แสบจมูก... กลิ่นกฤษณาเข้มข้นที่อบอวลอยู่ในอากาศช่างไม่คุ้นเคยเอาเสียเลยเวินซูฉี ลืมตาขึ้นช้าๆ สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานห้องเช่าราคาถูกในศตวรรษที่ 21 แต่เป็นม่านมุ้งผ้าไหมสีดำขลับที่ปักลวดลายเมฆามงคลด้วยดิ้นเงิน ความเย็นเยียบของเครื่องเรือนไม้ประดู่และกลิ่นอายของอำนาจที่แผ่ซ่านอยู่ในห้องทำให้สมองของเธอกระตุกวูบเธอยังไม่ทันจะได้เรียบเรียงว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตที่เพิ่งจบลงด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ความรู้สึกหนักอึ้งที่ท่อนแขนก็เรียกสติให้กลับมา เธอค่อยๆ หันไปมองข้างกาย...และนั่นคือตอนที่เธอเห็น 'เขา'บุรุษผู้หนึ่งนอนตะแคงข้างหันมาทางเธอ ใบหน้าของเขาคมคายราวกับสลักเสลาจากหยกน้ำดี คิ้วกระบี่พาดเฉียงรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางเฉียบที่ดูเย็นชาแม้ในยามหลับใหล เส้นผมสีดำสนิทแผ่สยายอยู่บนหมอนหยก ทว่าสิ่งที่ทำให้ซูฉีใจหายวาบคือความจริงที่ว่า... ทั้งเขาและเธอต่างอยู่ในสภาพ เกือบเปลือย ใต้ผ้าห่มแพรผืนเดียวกัน!"นี่มันบทละครน้ำเน่าเรื่องไหนกัน..." เธอพึมพำเสียงแผ่วทว่าเพียงแค่ขยับตัว ดวงตาคมกริบของบุรุษผู้นั้นก็ลืมขึ้นทันที มันไม่ใช่ดวงตาของคนที่เพิ่งตื่น แต่เป็นดวงตาของเพชฌฆาตที่พร้อมจะปล
最終更新日 : 2026-05-12
