เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่5 ถวายชา
วันที่เผยแพร่:
2026-05-08 07:56:19ตอนที่ 5 ไปถวายชา
เซียวเจิ้งยวนนอนหลับอยู่ในห้องหนังสืออย่างยากลำบาก พื้นเตียงที่แข็งทำให้เขานอนไม่ค่อยหลับพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน “องค์ชาย องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวอู่ขันทีประจำกายของเซียวเจิ้งยวนเรียกเขาด้วยใบหน้าที่ร้อนรน เซียวเจิ้งยวนหันไปมองด้วยใบหน้าอ่อนล้าเล็กน้อย “มีอะไร” เซียวเจิ้งยวนพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ยังคงพลิกตัวนอนต่อ “ถึงเวลาต้องไปถวายน้ำชาฝ่าบาทกับฮองเฮาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” เมื่อเสี่ยวอู่กล่าวจบ เซียวเจิ้งยวนก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่ง เมื่อนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เขาต้องไปถวายน้ำชา จึงรีบก้าวลงจากเตียงแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว “ไปเตรียมชุดให้ข้า” “พ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวอู่ตอบรับแล้วก้าวตามเขาไปติด ๆ เพียงไม่นานเซียวเจิ้งยวนก็ก้าวมาหยุดอยู่หน้าห้อง เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อยอย่างลังเล สุดท้ายก็ผลักประตูก้าวเข้าไป กู้หนิงอันที่อยู่ในห้องเมื่อเห็นเซียวเจิ้งยวนก้าวเข้ามา นางก็รีบเดินเข้าไปหาเขา “สามีท่านมาแล้วหรือ เร็วเข้ารีบไปเปลี่ยนชุด เดี๋ยวจะไปถวายชาไม่ทัน” นางพูดเสียงเรียบนิ่ง เซียวเจิ้งยวนหยุดยืนจ้องมองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า นางสวมชุดทหารสายพิธีการสีแดงกุหลาบเข้ม มีผ้าคลุมไหล่ลายเมฆ ผมถูกเกล้ามวยสูงติดปิ่นโลหะแบบเรียบแต่ดูเฉียบ ใบหน้าถูกแต่งแต้มอย่างเบา ๆ แต่ดูงดงามยิ่งนัก ร่างสูงโปร่งของนางดูสง่างาม แต่ยังมีความแข็งแกร่ง ช่างเป็นสตรีที่หาได้ยากในเมืองหลวงแห่งนี้ ไม่ ๆ นางโหดเหี้ยม ไม่ใช่ในแบบที่เขาชอบ! เซียวเจิ้งยวนรีบปรับสีหน้าเป็นไม่สนใจนางแล้วเดินตรงไปยังชุดที่ขันทีถือมา “อยู่กับสามีต้องดูแลเขาอย่างดี” เสียงของมารดาแล่นขึ้นมาในหัวของกู้หนิงอัน นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูแลหรือ? “ข้าทำเอง” เสียงของกู้หนิงอันดังขึ้น ขันทีประจำกายก้าวถอยหลังให้นางแล้วยื่นถาดอาภรณ์ขององค์ชายให้อย่างนอบน้อม กู้หนิงอันหยิบขึ้นมากวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่เคยทำให้ใครมาก่อน แต่ดูแล้วก็ไม่น่ายาก ตอนเด็ก ๆ นางเคยเห็นท่านแม่ช่วยสวมให้ท่านพ่ออยู่บ่อย ๆ กู้หนิงอันพยายามเรียนแบบให้เหมือนแม่ของนาง เพื่อเอาใส่ใจสามีของตน เซียวเจิ้งยวนยกมุมปากเพียงครู่ ดีที่ยังรู้จักดูแลเอาใจใส่ข้าบาง แม้จะไม่อ่อนโยนเท่าไรแต่ก็ยังถือว่าใช้ได้อยู่ ขณะนั้นกู้หนิงอันพลันขยับเข้ามาใกล้เขากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของนางทำให้เซียวเจิ้งยวนเผลอสูดดมอย่างไม่รู้ตัว แต่ทันใดนั้นมือนางก็พลันดึงสายรัดเอวจนแน่นเกินไปทำให้เขาจุกท้องขึ้นมาทันที “ขอโทษ! ขอโทษ! ข้าไม่ได้ตั้งใจ” เซียวเจิ้งยวนกัดฟันแน่นได้แต่ส่ายหัว บอกนางว่าไม่เป็นไร ช่างหยาบกระด้างเกินไปแล้ว คนป่าเถื่อนอย่างไรก็ป่าเถื่อนอยู่ดี! เซียวเจิ้งยวนได้แต่คิดในใจไหนเลยจะกล้าพูดออกมา เพราะถ้าพูดออกมาสิ่งที่รอเขาอยู่ก็คืออาวุธเหล่านั้นที่วางเรียงรายอยู่ในห้อง มองแล้วรู้สึกเสียวท้องวาบ ๆ เมื่อกู้หนิงอันช่วยเซียวเจิ้งยวนแต่งกายจนเรียบร้อยแล้วทั้งสองก็มุ่งหน้าไปตำหนักของฮ่องเต้เพื่อถวายน้ำชา ตลอดทาง นางก้าวเดินอย่าง มั่นคงและนิ่งลึก ฝีเท้าไม่หนักแต่เต็มไปด้วยแรงคุมตัวที่แม่นยำราวมีเส้นตรงวาดไว้ให้ก้าวตาม ไหล่ตั้งตรง แผ่นหลังเหยียดเรียบ มอบภาพความเด็ดเดี่ยวแบบไม่โอ้อวด ทุกจังหวะก้าวให้ความรู้สึกว่า นางควบคุมพื้นที่รอบตัวได้ทั้งหมด ผ้าชุดสีแดงกุหลาบเข้มสะบัดเบา ๆ ตามแรงฝีเท้า แต่ท่วงท่าของนางไม่รีบร้อน ไม่เชื่องช้า เป็นจังหวะที่บอกชัดว่า นี่คือผู้บัญชาการที่เคยยืนหน้ากองทัพ ไม่ใช่หญิงธรรมดาในวัง สายตาเฉียบเย็นมองตรงไปข้างหน้า ไม่เหลือบซ้ายขวา ราวกับสิ่งรอบข้างล้วนไม่อาจทำให้นางเสียสมาธิ แม้เพียงเดินผ่าน บ่าวไพร่ยังต้องยืดตัวตามโดยไม่รู้ตัวเหล่านางกำนัลยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใส่นาง จนเซียวเจิ้งยวนเองรู้สึกว่านางดูองอาจยิ่งกว่าเขาเสียอีก ไม่ได้เขาต้องเหนือกว่านาง นางคือภรรยาเขานะ! เซียวเจิ้งยวนรีบยืดอกขึ้นเดินนำกู้หนิงอันไปด้วยท่าทางที่ดูสุขุม พร้อมกับเชิดคางเล็กน้อย ทั้งสองเข้าไปถวายชาให้ฮ่องเต้กับฮองเฮาเสร็จก็กลับมาที่ตำหนักเพื่อจะไปถวายชาให้กับหลินกุ้ยเฟย แต่เซียวเจิ้งยวนให้นางไปคนเดียว เขาอ้างว่าติดงานไม่อาจไปกับนางได้ กู้หนิงอันตอบรับแล้วเดินตรงไปยังห้องของหลินกุ้ยเฟยโดยมีองครักษ์หญิงเสี่ยวซุ่นติดตามไปด้วย เมื่อมาถึงหน้าห้องของหลินกุ้ยเฟยก็มีแม่นมหลิวยืนรออยู่แล้ว แม่นมหลิวให้เพียงกู้หนิงอันที่เป็นสะใภ้เข้าไปได้เพียงคนเดียว ส่วนองครักษ์หญิงให้นางยืนรออยู่ด้านนอก ในห้องที่เงียบสงบ หลินกุ้ยเฟยนั่งอยู่โต๊ะตำแหน่งประธาน มือเรียวยกพัดเล็กค่อย ๆ พัด อย่างใจเย็น นางนั่งรอทั้งสองตั้งแต่เช้า เพราะอยากดูว่าลูกสะใภ้จะเป็นดังข่าวลือหรือไม่ รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาอัปลักษณ์ นิสัยป่าเถื่อน โหดเหี้ยม หลินกุ้ยเฟย เพียงแค่คิดภาพตาม นางก็รู้สึกกลัว มือเรียวหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อที่ซึมออกแล้วถอนหายใจยาว ในใจรู้สึกสงสารบุตรของตนยิ่งนัก นางจะลองขอกู้หนิงอันให้รับนางสนมที่อ่อนช้อยงดงามให้เซียวเจิ้งยวนสักสองสามคน “พระสนมหลินกุ้ยเฟย พระชายามาแล้วเพคะ” เสียงของแม่นมหลิวดังขึ้นอยู่หน้าห้อง หลินกุ้ยเฟยค่อย ๆ เงยหน้ามองผู้ที่กำลังก้าวเข้ามา ดวงตาชะงักเล็กน้อย ท่วงท่าของนางองอาจราวบุรุษ ทุกย่างก้าวมั่นคง เมื่อมองไปยังใบหน้าของนาง ก็พลันถอนหายใจโล่ง แม้นางจะรูปร่างสูงโปร่งสง่างามเยือกเย็น แต่ใบหน้างามนั้นถือว่าเป็นหญิงงามเลยก็ว่าได้ สีหน้าของหลินกุ้ยเฟยค่อย ๆ เผยรอยยิ้มออกมา ในข่าวลือนั้นไม่มีมูล และคำพูดของบุตรชายนั้นก็ไร้ซึ่งความจริง จริงอยู่ที่ทั้งสองเคยพบกัน แต่นั่นก็เป็นเวลาที่ผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนแปลงตามการเวลา กู้หนิงอันก้าวไปหยุดยืนเบื้องหน้านางแล้วถวายน้ำชาอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางนิ่งลึกสุขุม หลินกุ้ยเฟยยิ้มรับแล้วหยิบกำไลหยกที่เตรียมเอาไว้มามอบให้กู้หนิงอัน แม้ว่ากู้หนิงอันจะไม่ได้อัปลักษณ์แต่ท่าทางของนางคงไม่อาจทำให้เซียวเจิ้งยวนชอบได้ รอให้นางอยู่ที่นี่สักพักแล้วค่อยพูดเรื่องรับอนุภรรยาให้เซียวเจิ้งยวน
บทล่าสุด
สามีคนงามของข้า ตอนที่28
ตอนที่ 28มียาพิษเสิ่นเทียนกู้วิ่งเข้ามาในห้องของกู้หนิงอันอย่างร้อนรน เบื้องหน้ากู้หนิงอันนั่งอยู่บนเตียง ส่วนเซียวเจิ้งยวนนั่งอยู่เคียงข้างนาง เขาป้อนยาสมุนไพรที่หลินเยว่ถิงเพิ่งยื่นให้ ให้กู้หนิงอันด้วยรอยยิ้ม “หยุดนะ ยานั่นมีพิษ!!”เสิ่นเทียนกู้ไม่พูดเปล่าเขาหยิบก้อนหินโยนออกไปโดนถ้วยยานั้นตกกระแทกพื้น ยาน้ำกระจายสาดออกมาเต็มพื้นแต่ในถ้วยก็ยังคงมีเศษอยู่นิดหน่อยทุกคนหันมามองเสิ่นเทียนกูด้วยความตกใจ!เสิ่นเทียนกู้วิ่งเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าทั้งสามคน แล้วหันไปมองหลินเยว่ถิงด้วยสายตาดุดันพร้อมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“ในยาสมุนไพรของเจ้ามีพิษ”หลินเยว่ถิงหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นอย่างสิ้นหวัง“ท่านหาว่าข้าเป็นคนวางยาพิษพระชายาหรือ”“หรือไม่ใช่ล่ะ!”น้ำเสียงเสิ่นเทียนกู้แข็งกร้าวจนหลินเยว่ถิงสะดุ้งด้วยความตกใจ น้ำตานางเอ่อคลอ รีบยกถ้วยยาที่แตกออกนั้นขึ้นมาดื่มพิสูจน์ให้พวกเขาดูนางที่จริงแล้วไม่ได้วางยา เพราะนางเองก็ไม่กล้าทำ กู้หนิงอันเป็นคนดี นางไม่อยากทำร้ายคนดี ๆ แบบนี้ นางเพียงอยากให้เซียวเจิ้งยวนรักนางจากใจจริงเซียวเจิ้งยวนรีบลุกขึ้นมาห้ามนางและประคองตัวนางขึ้นอย่าง
สามีคนงามของข้า ตอนที่27
ตอนที่27วางยาพิษยามเช้าแสงแดดสาดส่องเข้ามาหลินเยว่ถิงที่กำลังนอนอยู่กับพื้นห้องที่เย็นยะเยือก ความเย็นแพร่กระจายไปทั่วร่างจนนางหนาวสั่นสะท้าน มือที่สั่นเทาได้แต่ยื่นไปหยิบยาขับความเย็นมากินเพื่อบรรเทาอาการเมื่ออาการของนางดีขึ้นจึงได้เปลี่ยนอาภรณ์แล้วก้าวตรงไปยังห้องปรุงยาเช่นในทุก ๆ วันนางจะปรุงยาให้เหล่าชาวบ้านรวมถึงยาของกู้หนิงอันด้วย ไม่นานนักยาของกู้หนิงอันก็ถูกปรุงเสร็จหลินเยว่ถิงประคองถาดไม้ที่มีถ้วยยาอุ่นเดินตรงไปยังห้องพักของกู้หนิงอันภายในห้องพักของเรือนรับรองที่เงียบสงบ แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามากระทบสองร่างที่นั่งเคียงกันอยู่บนเตียงนอนเซียวเจิ้งยวนนั่งพิงหัวเตียงในอ้อมกอดเขามีกู้หนิงอันที่กำลังเอนกายซบอย่างแนบชิด มือเรียวยาวของเซียวเจิ้งยวนโอบกระซับร่างของกู้หนิงอันผู้เป็นชายาอย่างทะนุถนอมเสียงพูดคุยหยอกล้อกันแผ่วเบาผสมผสานกับเสียงหัวเราะเบา ๆ ของทั้งสองหลินเยว่ถิงที่ยืนมองผ่านบานประตูที่เปิดอยู่ นางกำมือแน่นอย่างไม่รู้ตัว เพียงไม่นานร่างบอบบางก็ก้าวเข้าไปด้านในด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แล้วย่อคำนับอย่างนอบน้อม“ท่านอ๋อง พระชายา ยาเพคะ”กู้หนิงอันหันมาพยักหน้ารับแล้วรับถ้ว
สามีคนงามของข้า ตอนที่26
กู้หนิงอันขยับกายหมายจะลุกขึ้นนั่งแต่ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาจนนางครางเสียงเบาแผ่ว แต่เสียงนั้นกับการขยับตัวของนางก็ปลุกให้เซียวเจิ้งยวนที่นอนหลับอยู่ตื่นขึ้นมาเมื่อเขาเห็นกู้หนิงอันชายาของตนที่กำลังพยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง รอยยิ้มดีใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันทีพร้อมกับเสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจ“หนิงอัน!”เซียวเจิ้งยวนขยับขึ้นไปประคองร่างบางของภรรยาอย่างทะนุถนอม เขาหยิบหมอนมารองหลังให้นางเอนกายนั่งพิงหัวเตียงทั้งสองสบตากันอย่างลึกซึ้ง คำพูดมากมายที่อยากจะเอื้อนเอ่ยก็ถูกพูดผ่านสายตาอย่างเข้าใจซึ่งกันและกันเซียวเจิ้งยวนกำมือนางแน่นพูดขึ้นถามอย่างเป็นห่วง“หิวหรือไม่”กู้หนิงอันพยักหน้ารับอย่างช้า ๆ เซียวเจิ้งยวนหันไปเอ่ยสั่งเสียงดัง“พระชายาฟื้นแล้ว ใครอยู่ด้านนอกไปเอาโจ๊กอุ่น ๆ มา!”“พ่ะย่ะค่ะ”เสียงขันทีเฝ้าประตูขานรับอยู่ด้านนอก ก่อนเสียงฝีเท้าด้านนอกจะวิ่งวุ่นกันไปมาไม่นานโจ๊กอุ่นและผลไม้สดก็ถูกนำเข้ามาวางในห้อง เซียวเจิ้งยวนหยิบถ้วยโจ๊กมาป้อนให้นางอย่างอ่อนโยน สายตาของทั้งสองมองกันอยู่ตลอดเวลาใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขหลินเยว่ถิงถือถ้วยยาสมุนไพรก้าวเข้ามาด้านใน มองภาพนั้น
สามีคนงามของข้า ตอนที่25
ตอนที่25แผนร้าย“หนิงอัน!!”ร่างของชายาเขาจมดิ่งสู่ใต้น้ำ เซียวเจิ้งยวนทำได้เพียงว่ายไปหานางอย่างสุดกำลังแต่เรี่ยวแรงของเขากลับไม่นำพา ทำได้เพียงมองดูนางจมลงไปใต้น้ำ น้ำตาเขาไหลรินออกมาผสมกับสายน้ำเย็น หัวใจเจ็บจุกจนไม่อาจทนไหว“หนิงอัน!”เซียวเจิ้งยวนสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้าย เขาลืมตามองไปรอบ ๆ พบว่าตนเองอยู่ในเรือนรับรองของจวนเจ้าเมือง“ญาติผู้พี่ ท่านฟื้นแล้ว”น้ำเสียงของหลินเยว่ถิงดังขึ้น พร้อมกับร่างบางที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าโล่งใจ ขอบตานางแดงก่ำดูเหมือนร้องให้อย่างหนักมาเซียวเจิ้งยวนยันกายลุกขึ้นนั่งความเจ็บปวดบนขมับแล่นขึ้นมาจนเขาต้องยกมือขึ้นกุมแน่น“ญาติผู้พี่ท่านยังไม่หายดี อย่าเพิ่งขยับเลยเพคะ”หลินเยว่ถิงก้าวเข้าไปหาเขาแล้วช่วยประคองเขาอย่างระมัดระวัง“หนิงอัน! หนิงอันนางอยู่ที่ใด?”เซียวเจิ้งยวนถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกหลินเยว่ถิงชะงักนิ่ง นางก้มลงไม่ได้สบตาเขาและไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาเซียวเจิ้งยวนขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ “นางอยู่ที่ใด?!”น้ำเสียงเขาเข้มขึ้นด้วยความร้อนใจ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังหลินเยว่ถิง จนนางกดดันยิ่งนัก จึงได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย“พระชายาได้ร
สามีคนงามของข้า ตอนที่24
ตอนที่ 24ช่างเป็นขุนนางที่ดีกู้หนิงอันก้าวออกมาจากห้องรับรองของจวนเจ้าเมือง เบื้องหน้าทหารของนางควบคุม จวนเจ้าเมืองไว้ได้หมด เหล่าบรรดาภรรยาและบุตรของเจ้าเมืองถูกจับกุมไปรวมกันที่ห้องโถงของเรือนใหญ่เสิ่นเทียนกู้และหลินเยว่ถิงก้าวเข้ามาหานางอย่างรวดเร็วก่อนจะหยุดอยู่เบื้องหน้านาง“ท่านแม่ทัพ”เสิ่นเทียนกู้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นกู้หนิงอันหันไปทางเขา เสิ่นเทียนกู้ยื่นสมุดบันชีและหลักฐานที่ไปรวบรวมมาให้นางด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่กลับดูหนักแน่นยิ่งนัก“หลักฐานการโกงเงินในการสร้างเขื่อนและซ่อมแซ่มขอรับ”กู้หนิงอันรับมาแล้วเปิดดูอย่างรวดเร็ว เป็นดังคาด เจ้าเมืองและขุนนางบางคนร่วมกันโกงเงินที่ฝ่าบาทส่งมาเพื่อบำรุงรักษาเขื่อนไปจนสิ้น ทำให้เขื่อนใหญ่ที่ควรจะแข็งแรง กลับพังทลายลงอย่าง่ายดาย การคดโกงเช่นนี้แน่นอนว่ามีคนหนุนหลังอยู่ในเมืองหลวง แต่เมื่อเรื่องถูกสืบได้ ก็จะมีเพียงขุนนางตัวเล็กๆ เท่านั้นที่ต้องรับโทษ “พระชายา นี้คือทรัพย์สินของเหล่าขุนนางในเมือง เพคะ”หลินเยว่ถิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนบันชีทรัพย์ของเหล่าขุนนางทั้งหมดให้กู้หนิงอันกู้หนิงอันรับมาแล้วเปิดดูอย่างละเอียด ในใจหัวเราะ
สามีคนงามของข้า ตอนที่23
ยามเย็นมาถึง ในจวนเจ้าเมืองจัดงานเลี้ยงขึ้นเพื่อต้อนรับจิ้นหวังอ๋องและแม่ทัพกู้หนิงอันเหล่าขุนนางต่างมาร่วมงานกันในชุดอาภรณ์เรียบง่าย ไม่ใส่เครื่องประดับที่ล้ำค่าเลยแม้แต่ชิ้นเดียวเซียวเจิ้งยวนในอาภรณ์ผ้าไหมชั้นดีปักด้วยไหมทองขับให้ร่างสูงโปร่งของเขาดูสูงส่งและสง่างามยิ่งนัก เขาก้าวเข้ามาในงานพร้อมกับกู้หนิงในชุดขุนนางทหารสีกุหลาบเข้ม ผมยาวของนางถูกรวบขึ้นอย่างเรียบง่ายขับให้ใบหน้างดงามดูองอาจและน่าเกรงขามยิ่งนัก ในมือของนางยังกำแส่พระราชทานไว้แน่นเมื่อเห็นทั้งสองก้าวเข้ามาเหล่าขุนนางที่กำลังนั่งคุยกันอยู่รีบลุกขึ้นยืนแล้วทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียงกัน“ท่านอ๋อง พระชายา”เซียวเจิ้งยวนและกู้หนิงอันก้าวตรงไปนั่งลงตำแหน่งประธานของห้องโถง เซียวเจิ้งยวนไม่ได้เอ่ยคำใดเพียงยกถ้วยชาที่ขันทีประจำกายเพิ่งรินให้มือเรียวยาวหมุนถ้วยชาเบา ๆ มองดูลวดลายสวยงามบนถ้วยชาอย่างไม่สนใจเหล่าขุนนางที่กำลังยืนอยู่กู้หนิงอันเองก็ไม่ได้สนใจเหล่าขุนนาง นางยกมือเรียวขึ้นจับตะเกียบแล้วมองดูอาหารตรงหน้า ในใจพลันคิดว่าช่างสมกับเป็นเมืองที่ประสบภัยจริง ๆ อาหารที่ใช้รับรองก็มีเพียงผักไม่กี่อย่างนางใช้ตะเกียบคีบเ
สามีคนงามของข้า ตอนที่9
ตอนที่ 9กลางถนนในเมืองหลวงที่คึกครื้นไปด้วยผู้คนมากมาย เซียวเจิ้งยวนและเหล่าสหายแสนดีของเขากำลังเดินตรงมุ่งหน้าไปยังโรงน้ำชาม่านฮวา สายลมเย็นพัดโชยมาเบา ๆ กลิ่นอาหารลอยมาตามอาการเสียงพูดคุยดังปะปนกับเสียงฝีเท้า“ตาเฒ่าสุย หากเจ้ายังไม่ไปอีกข้าจะลงมือแล้วนะ!”ร่างชายชราผู้หนึ่งถูกโยนออกมากองอยู่ข้
สามีคนงามของข้า ตอนที่8
ตอนที่ 8 ยั่วสามีตำหนักองค์ชายสิบสามสายลมเย็นยามราตรีพัดแผ่วเบา แสงจันทร์ส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ เซียวเจิ้งยวนก้าวเดินตามทางที่มีโคมไฟส่องสว่าง ในมือถือหนังสือเล่มหนึ่ง หนังสือที่เขาตั้งใจไปค้นหามาเพื่อให้นางได้ศึกษาถึงการเป็นกุลสตรีในวังหลวงอย่างสมบูรณ์แบบ ดวงตาเขาทอดมองไปยังห้องเบื้
สามีคนงามของข้า ตอนที่7
ตอนที่ 7 ข้าจะเปลี่ยนนางเองโรงน้ำชาม่านฮวาภายในโรงน้ำชาคักครื้นไปด้วยผู้คน ภายในห้องแขกพิเศชชั้นบนยังคงเป็นสี่สหายผู้สูงศักดิ์เซียวเจิ้งยวนยกถ้วยชาขึ้นจิบพลางถอนหายใจเป็นระยะ ๆ จนสหายทั้งสามที่นั่งอยู่ต้องเอ่ยถามขึ้น“นี่เจิ้งยวนเหตุใดดูเจ้าทุกข์ใจเช่นนี้”จางเฉิงฟานถามขึ้น“จะมีอะไรอีกเล่า ก็คง
สามีคนงามของข้า ตอนที่ 6 ขอหนังสือหย่า
ตอนที่ 6 ขอหนังสือหย่าโรงน้ำชาม่านฮวาในโรงน้ำชาคักครื้นไปด้วยผู้คน เซียวเจิ้งยวนเดินท่ามกลางผู้คนขึ้นมาบนชั้นสอง แล้วตรงไปยังห้องประจำที่เขามักมาดื่มชากันเป็นประจำกับเหล่าสหายร่วมเรียนเมื่อเปิดประตูเข้าไปสหายทั้งสามก็นั่งรอเขาอยู่แล้ว เซียวเจิ้งยวนก้าวเข้าไปนั่งลงในวงของสหายด้วยใบหน้าที่ไม่ค่อย
บางทีคุณอาจจะชอบ
เพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย24.0K viewsหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่193.5K viewsแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.5K viewsแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาอ๋องตัวร้าย แต่ฉันอยากจะเป็นปลาเค็ม
ลลินรดา114 viewsท่านแม่คือนางร้ายที่ถูกพระเอกธงแดงขับไล่
ไป๋เจวี๋ย454 viewsนักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช
สกุลจาง27 viewsหนูน้อยจอมตะกละถูกทิ้ง？ทั้งจวนโหวตามเลี้ยง
เสี่ยวเป่าเย่256 views
