เวลาที่มีความสุขมักผ่านไปไวเสมอ เผลอแป๊บเดียวก็ถึงวันจันทร์อีกแล้ว วันนี้ชุติมณณ์เดินทางมาทำงานพร้อมปรเมศก์เช่นทุกครั้ง แต่คราวนี้ต่างออกไป เพราะอีกเพียงสองสัปดาห์เธอก็จะต้องหยุดทำงานตามที่เขาสั่งไว้ ยิ่งนับวันอาการ ติดกลิ่นเขาก็ยิ่งหนักขึ้นจนแก้ไม่ตก เช้านี้เธอถึงขั้นพกเสื้อนอนของเขามาทำงานด้วย ถ้าไม่ได้ดมจะเวียนหัวจนทำอะไรไม่ไหวเลยจริงๆ“ต๊ายย มาทำงานทำไมยะ” เสียงศรรัณย์ดังขึ้นทันทีที่เธอเดินเข้าแผนก“สวัสดีค่ะ เจ๊ส้มโอ” ชุติมณณ์ยิ้มกว้างตอบรับ“แหม… เจ้าขาท้องนะคะ ไม่ได้ป่วยสักหน่อย นี่ก็มีคนท้องหลายคนที่ยังมาทำงานได้”“แต่บริบทมันต่างกันย่ะ เธอน่ะคนโปรดท่านรองเชียวนะ”ชุติมณณ์หัวเราะพลางยกมือไหว้หัวหน้าแผนกที่เพิ่งเดินเข้ามาพอดี“สวัสดีค่ะพี่ปละ…”แต่ดูเหมือนปารณีจะมัวแต่คิดเรื่องอ
Read more