MasukShare
ตอนที่4เข้าหอ
Tanggal publikasi:
2026-05-08 07:55:55ตอนที่ 4 เข้าห้องหอ
ในวังหลวงจัดงานแต่งอย่างยิ่งใหญ่ เหล่าบรรดาราชวงศ์และขุนนางมาร่วมงานมากมาย หลินกุ้ยเฟยนั่งมองด้วยดวงตาคลอด้วยน้ำตา ไม่ใช่ดีใจจนน้ำตาคลอแต่ สงสารบุตรชายจนน้ำตาคลอ หลังเจ้าสาวและเจ้าบ่าวทำพิธีเสร็จ ก็ส่งตัวเจ้าสาวเข้าไปในห้องหอ กู้หนิงอันนั่งรออยู่ในห้องหออย่างสงบนิ่งเวลาล่วงเลยไปมากแล้วแต่ยังไม่เห็นเซียวเจิ้งยวนเข้ามาเสียที “เสี่ยวซุ่น เจ้าไปดูว่าสามีข้าตอนนี้อยู่ที่ใด” เสียงของกู้หนิงอันเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ “เจ้าค่ะ” องครักษ์หญิงตอบกลับอย่างหนักแน่น แล้วหมุนกายก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว เริ่มดึกแล้วคนกลับกันหมดแล้ว เซียวเจิ้งยวนที่นั่งดื่มกับสหายของเขาเริ่มถอนหายใจ “ทำไมอยากเข้าห้องหอแล้วหรือเจิ้งยวน” เสียงของมู่หานอี้เอ่ยขึ้นอย่างหยอกล้อ ทำเอาทุกคนหัวเราะอย่างร่าเริง เพราะทุกคนต่างรู้ว่าเซียวเจิ้งยวนไม่อยากแต่งงานกับแม่ทัพกู้หนิงอัน สตรีที่อ้วนท้วนสูงใหญ่ราวบุรุษ ใบหน้าอัปลักษณ์ยิ่งนัก “ข้าหรือจะอยากเข้า นางอัปลักษณ์เช่นนั้นข้าคงจะตกใจตายในห้องหอนะสิ ให้ตายก็ไม่เข้า” เซียวเจิ้งยวนเอ่ยขึ้นอย่างเอาแต่ใจ และเขากำลังคิดว่าคืนนี้จะหลบหนีไปที่ใดดี เขาเอ่ยปากขอไปพักจวนสหายร่วมเรียนทีละคนแต่ไม่มีผู้ใดกล้า ใครจะกล้า! เซียวเจิ้งยวนหมดหนทางทำได้เพียงขอให้สหายร่วมเรียนไปในห้องหอกับเขา หากนางรังแกเขาจะได้มีคนคอยช่วย แม้จะผิดธรรมเนียม แต่เหล่าสหายนั้นก็อยากเห็น แม่ทัพกู้หนิงอัน สตรีแกร่งแห่งตาหลี่ด้วยเช่นกัน ว่ากันว่านางอ้วนท้วนสูงใหญ่ ใบหน้าอัปลักษณ์ พละกำลังมหาศาล นางคนเดียวถือแส่ฟาดเหล่าทหารศัตรูนับสิบตายคาที่! แค่นึกภาพตามคำบอกเล่าก็ขนลุก! ประตูไม้แกะสลักถูกเปิดออกเบา ๆ เซียวเจิ้งยวน มู่หานอี้ จางเฉิงฟานและลู่มู่หยงก้าวเข้าไปด้านในด้วยฝีเท้าแผ่วเบา ภาพเบื้องหน้าทำให้ทั้งสี่อ้าปากค้างด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้าง ขาสั่นเล็กน้อย ภายในห้องที่ถูกตกแต่งด้วยผ้าสีแดงสด ทุกอย่างควรจะเป็นสิริมงคลดูแล้วงดงาม แต่ในห้องกลับมีเชิงวางอาวุธ หอก! ดาบ! วางอยู่ริมห้อง ในเตียงใหญ่นั้นมีลมพัดแผ่ว ๆ ร่างของกู้หนิงอันนั่งนิ่ง ไอความแข็งกร้าวแผ่ออกมาจนหนาวสั่นถึงกระดูก “พวกเจ้าเป็นใคร!” เสียงเย็นเยียบของกู้หนิงอันดังก้อง ทำเอาพวกเขาทั้งสี่สั่นสะท้านไปทั้งร่าง เซียวเจิ้งยวนถูกสหายรักทั้งสามผลักเข้าไปหานางอย่างลนลาน “พวกข้ามาส่งเจ้าบ่าวของเจ้า” เสียงหนึ่งในสามคนดังขึ้นมาน้ำเสียงนั่นสั่นเล็กน้อย เพียงกล่าวจบทั้งสามก็วิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว ทิ้งเซียวเจิ้งยวนไว้ในห้องอย่างเดียวดาย “พวกเนรคุณ!” เซียวเจิ้งยวนตวาดด้วยน้ำเสียงสั่นกำลังจะหันหลังวิ่งแต่มือของกู้หยิงคว้าข้อมือของเขาไว้แน่น เซียวเจิ้งยวนถูกดึงเข้าไปล้มลงบนเตียงข้างกู้หนิงอันอย่างแรง เขารีบลุกขึ้นอย่างลนลาน “เปิดผ้าคลุมหน้า” น้ำเสียงเรียบนิ่งของนางดังขึ้น ท่านย่าเคยสั่งก่อนจะออกจากจวนว่าพิธีจะเสร็จสิ้นก็ต่อเมื่อเจ้าบ่าวเปิดผ้าคลุมหน้าของนางเท่านั้น ดังนั้นนางต้องให้เขาเปิดผ้าคลุมหน้า “ไม่ ไม่เปิด! ปล่อยข้า!” เซียวเจิ้งยวนพูดขึ้นด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย ไม่มีทาง! เขาเป็นถึงองค์ชาย แล้วนางเป็นใคร เป็นเพียงหญิงอัปลักษณ์ยังจะมากล้าสั่งเขา! มือของกู้หนิงอันกำแน่นขึ้นด้วยความรู้สึกไม่พอใจ “ข้าบอกให้เจ้าเปิด!” เซียวเจิ้งยวนถูกบีบข้อมือจนเจ็บ “ได้ ๆ ข้าเปิดแล้ว!” เซียวเจิ้งยวนยกมืออีกข้างขึ้น มือของเขาสั่นเล็กน้อย สตรีอะไรช่างหน้ากลัวเกินไปแล้ว! เขากลั้นใจดึงผ้าคลุมหน้าสีแดงสดลงมาอย่างรวดเร็ว ผิดคาด! เซียวเจิ้งยวนเบิกตาขึ้นเล็กน้อย มองใบหน้างามตรงหน้า มือของกู้หนิงอันคลายออกทันทีที่ผ้าคลุมถูกดึงออก ดวงตาคมของนางสบเข้ากับดวงตาของเซียวเจิ้งยวนที่อยู่ตรงหน้า เซียวเจิ้งยวนรีบปรับสีหน้าก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว กู้หนิงอันมองตามด้วยความงุนงง แต่นางก็ไม่ได้ใส่ใจเพียงเอนกายนอนลง เพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว “เสี่ยวซุ่นไปเตรียมน้ำอุ่นให้ข้าหน่อยอยากแช่น้ำ” “เจ้าค่ะ” องครักษ์หญิงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแล้วหมุนกายก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว เซียวเจิ้งยวนวิ่งออกมาสมทบกันเหล่าสหายแสนดีของเขา ใช่ช่างเป็นสหายที่แสนดีนัก! ทิ้งข้าได้! “เจิ้งยวน! เจิ้งยวนเป็นอย่างไรบ้าง บาดเจ็บตรงไหน” มู่หานอี้พูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับจับตัวเซียวเจิ้งยวนพลิกซ้ายขวาเพื่อดูให้มั่นใจว่าปลอดภัยดี เซียวเจิ้งยวนยืนหอบหายใจด้วยความเหนื่อยแล้วสะบัดตัวออกจากมือของเหล่าสหายทั้งสาม “ข้าไม่เป็นไร นางเพียงให้ข้าเปิดผ้าคลุมหน้า” “เปิดผ้าคลุมหน้า!” เสียงของสหายทั้งสามดังขึ้นพร้อมเพียงกันด้วยความงุนงง “สตรีป่าเถื่อนเช่นนี้ไม่คิดเลยว่าจะเคร่งครัดเรื่องธรรมเนียมอยู่เหมือนกันนะ” หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้นเหมือนกำลังชื่นชมนางแต่ก็เหมือนไม่ใช่ “แล้วเป็นอย่างไร หน้าตานาง!” อีกคนเอ่ยถามอย่างสนใจ ทำให้อีกสองคนสนใจด้วยทันทีหันมามองเซียวเจิ้งยวนเป็นสายตาเดียวกัน เซียวเจิ้งยวนที่ถูกกดดันด้วยสายตาจึงได้พูดขึ้นอย่างลังเล “ก็งาม แต่! ไม่ใช่แบบที่ข้าชอบ ข้าไม่ชอบนาง” งาม! ทั้งสามแทบไม่เชื่อหูเมื่อเซียวเจิ้งยวนพูดคำนั้น ออกมา ไหนเซียวเจิ้งยวนเคยว่าบอกว่านางอัปลักษณ์ยิ่ง รูปร่างอ้วนท้วนสูงใหญ่ และยังมีข่าวเล่าลืออยู่ด้านนอกอีกมากมาย ทั้งสามคนสบตากันอย่างุนงง แล้วค่อยถอนหายใจแผ่ว ข่าวลือนั้นคงไม่มีมูลเช่นนั้นนางก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น เมื่อทั้งสามคนได้ข้อสรุปจึงแยกย้ายกันกลับจวนทันที “เดี๋ยว! เดี๋ยวก่อน!” เซียวเจิ้งยวนตะโกนเรียกแต่ไม่เป็นผล เหล่าสหายที่แสนดีของเขาเพียงโบกมือลาเขาโดยไม่ได้หันกลับมาอีก เซียวเจิ้งยวนยืนไม่นิ่งเดินวนเวียนด้วยความกระวนกระวายในใจ เขาจะไปที่ใด หรือจะกลับห้อง! เมื่อนึกถึงอาวุธเรียงรายอยู่ในห้องเขาก็รู้สึกหวาดกลัว ไม่ ไม่กลับไม่ได้! สุดท้ายเลยเลือกไปนอนอยู่ที่ห้องหนังสือแทน อย่างน้อยที่นั่นก็เงียบสงบและไร้ซึ่งของน่ากลัวเหล่านั้น
Bab terbaru
สามีคนงามของข้า ตอนที่28
ตอนที่ 28มียาพิษเสิ่นเทียนกู้วิ่งเข้ามาในห้องของกู้หนิงอันอย่างร้อนรน เบื้องหน้ากู้หนิงอันนั่งอยู่บนเตียง ส่วนเซียวเจิ้งยวนนั่งอยู่เคียงข้างนาง เขาป้อนยาสมุนไพรที่หลินเยว่ถิงเพิ่งยื่นให้ ให้กู้หนิงอันด้วยรอยยิ้ม “หยุดนะ ยานั่นมีพิษ!!”เสิ่นเทียนกู้ไม่พูดเปล่าเขาหยิบก้อนหินโยนออกไปโดนถ้วยยานั้นตกกระแทกพื้น ยาน้ำกระจายสาดออกมาเต็มพื้นแต่ในถ้วยก็ยังคงมีเศษอยู่นิดหน่อยทุกคนหันมามองเสิ่นเทียนกูด้วยความตกใจ!เสิ่นเทียนกู้วิ่งเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าทั้งสามคน แล้วหันไปมองหลินเยว่ถิงด้วยสายตาดุดันพร้อมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“ในยาสมุนไพรของเจ้ามีพิษ”หลินเยว่ถิงหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นอย่างสิ้นหวัง“ท่านหาว่าข้าเป็นคนวางยาพิษพระชายาหรือ”“หรือไม่ใช่ล่ะ!”น้ำเสียงเสิ่นเทียนกู้แข็งกร้าวจนหลินเยว่ถิงสะดุ้งด้วยความตกใจ น้ำตานางเอ่อคลอ รีบยกถ้วยยาที่แตกออกนั้นขึ้นมาดื่มพิสูจน์ให้พวกเขาดูนางที่จริงแล้วไม่ได้วางยา เพราะนางเองก็ไม่กล้าทำ กู้หนิงอันเป็นคนดี นางไม่อยากทำร้ายคนดี ๆ แบบนี้ นางเพียงอยากให้เซียวเจิ้งยวนรักนางจากใจจริงเซียวเจิ้งยวนรีบลุกขึ้นมาห้ามนางและประคองตัวนางขึ้นอย่าง
สามีคนงามของข้า ตอนที่27
ตอนที่27วางยาพิษยามเช้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาหลินเยว่ถิงที่กำลังนอนอยู่กับพื้นห้องที่เย็นยะเยือก ความเย็นแพร่กระจายไปทั่วร่างจนนางหนาวสั่นสะท้าน มือที่สั่นเทาได้แต่ยื่นไปหยิบยาขับความเย็นมากินเพื่อบรรเทาอาการเมื่ออาการของนางดีขึ้นจึงได้เปลี่ยนอาภรณ์แล้วก้าวตรงไปยังห้องปรุงยาเช่นในทุก ๆ วันนางจะปรุงยาให้เหล่าชาวบ้านรวมถึงยาของกู้หนิงอันด้วย ไม่นานนักยาของกู้หนิงอันก็ถูกปรุงเสร็จหลินเยว่ถิงประคองถาดไม้ที่มีถ้วยยาอุ่นเดินตรงไปยังห้องพักของกู้หนิงอันภายในห้องพักของเรือนรับรองที่เงียบสงบ แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามากระทบสองร่างที่นั่งเคียงกันอยู่บนเตียงนอนเซียวเจิ้งยวนนั่งพิงหัวเตียงในอ้อมกอดเขามีกู้หนิงอันที่กำลังเอนกายซบอย่างแนบชิด มือเรียวยาวของเซียวเจิ้งยวนโอบกระซับร่างของกู้หนิงอันผู้เป็นชายาอย่างทะนุถนอมเสียงพูดคุยหยอกล้อกันแผ่วเบาผสมผสานกับเสียงหัวเราะเบา ๆ ของทั้งสองหลินเยว่ถิงที่ยืนมองผ่านบานประตูที่เปิดอยู่ นางกำมือแน่นอย่างไม่รู้ตัว เพียงไม่นานร่างบอบบางก็ก้าวเข้าไปด้านในด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แล้วย่อคำนับอย่างนอบน้อม“ท่านอ๋อง พระชายา ยาเพคะ”กู้หนิงอันหันมาพยักหน้ารับแล้วรับถ้ว
สามีคนงามของข้า ตอนที่26
กู้หนิงอันขยับกายหมายจะลุกขึ้นนั่งแต่ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาจนนางครางเสียงเบาแผ่ว แต่เสียงนั้นกับการขยับตัวของนางก็ปลุกให้เซียวเจิ้งยวนที่นอนหลับอยู่ตื่นขึ้นมาเมื่อเขาเห็นกู้หนิงอันชายาของตนที่กำลังพยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง รอยยิ้มดีใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันทีพร้อมกับเสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจ“หนิงอัน!”เซียวเจิ้งยวนขยับขึ้นไปประคองร่างบางของภรรยาอย่างทะนุถนอม เขาหยิบหมอนมารองหลังให้นางเอนกายนั่งพิงหัวเตียงทั้งสองสบตากันอย่างลึกซึ้ง คำพูดมากมายที่อยากจะเอื้อนเอ่ยก็ถูกพูดผ่านสายตาอย่างเข้าใจซึ่งกันและกันเซียวเจิ้งยวนกำมือนางแน่นพูดขึ้นถามอย่างเป็นห่วง“หิวหรือไม่”กู้หนิงอันพยักหน้ารับอย่างช้า ๆ เซียวเจิ้งยวนหันไปเอ่ยสั่งเสียงดัง“พระชายาฟื้นแล้ว ใครอยู่ด้านนอกไปเอาโจ๊กอุ่น ๆ มา!”“พ่ะย่ะค่ะ”เสียงขันทีเฝ้าประตูขานรับอยู่ด้านนอก ก่อนเสียงฝีเท้าด้านนอกจะวิ่งวุ่นกันไปมาไม่นานโจ๊กอุ่นและผลไม้สดก็ถูกนำเข้ามาวางในห้อง เซียวเจิ้งยวนหยิบถ้วยโจ๊กมาป้อนให้นางอย่างอ่อนโยน สายตาของทั้งสองมองกันอยู่ตลอดเวลาใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขหลินเยว่ถิงถือถ้วยยาสมุนไพรก้าวเข้ามาด้านใน มองภาพนั้น
สามีคนงามของข้า ตอนที่25
ตอนที่25แผนร้าย“หนิงอัน!!”ร่างของชายาเขาจมดิ่งสู่ใต้น้ำ เซียวเจิ้งยวนทำได้เพียงว่ายไปหานางอย่างสุดกำลังแต่เรี่ยวแรงของเขากลับไม่นำพา ทำได้เพียงมองดูนางจมลงไปใต้น้ำ น้ำตาเขาไหลรินออกมาผสมกับสายน้ำเย็น หัวใจเจ็บจุกจนไม่อาจทนไหว“หนิงอัน!”เซียวเจิ้งยวนสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้าย เขาลืมตามองไปรอบ ๆ พบว่าตนเองอยู่ในเรือนรับรองของจวนเจ้าเมือง“ญาติผู้พี่ ท่านฟื้นแล้ว”น้ำเสียงของหลินเยว่ถิงดังขึ้น พร้อมกับร่างบางที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าโล่งใจ ขอบตานางแดงก่ำดูเหมือนร้องให้อย่างหนักมาเซียวเจิ้งยวนยันกายลุกขึ้นนั่งความเจ็บปวดบนขมับแล่นขึ้นมาจนเขาต้องยกมือขึ้นกุมแน่น“ญาติผู้พี่ท่านยังไม่หายดี อย่าเพิ่งขยับเลยเพคะ”หลินเยว่ถิงก้าวเข้าไปหาเขาแล้วช่วยประคองเขาอย่างระมัดระวัง“หนิงอัน! หนิงอันนางอยู่ที่ใด?”เซียวเจิ้งยวนถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกหลินเยว่ถิงชะงักนิ่ง นางก้มลงไม่ได้สบตาเขาและไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาเซียวเจิ้งยวนขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ “นางอยู่ที่ใด?!”น้ำเสียงเขาเข้มขึ้นด้วยความร้อนใจ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังหลินเยว่ถิง จนนางกดดันยิ่งนัก จึงได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย“พระชายาได้ร
สามีคนงามของข้า ตอนที่24
ตอนที่ 24ช่างเป็นขุนนางที่ดีกู้หนิงอันก้าวออกมาจากห้องรับรองของจวนเจ้าเมือง เบื้องหน้าทหารของนางควบคุม จวนเจ้าเมืองไว้ได้หมด เหล่าบรรดาภรรยาและบุตรของเจ้าเมืองถูกจับกุมไปรวมกันที่ห้องโถงของเรือนใหญ่เสิ่นเทียนกู้และหลินเยว่ถิงก้าวเข้ามาหานางอย่างรวดเร็วก่อนจะหยุดอยู่เบื้องหน้านาง“ท่านแม่ทัพ”เสิ่นเทียนกู้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นกู้หนิงอันหันไปทางเขา เสิ่นเทียนกู้ยื่นสมุดบันชีและหลักฐานที่ไปรวบรวมมาให้นางด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่กลับดูหนักแน่นยิ่งนัก“หลักฐานการโกงเงินในการสร้างเขื่อนและซ่อมแซ่มขอรับ”กู้หนิงอันรับมาแล้วเปิดดูอย่างรวดเร็ว เป็นดังคาด เจ้าเมืองและขุนนางบางคนร่วมกันโกงเงินที่ฝ่าบาทส่งมาเพื่อบำรุงรักษาเขื่อนไปจนสิ้น ทำให้เขื่อนใหญ่ที่ควรจะแข็งแรง กลับพังทลายลงอย่าง่ายดาย การคดโกงเช่นนี้แน่นอนว่ามีคนหนุนหลังอยู่ในเมืองหลวง แต่เมื่อเรื่องถูกสืบได้ ก็จะมีเพียงขุนนางตัวเล็กๆ เท่านั้นที่ต้องรับโทษ “พระชายา นี้คือทรัพย์สินของเหล่าขุนนางในเมือง เพคะ”หลินเยว่ถิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนบันชีทรัพย์ของเหล่าขุนนางทั้งหมดให้กู้หนิงอันกู้หนิงอันรับมาแล้วเปิดดูอย่างละเอียด ในใจหัวเราะ
สามีคนงามของข้า ตอนที่23
ยามเย็นมาถึง ในจวนเจ้าเมืองจัดงานเลี้ยงขึ้นเพื่อต้อนรับจิ้นหวังอ๋องและแม่ทัพกู้หนิงอันเหล่าขุนนางต่างมาร่วมงานกันในชุดอาภรณ์เรียบง่าย ไม่ใส่เครื่องประดับที่ล้ำค่าเลยแม้แต่ชิ้นเดียวเซียวเจิ้งยวนในอาภรณ์ผ้าไหมชั้นดีปักด้วยไหมทองขับให้ร่างสูงโปร่งของเขาดูสูงส่งและสง่างามยิ่งนัก เขาก้าวเข้ามาในงานพร้อมกับกู้หนิงในชุดขุนนางทหารสีกุหลาบเข้ม ผมยาวของนางถูกรวบขึ้นอย่างเรียบง่ายขับให้ใบหน้างดงามดูองอาจและน่าเกรงขามยิ่งนัก ในมือของนางยังกำแส่พระราชทานไว้แน่นเมื่อเห็นทั้งสองก้าวเข้ามาเหล่าขุนนางที่กำลังนั่งคุยกันอยู่รีบลุกขึ้นยืนแล้วทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียงกัน“ท่านอ๋อง พระชายา”เซียวเจิ้งยวนและกู้หนิงอันก้าวตรงไปนั่งลงตำแหน่งประธานของห้องโถง เซียวเจิ้งยวนไม่ได้เอ่ยคำใดเพียงยกถ้วยชาที่ขันทีประจำกายเพิ่งรินให้มือเรียวยาวหมุนถ้วยชาเบา ๆ มองดูลวดลายสวยงามบนถ้วยชาอย่างไม่สนใจเหล่าขุนนางที่กำลังยืนอยู่กู้หนิงอันเองก็ไม่ได้สนใจเหล่าขุนนาง นางยกมือเรียวขึ้นจับตะเกียบแล้วมองดูอาหารตรงหน้า ในใจพลันคิดว่าช่างสมกับเป็นเมืองที่ประสบภัยจริง ๆ อาหารที่ใช้รับรองก็มีเพียงผักไม่กี่อย่างนางใช้ตะเกียบคีบเ
สามีคนงามของข้า ตอนที่21
ตอนที่21นางช่างไม่เหมือนสตรีอื่นจริงๆหลังจากความวุ่นวายในค่าโจรป่าสงบลง เหล่าทหารที่บาดเจ็บต่างพากันนั่งรักษาบาดแผล กันอยู่ในค่ายโจรป่าที่เพิ่งถูกทำลาย กู้หนิงอันที่ได้รับบาดเจ็บที่ต้นแขน นางนั่งลงข้างกองไฟ ใบหน้างามนั้นเปรอะเปื้อนคาบเขม่าควันเล็กน้อย มือเรียวฉีกผ้าสะอาดมาปิดแผลห้ามเลือดเอาไว้ก่อ
สามีคนงามของข้า ตอนที่20
ม้าศึกของกู้หนิงอันควบไปหยุดอยู่หน้าค่ายโจรป่าอย่างสง่างามองอาจ เสิ่นเทียนกู้ควบม้าตามมาติด ๆ พร้อมด้วยรถม้าของเซียวเจิ้งยวนและเหล่าทหารติดตามเพียงเล็กน้อย“พวกเจ้าเป็นใคร! หากไม่อยากตายก็จงหนีไปซะ!”เสียงหนึ่งดังขึ้นอยู่บนกำแพงไม้ที่ถูกปักเรียงรายกันจนกลายเป็นกำแพงกู้หนิงอันเงยหน้าขึ้นมองดวงตาคมก
สามีคนงามของข้า ตอนที่19โจรป่า
ตอนที่ 19โจรป่าสามวันผ่านไปขบวนรถม้าขององค์ชายสิบสามตั้งขบวนยาวรออยู่หน้าวังหลวง หลินกุ้ยเฟยออกมาส่งเซียวเจิ้งยวนและกู้หนิงอันหน้าประตูวัง ใบหน้างดงามของหลินกุ้ยเฟยอาบไปด้วยน้ำตา หลังเซียวเจิ้งยวนปลอบนางจนสบายใจขึ้นแล้ว ทั้งสองจึงขึ้นรถม้าไป ขบวนเสบียงที่จัดเตรียมไปช่วยผู้ประสบภัยที่เจียงอู่ค่
สามีคนงามของข้า ตอนที่16ร้องเรียน
ตอนที่ 16ร้องเรียนแสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในเรือนรับรองของหลินเยว่ถิง นางทรุดกายอยู่กับพื้น ร้องให้สะอึกสะอื้น ใบหน้างามเต็มไปด้วยน้ำตาสำหรับเขาแล้วนางน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยหรือ? ไม่! ย่อมไม่ใช่แน่นอน เซียวเจิ้งยวนเป็นคนอ่อนโยนสุภาพบุรุษยิ่งนัก แน่นอนว่าเขาเพียงแค่หักห้ามใจไม่อยากทำร้ายสตรีเช่นข้า
Anda juga akan menyukai
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ35.8K Dibacaสามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ป่าดอกท้อ28.5K Dibacaใต้หล้าสยบรัก
จูน194.8K Dibacaแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม121.3K Dibacaทะลุมิติมาขายตัว
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko431 Dibacaชายาพยัคฆ์
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko215 Dibacaฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว
l3oonm@2.7K Dibacaข้าทะลุมิติมาเลี้ยงท่านอ๋องจอมโหด
มายุมายูมายา825 Dibaca
