ้น ฮูหยินกู้ก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึมแต่แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย บุตรสาวคนโตของนางช่างไม่รู้จักความ ไม่ยอมเรียนกุลสตรีอยู่เรือน เอาแต่อยากฝึกยุทธ์กับผู้เป็นบิดากู้เฉิงเยี่ยน ในตอนที่นางยังเด็กเพราะเป็นเด็กอ้วน นางจึงยอมตกลงเพราะนางคิดว่าลูกสาวได้ออกกำลังเสียหน่อย ร่างกายจะได้แข็งแรงและสมส่วนผิดมหันต์ นางผิดอย่างร้ายแรง บ

ตอนที่ 3 ฝันร้ายจะเป็นจริงแล้วภายในจวนตระกูลกู้ที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมพิธีในวันแต่งงานของกู้หนิงอันในสวนที่เงียบสงบของจวนกู้หนิงอันเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว นางตั้งใจไปพบท่านพ่อของนาง ตั้งแต่เล็ก ๆ นางเห็นท่านเป็นแบบอย่างเสมอ ท่านพ่อของนางกู้เฉิงเยี่ยนเก่งกาจเรื่องการออกรบ แม้จะพูดไม่ค่อยตรงกับใจบ้าง แต่นางรู้ว่าท่านพ่อของนางรักนางมากแค่ไหนหลังจากรู้ว่านางปลอมตัวเข้ามาในค่ายเขา ก็รีบหาคนคุ้มกันนางโดยทันที แม้จะดุด่านาง แต่ความปลอดภัยของนางคือที่หนึ่ง เขายังเขียนจดหมายถึงฮ่องเต้เพื่อรับผิดแทนบุตรสาวของตนเองด้วย แต่สถานการณ์ที่ยืดเยื้อทำให้ จดหมายฉบับนั้นไปไม่ถึงมือฮ่องเต้ต่อมาท่านพ่อของนางสู้จนตัวตายในสนามรบ นางเพื่ออยู่แก้แค้นให้เขา ได้วางแผนกำจัดฝ่ายศัตรูจนสิ้น ก่อนจะกลับมาเมืองหลวงเพื่อรับผิดแต่โชคดีฮ่องเต้ไม่ได้ลงโทษ แถมยังประทานรางวัลเป็นบุรุษรูปงามผู้สูงศักดิ์ให้อีกด้วยสองวันก่อน องครักษ์หญิงของนางไปสืบเรื่องของเซียวเจิ้งยวน องค์ชายสิบสาม มาให้นางเรียบร้อย ทั้งสองพูดว่าเซียวเจิ้งยวนสง่างาม นิสัยอ่อนโยนยิ่งนัก ถือได้ว่าเป็นบุรุษที่ดีเลยทีเดียว และที่สำคัญรูปงามมาก“ท่า

ตอนที่ 5 ไปถวายชาเซียวเจิ้งยวนนอนหลับอยู่ในห้องหนังสืออย่างยากลำบาก พื้นเตียงที่แข็งทำให้เขานอนไม่ค่อยหลับพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน“องค์ชาย องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ”เสี่ยวอู่ขันทีประจำกายของเซียวเจิ้งยวนเรียกเขาด้วยใบหน้าที่ร้อนรนเซียวเจิ้งยวนหันไปมองด้วยใบหน้าอ่อนล้าเล็กน้อย “มีอะไร”เซียวเจิ้งยวนพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ยังคงพลิกตัวนอนต่อ“ถึงเวลาต้องไปถวายน้ำชาฝ่าบาทกับฮองเฮาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อเสี่ยวอู่กล่าวจบเซียวเจิ้งยวนก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่ง เมื่อนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เขาต้องไปถวายน้ำชา จึงรีบก้าวลงจากเตียงแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว“ไปเตรียมชุดให้ข้า”“พ่ะย่ะค่ะ”เสี่ยวอู่ตอบรับแล้วก้าวตามเขาไปติด ๆ เพียงไม่นานเซียวเจิ้งยวนก็ก้าวมาหยุดอยู่หน้าห้อง เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อยอย่างลังเล สุดท้ายก็ผลักประตูก้าวเข้าไปกู้หนิงอันที่อยู่ในห้องเมื่อเห็นเซียวเจิ้งยวนก้าวเข้ามา นางก็รีบเดินเข้าไปหาเขา“สามีท่านมาแล้วหรือ เร็วเข้ารีบไปเปลี่ยนชุด เดี๋ยวจะไปถวายชาไม่ทัน”นางพูดเสียงเรียบนิ่งเซียวเจิ้งยวนหยุดยืนจ้องมองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า นางสวมชุดทหารสายพิธีการสีแดงกุหลาบเข้ม มีผ้าคลุมไหล่ลายเมฆ ผมถูกเกล้าม