Todos os capítulos de เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นแม่ที่ดี: Capítulo 21 - Capítulo 30

“ฉันว่าคุณน่าจะเมาแล้วนะคะ เรา...ค่อยคุยกันตอนเช้าน่าจะดีกว่า” คนตัวเล็กเสนอขึ้น เธอเริ่มกลัวเขาเสียแล้ว ถ้ารู้ว่าเขาเมาคงไม่ตามขึ้นมายั่วโมโหเขาหรอก เธอรู้ดีว่าคนเมาทำอะไรก็ได้ และนี่ก็ไม่รู้ด้วยว่าเจตนิพัทธ์เมาแค่ไหน“ทำไมชอบขัดใจกันนัก เพราะผมตามใจคุณทุกอย่างเหรอ ถึงคิดว่าจะทำอะไรก็ได้”“เปล่านะคะ ก็คุณบอกเองว่าจะคุยพรุ่งนี้...”“ผมเปลี่ยนใจแล้ว เราคุยกันคืนนี้เลยดีกว่า แต่นั่งคุยคงจะไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ เข้าไปนอนคุยกันในห้องก็แล้วกัน” เขาพูดแล้วรวบตัวลักษณ์นาราขึ้นมาอุ้ม ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเสียจนหญิงสาวตั้งตัวไม่ทัน“คุณเจต! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” ลักษณ์นาราพยายามจะดิ้น แต่ก็สู้แรงของอีกฝ่ายไม่ไหว เขาอุ้มเธอเข้าไปในห้องนอนของเขา เจตนิพัทธ์ในตอนนี้เมาเสียจนไม่สนใจเสียงของภรรยาแล้ว ในเมื่อเธอทำเหมือนจะลืมอีกแล้วว่าเขาเป็นสามี เห็นทีว่าเขาคงต้องทวนความจำให้เธอสักหน่อย ว่าต่อให้แยกห้องกันนอน เขาก็ยังคงเป็นสามีของเธอเหมือนเดิม“คุณเจต ปล่อยฉันนะคะ คุณเมาเกินไปแล้วนะ” หญิงสาวพยายามจะเรียกสติของเขา แต่เหมือนว่าเจตนิพัทธ์จะเมามากแล้วจริงๆ เขายังคงอุ้มเธอเอาไว้มั่น แม้ว่าลักษณ์นาราจะพยายามด

หญิงสาวตื่นลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความอ่อนล้า ร่างกายเจ็บระบมไปหมดเพราะกิจกรรมแสนดุเดือดที่ เธอกับสามีพากันทำจนแทบไม่ได้นอนเมื่อคืนนี้ ลักษณ์นารากวาดตามองไปรอบๆ ห้องนอน เธอไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าของห้อง เห็นเพียงความสะอาดและเป็นระเบียบของห้องนี้เท่านั้นร่างบางเปลือยเปล่าค่อยๆ ลุกขึ้นจากที่นอนช้าๆ แล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย เมื่อมาถึงที่อ่างล้างหน้า เธอก็เห็นแปรงสีฟันที่บีบยาสีฟันไว้เรียบร้อยวางอยู่ ที่ราวมีชุดคลุมอาบน้ำของผู้หญิงแขวนเอาไว้ ถ้าให้เดาก็คงจะเป็นฝีมือของใครไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เจตนิพัทธ์เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ร่างกายก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาอีก เธอรีบส่ายหน้าไปมาเพื่อเรียกสติของตัวเอง แล้วจัดการอาบน้ำ ล้างหน้าล้างตา เพื่อที่จะเตรียมลงไปทำงานบ้าน“นึกว่าจะตื่นสายกว่านี้ซะอีก” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น เมื่อภรรยาก้าวขาออกมาจากห้องน้ำ ลักษณ์นาราตกใจจนแทบจะลื่นล้มลงไปตรงนั้น เธอคิดว่าเขาออกไปทำงานแล้วเสียอีก“คุณ...ยังไม่ได้ออกไปทำงานเหรอคะ” เธอเอ่ยถามเสียงสั่น และก้าวขาเตรียมจะเข้าไปหลบในห้องน้ำ เพราะตอนนี้เธอยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำอยู่“ยังเช้าอยู่เลยนะ ผมเข้าสายๆ โน่นล

“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวผมจัดการเอง รักอาบน้ำแล้วไปดูหนูขวัญก็แล้วกัน” เจตนิพัทธ์แทรกขึ้น หญิงสาวก็เพียงพยักหน้ารับ ตอนนี้เธอก็ยังใจไม่ดีสักเท่าไหร่ หัวใจยังเต้นแรง สมองก็คิดถึงแต่ลูกชาย ‘แม่จะใช้ชีวิตใหม่ให้มีความสุข ตามที่โชแปงอยากให้เป็นนะลูก’ เธอคิดในใจ ก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วเดินไปที่ห้องของลูกสาว“ตื่นนานแล้วเหรอคะ?” เมื่อเข้ามาถึงในห้องของลูกสาว ก็พบว่าขวัญวิวาห์ ตื่นขึ้นมาอาบน้ำ และจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงแค่สวมชุดนักเรียน กับทำผมที่เธอจะต้องเป็นคนช่วยลูกทำเท่านั้นเอง“ค่ะ เมื่อคืนหนูขวัญนอนเร็ว ก็เลยตื่นเร็วค่ะ” เสียงใสหันมาตอบอย่างสดใส เห็นขวัญวิวาห์แล้วก็ยิ่งคิดถึงโชแปงลูกชายของตัวเอง ดวงตาคู่สวยหลั่งน้ำตาออกมาโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว เมื่อขวัญวิวาห์เห็นเข้าก็รีบเดินเข้าไปหาแม่ของตัวเองทันที สีหน้าของเด็กหญิงตัวน้อยเต็มไปด้วยความตกใจ“คุณแม่เป็นอะไรคะ ทำไมถึงร้องไห้ หนูขวัญทำอะไรผิดหรือเปล่าคะ” เด็กหญิงเอ่ยถามเสียงสั่น ลักษณ์นารารีบปาดน้ำตา แล้วส่ายหน้าปฏิเสธ“เปล่าค่ะ แม่หาวเพราะยังง่วงๆ อยู่ค่ะ หนูขวัญไม่ได้ทำอะไรผิดเลย” คนเป็นแม่ย่อตัวลงนั่ง แล้วบอกกับลูกส

“รักแม่ก็เป็นคนเลือกเอง ลืมไปแล้วเหรอครับ” เจตนิพัทธ์เอ่ยขึ้น ทำให้จารุณีหน้าชาทันทีที่ได้ยินแบบนั้น และก็ปฏิเสธไม่ได้เสียด้วย เพราะเธอเป็นคนเลือกมากับมือจริงๆ“ตอนนั้นแม่ใจเร็วด่วนได้เกินไป ก็เลยคว้าเอาอะไรไม่รู้มา แต่คนนี้แม่ดูมานานแล้ว กิริยามารยาทดี ครอบครัวไม่ได้มีปัญหา แล้วก็รวยจริงเช็กการเงินมาอย่างดี ไม่ได้เล่นการพนันจนฉิบหายแบบบ้านนังผู้หญิงนั่น”“ผมขอยืนยันนะครับ ผมจะไม่หย่ากับรัก แม่อย่าพยายามทำลายครอบครัวของผมเลยนะครับ หนูขวัญจะเสียใจแค่ไหน ถ้ารู้ว่าย่าพยายามหาทางทำให้พ่อกับแม่ของเขาเลิกกัน”“เกินไปหน่อยมั้งตาเจต ทำลายครอบครัวเหรอ แกเองน่าจะรู้ตัวดีที่สุด ว่าอีนังผู้หญิงใจแตกนั่น มันไม่เคยเห็นคำว่าครอบครัวมาตั้งนานแล้ว ถ้าหนูขวัญโตขึ้นกว่านี้ ก็จะรู้เองว่าสิ่งที่ย่าทำมันคือความหวังดี” จารุณีเถียงอย่างไม่ยอม“ตอนที่แม่ขอให้ผมแต่งงานกับรัก ผมไม่ได้ปฏิเสธเลย ทั้งที่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้เต็มใจ ตอนนี้ผมขอเป็นคนเลือกทางเดินชีวิตเองเถอะนะครับ” เจตนิพัทธ์ยังคงยืนยันอย่างหนักแน่น ที่ผ่านมาเขาก็เคยมีความคิดอยากจะแยกทางกับลักษณ์นาราเหมือนกัน แต่ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างมันก็เข้าที่เข้าทางดี

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำค่อนข้างจะสงบ แม้ว่าจะมีเสียงใสของหนูขวัญตัวน้อย ดังอยู่ตลอดเวลา และแม้ว่าเจตนิพัทธ์จะพยายามฝืนยิ้ม แสดงว่าเขามีความสุขดีอย่างไร แต่ลักษณ์นาราก็มองออกว่าเขาไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะตั้งใจจะไปคุยกับเขาทีเดียว หลังจากที่พาลูกเข้านอนแล้ววันนี้หนูขวัญค่อนข้างล้าจากการเล่นกีฬา ทำให้เธอนอนหลับไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ลักษณ์นาราจะเล่านิทานจบเสียอีก เมื่อพาลูกเข้านอนเรียบร้อยแล้ว ลักษณ์นาราก็ลงไปที่ห้องครัว เพื่อชงชาให้กับสามี ตอนนี้เขากำลังทำงานอยู่ที่ห้องทำงาน หากได้ชาอุ่นๆ สักแก้วคงจะช่วยให้เขาผ่อนคลายขึ้นบ้างเสียงมือบางเคาะประตูดังขึ้น ก่อนที่บานประตูจะเปิดออก กลิ่นหอมจากชาที่ลักษณ์นาราถือมาด้วย ส่งกลิ่นไปถึงโต๊ะทำงาน กลิ่นชานั้นทำให้คิ้วที่ขมวดเป็นปมยุ่งเหยิง ค่อยๆ คลายออก เขาหันไปมองที่ประตู เห็นภรรยาสวมชุดนอนสีครีมเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วชา รอยยิ้มที่ปราศจากการเสแสร้งถึงได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจตนิพัทธ์“กลิ่นชานี้หอมจัง แค่ได้กลิ่นก็รู้สึกผ่อนคลายแล้ว” เขาเอ่ยชมก่อนจะเอื้อมมือไปรับถ้วยชาจากภรรยา เธยิ้มให้กับคนพูดด้วยความรู้สึกดีใจ และคงจะ