เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่3ฝันร้ายจะกลายเป็นจริงแล้ว
วันที่เผยแพร่:
2026-05-08 07:55:25ตอนที่ 3 ฝันร้ายจะเป็นจริงแล้ว
ภายในจวนตระกูลกู้ที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมพิธีในวันแต่งงานของกู้หนิงอัน ในสวนที่เงียบสงบของจวนกู้หนิงอันเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว นางตั้งใจไปพบท่านพ่อของนาง ตั้งแต่เล็ก ๆ นางเห็นท่านเป็นแบบอย่างเสมอ ท่านพ่อของนางกู้เฉิงเยี่ยนเก่งกาจเรื่องการออกรบ แม้จะพูดไม่ค่อยตรงกับใจบ้าง แต่นางรู้ว่าท่านพ่อของนางรักนางมากแค่ไหน หลังจากรู้ว่านางปลอมตัวเข้ามาในค่ายเขา ก็รีบหาคนคุ้มกันนางโดยทันที แม้จะดุด่านาง แต่ความปลอดภัยของนางคือที่หนึ่ง เขายังเขียนจดหมายถึงฮ่องเต้เพื่อรับผิดแทนบุตรสาวของตนเองด้วย แต่สถานการณ์ที่ยืดเยื้อทำให้ จดหมายฉบับนั้นไปไม่ถึงมือฮ่องเต้ ต่อมาท่านพ่อของนางสู้จนตัวตายในสนามรบ นางเพื่ออยู่แก้แค้นให้เขา ได้วางแผนกำจัดฝ่ายศัตรูจนสิ้น ก่อนจะกลับมาเมืองหลวงเพื่อรับผิด แต่โชคดีฮ่องเต้ไม่ได้ลงโทษ แถมยังประทานรางวัลเป็นบุรุษรูปงามผู้สูงศักดิ์ให้อีกด้วย สองวันก่อน องครักษ์หญิงของนางไปสืบเรื่องของเซียวเจิ้งยวน องค์ชายสิบสาม มาให้นางเรียบร้อย ทั้งสองพูดว่า เซียวเจิ้งยวนสง่างาม นิสัยอ่อนโยนยิ่งนัก ถือได้ว่าเป็นบุรุษที่ดีเลยทีเดียว และที่สำคัญรูปงามมาก “ท่านพ่อ” เสียงอ่อนของกู้หนิงอันดังแผ่ว สายตานางจับจ้องไปยังป้ายวิญญาณของผู้เป็นบิดา นางคุกเข่าลงเบื้องหน้าป้ายวิญญาณ “พรุ่งนี้ลูกจะออกเรือนแล้ว ลูกเลยอยากจะมาบอกท่าน ให้ท่านได้ดีใจ บุรุษที่ฮ่องเต้ประทานให้ถือได้ว่าเป็นคนดี ท่านวางใจได้” นางเงยหน้าเล็กน้อยมองป้ายวิญญาณนั้น ภาพตอนที่บิดาของนางยังมีชีวิตอยู่ ผุดขึ้นมาทีละภาพ ดวงตางามของนางเริ่มเอ่อคลอด้วยน้ำตา นางเอ่ยกับเขาอีกหลายประโยค ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วก้าวจากไป “ท่านแม่ทัพ” ในขณะนั้นเสี่ยวซุ่นองครักษ์หญิงของนางก็วิ่งเข้ามาหาด้วยท่าทางหนักแน่น กู้หนิงอันหยุดก้าวแล้วทอดสายตามองไปยังเสี่ยวซุ่น “มีอะไรหรือ” เสี่ยวซุ่นก้าวยาวมาหยุดอยู่เบื้องหน้านางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “รองแม่ทัพมาพบท่านที่เรือนใหญ่เจ้าค่ะ” “อืม” กล่าวจบ กู้หนิงอันก็ก้าวออกไปยังเรือนใหญ่ด้วยท่าทางนิ่ง ๆ หนักแน่น เพราะนางถูกฝึกมาตั้งแต่เด็กท่าทางของนางเลยดูสง่างามราวกับบุรุษ หลังตรง เดินมั่นคง แววตามั่นคง เสี่ยวซุ่นก้าวยาวตามหลังแม่ทัพของนางไปอย่างรวดเร็ว … ในเรือนใหญ่บรรยากาศเงียบสงบจนชวนอึดอัด เสิ่นเทียนกู้นั่งรอภายในห้องกับฮูหยินกู้และฮูหยินผู้เฒ่ากู้ ทั้งสองจ้องมองเขาเป็นระยะ ๆ อย่างพิจารณา ไม่นานกู้หนิงอันก็ก้าวเข้ามาด้านในด้วยใบหน้าร่าเริง “เทียนกู้ เจ้ามาหาข้ามีเรื่องอันใดหรือ” เสิ่นเทียนกู้ยิ้มบางก่อนจะเอ่ยขึ้น “ข้าได้ยินว่าเจ้ากำลังจะแต่งงาน เลยนำของขวัญมาให้” กู้หนิงอันก้าวตรงไปนั่งลงข้างเขาอย่างเคยชิน นางกับเขาเป็นสหายร่วมสู้รบกันอยู่หลายปีเลยสนิทสนมกัน เมื่อเห็นว่าสหายนำของขวัญมาให้ก็ดีใจ กู้หนิงอันยิ้มกว้างอย่างร่าเริง ยื่นมือไปรับมาแล้วเปิดดูอย่างสนใจ ด้านในคือมีดสั้นเล่มหนึ่ง ลวดลายงดงามยิ่งนัก กู้หนิงอันหยิบออกมาชักคมมีดออกจากฝักที่ประดับลายงดงาม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความดีใจ นางเก็บมีดลงกล่องดังเดิมแล้วยื่นให้เสี่ยวซุ่น “ขอบใจเจ้ามาก ข้าชอบมัน” ขณะคุยกันนางเผลอยกมือไปสัมผัสไหล่เขาเบา ๆ เหมือนที่ทำประจำในกองทัพอย่างลืมตัว โดยไม่ได้สังเกตสีหน้าของมารดาและท่านย่าที่นั่งอยู่ด้วยเลยทั้งสองมองดูด้วยความตกใจ สีหน้าแปรเปลี่ยนทันที กู้หนิงอันคุยอยู่กับเสิ่นเทียนกู้อย่างสนิทสนมดังเดิม โดยไม่ได้สังเกตแววตาของเขาเลย ในแววตาของเขาในยามนี้เศร้ายิ่งนัก เขาที่พยายามเก็บมันเอาไว้ก็ได้แต่ฝืนยิ้มให้นาง ตั้งแต่ที่เขารู้จักนาง เขาก็ตกหลุมรักนาง แต่พอรู้ว่านางเป็นบุตรสาวแม่ทัพ เขาก็รู้ว่าไม่อาจรักนางได้ นางสูงส่งเกินไป เขาเป็นเพียงบุตรของนายกองธรรมดาคนหนึ่งไม่อาจเทียบได้ แต่เขาก็ไม่ละความพยายาม มั่นฝึกฝนทำผลงานหวังจะปีนขึ้นไปหานางแต่โชคชะตาก็ยังไม่เข้าข้าง บัดนี้นางได้รับพระราชทานสมรสกับองค์ชายผู้สูงศักดิ์ที่เขาไม่อาจเทียบได้เลย สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือ ทำใจและปล่อยวางนาง หลังพูดคุยกับเสิ่นเทียนกู้แล้ว กู้หนิงอันก็ถูกลากมาดูชุดแต่งงาน เนื่องจากเร่งด่วนเกินไปชุดที่ทางวังหลวงส่งมาให้นั้นมีขนาดใหญ่กว่าตัวนางนิดหน่อย แต่กู้หนิงอันไม่ได้ใส่ใจ นางเพียงพยักหน้ารับแม้ช่วงตัวจะใหญ่หน่อยแต่ความสูงพอดี นางไม่อยากเรื่องมาก ทำให้เรื่องยุ่งยากไปกว่านี้ เพียงใส่แค่วันเดียว … “สามี สามีจ๊ะ” เสียงหนึ่งปลุกเซียวเจิ้งยวนที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าที่เห็นทำเอาเขาถึงกับสะดุ้งเฮือก ใบหน้ากลม ๆ ใหญ่ ๆ ของกู้หนิงอันยื่นเข้ามาใกล้ ดวงตาคมของนางวาววับ รอยยิ้มกว้างน่าสยดสยอง ร่างอ้วนท้วนสูงใหญ่ของนางบังแสงแดดจากทางประตูจนสิ้น น่ากลัว! น่ากลัวเหลือเกิน! ริมฝีปากใหญ่ ๆ ของนางยื่นมาใกล้เขาจนน่าสะอิดสะเอียน “ไม่นะ! ไม่!!” เซียวเจิ้งยวนร้องตะโกนออกไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด! ทันใดนั้นเขาก็สะดุ้งตื่นจากฝันร้าย เหงื่อซึมออกมาตามผิวกาย ในฝันช่างน่ากลัวยิ่งนัก นางน่ากลัวจริง ๆ “องค์ชายรีบเปลี่ยนฉลองพระองค์เถิดพ่ะย่ะค่ะ” เสียงขันทีดังขึ้นพร้อมกับร่างของขันทีน้อยประจำตำหนักก้าวเข้ามาในห้อง ในมือเขาประคองถาดที่มีอาภรณ์สีแดงสดวางอยู่ ชุดแต่งงาน! เซียวเจิ้งยวนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบกระโดดลงจากเตียงวิ่งตรงไปยังประตูห้องทันที ใครจะแต่งก็แต่งแต่ไม่ใช่ข้า! หนีก่อนแล้วค่อยว่ากัน! ทว่าทันทีที่เท้าเขาก้าวออกนอกประตู องครักษ์สองนายก็ยืนขวางเขาทันทีพร้อมดาบยาวในมือขวางทางเขาแน่น ท่าทางหนักแน่นและเย็นชาของทั้งสองทำให้เซียวเจิ้งยวนต้องชะงักฝีเท้าทันที ทั้งสองหันมาพูดด้วยเสียงเรียบเย็น “ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้พวกกระหม่อมติดตามดูแลองค์ชายตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปพ่ะย่ะค่ะ เชิญองค์ชายกลับไปเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย” ติดตามดูแลอะไร จะมาควบคุมตัวเขานะสิ! เซียวเจิ้งยวนที่ทำอะไรไม่ได้จึงได้แต่หันหลังกลับไปเปลี่ยนชุดเจ้าบ่าวแต่โดยดี แล้วถูกคุมตัวไปเข้างานแต่งที่จัดขึ้นในวัง …. ภายในจวนตระกูลกู้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย กู้หนิงอันก้าวออกมาจากห้องในอาภรณ์สีแดงสด ดวงหน้างดงามแบบเย็นชา ผสานความแข็งแกร่งเต็มไปด้วยอำนาจ ทั้งงดงามและแฝงไอของความแข็งกร้าวเล็ก ๆ ฮูหยินกู้และฮูหยินผู้เฒ่ากู้ยืนรอส่งกู้หนิงอันอยู่หน้าจวน เมื่อเห็นร่างของกู้หนิงอันปรากฏตัวสายตาของทั้งสองก็ทอดมองไปยังนางทันที สายตาของทั้งสองเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย ห่วงใย ดีใจ เสียใจ เป็นกังวล ในวังหลวงเต็มไปด้วยกลอุบายมากมายใครเล่าจะไม่รู้ แต่เมื่อชะตาฟ้ากำหนดแล้วก็มิอาจหลีกเลี่ยงได้ กู้หนิงอันก้าวมาหยุดอยู่เบื้องหน้าของทั้งสองด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “อันอันของย่าช่างงดงามจริง ๆ ” กู้หนิงอันยิ้มตอบก่อนจะก้าวเข้ามาสวมกอดท่านย่าของนางอย่างอบอุ่นแล้วหันไปกอดมารดาที่มองนางด้วยน้ำตาเอ่อคลอ “อันอัน ในวังหลวงนั้นเต็มไปด้วยกลอุบาย แต่ย่าเชื่อว่านิสัยของเจ้าจะสยบอัตรายทุกอย่างได้” ฮูหยินผู้เฒ่าพูดด้วยเสียงอ่อนโยน “เข้าไปแล้วดูแลตัวเองให้ดี” ฮูหยินกู้พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย “เจ้าค่ะ” กู้หนิงอันยิ้มตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เสี่ยวซุนองครักษ์หญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ขยับเข้ามาคลุมผ้าคลุมหน้าสีแดงให้กู้หนิงอัน แล้วก็ประคองนำทางนางก้าวออกจากจวนไปยังรถม้าหรูหราที่จอดรออยู่หน้าจวน แม่ทัพหญิงแต่งงาน ข่าวแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงเหล่าบรรดาชาวบ้านต่างมายืนรอชมขบวนเจ้าสาวกันอย่างคับคั่ง ขบวนเจ้าสาวเคลื่อนที่ออกไปช้า ๆ ห่างออกไปจากสายตาของเสิ่นเทียนกู้ ในใจเขาปวดร้าว ราวกับเข็มนับพันทิ่มแทง
บทล่าสุด
สามีคนงามของข้า ตอนที่28
ตอนที่ 28มียาพิษเสิ่นเทียนกู้วิ่งเข้ามาในห้องของกู้หนิงอันอย่างร้อนรน เบื้องหน้ากู้หนิงอันนั่งอยู่บนเตียง ส่วนเซียวเจิ้งยวนนั่งอยู่เคียงข้างนาง เขาป้อนยาสมุนไพรที่หลินเยว่ถิงเพิ่งยื่นให้ ให้กู้หนิงอันด้วยรอยยิ้ม “หยุดนะ ยานั่นมีพิษ!!”เสิ่นเทียนกู้ไม่พูดเปล่าเขาหยิบก้อนหินโยนออกไปโดนถ้วยยานั้นตกกระแทกพื้น ยาน้ำกระจายสาดออกมาเต็มพื้นแต่ในถ้วยก็ยังคงมีเศษอยู่นิดหน่อยทุกคนหันมามองเสิ่นเทียนกูด้วยความตกใจ!เสิ่นเทียนกู้วิ่งเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าทั้งสามคน แล้วหันไปมองหลินเยว่ถิงด้วยสายตาดุดันพร้อมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“ในยาสมุนไพรของเจ้ามีพิษ”หลินเยว่ถิงหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นอย่างสิ้นหวัง“ท่านหาว่าข้าเป็นคนวางยาพิษพระชายาหรือ”“หรือไม่ใช่ล่ะ!”น้ำเสียงเสิ่นเทียนกู้แข็งกร้าวจนหลินเยว่ถิงสะดุ้งด้วยความตกใจ น้ำตานางเอ่อคลอ รีบยกถ้วยยาที่แตกออกนั้นขึ้นมาดื่มพิสูจน์ให้พวกเขาดูนางที่จริงแล้วไม่ได้วางยา เพราะนางเองก็ไม่กล้าทำ กู้หนิงอันเป็นคนดี นางไม่อยากทำร้ายคนดี ๆ แบบนี้ นางเพียงอยากให้เซียวเจิ้งยวนรักนางจากใจจริงเซียวเจิ้งยวนรีบลุกขึ้นมาห้ามนางและประคองตัวนางขึ้นอย่าง
สามีคนงามของข้า ตอนที่27
ตอนที่27วางยาพิษยามเช้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาหลินเยว่ถิงที่กำลังนอนอยู่กับพื้นห้องที่เย็นยะเยือก ความเย็นแพร่กระจายไปทั่วร่างจนนางหนาวสั่นสะท้าน มือที่สั่นเทาได้แต่ยื่นไปหยิบยาขับความเย็นมากินเพื่อบรรเทาอาการเมื่ออาการของนางดีขึ้นจึงได้เปลี่ยนอาภรณ์แล้วก้าวตรงไปยังห้องปรุงยาเช่นในทุก ๆ วันนางจะปรุงยาให้เหล่าชาวบ้านรวมถึงยาของกู้หนิงอันด้วย ไม่นานนักยาของกู้หนิงอันก็ถูกปรุงเสร็จหลินเยว่ถิงประคองถาดไม้ที่มีถ้วยยาอุ่นเดินตรงไปยังห้องพักของกู้หนิงอันภายในห้องพักของเรือนรับรองที่เงียบสงบ แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามากระทบสองร่างที่นั่งเคียงกันอยู่บนเตียงนอนเซียวเจิ้งยวนนั่งพิงหัวเตียงในอ้อมกอดเขามีกู้หนิงอันที่กำลังเอนกายซบอย่างแนบชิด มือเรียวยาวของเซียวเจิ้งยวนโอบกระซับร่างของกู้หนิงอันผู้เป็นชายาอย่างทะนุถนอมเสียงพูดคุยหยอกล้อกันแผ่วเบาผสมผสานกับเสียงหัวเราะเบา ๆ ของทั้งสองหลินเยว่ถิงที่ยืนมองผ่านบานประตูที่เปิดอยู่ นางกำมือแน่นอย่างไม่รู้ตัว เพียงไม่นานร่างบอบบางก็ก้าวเข้าไปด้านในด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แล้วย่อคำนับอย่างนอบน้อม“ท่านอ๋อง พระชายา ยาเพคะ”กู้หนิงอันหันมาพยักหน้ารับแล้วรับถ้ว
สามีคนงามของข้า ตอนที่26
กู้หนิงอันขยับกายหมายจะลุกขึ้นนั่งแต่ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาจนนางครางเสียงเบาแผ่ว แต่เสียงนั้นกับการขยับตัวของนางก็ปลุกให้เซียวเจิ้งยวนที่นอนหลับอยู่ตื่นขึ้นมาเมื่อเขาเห็นกู้หนิงอันชายาของตนที่กำลังพยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง รอยยิ้มดีใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันทีพร้อมกับเสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจ“หนิงอัน!”เซียวเจิ้งยวนขยับขึ้นไปประคองร่างบางของภรรยาอย่างทะนุถนอม เขาหยิบหมอนมารองหลังให้นางเอนกายนั่งพิงหัวเตียงทั้งสองสบตากันอย่างลึกซึ้ง คำพูดมากมายที่อยากจะเอื้อนเอ่ยก็ถูกพูดผ่านสายตาอย่างเข้าใจซึ่งกันและกันเซียวเจิ้งยวนกำมือนางแน่นพูดขึ้นถามอย่างเป็นห่วง“หิวหรือไม่”กู้หนิงอันพยักหน้ารับอย่างช้า ๆ เซียวเจิ้งยวนหันไปเอ่ยสั่งเสียงดัง“พระชายาฟื้นแล้ว ใครอยู่ด้านนอกไปเอาโจ๊กอุ่น ๆ มา!”“พ่ะย่ะค่ะ”เสียงขันทีเฝ้าประตูขานรับอยู่ด้านนอก ก่อนเสียงฝีเท้าด้านนอกจะวิ่งวุ่นกันไปมาไม่นานโจ๊กอุ่นและผลไม้สดก็ถูกนำเข้ามาวางในห้อง เซียวเจิ้งยวนหยิบถ้วยโจ๊กมาป้อนให้นางอย่างอ่อนโยน สายตาของทั้งสองมองกันอยู่ตลอดเวลาใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขหลินเยว่ถิงถือถ้วยยาสมุนไพรก้าวเข้ามาด้านใน มองภาพนั้น
สามีคนงามของข้า ตอนที่25
ตอนที่25แผนร้าย“หนิงอัน!!”ร่างของชายาเขาจมดิ่งสู่ใต้น้ำ เซียวเจิ้งยวนทำได้เพียงว่ายไปหานางอย่างสุดกำลังแต่เรี่ยวแรงของเขากลับไม่นำพา ทำได้เพียงมองดูนางจมลงไปใต้น้ำ น้ำตาเขาไหลรินออกมาผสมกับสายน้ำเย็น หัวใจเจ็บจุกจนไม่อาจทนไหว“หนิงอัน!”เซียวเจิ้งยวนสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้าย เขาลืมตามองไปรอบ ๆ พบว่าตนเองอยู่ในเรือนรับรองของจวนเจ้าเมือง“ญาติผู้พี่ ท่านฟื้นแล้ว”น้ำเสียงของหลินเยว่ถิงดังขึ้น พร้อมกับร่างบางที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าโล่งใจ ขอบตานางแดงก่ำดูเหมือนร้องให้อย่างหนักมาเซียวเจิ้งยวนยันกายลุกขึ้นนั่งความเจ็บปวดบนขมับแล่นขึ้นมาจนเขาต้องยกมือขึ้นกุมแน่น“ญาติผู้พี่ท่านยังไม่หายดี อย่าเพิ่งขยับเลยเพคะ”หลินเยว่ถิงก้าวเข้าไปหาเขาแล้วช่วยประคองเขาอย่างระมัดระวัง“หนิงอัน! หนิงอันนางอยู่ที่ใด?”เซียวเจิ้งยวนถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกหลินเยว่ถิงชะงักนิ่ง นางก้มลงไม่ได้สบตาเขาและไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาเซียวเจิ้งยวนขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ “นางอยู่ที่ใด?!”น้ำเสียงเขาเข้มขึ้นด้วยความร้อนใจ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังหลินเยว่ถิง จนนางกดดันยิ่งนัก จึงได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย“พระชายาได้ร
สามีคนงามของข้า ตอนที่24
ตอนที่ 24ช่างเป็นขุนนางที่ดีกู้หนิงอันก้าวออกมาจากห้องรับรองของจวนเจ้าเมือง เบื้องหน้าทหารของนางควบคุม จวนเจ้าเมืองไว้ได้หมด เหล่าบรรดาภรรยาและบุตรของเจ้าเมืองถูกจับกุมไปรวมกันที่ห้องโถงของเรือนใหญ่เสิ่นเทียนกู้และหลินเยว่ถิงก้าวเข้ามาหานางอย่างรวดเร็วก่อนจะหยุดอยู่เบื้องหน้านาง“ท่านแม่ทัพ”เสิ่นเทียนกู้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นกู้หนิงอันหันไปทางเขา เสิ่นเทียนกู้ยื่นสมุดบันชีและหลักฐานที่ไปรวบรวมมาให้นางด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่กลับดูหนักแน่นยิ่งนัก“หลักฐานการโกงเงินในการสร้างเขื่อนและซ่อมแซ่มขอรับ”กู้หนิงอันรับมาแล้วเปิดดูอย่างรวดเร็ว เป็นดังคาด เจ้าเมืองและขุนนางบางคนร่วมกันโกงเงินที่ฝ่าบาทส่งมาเพื่อบำรุงรักษาเขื่อนไปจนสิ้น ทำให้เขื่อนใหญ่ที่ควรจะแข็งแรง กลับพังทลายลงอย่าง่ายดาย การคดโกงเช่นนี้แน่นอนว่ามีคนหนุนหลังอยู่ในเมืองหลวง แต่เมื่อเรื่องถูกสืบได้ ก็จะมีเพียงขุนนางตัวเล็กๆ เท่านั้นที่ต้องรับโทษ “พระชายา นี้คือทรัพย์สินของเหล่าขุนนางในเมือง เพคะ”หลินเยว่ถิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนบันชีทรัพย์ของเหล่าขุนนางทั้งหมดให้กู้หนิงอันกู้หนิงอันรับมาแล้วเปิดดูอย่างละเอียด ในใจหัวเราะ
สามีคนงามของข้า ตอนที่23
ยามเย็นมาถึง ในจวนเจ้าเมืองจัดงานเลี้ยงขึ้นเพื่อต้อนรับจิ้นหวังอ๋องและแม่ทัพกู้หนิงอันเหล่าขุนนางต่างมาร่วมงานกันในชุดอาภรณ์เรียบง่าย ไม่ใส่เครื่องประดับที่ล้ำค่าเลยแม้แต่ชิ้นเดียวเซียวเจิ้งยวนในอาภรณ์ผ้าไหมชั้นดีปักด้วยไหมทองขับให้ร่างสูงโปร่งของเขาดูสูงส่งและสง่างามยิ่งนัก เขาก้าวเข้ามาในงานพร้อมกับกู้หนิงในชุดขุนนางทหารสีกุหลาบเข้ม ผมยาวของนางถูกรวบขึ้นอย่างเรียบง่ายขับให้ใบหน้างดงามดูองอาจและน่าเกรงขามยิ่งนัก ในมือของนางยังกำแส่พระราชทานไว้แน่นเมื่อเห็นทั้งสองก้าวเข้ามาเหล่าขุนนางที่กำลังนั่งคุยกันอยู่รีบลุกขึ้นยืนแล้วทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียงกัน“ท่านอ๋อง พระชายา”เซียวเจิ้งยวนและกู้หนิงอันก้าวตรงไปนั่งลงตำแหน่งประธานของห้องโถง เซียวเจิ้งยวนไม่ได้เอ่ยคำใดเพียงยกถ้วยชาที่ขันทีประจำกายเพิ่งรินให้มือเรียวยาวหมุนถ้วยชาเบา ๆ มองดูลวดลายสวยงามบนถ้วยชาอย่างไม่สนใจเหล่าขุนนางที่กำลังยืนอยู่กู้หนิงอันเองก็ไม่ได้สนใจเหล่าขุนนาง นางยกมือเรียวขึ้นจับตะเกียบแล้วมองดูอาหารตรงหน้า ในใจพลันคิดว่าช่างสมกับเป็นเมืองที่ประสบภัยจริง ๆ อาหารที่ใช้รับรองก็มีเพียงผักไม่กี่อย่างนางใช้ตะเกียบคีบเ
สามีคนงามของข้า ตอนที่9
ตอนที่ 9กลางถนนในเมืองหลวงที่คึกครื้นไปด้วยผู้คนมากมาย เซียวเจิ้งยวนและเหล่าสหายแสนดีของเขากำลังเดินตรงมุ่งหน้าไปยังโรงน้ำชาม่านฮวา สายลมเย็นพัดโชยมาเบา ๆ กลิ่นอาหารลอยมาตามอาการเสียงพูดคุยดังปะปนกับเสียงฝีเท้า“ตาเฒ่าสุย หากเจ้ายังไม่ไปอีกข้าจะลงมือแล้วนะ!”ร่างชายชราผู้หนึ่งถูกโยนออกมากองอยู่ข้
สามีคนงามของข้า ตอนที่8
ตอนที่ 8 ยั่วสามีตำหนักองค์ชายสิบสามสายลมเย็นยามราตรีพัดแผ่วเบา แสงจันทร์ส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ เซียวเจิ้งยวนก้าวเดินตามทางที่มีโคมไฟส่องสว่าง ในมือถือหนังสือเล่มหนึ่ง หนังสือที่เขาตั้งใจไปค้นหามาเพื่อให้นางได้ศึกษาถึงการเป็นกุลสตรีในวังหลวงอย่างสมบูรณ์แบบ ดวงตาเขาทอดมองไปยังห้องเบื้
สามีคนงามของข้า ตอนที่7
ตอนที่ 7 ข้าจะเปลี่ยนนางเองโรงน้ำชาม่านฮวาภายในโรงน้ำชาคักครื้นไปด้วยผู้คน ภายในห้องแขกพิเศชชั้นบนยังคงเป็นสี่สหายผู้สูงศักดิ์เซียวเจิ้งยวนยกถ้วยชาขึ้นจิบพลางถอนหายใจเป็นระยะ ๆ จนสหายทั้งสามที่นั่งอยู่ต้องเอ่ยถามขึ้น“นี่เจิ้งยวนเหตุใดดูเจ้าทุกข์ใจเช่นนี้”จางเฉิงฟานถามขึ้น“จะมีอะไรอีกเล่า ก็คง
สามีคนงามของข้า ตอนที่ 6 ขอหนังสือหย่า
ตอนที่ 6 ขอหนังสือหย่าโรงน้ำชาม่านฮวาในโรงน้ำชาคักครื้นไปด้วยผู้คน เซียวเจิ้งยวนเดินท่ามกลางผู้คนขึ้นมาบนชั้นสอง แล้วตรงไปยังห้องประจำที่เขามักมาดื่มชากันเป็นประจำกับเหล่าสหายร่วมเรียนเมื่อเปิดประตูเข้าไปสหายทั้งสามก็นั่งรอเขาอยู่แล้ว เซียวเจิ้งยวนก้าวเข้าไปนั่งลงในวงของสหายด้วยใบหน้าที่ไม่ค่อย
บางทีคุณอาจจะชอบ
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.6K viewsฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้27.5K viewsบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.4K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน63.3K viewsอดีตสามีข้าคือราชบุตรเขย
ม่านอวี้968 viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม3.8K viewsร้อยปักษาคารวะหงส์
ภัสสพิชชา430 viewsชะตารักใต้เงาแค้น
คุณยายจิ้งจอก541 views
