All Chapters of บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก: Chapter 101 - Chapter 110

196 Chapters

บทที่ 101

เธอหูฝาดไปหรือเปล่า?เขาถึงกับพูดว่าให้เธอ “ซื้อบริการ” เนี่ยนะ?“ไม่ใช่ค่ะ ประธานซาง...” เวินหร่านพยายามอธิบายอย่างตะกุกตะกัก “คือว่าฉันเพียงแค่...”เธอก็แค่ต้องการทวงเงินห้าแสนบาทที่โอนให้เขาไปเมื่อคืนกลับมาเท่านั้นเองนะจะให้มานอนกับเขาทีหนึ่งแล้วเรียกเงินล้าน แถมยังต้องมาผ่อนจ่ายอีก นี่มันแพงเกินไปแล้วข้างนอกนั่นต่อให้เรียกใช้บริการเด็กเอนเตอร์เทนระดับไฮเอนด์ก็ยังถูกกว่าเขาเสียอีกถึงแม้เขาจะมีมูลค่าตัวมหาศาลและสถานะสูงส่งจนคู่ควรกับราคานี้จริง ๆ ก็เถอะแต่ปัญหาคือเธอไม่มีปัญญาจ่าย “ค่าตัว” แพงขนาดนี้หรอกนะและที่สำคัญที่สุด เขาเป็นถึงเจ้านายของเธอ ต่อให้เธอมีความคิดชั่ววูบก็คงไม่มีความกล้าพอที่จะลงมือทำจริงหรอกเวินหร่านอดไม่ได้ที่จะนึกสงสัยว่า บอสใหญ่กำลังจงใจทำการทดสอบเธอหรือเปล่านะ?ทว่าเธอยังพูดไม่ทันขาดคำ ซางเลี่ยรุ่ยก็แทรกขึ้นมาทันควัน “เมื่อคืนมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”เวินหร่านชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกย้อนกลับมาได้ทันที “เมื่อคืนฉันน่าจะโดนวางยาในงานเลี้ยงฉลองค่ะ!”“ใครเป็นคนวางยา? รู้ไหมว่าใคร?” ซางเลี่ยรุ่ยขมวดคิ้วมุ่นด้วยความเคร่งขรึมใบหน้าสวยหวานของ
Read more

บทที่ 102

เมื่อเวินหร่านมาถึงบ้านตระกูลเวิน ทุกคนก็ต่างอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตารอคอยเธอก่อนแล้วผู้ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานคือ เวินจี้หลี่ ผู้เป็นพ่อของเธอเขาคือผู้นำตระกูลเวินและประธานกรรมการบริหารของบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปถึงแม้ผมบนศีรษะจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดอกเลา แต่ความน่าเกรงขามกลับยังคงเดิมไม่เสื่อมคลายถัดมาทางด้านซ้ายมือของเขาคือ เสิ่นอ้าวหลัน ผู้เป็นแม่ใหญ่บนใบหน้าที่ได้รับการดูแลอย่างดีเยี่ยมนั้นแทบมองไม่เห็นร่องรอยของกาลเวลาเธอสวมชุดกี่เพ้าปักลวดลายราคาแพง ทั้งยังประดับประดาด้วยเครื่องเพชรทั่วทั้งตัวส่งให้ภาพลักษณ์ของเธอดูเป็นผู้สูงศักดิ์ข้างกายของเธอคือ เวินฉี ผู้เป็นลูกสาวคนโต เธอสวมใส่เสื้อผ้าและเครื่องประดับแบรนด์เนมไม่ต่างกันเพียงแต่ทั้งใบหน้าและรูปร่างของเวินฉีกลับดูด้อยกว่าเสิ่นอ้าวหลันอยู่หนึ่งขั้นเพราะในสมัยสาว ๆ นั้น เสิ่นอ้าวหลันถือเป็นหญิงโฉมงามระดับที่หาตัวจับยากทั้งยังมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเหนือใครว่ากันว่าในอดีต เธออาศัยเพียงความงามของใบหน้าช่วยให้พ่อของเธอคว้าโครงการสำคัญมาได้นับไม่ถ้วนหากไม่ใช่เพราะเธอไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายได้ ย่าของเธอคงไม่วางย
Read more

บทที่ 103

เวินหร่านแค่นหัวเราะอย่างเย้ยหยันตั้งแต่เด็กจนโต เวลาที่เวินฉีรังแกเธอนั้นถือเป็นเรื่องชอบธรรมเสมอ ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ใหญ่ หรือแม้แต่แม่เล็ก ต่างก็ไม่เคยปริปากถามไถ่แม้แต่คำเดียวทว่าครั้งนี้ เมื่อเธอตัดสินใจโต้ตอบกลับไปบ้างเพียงครั้งเดียวพวกเขาทุกคนกลับพร้อมใจกันดาหน้ามาหาเรื่องเธอถึงที่นี่ทั้งที่เป็นลูกเหมือนกันแท้ ๆ แต่ตำแหน่งของเธอกับเวินฉีในตระกูลเวินนั้นกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว“ฉันไม่ได้ทำ!” เวินหร่านโต้กลับ“แกยังกล้าแก้ตัวอีกเหรอ?” เวินฉีลุกพรวดขึ้นชี้หน้ากล่าวหาเธอด้วยความโกรธแค้น “ชัดเจนอยู่ทนโท่ว่าแกแอบไปสนามม้าเพื่ออ่อยสามีฉัน ฉันถึงได้ตามไปสั่งสอนแกถึงที่บริษัทไงล่ะ!”เวินหร่านขมวดคิ้วโดยสัญชาตญาณ “ฉันอธิบายไปหมดแล้วว่าวันนั้นคนที่ไปสนามม้าไม่ใช่แค่ฉันคนเดียว อีกอย่างฉันไปที่นั่นเพราะบอสสั่งให้ไป!”ทั้งที่วันนั้นซางเลี่ยรุ่ยก็ได้ช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ให้เธอแล้ว และตัวเวินฉีเองก็ดูเหมือนจะยอมรับแล้วด้วย แล้วทำไมเรื่องนี้ถึงยังบานปลายมาถึงหูคุณพ่อและแม่ใหญ่ได้อีกล่ะ?เวินฉีจ้องมองเธอด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย “ถ้าแกไม่ได้อ่อยสามีฉัน แล้วทำไมฉินเยว่เชาถึงได้ขอหย่าก
Read more

บทที่ 104

คำพูดของเธอนับเป็นการตักเตือนเวินจ้าวเหลียงโดยนัยว่าสถานะบุตรชายคนสำคัญของตระกูลเวินที่เขาถือครองอยู่ทุกวันนี้ ใครกันแน่ที่เป็นผู้มอบให้ทว่าเวินจ้าวเหลียงกลับไม่แยแสคำขู่นั้นเลยแม้แต่น้อยเขากลับตอบโต้ด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดไม่มีลังเล “ก็ต้องเป็นเวินหร่านสิครับ เพราะยังไงผมกับเธอก็เป็นพี่น้องท้องเดียวกัน!”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างของเสิ่นอ้าวหลันก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวเธอเป็นคนรับเขามาเลี้ยงดูด้วยมือตัวเองมาตั้งแต่ยังเล็กคิดมาตลอดว่าเขาคงยอมรับให้เธอเป็นแม่และยอมรับเวินฉีเป็นพี่สาวแท้ ๆ ไปเสียแล้วไม่คาดคิดเลยจริงว่า ในใจของเขาไม่เคยยอมรับเธออย่างแท้จริงเลยการที่เขาก้าวออกมาปกป้องเวินหร่านในวันนี้ ทำให้ธาตุแท้ของเขาถูกเปิดเผยออกมาจนได้ลูกเมียน้อยมันก็คือพวกคนเนรคุณดี ๆ นี่เองไอ้พวกเลี้ยงไม่เชื่อง!“แก!”ใบหน้าที่ได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดีของเสิ่นอ้าวหลันบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ในทันทีเธอถลึงตามองเวินจ้าวเหลียงก่อนจะก้าวเท้าตรงเข้าไปหาเขาหมายจะเอ่ยปากด่าทอ“เพี้ยะ!”เสียงตบที่ดังสนั่นและรุนแรงฟาดลงบนใบหน้าของเวินหร่านคนที่เป็นฝ่ายลงมือ คือเฉิงหว่านอี๋ผู้เป็นแม่แท้ ๆ ของ
Read more

บทที่ 105

“แม่ฉันบอกว่า ให้เอาไอ้นี่ใส่ลงไปในเหล้า แล้วหาวิธีให้เวินหร่านดื่มมันเข้าไป! แม่วางแผนเรื่องนักข่าวสื่อมวลชนเอาไว้หมดแล้ว แถมยังเตรียมผู้ชายขายบริการไว้ให้เวินหร่านคนหนึ่งด้วย ทันทีที่เวินหร่านโดนวางยาแล้วเกิดมีอะไรกับผู้ชายคนนั้น พอเรื่องถูกแฉออกมา ตระกูลเวินจะต้องอับอายขายหน้าอย่างที่สุด ถึงตอนนั้นพ่อต้องไล่นังสองแม่ลูกนั่นออกจากบ้านไปแน่...”ภาพในวิดีโอจากกล้องวงจรปิดปรากฏเป็นคนสองคน ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นพี่สาวคนดีอย่างเวินฉี และอดีตหัวหน้างานของเธออย่างหวงอี้อันสิ่งที่พวกเขาปรึกษากันอย่างลับ ๆ นั้น คือแผนการที่เวินฉีรับคำสั่งมาจากแม่ใหญ่เพื่อบงการให้หวงอี้อันวางยาเธอ“แกใส่ร้าย! วิดีโอต้องมีปัญหาแน่ ๆ ฉันกับแม่ไม่มีทางทำเรื่องต่ำช้าแบบนี้!” เวินฉีคุมสติไม่อยู่ รีบตะโกนแก้ตัวเสียงหลงเวินหร่านแค่นยิ้ม “ไม่เคยทำเหรอ? จะให้ฉันไปตามตัวหวงอี้อันมาไหม?”พูดจบเธอก็ไม่ได้รอให้เวินฉีเอ่ยอะไรต่อ ก่อนจะตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ แล้วแสร้งทำเป็นเพิ่งนึกออกด้วยความรู้สึกเสียดาย “ฉันเกือบลืมไปเลยนะเนี่ย อดีตหัวหน้าอย่างหวงอี้อันน่ะเป็นคนของแม่ใหญ่ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาทำตามคำสั่งของแม่
Read more

บทที่ 106

เมื่อกลับถึงบ้านความรู้สึกของเวินหร่านเต็มไปด้วยความสับสนเธอไม่คาดคิดเลยว่าซางเลี่ยรุ่ยจะถึงขั้นซื้อใจเวินจ้าวเหลียง เพื่อให้เขาคอยช่วยเหลือเธออยู่ในบ้านตระกูลเวินเขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร?แล้วทำไมถึงไม่เคยบอกให้เธอรู้เลยสักคำ?แก๊งหงซิงไม่ใช่พวกที่จะรับมือได้ง่าย ๆ การที่ซางเลี่ยรุ่ยยอมตกลงทำธุรกิจกับพวกเขาเพียงเพราะต้องการช่วยเวินจ้าวเหลียง มันไม่ใช่เรื่องง่ายเวินหร่านไม่คาดคิดว่า เธอได้ติดค้างบุญคุณครั้งใหญ่หลวงกับซางเลี่ยรุ่ยเข้าเสียแล้ว เธอไม่เคยรู้ตัวเลยสักนิด!หากวันนี้เธอไม่ได้กลับไปทวงคืนความเป็นธรรมที่บ้านตระกูลเวิน พวกเขาก็คงจะปิดบังเรื่องนี้ต่อไปอีกนานแค่ไหนกัน?วันรุ่งขึ้น ทันทีที่เวินหร่านมาถึงบริษัท เธอก็ตรงไปหาซางเลี่ยรุ่ยทันทีแต่ทว่าเขากลับไม่อยู่ในห้องประธาน“ผู้ช่วยเวินครับ มีธุระอะไรกับประธานซางหรือเปล่าครับ?”เจียงฮ่าว ผู้ช่วยคนสนิท เห็นเธอเดินออกมาจากห้องประธานด้วยท่าทีผิดหวัง จึงเอ่ยถามด้วยความแปลกใจเวินหร่านพยักหน้า “ประธานซาง ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนคะ?”เดิมทีหลังจากเหตุการณ์ที่เธอถูกวางยาในครั้งก่อน คนที่เธอไม่อยากพบหน้ามากที่สุดก็คือซางเลี่ยรุ่
Read more

บทที่ 107

สีแดงระเรื่อพุ่งขึ้นมาบนใบหน้าของเวินหร่านในทันทีความรู้สึกประหม่าก่อตัวขึ้นภายในใจอย่างควบคุมไม่ได้เธอพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่างหนักเพื่อปรับอารมณ์ของตนเองก่อนจะรวบรวมความกล้าเดินตรงไปยังเตียงผู้ป่วยของซางเลี่ยรุ่ยทว่าในวินาทีที่สายตาปะทะกับร่างของเขา เธอกลับชะงักฝีเท้าลงโดยสัญชาตญาณ แล้วรีบหันหลังกลับไปทันทีหากไม่ใช่เพราะเรื่องงาน เธอก็ไม่คิดอยากจะพบหน้าเขาอีกเป็นครั้งที่สองจริง ๆ ภาพในคืนนั้น คืนที่เธอถูกวางยาและวิงวอนให้เขาเป็นยาแก้พิษให้กับเธอนั้น มันกลายเป็นประวัติศาสตร์มืดที่เธออยากจะลบมันทิ้งไปจากชีวิตมากที่สุดแต่ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้วจะให้เธอหันหลังปอดแหกเดินหนีออกไปตอนนี้ก็คงดูไม่ดีอีกอย่าง วันนี้เธอก็ตั้งใจจะมาพบเขาเพื่อขอบคุณเรื่องที่เขาช่วยเหลือเวินจ้าวเหลียงพี่ชายของเธออยู่แล้วเวินหร่านกัดฟันแน่น ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับซางเลี่ยรุ่ยที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยอีกครั้งในเวลานี้เขากำลังเอนตัวพิงหัวเตียง พร้อมกับอ่านเอกสารฉบับหนึ่งอยู่ในมือบนสันจมูกโด่งเป็นสันนั้นประดับด้วยแว่นตาขอบทองเส้นบางเส้นผมสีดำที่ปกติถูกจัดแต่งเสยไปด้านหลังดูยุ่งเหยิงไปเ
Read more

บทที่ 108

ซางเลี่ยรุ่ยขยับตัวโน้มเข้ามาหาเธอโดยที่เวินหร่านไม่ทันได้ตั้งตัวผ้าห่มผืนบางที่คลุมร่างของเขาอยู่พลันเลื่อนหลุดลงไป...เผยให้เห็นสัดส่วนกล้ามเนื้อที่ชัดเจนยิ่งขึ้นแม้กระทั่งแนวกล้ามเนื้อช่วงหน้าท้องวีไลน์อันสุดแสนจะเซ็กซี่ก็เผยออกมาให้เห็นเต็มตาแม่เจ้า!เวินหร่านเบิกตากว้างจนแทบค้างไปในทันทีแทบจะทนไม่ไหวจนอยากจะพุ่งเลือดกำเดาออกมาให้รู้แล้วรู้รอด!“เปล่า...”เธอสะดุ้งสุดตัวและรีบดึงสติกลับมาทันควัน พร้อมกับรีบเบือนหน้าหนีเพื่อซ่อนอาการเสียกิริยาของตัวเองแต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นยาหลากหลายชนิดที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงเธอก็รีบเปลี่ยนเรื่องถามทันที “คุณทานยาหรือยังคะ?”“ยัง!”ซางเลี่ยรุ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับมาสั้น ๆ เวินหร่านนึกถึงคำขอร้องของเจียงฮ่าวที่ให้เธอช่วยกล่อมบอสใหญ่ให้ยอมทานยาในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว จะยังไงก็ต้องลองดูสักตั้งใช่ไหมล่ะ?“งั้นคุณรีบทานยาเถอะค่ะ!”เธอหยิบยาออกมาจากแผงแล้ววางลงบนฝ่ามือก่อนจะรินน้ำใส่แก้วแล้วยื่นส่งให้เขาตรงหน้าทว่าสีหน้าของซางเลี่ยรุ่ยเปลี่ยนไปในทันที “ไม่กิน!”น้ำเสียงของเขาเด็ดขาดจนไม่เปิดโอกาสให้เถียงเขาก้ม
Read more

บทที่ 109

คงเป็นเพราะเมื่อครู่เขาขยับตัวแรงเกินไป จนไปกระชากแผลที่แขนเข้าให้ถึงอย่างนั้นซางเลี่ยรุ่ยก็ยังคงทาบทับร่างเธอไว้โดยไม่ขยับเขยื้อน ราวกับเขาไม่สนใจความเจ็บปวดนั้นแม้แต่น้อยเวินหร่านเตือนด้วยความร้อนใจ “ปล่อยฉันค่ะ ฉันจะไปเรียกหมอมาห้ามเลือดให้...”ทว่าซางเลี่ยรุ่ยไม่เพียงแต่ไม่ยอมปล่อยเธอ ซ้ำเขายังโน้มลงมาประทับจูบบนริมฝีปากแดงระเรื่อของเธออย่างจังเวินหร่านเบิกตาทั้งสองคู่กว้างด้วยความไม่อยากเชื่อเธอไม่นึกเลยว่าในสถานการณ์แบบนี้ ซางเลี่ยรุ่ยจะยังกล้าจูบเธออีกสมองของเธอขาวโพลนไปหมดรู้สึกราวกับว่าทั้งตัวกำลังถูกลมหายใจของเขาโอบล้อมเอาไว้จนสิ้นเห็นได้ชัดว่าซางเลี่ยรุ่ยไม่เพียงพอแค่การจูบแบบผิวเผินเขาเผยเรียวปากของเธอออกด้วยปลายลิ้น และกำลังจะรุกล้ำเข้าไปให้ลึกซึ้งกว่าเดิม...ทว่า ในวินาทีนั้นเอง...ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดออก“ซางเลี่ยรุ่ย แกเป็นไงบ้าง...”ซางหยวนที่เพิ่งทราบข่าวว่าน้องชายได้รับบาดเจ็บ จึงรีบเดินทางมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลใครจะไปคาดคิดว่า ทันทีที่ผลักประตูห้องพักผู้ป่วยเข้ามา จะต้องมาเห็นภาพซางเลี่ยรุ่ยกอดจูบกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่บนเตียงคนไข้
Read more

บทที่ 110

เวินหร่านวางสายโทรศัพท์แล้วเตรียมจะเดินจากไป“ผู้ช่วยเวินครับ บอสทานยาหรือยังครับ?” เมื่อเห็นเธอออกมา เจียงฮ่าวจึงเดินเข้ามาถามไถ่เวินหร่านส่ายหน้าโดยสัญชาตญาณ “ยังเลยค่ะ...”เจียงฮ่าวทำท่าจะพูดอะไรต่อ แต่เวินหร่านก็ชิงพูดขึ้นก่อนว่า “แต่ตอนนี้มีคนดูแลเขาแล้วค่ะ ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ...”หญิงสาวผู้สง่างามที่เพิ่งเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยเมื่อครู่นี้ ดูออกทันทีว่ามีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดากับซางเลี่ยรุ่ยในตอนนี้ เขาคงไม่ต้องการเธอแล้วล่ะ“เดี๋ยวครับ ผู้ช่วยเวิน...”เจียงฮ่าวยังไม่ทันได้ถามให้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น เวินหร่านก็หันหลังเดินจากไปเสียแล้ว...ภายในห้องพักผู้ป่วยระดับวีไอพีซางหยวนทำแผลให้ซางเลี่ยรุ่ยเสร็จเรียบร้อย“ตรวจสอบชัดเจนเหรอ? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? การบาดเจ็บของแกครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุจริง ๆ เหรอ?”เธอไม่เชื่อหรอกว่าโลกนี้จะมีความบังเอิญได้ขนาดนั้นน้องชายของเธอเพิ่งจะไปตรวจหน้างานก่อสร้าง ก็เกิดเหตุของตกจากที่สูงลงมาใส่พอดิบพอดีเสียอย่างนั้นปกติแล้วที่หน้างานก่อสร้างเขาไม่ตรวจสอบมาตรการความปลอดภัยกันก่อนหรือไง?“ไม่ใช่เหตุสุดวิสัย แต่เป็นฝีมือคน!” ซา
Read more
PREV
1
...
910111213
...
20
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status